آیا همه‌چیز از پیش تعیین شده است؟

وقتی درباره مشکلاتی می‌خوانیم که گویی در راه بشریت یا زندگی خودمان است، به‌آسانی احساس درماندگی می‌کنیم، انگار هیچ کاری نمی‌توان کرد. بعضی از ما در سکوت به این نتیجه می‌رسیم که همه‌چیز در زندگی از پیش مقرر شده و هیچ تلاشی آن را تغییر نمی‌دهد. اما آیا واقعاً چنین است؟

کتاب‌مقدس تصویری ملایم‌تر به ما نشان می‌دهد. حتی بلاهایی که خود خدا اعلام کرده و حتی برکت‌هایی که وعده داده است، همیشه دقیقاً همان‌گونه که گفته شده اجرا نمی‌شوند. اغلب این امور به واکنش مردم بستگی دارند. به آنچه خدا به ارمیای نبی گفت توجه کنید:

چگونه از خدا پیروی کنیم؟ خدا می‌خواهد ما چگونه زندگی کنیم؟

در طول زندگی، با گذشت سال‌ها، اغلب به این فکر می‌افتیم که چگونه درست زندگی کنیم، چگونه رفتار شایسته داشته باشیم، و خوشبختی و معنای حقیقی زندگی را کجا بجوییم. نه در خریدهای گران‌قیمت رضایت می‌یابیم و نه در دستاوردهایمان...

شنیده‌ایم که عیسی جان ما را نجات می‌دهد. آیا همین کافی است، یا خودمان هم باید کاری انجام دهیم؟

کتاب‌مقدس سفر افراد و قوم‌ها را از آغاز زمان روایت می‌کند و به ما کمک می‌کند تصویر نسبتاً روشنی به دست آوریم از اینکه خدا کیست، چرا ما را آفرید و از ما چه انتظاری دارد. اما بیایید از آغاز شروع کنیم.

آیا عیسی همان مسیح موعود است؟

ما اغلب دربارهٔ عیسی می‌شنویم و این‌که او با مردن بر صلیب برای ما، ما را نجات داد. و هر که به او ایمان آورد، حیات جاودان دارد. 

نجات جان ما؛ این همان نقش مسیح موعود است... اما آیا عیسی مسیح حقیقی است، یا باید منتظر کس دیگری باشیم؟

بیشتر اطلاعات دربارهٔ برگزیده، همان کسی که همهٔ ما را نجات خواهد داد، از کتاب اشعیای نبی به دست ما می‌رسد که حدود قرن هشتم پیش از میلاد می‌زیست و نبوت می‌کرد. یعنی تقریباً ۷۰۰ سال پیش از تولد عیسی.

میوهٔ ممنوعه – چرا شناخت نیک و بد برای ما نبود؟

چرا خدا شناخت نیک و بد را برای آدم و حوا ممنوع کرد؟ این عجیب به نظر می‌رسد، زیرا حتی میوه‌های درخت حیات نیز بر آنان ممنوع نبود. و هنگامی که خدا خوردن این میوه‌ها را منع کرد، توضیح داد که این چه درختی است. خدا می‌خواست ما بدانیم که شناخت نیک و بد را برای ما در نظر نگرفته بود. چرا؟

پاسخ مسیحی به همه‌گیری چیست؟

ویروسی مهارنشدنی، همچون طوفانی بزرگ، از قاره‌ها می‌گذرد و مردم اطراف ما را مبتلا می‌کند. برای برخی از ما، این ویروس شغلمان و جان عزیزانمان را گرفته است. در برابر ویروسی که درمانی برایش نداریم، احساس ناامیدی می‌کنیم. گویی در قایقی کوچک در میان تندباد شناوریم.

من در این دنیا جایی ندارم

«هر کاری که می‌کنم، باز هم غریبه‌ام. روزبه‌روز بیشتر به این حقیقت پی می‌برم که هیچ‌کس مرا دوست ندارد و هیچ‌کس به من نیازی ندارد. در میان کسانی که در کارشان پیشرفتی چشمگیر کرده‌اند، خانواده‌هایی خندان و همکارانی دارند که به آن‌ها احترام می‌گذارند، احساس بدبختی می‌کنم. دیگر نمی‌توانم این چهره‌های شاد اطرافم را در دنیایی که در آن جایی ندارم تحمل کنم...» – آیا این احساس برایتان آشناست؟

شما تنها نیستید. میلیون‌ها نفر از ما درست مثل شما هستند. بسیاری از ما به این دنیا تعلق نداریم.

نترس، زیرا خدا با توست

گاهی از چیزی می‌ترسیم. ممکن است ترس از دست دادن یکی از اعضای خانواده باشد، ترس از مرگ یا آزار و جفا، از دست دادن شغل، ترس از بازنشستگی... وقتی می‌ترسیم چه باید بکنیم؟ چگونه می‌توانیم به‌تنهایی در برابر ترس بایستیم؟ کتاب‌مقدس دربارهٔ ترس چه می‌گوید؟

چرا این‌همه کلیسای مسیحی وجود دارد؟

در جهان کلیساهای بسیاری وجود دارد که هر یک سنت‌ها، آیین‌ها و باورهای متفاوتی دارند. به کدام‌یک باید بپیوندیم؟

کاتولیک، ارتدکس، باپتیست، لوتری، متدیست، پرسبیتری... ده‌ها فرقهٔ بزرگ مسیحی وجود دارد و بسیاری از کلیساها اغلب با برجسته کردن تفاوت‌ها در آیین‌ها و باورها، خود را از کلیساهای دیگر جدا می‌کنند.

آیا برای مسیحیت خوب است که کلیساهای گوناگونی وجود داشته باشد تا هر کس بتواند به کلیسایی بپیوندد که بیش از همه با او سازگار است؟

جدایی میان مسیحیان از همان روزهای نخست، در زمان پولس رسول، آغاز شد. این چیزی است که او به کلیسای قُرِنتُس نوشت.

آیا من نجات یافته‌ام؟

اغلب از مردم پرسیده می‌شود که آیا نجات یافته‌اند، یا آنها نگران نجات خود هستند یا از مرگ می‌ترسند.

خدا در آغاز ما را آفرید تا در باغ عدن با او باشیم. اما حوا و آدم از میوهٔ ممنوعه خوردند و گناه را به زندگی ما آوردند. و گناه ما را از خدا جدا می‌کند. بدون خدا زندگی‌ای وجود ندارد. گناه مرگ می‌آورد...