விசுவாசத்தால் உண்மையில் என்ன செய்ய முடியும்? நம் ஜெபங்களுக்குப் பதில் கிடைக்காவிட்டால் என்ன செய்வது?
பிரகாசிக்கும் விசுவாசம்
விசுவாசம் என்பது வேதாகமத்தில் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்படும் வார்த்தைகளில் ஒன்று; அதன் மிக அழகான கருத்துகளில் ஒன்றும்கூட. இருந்தாலும் அதை அடக்கி வைத்துக்கொள்வது எளிது. தேவனை உண்மையாக நேசிக்கிற நம்மில் பலரும்கூட பாதுகாப்பான பக்கத்திலேயே இருக்க விரும்புகிறோம். நாம் ஜெபிக்கிறோம், ஆனாலும் சுகமளிப்பைப் பற்றியும் வேலையைப் பற்றியும் மிக முக்கியமான காரியங்களைப் பற்றியும் மனதுக்குள் அதிகம் எதிர்பார்க்காமல் இருக்கிறோம். ஏமாற்றமடைந்துவிடுவோமோ என்று பயப்படுகிறோம்.
ஆனால் விசுவாசம் ஒரு இழுப்பறைக்குள் வைக்கப்படுவதற்காக ஒருபோதும் உருவாக்கப்படவில்லை. அது எழும்பவும் பிரகாசிக்கவும் உலகத்தை நன்மைக்கேதுவாக மாற்றவுமே உள்ளது. இந்தக் கட்டுரையில், விசுவாசத்தைப் பற்றி இயேசுவும் அப்போஸ்தலர்களும் சொன்னதைப் பார்ப்போம்; அத்துடன், நம் ஜெபங்கள் பலனளிக்காததுபோல் தோன்றினால் என்ன என்றும் நேர்மையாகக் கேட்போம். அதற்கும் வேதவசனங்களில் பதில்கள் உள்ளன.
கடுகுவிதை
இயேசுவின் சீடர்கள் ஒரு சிறுவனைக் குணமாக்க முயன்றும் முடியாமல் போயிற்று. ஏன் என்று அவர்கள் கேட்டபோது, இயேசு இந்தப் பதிலைக் கொடுத்தார்:
20இயேசு அதற்குப் பதிலாக, “ஏனெனில் உங்கள் விசுவாச குறைவுதான் காரணம். கடுகுவிதையளவு விசுவாசம் உங்களுக்கு இருந்தால், இந்த மலையைப் பார்த்து, ‘இங்கே இருந்து அங்கே நகர்ந்து போ’ என்று உங்களால் சொல்லமுடியும். அதுவும் அப்படியே நகர்ந்து போகும். உங்களால் செய்ய முடியாதது ஒன்றும் இருக்காது என்று உண்மையாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.( மத்தேயு 17:20 )
கடுகுவிதை இருப்பதிலேயே மிகச் சிறிய விதைகளில் ஒன்று. நம் விசுவாசம் எவ்வளவு பெரியது என்று இயேசு அளவிடவில்லை. தேவன்மீதுள்ள சிறிய, உண்மையான நம்பிக்கைகூட எவ்வளவு செய்ய முடியும் என்பதையே அவர் நமக்குக் காட்டுகிறார்.
மற்றொரு சுவிசேஷம் இதே சம்பவத்தை அந்தச் சிறுவனின் தகப்பனுடைய பார்வையிலிருந்து சொல்கிறது. தனக்குச் சரியான விசுவாசம் இருப்பதாக அவர் சொல்லிக்கொள்ளவில்லை. மிகவும் நேர்மையாக ஒன்றைச் சொன்னார்:
23அதற்கு இயேசு, “சாத்தியமா என்று கேட்கிறாயோ? விசுவாசிக்கிறவனுக்கு எல்லாம் சாத்தியம்” என்றார்.24உடனே அந்தச் சிறுவனின் தகப்பன், “நான் விசுவாசிக்கிறேன்; ஆனால், என் அவிசுவாசம் நீங்க எனக்கு உதவிசெய்யும்” என்றான்.( மாற்கு 9:23-24 )
“நான் விசுவாசிக்கிறேன்; என் அவிசுவாசத்துக்கு உதவிசெய்யும்” என்பது தேவன் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் ஜெபம். தொடங்குவதற்குச் சரியான விசுவாசம் நமக்குத் தேவையில்லை. நாம் இருக்கும் இடத்திலிருந்தே தொடங்கி, அவரிடம் நேர்மையாக இருந்தால் போதும்.
