મુખ્ય વિષયવસ્તુ પર જાઓ

વિશ્વાસ ખરેખર શું કરી શકે? જો આપણી પ્રાર્થનાઓનો જવાબ ન મળે તો?

The key guidelines for the text style  is: love, encouragement, education, not pushy explanation, invitation for a change.

પ્રકાશ ફેલાવતો વિશ્વાસ

વિશ્વાસ બાઇબલના સૌથી વધુ વપરાતા શબ્દોમાંનો એક છે અને તેના સૌથી સુંદર વિચારોમાંનો પણ એક છે. છતાં તેને પોતાની પાસે જ રોકી રાખવો સહેલો છે. આપણામાંના ઘણા, ઈશ્વરને સાચા દિલથી પ્રેમ કરનારા પણ, સલામત બાજુએ રહેવાનું પસંદ કરે છે. આપણે પ્રાર્થના કરીએ છીએ, પણ મનમાં બહુ ઓછી અપેક્ષા રાખીએ છીએ: સાજાપણા વિશે, કામ વિશે, અને જે બાબતો આપણા માટે સૌથી મહત્ત્વની છે તે વિશે. આપણને નિરાશ થવાનો ડર લાગે છે.

પણ વિશ્વાસને ક્યારેય ખાનામાં સંતાડી રાખવા માટે બનાવાયો ન હતો. તે તો ઊંચે ઊઠવા, પ્રકાશવા અને દુનિયાને વધુ સારી બનાવવા માટે છે. આ લેખમાં ચાલો જોઈએ કે ઈસુ અને પ્રેરિતોએ વિશ્વાસ વિશે શું કહ્યું, અને પ્રામાણિકપણે એ પણ પૂછીએ: જો આપણી પ્રાર્થનાઓ કામ કરતી ન લાગે તો શું? શાસ્ત્રમાં તેના પણ જવાબો છે.

રાઈનો દાણો

ઈસુના શિષ્યોએ એક છોકરાને સાજો કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો, પણ તેઓ કરી શક્યા નહિ. જ્યારે તેમણે કારણ પૂછ્યું, ત્યારે ઈસુએ આ જવાબ આપ્યો:

20ત્યારે ઈસુએ તેઓને કહ્યું કે, “તમારા અવિશ્વાસને લીધે; કેમ કે હું તમને નિશ્ચે કહું છું કે, જો તમને રાઈના દાણા જેટલો વિશ્વાસ હોય તો તમે આ પહાડને કહેશો કે, ‘તું અહીંથી ત્યાં ખસી જા’ અને તે ખસી જશે; અને તમારા માટે કંઈ અશક્ય નહિ હોય.
( માથ. 17:20 )

રાઈનો દાણો સૌથી નાના દાણાઓમાંનો એક છે. ઈસુ આપણો વિશ્વાસ કેટલો મોટો છે તે માપતા નથી. તેઓ આપણને બતાવે છે કે ઈશ્વર પરનો નાનો પણ સાચો ભરોસો પણ કેટલું બધું કરી શકે છે.

બીજી સુવાર્તા એ જ વાર્તા છોકરાના પિતાની દૃષ્ટિએ કહે છે. તેણે સંપૂર્ણ વિશ્વાસ હોવાનો દાવો કર્યો નહોતો. તેણે ખૂબ પ્રામાણિક વાત કહી:

23ઈસુએ તેને કહ્યું કે, ‘જો તમે કરી શકો! વિશ્વાસ રાખનારને તો બધું જ શક્ય છે.’” 24તરત દીકરાના પિતાએ ઘાંટો પાડતાં કહ્યું કે, ‘હું વિશ્વાસ કરું છું, મારા અવિશ્વાસ વિષે મને મદદ કરો.’”
( માર્ક 9:23-24 )

“હું વિશ્વાસ કરું છું; મારા અવિશ્વાસ પર જીત મેળવવામાં મને મદદ કર” એ એવી પ્રાર્થના છે જેનો ઈશ્વર આવકાર કરે છે. શરૂઆત કરવા માટે આપણને સંપૂર્ણ વિશ્વાસની જરૂર નથી. આપણે જ્યાં છીએ ત્યાંથી શરૂ કરવાનું છે અને તેમની સાથે પ્રામાણિક રહેવાનું છે.

