ದೇವರು ಜನರ ಕಡೆಗೆ ಇಷ್ಟು ಕ್ರೂರನಂತೆ ಏಕೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ?

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಮತ್ತು ಇಡೀ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭಾರೀ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಓದುತ್ತೇವೆ. ಈ ಕಥೆಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಭಾರವನ್ನು ಇರಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಮೌನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತವೆ: ದೇವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಷ್ಟು ಕ್ರೂರನೇ? ಇದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ, ಆತುರವಿಲ್ಲದ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿದೆ.

ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾದ ಲೋಕ

ಪ್ರಾಚೀನ ಲೋಕವು ಎಷ್ಟು ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಿಸೋಣ. ಅದು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರೌರ್ಯ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇತ್ತು, ಜೀವನ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ಅದು ಬಹಳ ಕಠಿಣವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಏನೇ ಯೋಚಿಸಿದರೂ, ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು.

ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ತನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಮತ್ತು ಜನರ ನಡುವೆ ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತರಲು ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ತೋರಾ ಮತ್ತು ದೇವರ ಸ್ವಂತ ಆರೈಕೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಉಳಿದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಮಾದರಿಯನ್ನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿತು. ಅನೇಕ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ, ದೇವರು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಉತ್ತಮವಾದದ್ದರ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.

ಅಂದಿನಿಂದ ಮಾನವಕುಲ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲಿಪೀಠಗಳ ಮೇಲೆ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ, ದೌರ್ಜನ್ಯ, ಗುಲಾಮಗಿರಿ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲಗಳಿಂದ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ದೇವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಜನರು ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂದು ಆತನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ಉತ್ತಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತರಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ ತೋರಿಸುವಂತೆ, ಮಾನವ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ದಯೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ, ಏಕೆಂದರೆ ಜನರು ಹಳೆಯ ಕತ್ತಲೆಗೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು, ಅವರು ಬದುಕಿದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ, ಮತ್ತು ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳೇ ತೋರಿಸಲಿ.

ಆಮೋಸ: ಜನರ ನಡುವಿನ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ

ಆಮೋಸನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಎಂಟನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸುತ್ತಲಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೇ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನಡೆಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿಯಿಂದ ಆತನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದ ಅಮ್ಮೋನ್ ತನ್ನ ಗಡಿಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅತಿ ದುರ್ಬಲರಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿತ್ತು:

13ಯೆಹೋವನು ಇಂತೆನ್ನುತ್ತಾನೆ,

“ಅಮ್ಮೋನ್ಯರು ಬಹಳ ದ್ರೋಹಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ,

ಅದಕ್ಕಾಗುವ ದಂಡನೆಯನ್ನು ನಾನು ತಪ್ಪಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕೆಂದು

ಗಿಲ್ಯಾದಿನ ಗರ್ಭಿಣಿಯರ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಿಬಿಟ್ಟರು.

( ಆಮೋ 1:13 )

ನಂತರ ಆಮೋಸನು ದೇವರ ಸ್ವಂತ ಜನರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ. ಅವರೂ ಸಹ ಅಪರಾಧಿಗಳಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಪಟ್ಟಿಯು ಬಡವರ ವಿರುದ್ಧ ಹಣ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಳಸುವ ಬಗ್ಗೆ:

6ಯೆಹೋವನು ಇಂತೆನ್ನುತ್ತಾನೆ,

“ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಮೂರು ದ್ರೋಹಗಳನ್ನು,

ಹೌದು ನಾಲ್ಕು ದ್ರೋಹಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ,

ಅದಕ್ಕಾಗುವ ದಂಡನೆಯನ್ನು ನಾನು ತಪ್ಪಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಏಕೆಂದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ನ್ಯಾಯವಂತನನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಗೆ,

ಒಂದು ಜೊತೆ ಕೆರದ ಸಾಲಕ್ಕಾಗಿ ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದವನನ್ನು ಮಾರಿದರು.

7ಬಡವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ನೆಲದ ಧೂಳಿನಂತೆ ತುಳಿದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ,

ದೀನರ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ಮಗನೂ ಮತ್ತು ತಂದೆಯೂ ಒಬ್ಬಳಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮವನ್ನು ಅಪಕೀರ್ತಿಗೆ ಗುರಿಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

( ಆಮೋ 2:6-7 )

ಯೆರೆಮೀಯ: ದೀರ್ಘ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ದುಃಖ

ಯೆರೆಮೀಯನು ಬಾಬೆಲಿನ ಕೈಗೆ ನಗರ ಬೀಳುವ ಮೊದಲಿನ ಕೊನೆಯ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 600ರ ವೇಳೆಗೆ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು. ಆತನ ಅನೇಕ ಜನರು ಬಾಳ್ ಮತ್ತು ಮೋಲೆಖನ ಆರಾಧನೆಗೆ ತಿರುಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲಿಪೀಠಗಳ ಮೇಲೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ದೇವರು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಇದನ್ನು ಆತನು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಇದು ಆತನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ:

5ಅವರು ಅದನ್ನು ನಿರ್ದೋಷಿಗಳ ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಾಳ್ ದೇವತೆಗೆ ಆಹುತಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಾಳನ ಪೂಜಾಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ. ನಾನು ಇಂಥಾ ಆಚಾರವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅದರ ಮಾತನ್ನೇ ಆಡಲಿಲ್ಲ, ಅದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಲೂ ಇಲ್ಲ.

( ಯೆರೆ 19:5 )

ಆ ಪ್ರವಾದಿಯು ತನ್ನ ಜನರು ಬದುಕಿದ ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಾಡನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ:

10ಸೀಮೆಯು ವ್ಯಭಿಚಾರಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ದೈವಶಾಪದ ನಿಮಿತ್ತ ದೇಶವು ದುಃಖಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಡವಿಯ ಹುಲ್ಗಾವಲು ಬಾಡಿದೆ; ದೇಶದವರು ತ್ವರೆಪಡುವ ಮಾರ್ಗವು ದುರ್ಮಾರ್ಗ, ಅವನ ಶೌರ್ಯವು ಅನ್ಯಾಯಸಾಧಕ.

( ಯೆರೆ 23:10 )

ದೇವರು ಎಷ್ಟು ಕಾಲದಿಂದ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ಯೆರೆಮೀಯನು ಆಮೇಲೆ ಜನರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆತನು ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ದೇವರು ಆತನಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಇತರ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದನು:

3ಆತನು, “ಆಮೋನನ ಮಗನೂ ಯೆಹೂದದ ಅರಸನೂ ಆದ ಯೋಷೀಯನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಿಂದ ಈ ದಿನದವರೆಗೆ, ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಯೆಹೋವನು ತನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ನೀವು ಅದಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಡಲಿಲ್ಲ. 4ಯೆಹೋವನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಾದ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತಪ್ಪದೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ನೀವು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಕಿವಿಗೊಡಲೂ ಇಲ್ಲ. 5ಆತನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತೇನೆಂದರೆ, ‘ನೀವೆಲ್ಲರು ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ದುರ್ಮಾರ್ಗದಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಹಿಂದಿರುಗಿರಿ. ನಿಮಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವತ್ತಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಯೆಹೋವನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೂ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ವಿಕರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದ ದೇಶದೊಳಗೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಿರಿ.

( ಯೆರೆ 25:3-5 )

ಪರಿಣಾಮಗಳು ಬಂದಾಗ, ಅವು ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ತಿದ್ದುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಈ ಆರೈಕೆಯ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು:

11ಯೆಹೋವನು ಇಂತೆನ್ನುತ್ತಾನೆ, “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿದ್ದೇನೆ;

ನಾನು ಯಾವ ಜನಾಂಗಗಳಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಓಡಿಸಿಬಿಟ್ಟು ಚದರಿಸಿದೆನೋ, ಆ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಮೂಲಮಾಡುವೆನು.

ನಿನ್ನನ್ನೋ ನಿರ್ಮೂಲಮಾಡೆನು; ನಿನ್ನನ್ನು ಮಿತಿಮೀರಿ ಶಿಕ್ಷಿಸೆನು. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಿಸದೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.”

( ಯೆರೆ 30:11 )

ತಿದ್ದುವಿಕೆ ಏಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಆತನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ:

15ಅಯ್ಯೋ, ನೋವು ನಿಲ್ಲದು ಎಂದು ನಿನ್ನ ಪೆಟ್ಟಿಗಾಗಿ ಏಕೆ ಅರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ?

ನಿನ್ನ ಅಪರಾಧವು ಹೆಚ್ಚಿ ಪಾಪಗಳು ಬಹಳವಾದುದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದೆನು.

( ಯೆರೆ 30:15 )

ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನ ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾಗ್ದಾನವೂ ಇದೆ:

24ಯೆಹೋವನು ತನ್ನ ಹೃದಯಾಲೋಚನೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಿ, ನೆರವೇರಿಸುವ ತನಕ ಆತನ ರೋಷವು ಹಿಂದಿರುಗದು,

ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಇದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಿರಿ.

( ಯೆರೆ 30:24 )

ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದಿನ ಹೃದಯವನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ತಿದ್ದುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ, ದೇವರು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಪೋಷಕನೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ:

20ಯೆಹೋವನು ಇಂತೆನ್ನುತ್ತಾನೆ, “ಎಫ್ರಾಯೀಮು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯಪುತ್ರ, ಮುದ್ದುಮಗುವಲ್ಲವೇ?

ಅವನ ಹೆಸರೆತ್ತಿದಾಗೆಲ್ಲಾ ಅವನನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತೇನೆ; ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ಕರುಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ಮರುಗುತ್ತದಲ್ಲಾ, ಅವನನ್ನು ಕರುಣಿಸುವೆನು.

( ಯೆರೆ 31:20 )

ಯೆರೆಮೀಯನ ಕಾಲದ ಜನರು ಪೋಷಕರು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಗಳಿಗೆ ತಾವೇ ಜವಾಬ್ದಾರರು ಎಂದು ದೇವರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ:

30ಸಾಯತಕ್ಕವನು ತನ್ನ ತನ್ನ ದೋಷದಿಂದ ಸಾಯುವನು. ಹುಳಿದ್ರಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವವನ ಹಲ್ಲುಗಳೇ ಚಳಿತುಹೋಗುವವು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

( ಯೆರೆ 31:30 )

ನಂತರ, ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ಬೀಳುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಮೋಲೆಖ ದೇವರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೆನ್-ಹಿನ್ನೋಮ್ ಕಣಿವೆಯ ಬಲಿಪೀಠಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೆರೆಮೀಯನು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು, ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ದೇವರ ದುಃಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ:

35ತಮ್ಮ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮೋಲೆಕ್ ದೇವತೆಗಾಗಿ ಆಹುತಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಬೆನ್ ಹಿನ್ನೋಮ್ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿನ ಬಾಳನ ಪೂಜಾಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಯೆಹೂದವನ್ನು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ್ದಾರೆ; ನಾನು ಇಂಥ ಅಸಹ್ಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅದರ ಸಂಕಲ್ಪವೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ” ಎಂಬುದೇ.

( ಯೆರೆ 32:35 )

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲ: ಕಾರಣಗಳ ವಿವರಣೆ

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಈಗಾಗಲೇ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಿಂದ ಬಾಬೆಲಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಜನರ ನಡುವಿನ ಪ್ರವಾದಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಸಂದೇಶಗಳು ನಗರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲು, ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾಡಿನ ಚಿತ್ರ:

23ಒಂದು ಸರಪಣಿಯನ್ನು ಮಾಡು; ಏಕೆಂದರೆ ದೇಶವು ನರಹತ್ಯಭರಿತವಾಗಿದೆ,

ಪಟ್ಟಣವು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿದೆ.