விசுவாசம் உண்மையில் என்ன
எபிரெயர் புத்தகம் விசுவாசத்தை வெறும் ஆசையாகவன்றி, வாக்குப்பண்ணினவர்மீது வைக்கும் உறுதியான நம்பிக்கையாக விவரிக்கிறது:
1விசுவாசம் என்பது, நாம் எதிர்பார்த்திருக்கும் காரியங்களைக்குறித்த நிச்சயமும், நம்மால் காண முடியாதவற்றைக் குறித்த உறுதியுமாயிருக்கிறது. 2இப்படிப்பட்ட விசுவாசத்தினாலேயே நமது முன்னோர்கள் நற்சாட்சி பெற்றார்கள்.( எபிரெயர் 11:1-2 )
பின்பு அது இவ்விதமாக வாழ்ந்தவர்களைப் பெயரிட்டுச் சொல்கிறது. ஆபேல் தேவனுக்குப் பிரியமான காணிக்கையைக் கொண்டுவந்தான். ஏனோக்கு தேவனோடு மிக நெருக்கமாக நடந்ததால் மற்றவர்களைப்போல மரிக்கவில்லை. அவர்கள் எல்லாரையும் பற்றி எழுதியவர் சொல்கிறார்:
4விசுவாசத்தினாலேயே ஆபேல், காயீன் செலுத்திய பலியைப் பார்க்கிலும் மேன்மையான பலியை இறைவனுக்குச் செலுத்தினான். இறைவனே அவனுடைய காணிக்கையைக்குறித்து நன்றாகப் பேசியபோது, விசுவாசத்தினாலேயே அவன், நீதிமான் என நற்சாட்சி பெற்றான். விசுவாசத்தினாலேயே ஆபேல் இறந்து போனபோதும், இன்னும் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறான்.5விசுவாசத்தினாலேயே ஏனோக்கு மரணத்தை அனுபவிக்காமல், இவ்வாழ்க்கையிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டான்.11:5 ஆதி. 5:24 இறைவன் அவனை எடுத்துக்கொண்டதனால், அவன் காணாமல் போய்விட்டான். அவன் இறைவனால் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் முன்பு, அவன் இறைவனுக்குப் பிரியமானவன் என்று நற்சாட்சி பெற்றிருந்தான். 6விசுவாசம் இல்லாமல் இறைவனை ஒருபோதும் பிரியப்படுத்தமுடியாது. ஏனெனில் இறைவனிடம் வருகிறவர்கள், அவர் இருக்கிறார் என்றும், அவர் தம்மை முழுமனதோடு தேடுகிறவர்களுக்கு வெகுமதியைக் கொடுக்கிறவர் என்றும் விசுவாசிக்க வேண்டும்.( எபிரெயர் 11:4-6 )
நாம் விசுவாசிக்க வேண்டிய இரண்டு காரியங்களைக் கவனியுங்கள்: தேவன் இருக்கிறார் என்பதும், தம்மைத் தேடுகிறவர்களுக்கு அவர் பலன் அளிக்கிறவர் என்பதும். விசுவாசம் ஒரு உறவாகவே தொடங்குகிறது. அவர் நல்லவர், செவிகொடுக்கிறவர் என்று நம்பி அவரிடம் வருகிறோம்.
செயல்படும் விசுவாசம்
விசுவாசம் என்பது உள்ளத்தின் உணர்வு மட்டுமல்ல. லிஸ்திராவில் பிறவியிலிருந்தே நடக்க முடியாத ஒரு மனிதன் பவுல் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். பவுல் அவனைப் பார்த்து, தேவன் தன்னைக் குணமாக்க முடியும் என்று அவன் விசுவாசிப்பதைக் கண்டார்.