વિશ્વાસ ખરેખર શું છે

હિબ્રૂઓનું પુસ્તક વિશ્વાસને ઈચ્છાભર્યા વિચાર તરીકે નહિ, પણ વચન આપનાર પરના ભરોસા તરીકે વર્ણવે છે:

1હવે વિશ્વાસ તો જે વસ્તુઓની આશા આપણે રાખીએ છીએ તેની ખાતરી છે અને અદ્રશ્ય વસ્તુઓની સાબિતી છે. 2કેમ કે વિશ્વાસથી પ્રાચીન સમયના આપણા પૂર્વજ ઈશ્વરભક્તો વિષે સાક્ષી આપવામાં આવી.
( હિબ. 11:1-2 )

ત્યારબાદ તે એવા લોકોનાં નામ આપે છે જેઓ આ રીતે જીવ્યા. હાબેલ ઈશ્વરને પ્રસન્ન કરે તેવું અર્પણ લાવ્યો. હનોખ ઈશ્વરની એટલો નજીક ચાલ્યો કે તે બીજાઓની જેમ મૃત્યુ પામ્યો નહિ. અને તે બધા વિશે લેખક કહે છે:

4વિશ્વાસથી હાબેલે કાઈનના કરતાં વધારે સારુ બલિદાન ઈશ્વરને ચઢાવ્યું, તેથી તે ન્યાયી છે, એમ તેના સંબંધી સાક્ષી આપવામાં આવી, કેમ કે ઈશ્વરે તેનાં અર્પણો સંબંધી સાક્ષી આપી; અને તેથી તે મૃત્યુ પામેલો હોવા છતાં પણ હજી બોલે છે.
5વિશ્વાસથી હનોખને ઉપર લઈ લેવામાં આવ્યો કે તે મૃત્યુનો અનુભવ કરે નહિ અને તે અદ્રશ્ય થયો, કેમ કે ઈશ્વર તેને ઉપર લઈ ગયા હતા, તેને ઉપર લઈ લેવામાં આવ્યો તે પહેલાં તેના સંબંધી એ સાક્ષી થઈ કે ‘ઈશ્વર તેના પર પ્રસન્ન હતા.’” 6પણ વિશ્વાસ વગર ઈશ્વરને પ્રસન્ન કરવા એ શક્ય નથી, કેમ કે ઈશ્વરની પાસે જે આવે છે, તેણે એવો વિશ્વાસ કરવો જોઈએ કે તેઓ છે અને જેઓ ખંતથી તેમને શોધે છે તેઓને તે ફળ પણ આપનાર છે.
( હિબ. 11:4-6 )

ધ્યાન આપો કે આપણને બે બાબતોમાં વિશ્વાસ કરવા કહેવામાં આવ્યું છે: ઈશ્વર સાચા છે, અને જેઓ તેમને શોધે છે તેમને તેઓ બદલો આપે છે. વિશ્વાસ એક સંબંધ તરીકે શરૂ થાય છે. આપણે તેમની પાસે એવું માનીને આવીએ છીએ કે તેઓ ભલા છે અને સાંભળે છે.

કાર્ય કરતો વિશ્વાસ

વિશ્વાસ ફક્ત અંદરની લાગણી નથી. લુસ્ત્રા શહેરમાં, જે માણસ કદી ચાલ્યો ન હતો તે પાઉલને બોલતો સાંભળતો હતો. પાઉલે તેની સામે જોયું અને જોયું કે તેને વિશ્વાસ છે કે ઈશ્વર તેને સાજો કરી શકે છે.

9તેણે પાઉલને બોલતાં સાંભળ્યો. પાઉલે તેની તરફ એક નજરે જોઈ રહીને તથા તેને સાજો થવાનો વિશ્વાસ છે, 10એ જાણીને મોટે સ્વરે કહ્યું કે, ‘તું પોતાને પગે સીધો ઊભો રહે.’ ત્યારે તે કૂદીને ઊભો થયો અને ચાલવા લાગ્યો.
( પ્રે.કૃ. 14:9-10 )

તે માણસે ફક્ત આશા જ ન રાખી. તે ઊભો થયો અને ચાલ્યો. વિશ્વાસમાં એવી શક્તિ છે કે તે આપણને એ કરવા પ્રેરે છે જે એક સમયે અશક્ય લાગતું હતું.