( ಯೆಹೆ 7:23 )

ದೇವರು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಕಾಳಜಿಯೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜನರು ತಮಗೆ ತಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ದೇವರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ:

9ಆತನು ನನಗೆ, “ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ ವಂಶದವರ ಅಧರ್ಮವು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿದೆ; ದೇಶವು ರಕ್ತಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ, ಪಟ್ಟಣವು ಅನ್ಯಾಯಭರಿತವಾಗಿದೆ; ಆ ವಂಶದವರು, ‘ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಯೆಹೋವನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಯೆಹೋವನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

( ಯೆಹೆ 9:9 )

ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲೆ ಬರಲಿರುವ ಕಠಿಣ ತೀರ್ಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಉಳಿದುಕೊಂಡವರು ಬಾಬೆಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ಕಥೆಗಳು ಗಡೀಪಾರಾದವರಿಗೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ನಡೆದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.

21ಕರ್ತನಾದ ಯೆಹೋವನು ಇಂತೆನ್ನುತ್ತಾನೆ, “ನಾನು ಖಡ್ಗ, ಕ್ಷಾಮ, ದುಷ್ಟಮೃಗ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಧಿ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಬಾಧೆಗಳನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಂದು, ಜನರನ್ನು, ಪಶುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುವಾಗ ಹೇಳತಕ್ಕದ್ದೇನು! 22ಆದರೂ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಹೇಗೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಉಳಿದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುವರು; ಆಹಾ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ನೀವು ಅವರ ದುರ್ಮಾರ್ಗ, ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲೆ ಬರಮಾಡಿದ ಕೇಡಿನ ವಿಷಯವಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕೇಡುಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ಸಮಾಧಾನ ಹೊಂದುವಿರಿ. 23ನೀವು ಅವರ ದುರ್ಮಾರ್ಗ, ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಅವರಿಂದಲೇ ನಿಮಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗುವುದು; ನಾನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲವೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದು ಬರುವುದು” ಇದು ಕರ್ತನಾದ ಯೆಹೋವನ ನುಡಿ.

( ಯೆಹೆ 14:21-23 )

ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ದೇವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅದನ್ನು ಆತನು ದ್ರೋಹವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು:

20“ಇದಲ್ಲದೆ ನೀನು ನನಗೆ ಹೆತ್ತ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೂರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗಲೆಂದು ಯಜ್ಞಮಾಡಿದೆ. ನಿನ್ನ ವ್ಯಭಿಚಾರವು ಅಲ್ಪಕಾರ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಿಯೋ? 21ಅದನ್ನೂ ಮೀರಿಸಬೇಕೆಂದು ನೀನು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹತಿಸಿ, ಆಹುತಿಕೊಟ್ಟು ಮೂರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಿಯೋ?

( ಯೆಹೆ 16:20-21 )

ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ನಗರ ಸೊದೋಮನ್ನು ಆತನು ಜನರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೊಟ್ಟ ಕಾರಣ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆನಿಸಬಹುದು. ಅದು ಕೇವಲ ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲ, ಅಹಂಕಾರ, ಸುಖಭೋಗ ಮತ್ತು ಬಡವರಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿತ್ತು:

49ಸೊದೋಮೆಂಬ ನಿನ್ನ ತಂಗಿಯ ದೋಷವನ್ನು ನೋಡು; ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವುದು, ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಸ್ವಂತ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದು, ಇವು ಆಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಕುಮಾರ್ತೆಯರಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದವು. ಅಲ್ಲದೆ ಆಕೆಯು ದೀನದರಿದ್ರರಿಗೆ ಬೆಂಬವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. 50ಅವರು ಸೊಕ್ಕೇರಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯಾಚಾರಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು; ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಿದೆನು.