9பவுல் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், அவன் அதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். பவுல் அவனை உற்றுநோக்கி, அவனுக்கு சுகம் அடைவதற்குரிய விசுவாசம் இருக்கிறது எனக் கண்டான். 10எனவே பவுல் அவனிடம், “நீ காலூன்றி எழுந்து நில்” என்றான். இதைக் கேட்ட அவன் துள்ளி எழுந்து நடக்கத் தொடங்கினான்.( அப்போஸ்தலர் 14:9-10 )
அந்த மனிதன் நம்புவதோடு நின்றுவிடவில்லை. அவன் எழுந்து நடந்தான். ஒருகாலத்தில் முடியாததாகத் தோன்றியதைச் செய்ய நம்மை உந்துவதே விசுவாசத்தின் தன்மை.
அப்படியானால், விசுவாசித்துக்கொண்டே முன்புபோலவே வாழ முடியுமா? யாக்கோபு மென்மையாகவும் தெளிவாகவும் பதிலளிக்கிறார்: விசுவாசமும் செயல்களும் ஒன்றோடொன்று சேர்ந்தவை. தேவனை ஆழமாக நம்பியதால் தன் மகனையும் திரும்பக் கொடுக்கத் தயாராக இருந்த ஆபிரகாமை அவர் நினைவுபடுத்துகிறார்.
21நம்முடைய முற்பிதாவாகிய ஆபிரகாம், தன்னுடைய மகனாகிய ஈசாக்கை, பலிபீடத்தின்மேல் காணிக்கையாக ஒப்புக்கொடுத்தபோது, தன்னுடைய செயலினால் அல்லவோ நீதிமான் என்று எண்ணப்பட்டான்? 22ஆபிரகாமினுடைய விசுவாசமும் அவனுடைய செயல்களும் ஒன்றாகச் செயலாற்றின. அவன் செய்த செயலினாலேயே, அவனுடைய விசுவாசம் முழுநிறைவு பெற்றது.( யாக்கோபு 2:21-22 )
24எனவே, ஒருவன் விசுவாசத்தினால் மாத்திரமல்ல, அவன் செய்கின்ற செயலினாலும் நீதிமானாக்கப்படுகிறான் என்று பார்க்கிறீர்கள்.26உயிரற்ற உடல் செத்துப்போன ஒன்றே; அதுபோலவே, செயலற்ற விசுவாசமும் செத்துப்போனதே.( யாக்கோபு 2:24,26 )
இது ஒரு விளக்கைப்போன்றது. விளக்கு எரிகிறது என்று சொல்லியும் யாருக்கும் வெளிச்சம் தெரியவில்லை என்றால், அது உண்மையில் எரியவில்லை. நம் செயல்கள் தேவனுடைய அன்பைச் சம்பாதிக்கும் வழியல்ல. அவை உயிருள்ள விசுவாசத்தின் ஒளி.
அத்தகைய செயல்கள் எப்படி இருக்கும்? ஒருவேளை சில எளிய கேள்விகளிலிருந்து அவை தொடங்கலாம். நம் உண்மையான பொக்கிஷம் பரலோகத்தில் இருக்கிறது என்று நம்பினால், அதை பூமியில் சேர்த்து வைக்க ஏன் இவ்வளவு கடினமாக உழைக்கிறோம்? அன்பு செலுத்துகிறோம் என்று சொன்னால், அன்பு பயத்தைவிட வலிமையானதாக இருக்கும்போது ஏன் இன்னும் இவ்வளவு பயப்படுகிறோம்?