તો શું આપણે વિશ્વાસ કરી શકીએ અને છતાં પહેલાં જેવું જ જીવી શકીએ? યાકૂબ નમ્રતાથી પણ સ્પષ્ટ રીતે જવાબ આપે છે: વિશ્વાસ અને કાર્યો સાથે સાથે ચાલે છે. તે આપણને ઇબ્રાહિમની યાદ અપાવે છે, જેણે ઈશ્વર પર એટલો ઊંડો ભરોસો રાખ્યો કે તે પોતાના દીકરાને પણ પાછો આપવા તૈયાર હતો.

21આપણા પૂર્વજ ઇબ્રાહિમે યજ્ઞવેદી પર પોતાના દીકરા ઇસહાકનું અર્પણ કર્યું; તેમ કરીને કૃત્યોથી તેને ન્યાયી ઠરાવવાંમાં આવ્યો નહિ? 22તું જુએ છે કે તેના કૃત્યો સાથે વિશ્વાસ હતો અને કૃત્યોથી વિશ્વાસને સંપૂર્ણ કરવામાં આવ્યો;
( યાકૂ. 2:21-22 )
24તમે જુઓ છો કે એકલા વિશ્વાસથી નહિ, પણ કૃત્યોથી મનુષ્યને ન્યાયી ઠરાવવાંમાં આવે છે.
26કેમ કે જેમ શરીર આત્મા વગર નિર્જીવ છે, તેમ જ વિશ્વાસ પણ કાર્યો વગર નિર્જીવ છે.
( યાકૂ. 2:24,26 )

તે દીવા જેવું છે. જો આપણે કહીએ કે દીવો સળગે છે પણ કોઈને કોઈ પ્રકાશ દેખાતો નથી, તો તે ખરેખર સળગતો નથી. આપણાં કાર્યો ઈશ્વરનો પ્રેમ કમાવાનો માર્ગ નથી. તે જીવંત વિશ્વાસનો પ્રકાશ છે.

આવાં કાર્યો કેવાં દેખાય છે? કદાચ તેની શરૂઆત થોડા સરળ પ્રશ્નોથી થાય. જો આપણે માનીએ કે આપણો સાચો ખજાનો સ્વર્ગમાં છે, તો પછી તેને પૃથ્વી પર ભેગો કરવા આપણે આટલી મહેનત કેમ કરીએ છીએ? જો આપણે કહીએ કે આપણે પ્રેમ કરીએ છીએ, તો પ્રેમ ડર કરતાં વધુ બળવાન હોવા છતાં આપણે હજુ આટલા ડરેલા કેમ છીએ?

19 પૃથ્વી પર પોતાને સારુ દ્રવ્ય એકત્ર ન કરો, ત્યાં તો કીડા તથા કાટ નાશ કરે છે અને ચોરો દીવાલ તોડીને ચોરી જાય છે. 20પણ તમે પોતાને સારુ સ્વર્ગમાં દ્રવ્ય એકત્ર કરો, જ્યાં કીડા અથવા કાટ નાશ નથી કરતા અને જ્યાં ચોરો દીવાલ તોડીને ચોરી જતા નથી. 21કેમ કે જ્યાં તમારું દ્રવ્ય છે, ત્યાં જ તમારું ચિત્ત પણ રહેશે.
( માથ. 6:19-21 )
18પ્રેમમાં ભય નથી, પણ પૂર્ણ પ્રેમ ભયને દૂર કરે છે, કેમ કે ભયમાં શિક્ષા છે. અને જે ભયભીત છે તે પ્રેમમાં સંપૂર્ણ થયેલો નથી.
( 1 યોહ. 4:18 )

આ પ્રશ્નો આરોપ નથી. તેમાંનો દરેક ઈશ્વર પર થોડો વધુ ભરોસો રાખવાનું આમંત્રણ છે. ગીતકર્તા બતાવે છે કે આ ભરોસો કેવો દેખાઈ શકે. તે ઈશ્વરના શબ્દોને પોતાની નજીક રાખે છે કારણ કે તે તેને જીવન આપે છે, અને તે એવા માણસ તરીકે જીવે છે જે જાણે છે કે ઈશ્વર તેનું બધું જ જુએ છે.