( ಯೆಹೆ 16:49-50 )

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪಟ್ಟಿಮಾಡುತ್ತಾನೆ: ಕೊಲೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾಯಕರು, ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ವಿಧವೆಯರು ಮತ್ತು ಅನಾಥರು, ನಿರಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪಗಳು, ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದೊಳಗಿನ ಕ್ರೌರ್ಯ:

6“‘ಇಗೋ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪ್ರಭುಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತ್ಯಾನುಸಾರ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಸುರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. 7ನಿನ್ನವರು ತಾಯಿ ತಂದೆಗಳನ್ನು ತುಚ್ಛೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ನಿನ್ನವರು ವಿದೇಶಿಗಳನ್ನು ಬಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ, ನಿನ್ನವರು ಅನಾಥರನ್ನೂ, ವಿಧವೆಯರನ್ನೂ ಹಿಂಸಿಸಿದ್ದಾರೆ. 8ನೀನು ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅಲಕ್ಷ್ಯಮಾಡಿ ನಾನು ನೇಮಿಸಿದ ಸಬ್ಬತ್ ದಿನಗಳನ್ನು ಹೊಲೆಮಾಡಿದ್ದಿ. 9ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಚಾಡಿಕೋರರು ರಕ್ತ ಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ನಿನ್ನವರು ಗುಡ್ಡಗಳ ಮೇಲೆ ಯಜ್ಞಶೇಷವನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದಾರೆ; ನಿನ್ನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದುರಾಚಾರಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. 10ನಿನ್ನವರು ತಂದೆಗೆ ಮಾನಭಂಗ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟಿನಿಂದ ಅಶುದ್ಧಳಾದವಳನ್ನು ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ. 11ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನೆರೆಯವನ ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲಿ ದುರಾಚಾರ ನಡಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮಗಳೇ ಆದ ತಂಗಿಯ ಮಾನಭಂಗಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ. 12ನಿನ್ನವರು ರಕ್ತ ಸುರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಲಂಚ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ನಿನ್ನವರು ಸಾಲಕ್ಕೆ ಬಡ್ಡಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಲಾಭಕ್ಕೆ ಹಣಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ನೆರೆಯವರನ್ನು ಬಾಧಿಸಿ, ದೋಚಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಇದು ಕರ್ತನಾದ ಯೆಹೋವನ ನುಡಿ.

( ಯೆಹೆ 22:6-12 )

ಇದರಿಂದ ನಾವು ಏನು ಕಲಿಯಬಹುದು

ಈ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ, ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂದ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಮೊದಲು ದೀರ್ಘ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳಿದ್ದವು. ಅವು ನಿಜವಾದ ಕ್ರೌರ್ಯದ ನಂತರ ಬಂದವು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದುರ್ಬಲರು ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕವರ ವಿರುದ್ಧದ ಕ್ರೌರ್ಯದ ನಂತರ. ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಹೇಳುವ, ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡದ, ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಒಂದು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುವ ದೇವರಿಂದ ಅವು ಬಂದವು.

ಜನರನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಳವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ದೇವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬಹಳ ಕಠಿಣ ಕಾಲಗಳಿದ್ದವು. ಅಂದಿನಿಂದ ನಾವು ಬಹಳ ದೂರ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೂ ಇಂದು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ಇದೆ.

ಸಂಕಟವು ಈ ಮುರಿದುಹೋದ ಲೋಕದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಅದನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರು ಅದರಿಂದ ದೂರ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಅದು ನಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಆತನು ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಆತನ ಜೀವವು ತೋರಿಬರಬಹುದೆಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ:

104:10 2 ತಿಮೊ. 2:11ಯೇಸುವಿನ ಜೀವವು ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉಂಟೆಂದು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ 4:10 2 ಕೊರಿ 6:9, 1 ಕೊರಿ 4:9; 15:31ಯೇಸುವಿನ ಮರಣಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುವವರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

( 2 ಕೊರಿ 4:10 )

ಈ ಪುಟಗಳು ಎತ್ತುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಬಹುಶಃ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ದೀನವಾದದ್ದು: ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದುವುದು, ದೇವರ ತಾಳ್ಮೆ ನಾವು ಕಾಣುವುದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ನಂಬುವುದು, ಮತ್ತು ಆ ಸರಿಪಡಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಭಾಗಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಆತನನ್ನು ಕೇಳುವುದು.