19“நீங்கள் பூமியில் உங்களுக்காகச் செல்வங்களைச் சேர்த்து வைக்கவேண்டாம். இங்கே அவை பூச்சி அரித்தும், துருப்பிடித்தும் அழிந்துவிடும். திருடரும் உடைத்துத் திருடுவார்கள். 20ஆனால் உங்களுடையச் செல்வத்தைப் பரலோகத்திலே சேர்த்துவையுங்கள். அங்கே அவை பூச்சி அரித்தோ, துருப்பிடித்தோ அழிவதில்லை. அங்கே திருடரும் உடைத்துத் திருடமாட்டார்கள். 21ஏனெனில் உங்கள் செல்வம் எங்கே இருக்கிறதோ, அங்குதான் உங்கள் இருதயமும் இருக்கும்.( மத்தேயு 6:19-21 )
18இப்படிப்பட்ட அன்பு இருக்கையில் பயத்திற்கு இடமில்லை. ஏனெனில், முழுநிறைவான அன்பு பயத்தை விரட்டிவிடும். ஆனால், பயம் தண்டனைத் தீர்ப்புடன் சம்பந்தப்படுகிறது. எனவே பயப்படுகிறவன் அன்பில் முழுநிறைவு பெற்றவனல்ல என்று காட்டுகிறது.( 1 யோவான் 4:18 )
இந்தக் கேள்விகள் குற்றச்சாட்டுகள் அல்ல. ஒவ்வொன்றும் தேவனை இன்னும் சற்று அதிகமாக நம்புவதற்கான அழைப்பு. இந்த நம்பிக்கை எப்படி இருக்கும் என்பதைச் சங்கீதக்காரன் நமக்குக் காட்டுகிறார். தேவனுடைய வார்த்தைகள் தனக்கு உயிர் கொடுப்பதால் அவற்றை அவர் தன் அருகிலேயே வைத்துக்கொள்கிறார்; தான் செய்யும் எல்லாவற்றையும் தேவன் பார்க்கிறார் என்று அறிந்தவராக வாழ்கிறார்.
93நான் உமது ஒழுங்குவிதிகளை ஒருபோதும் மறவேன்;ஏனெனில் அவைகளால் நீர் என் வாழ்வைக் காத்துக்கொண்டீர்.( சங்கீதம் 119:93 )
168நான் உமது ஒழுங்குவிதிகளுக்கும் நியமங்களுக்கும் கீழ்ப்படிகிறேன்;எனது எல்லா செயல்களும் உமக்குத் தெரிந்திருக்கின்றன.( சங்கீதம் 119:168 )
நம் விசுவாசத்தை எப்படிச் சோதித்துப் பார்க்கலாம்?
நம் சொந்த இருதயங்களை நேர்மையாகப் பார்க்கும்படி பவுல் நம்மை அழைக்கிறார். இது நம்மை நாமே குற்றவாளியாக்கிக்கொள்வதற்கான அழைப்பு அல்ல; கிறிஸ்து நம் மத்தியில் இருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்து, எது உண்மை என்பதைக் காண்பதற்கான அழைப்பு.
5நீங்கள் விசுவாசத்தில் இருக்கிறீர்களா என்று உங்களையே ஆராய்ந்து பாருங்கள். நீங்கள் உங்களையே சோதித்துப் பாருங்கள். கிறிஸ்து இயேசு உங்களில் குடியிருக்கிறார் என்ற உணர்வு உங்களுக்கு இல்லையா? அந்த உணர்வு உங்களில் இல்லாவிட்டால், நீங்கள் சோதனையில் தோற்றுப்போய்விட்டீர்கள் என்றே அர்த்தமாகும்.( 2 கொரிந்தியர் 13:5 )
வாழ்க்கையும் விசுவாசத்தைச் சோதிக்கிறது. கடினமான காலங்களைக் கடந்துகொண்டிருந்தவர்களுக்கு பேதுரு எழுதினார்; அவர்களுடைய சோதனைகளைப் பொன்னைப் புடமிடும் அக்கினிக்கு ஒப்பிட்டார்.