93હું કદી તમારાં શાસનોને ભૂલીશ નહિ,
કારણ કે તમે મને તેઓથી જ જિવાડ્યો છે.
( ગી.શા. 119:93 )
168હું તમારાં બધાં શાસનો અને સાક્ષ્યોને અનુસર્યો છું,
કેમ કે હું જે કરું તે બધું તમે જાણો છો.
તાવ.
( ગી.શા. 119:168 )

આપણે આપણા વિશ્વાસની પરીક્ષા કેવી રીતે કરી શકીએ?

પાઉલ આપણને આપણાં પોતાનાં હૃદયોને પ્રામાણિકપણે તપાસવા આમંત્રણ આપે છે. આ પોતાને દોષિત ઠેરવવાનું આહ્વાન નથી, પણ એ જોવાનું છે કે ખ્રિસ્ત આપણી વચ્ચે છે અને જે સાચું છે તે ઓળખવાનું છે.

5પોતાને તપાસી જુઓ કે તમે વિશ્વાસમાં છો કે નહિ. પોતાને ચકાસો. શું તમે જાણતા નથી કે ઈસુ ખ્રિસ્ત તમારામાં છે? તમારામાં છે, પણ જો તમે માન્ય થયા નથી તો નથી.
( 2 કરિં. 13:5 )

વિશ્વાસની કસોટી જીવન દ્વારા પણ થાય છે. પિતરે મુશ્કેલ સમયમાંથી પસાર થતા લોકોને લખ્યું, અને તેણે તેમની કસોટીઓને સોનાને શુદ્ધ કરતા અગ્નિ સાથે સરખાવી.

6એમાં તમે બહુ આનંદ કરો છો, જોકે હમણાં થોડા સમય માટે વિવિધ પ્રકારનાં પરીક્ષણ થયાથી તમે દુઃખી છો. 7એ માટે કે તમારા વિશ્વાસની પરીક્ષા જે અગ્નિથી પરખાયેલા નાશવંત સોના કરતાં વધુ મૂલ્યવાન છે, તે ઈસુ ખ્રિસ્તનાં પ્રગટ થવાની ઘડીએ સ્તુતિ, માન તથા મહિમા યોગ્ય થાય.
( 1 પિત. 1:6-7 )

હિબ્રૂઓનો પત્ર એક વધુ વિચાર ઉમેરે છે. એક દિવસ જે કંઈ હલાવી શકાય છે તે બધું હલાવાશે, અને ફક્ત જે અડગ છે તે જ રહેશે. ઈશ્વરમાં મૂકેલો વિશ્વાસ એવી જ અડગ બાબત છે.

26તેમની વાણીએ તે સમયે પૃથ્વીને કંપાવી, પણ તેમણે એવું આશાવચન આપ્યું છે કે, હવે ફરી એક વાર હું એકલી પૃથ્વીને જ નહિ, આકાશને પણ હલાવીશ.
27‘ફરી એક વારનો’ અર્થ એ છે કે, કંપાયમાન થયેલી વસ્તુઓ સૃષ્ટ વસ્તુઓની માફક નાશ પામે છે, જેથી જેઓ કંપાયમાન થયેલી નથી તે હંમેશા ટકી રહે.
( હિબ. 12:26-27 )

જ્યારે આપણે સરહદે અચકાઈએ

ઇઝરાયલના લોકો એક વખત ઈશ્વરે તેમને વચન આપેલા દેશની સરહદે ઊભા હતા. જાસૂસોએ મહાકાય માણસો અને મજબૂત નગરોની વાત કરી, અને લોકો ડરી ગયા અને અંદર જવાનો ઇનકાર કર્યો. ફક્ત કાલેબ અને યહોશુઆએ ઈશ્વર પર ભરોસો રાખ્યો. કાલેબ વિશે ઈશ્વરે કહ્યું કે તેનો આત્મા જુદો હતો:

24સિવાય મારો સેવક કાલેબ કેમ કે તેને જુદો આત્મા હતો. અને તે મારા માર્ગમાં સંપૂર્ણપણે ચાલ્યો છે. તે માટે જે દેશમાં એ ગયો છે તે દેશમાં હું તેને લઈ જઈશ અને તેના સંતાન તેનું વતન પ્રાપ્ત કરશે.
( ગણ. 14:24 )

જે પેઢી અચકાઈ તે ચાલીસ વર્ષ રણમાં ભટકી. ત્યારે પણ ઈશ્વરે તેમને છોડ્યા નહિ. તેઓ રોજ તેમને દોરતા રહ્યા, પણ જે વચન સ્વીકારતાં તેઓ ડરતા હતા તે તેમણે જોયું નહિ.