6இந்த இரட்சிப்பைக்குறித்து நீங்கள் பெருமகிழ்ச்சியடைகிறீர்கள். ஆனால் இப்பொழுது, சிறிது காலத்திற்கு பலவித சோதனைகளின் நிமித்தம், நீங்கள் துன்பம் அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கும். 7தங்கம் நெருப்பினால் புடமிடப்பட்டாலும், அது அழிந்தேபோகிறது. ஆனால் தங்கத்திலும் அதிக மதிப்புவாய்ந்த உங்கள் விசுவாசமோ, உண்மையானது என நிரூபிக்கப்படும்படியே, இத்துன்பங்கள் உங்களுக்கு நேரிட்டன. இயேசுகிறிஸ்து வெளிப்படும்போது, அந்த விசுவாசத்தின் காரணமாக, இறைவனுக்குத் துதியும், மகிமையும், கனமும் உண்டாகும்.( 1 பேதுரு 1:6-7 )
எபிரெயர் நிருபம் இன்னும் ஒரு எண்ணத்தைச் சேர்க்கிறது. என்றாவது ஒருநாள் அசைக்கப்படக்கூடிய யாவும் அசைக்கப்படும்; அசைக்க முடியாதது மட்டுமே நிலைத்திருக்கும். தேவன்மீது வைக்கும் விசுவாசம் அத்தகைய அசைக்கமுடியாத ஒன்று.
26அக்காலத்தில் இறைவனுடைய குரல் பூமியை அசைத்தது. இப்பொழுதோ அவர், “நான் இன்னும் ஒருமுறை பூமியை மட்டுமல்ல, வானத்தையும் சேர்த்து அசைப்பேன்”12:26 ஆகா. 2:6 என்று இறைவன் வாக்களித்துள்ளார். 27“இன்னொருமுறை” என்ற வார்த்தை, அசைக்கப்படக் கூடிய படைப்புகள் அகற்றப்படும் என்பதையே தெளிவுபடுத்துகிறது. இதனால், அசைக்கப்பட முடியாதவை தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும்.( எபிரெயர் 12:26-27 )
எல்லையில் நாம் தயங்கும்போது
இஸ்ரவேல் மக்கள் ஒருமுறை தேவன் தங்களுக்கு வாக்குப்பண்ணிய தேசத்தின் எல்லையில் நின்றார்கள். வேவுகாரர்கள் இராட்சதர்களையும் பலமான பட்டணங்களையும் பற்றி அறிவித்தார்கள்; மக்கள் பயந்து உள்ளே செல்ல மறுத்தார்கள். காலேபும் யோசுவாவும் மட்டுமே தேவனை நம்பினார்கள். காலேபைப் பற்றி, அவனிடம் வேறொரு ஆவி இருக்கிறது என்று தேவன் சொன்னார்:
24ஆனால், என் பணியாளன் காலேப் ஒரு வித்தியாசமான ஆவி உடையவனாயும், தன் முழு இருதயத்தோடும் என்னைப் பின்பற்றுகிறவனாயும் இருப்பதால், அவன் போய்ப் பார்த்த அந்த நாட்டிற்குள் நான் அவனைக் கொண்டுவருவேன். அவனுடைய சந்ததிகளும் அதை உரிமையாக்கிக்கொள்வார்கள்.( எண்ணாகமம் 14:24 )
தயங்கிய அந்தத் தலைமுறை நாற்பது ஆண்டுகள் வனாந்தரத்தில் அலைந்தது. அப்போதும் தேவன் அவர்களைக் கைவிடவில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் அவர்களை வழிநடத்தினார்; ஆனால் பெற்றுக்கொள்ள அஞ்சிய வாக்குத்தத்தத்தை அவர்கள் காணவில்லை.
33உங்கள் பிள்ளைகள் உங்கள் உண்மையற்ற தன்மையினால் உங்கள் கடைசி உடல் இப்பாலைவனத்தில் விழும் வரைக்கும், கஷ்டப்பட்டு, நாற்பது வருடங்களுக்கு இங்கு மேய்ப்பர்களாயிருப்பார்கள்.( எண்ணாகமம் 14:33 )
இதே போராட்டத்தை ஒரே மனிதனின் உள்ளத்தில் யாக்கோபு விவரிக்கிறார். நாம் கேட்டும், தேவன் பதிலளிப்பார் என்று உள்ளூர நம்பாமல் இருக்கும்போது, காற்றினால் அங்குமிங்கும் அலைக்கழிக்கப்படும் அலையைப்போல இருக்கிறோம்.
6ஆனாலும், நீங்கள் கேட்கும்போது, விசுவாசத்துடன் கேட்கவேண்டும், சந்தேகப்படக்கூடாது. ஏனெனில் சந்தேகப்படுகிறவர்கள், காற்றினால் அங்குமிங்கும் அடிக்கப்படுகிற கடலின் அலையைப் போலிருக்கிறார்கள். 7சந்தேகப்படுகிறவர்கள் தாங்கள் கர்த்தரிடமிருந்து எதையாவது பெறலாமென்று நினைக்கக்கூடாது;( யாக்கோபு 1:6-7 )
விசுவாசம் பலவீனமாக இருக்கும் நாட்களில் நாம் குற்ற உணர்வு கொள்ள வேண்டும் என்பது இதன் நோக்கமல்ல. நம் முழு இருதயத்தோடு தேவனிடம் வந்து, ஒருபோதும் மாறாதவரான அவரை மட்டுமே நம்புவதற்கான அழைப்பு இது.
நம் ஜெபங்களுக்குப் பதில் கிடைக்காவிட்டால் என்ன?
இது மிகவும் கடினமான கேள்வி; வேதாகமம் இதைத் தவிர்க்கவில்லை. முதலாவது, விசுவாசம் நாம் விரும்புவதைப் பெறுவதற்கான சூத்திரம் அல்ல. அது நல்லவரான தேவன்மீது வைக்கும் நம்பிக்கை. அவருடைய பதில் ஆம் என்றோ, காத்திரு என்றோ, அல்லது நாம் இன்னும் காண முடியாத வேறொரு வழி என்றோ இருக்கலாம். யோவான் எழுதுகிறார்:
14ஆனால், இறைவனுக்கு முன்வருவதற்கு நமக்குள்ள மனவுறுதி இதுவே: அவருடைய சித்தத்திற்கு இணங்க நாம் அவரிடம் எதையாவது கேட்கும்போது, அவர் நமது மன்றாட்டைக் கேட்கிறார். 15அவர் நமது மன்றாட்டைக் கேட்கிறார் என்று நாம் அறிந்திருந்தால், நாம் எதைக் கேட்டாலும் அதைப் பெற்றுக்கொண்டோம் என்ற நிச்சயம் நமக்கு உண்டு என்றும் அறிகிறோம்.( 1 யோவான் 5:14-15 )
நமக்கு எப்போதும் நன்மையான அவருடைய சித்தத்தின்படி கேட்கும்போது, அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறார் என்று நாம் உறுதியாக இருக்கலாம். இரண்டாவது, தாமதம் என்பது மறுப்பு அல்ல. வேதாகமத்தில் பலர் நீண்டகாலம் காத்திருந்தார்கள்; அந்தக் காத்திருப்பில் அவர்களுடைய நம்பிக்கை வளர்ந்தது. மூன்றாவது, தொடர்ந்து கேட்பதற்கு நமக்கு எப்போதும் சுதந்திரம் உண்டு.
உங்கள் இருதயத்தில் ஏதாவது அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தால், சத்தமாக ஜெபிக்கப் பயந்த ஒரு ஜெபம் இருந்தால், இன்றே அதை ஜெபிக்க உங்களுக்கு வரவேற்பு உண்டு. சிறிதாகத் தொடங்குங்கள், ஒரு கடுகுவிதையளவு சிறிதாக. கேளுங்கள், கேட்டதை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்துவையுங்கள், தொடர்ந்து நம்புங்கள். தேவன் நம்பிக்கையை மதிக்கிறார்; அவரைத் தேடுகிறவர்களுக்கு அவர் ஒருபோதும் தூரமானவரல்ல.
பதிப்புரிமை © 2005, 2022 Biblica, Inc.
இஅனுமதியுடன் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
உலகளாவிய முழு பதிப்புரிமை பாதுகாக்கப்பட்டவை.
Holy Bible, Indian Tamil Contemporary Version™
Copyright © 2005, 2022 by Biblica, Inc.
Used with permission.