33અને ચાળીશ વર્ષ સુધી તમારા સંતાનો અરણ્યમાં ભટકશે. અને તમારા ગુનાઓનું ફળ ભોગવશે જ્યાં સુધી કે અરણ્યમાં તમારા મૃતદેહો નાશ પામે.
( ગણ. 14:33 )

યાકૂબ એક જ વ્યક્તિના હૃદયમાં આ જ સંઘર્ષનું વર્ણન કરે છે. જ્યારે આપણે માગીએ છીએ પણ ગુપ્ત રીતે માનતા નથી કે ઈશ્વર જવાબ આપશે, ત્યારે આપણે પવનથી આમતેમ ધકેલાતા મોજા જેવા છીએ.

6પરંતુ કંઈ પણ સંદેહ રાખ્યા વગર વિશ્વાસથી માગવું; કેમ કે જે કોઈ સંદેહ રાખીને માગે છે, તે પવનથી ઊછળતા તથા અફળાતા સમુદ્રના મોજાના જેવો છે. 7એવા માણસે પ્રભુ તરફથી તેને કંઈ મળશે એવું ન ધારવું.
( યાકૂ. 1:6-7 )

આ એટલા માટે નથી કે વિશ્વાસ નબળો હોય તેવા દિવસોમાં આપણે દોષિત અનુભવીએ. તે તો આપણું આખું હૃદય ઈશ્વર પાસે લાવવાનું અને કદી ન બદલાનાર એકમાત્ર તેમના પર ભરોસો રાખવાનું આમંત્રણ છે.

જો આપણી પ્રાર્થનાઓનો જવાબ ન મળે તો?

આ સૌથી અઘરો પ્રશ્ન છે, અને બાઇબલ તેને ટાળતું નથી. પહેલું, વિશ્વાસ આપણને જોઈતું મેળવવાનું સૂત્ર નથી. તે ભલા ઈશ્વર પરનો ભરોસો છે. તેમનો જવાબ હા હોઈ શકે, અથવા રાહ જુઓ, અથવા એવો અલગ માર્ગ જે આપણે હજુ જોઈ શકતા નથી. યોહાન લખે છે:

14તેના વિષે આપણને જે હિંમત છે તે એ છે કે જો આપણે ઈશ્વરની ઇચ્છા પ્રમાણે કંઈ પણ માગીએ, તો તેઓ આપણું સાંભળે છે. 15જો આપણે જાણીએ કે, આપણે જે કંઈ માગીએ તે સંબંધી ઈશ્વર આપણું સાંભળે છે, તો જે આપણે તેમની પાસે માગ્યું છે તે આપણને મળે છે, એ પણ આપણે જાણીએ છીએ.
( 1 યોહ. 5:14-15 )

જ્યારે આપણે તેમની ઇચ્છા પ્રમાણે માગીએ છીએ, જે હંમેશાં આપણા માટે સારી હોય છે, ત્યારે આપણે ખાતરી રાખી શકીએ કે તેઓ આપણું સાંભળે છે. બીજું, વિલંબ એ ઇનકાર નથી. બાઇબલમાં ઘણા લોકોએ લાંબો સમય રાહ જોઈ, અને રાહ જોવામાં તેમનો ભરોસો વધ્યો. ત્રીજું, આપણે હંમેશાં માગતા રહેવા માટે સ્વતંત્ર છીએ.

જો તમારા હૃદયમાં કંઈક રોકાયેલું હોય, કોઈ પ્રાર્થના જે તમે મોટેથી કરવામાં ડરતા હતા, તો આજે તે કરવા માટે તમારું સ્વાગત છે. નાની શરૂઆત કરો, રાઈના દાણા જેટલી નાની. માગો, જે માટે માગ્યું હોય તે દિશામાં એક પગલું ભરો, અને ભરોસો રાખતા રહો. ઈશ્વર ભરોસાનું સન્માન કરે છે, અને જેઓ તેમને શોધે છે તેમનાથી તેઓ કદી દૂર નથી.

ઇન્ડિયન રીવાઇઝ્ડ વર્ઝન ગુજરાતી - 2019 (IRVGuj)