ദൈവം മനുഷ്യരോട് ഇത്ര ക്രൂരനായി തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

പഴയ നിയമത്തിൽ ആളുകളും ജനതകൾ മുഴുവനും കനത്ത പരിണതഫലങ്ങൾ നേരിടുന്ന പല കഥകളും നാം വായിക്കുന്നു. ഈ കഥകൾ പലപ്പോഴും ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ഭാരവും ശാന്തമായ ഒരു ചോദ്യവും അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു: ദൈവം ശരിക്കും ഇത്ര ക്രൂരനാണോ? ഇത് ആത്മാർഥമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്; തിടുക്കമില്ലാതെ സത്യസന്ധമായി ഇതിനെ സമീപിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ലോകം

പുരാതന ലോകം എത്രമാത്രം വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു എന്ന് ഓർത്തുകൊണ്ട് നമുക്കു തുടങ്ങാം. അത് സുരക്ഷിതമായ ഒരിടമായിരുന്നില്ല. ക്രൂരത എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു, ജീവിതം ഹ്രസ്വമായിരുന്നു, മിക്കവർക്കും അത് വളരെ കഠിനവുമായിരുന്നു. ആ കാലങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം എന്തു കരുതിയാലും, ഈ ചിത്രം മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ടു വേണം അവ വായിക്കാൻ.

ആ ലോകത്തിലേക്ക്, മറ്റുള്ളവരിലേക്കു തന്റെ ഹിതം എത്തിക്കാനും മനുഷ്യർക്കിടയിൽ നിയമവും ക്രമവും കൊണ്ടുവരാനുമായി ദൈവം ഒരു ജനതയെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. യിസ്രായേലിന് തോറയും ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം പരിപാലനവും ലഭിച്ചു; അത് ആ ജനതയെ ലോകത്തിനു മുഴുവൻ വിശുദ്ധമായ ഒരു മാതൃകയായി വേർതിരിച്ചു. നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ദൈവം ക്ഷമയോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും മനുഷ്യവർഗത്തെ കൂടുതൽ നല്ലതിലേക്കു നയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

കുട്ടികളെ യാഗപീഠങ്ങളിൽ ദഹിപ്പിച്ചിരുന്നതും ദുരുപയോഗവും അടിമത്തവും അനീതിയും സാധാരണമായിരുന്നതുമായ കാലത്തുനിന്ന് മനുഷ്യവർഗം എത്ര ദൂരം സഞ്ചരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ദൈവം എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നു; എങ്കിലും മനുഷ്യർ വളരണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നമ്മെ നശിപ്പിക്കാൻ അവൻ ഇച്ഛിക്കുന്നില്ല. നമ്മെ മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ഭാവിയിലേക്കു കൊണ്ടുവരാനാണ് അവന്റെ ആഗ്രഹം. ചരിത്രം കാണിക്കുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളെ ദയയിലേക്കും സത്യസന്ധതയിലേക്കും നിസ്വാർഥതയിലേക്കും തിരിക്കുന്നത് വളരെ പ്രയാസമാണ്; കാരണം മനുഷ്യർ പഴയ ഇരുട്ടിലേക്കുതന്നെ വീണ്ടും മടങ്ങിപ്പോകുന്നു.

പ്രവാചകന്മാർ എന്തു പറയുന്നു എന്ന് അവർ ജീവിച്ച ക്രമത്തിൽ നമുക്കു നോക്കാം; എന്തു സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്ന് അവരുടെ സ്വന്തം വാക്കുകൾ തന്നെ കാണിക്കട്ടെ.

ആമോസ്: മനുഷ്യർക്കിടയിലെ ക്രൂരതയെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്

ആമോസ് ബി.സി. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യിസ്രായേലിനു ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളോടും പിന്നീട് യിസ്രായേലിനോടുതന്നെയും സംസാരിച്ചു. അവർ പരസ്പരം പെരുമാറിയ രീതിയിൽനിന്ന് അവൻ തുടങ്ങുന്നു. അയൽരാജ്യമായ അമ്മോൻ അതിരുകൾ വിസ്തൃതമാക്കാൻ യുദ്ധത്തിനു പോകുകയും ഏറ്റവും ദുർബലരോടു ഭയങ്കരമായ ഒരു കാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു:

13യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു:

“അമ്മോന്റെ മൂന്നോ നാലോ പാപങ്ങൾനിമിത്തം

ഞാൻ എന്റെ ക്രോധം മടക്കിക്കളയുകയില്ല.

കാരണം, തന്റെ അതിരുകൾ വിശാലമാക്കേണ്ടതിന്

അവൻ ഗിലെയാദിലെ ഗർഭിണികളെ പിളർന്നുകളഞ്ഞു:

( ആമോസ് 1:13 )

തുടർന്ന് ആമോസ് ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ജനത്തിലേക്കു തിരിയുന്നു. അവരും കുറ്റക്കാരായിരുന്നു; തുടർന്നുള്ള പട്ടിക ദരിദ്രർക്കെതിരെ പണവും അധികാരവും ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്:

6യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു:

“ഇസ്രായേലിന്റെ മൂന്നോ നാലോ പാപങ്ങൾനിമിത്തം

ഞാൻ എന്റെ ക്രോധം മടക്കിക്കളയുകയില്ല.

കാരണം അവർ വെള്ളിക്കുവേണ്ടി നീതിമാനെയും

ഒരു ജോടി ചെരിപ്പിനു ദരിദ്രനെയും വിറ്റുകളയുന്നു.

7ഭൂമിയിലെ പൊടിമേൽ എന്നപോലെ,

അവർ ദരിദ്രരുടെ തലമേൽ മെതിക്കുന്നു,

അങ്ങനെ പീഡിതർക്ക് അവർ ന്യായം നിഷേധിക്കുന്നു.

പിതാവും മകനും ഒരേ യുവതിയുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുന്നു;

അങ്ങനെ എന്റെ വിശുദ്ധനാമം ദുഷിപ്പിക്കുന്നു.

( ആമോസ് 2:6-7 )

യിരെമ്യാവ്: നീണ്ട ക്ഷമയും ഒരു ദുഃഖവും

നഗരം ബാബിലോണിന്റെ കൈയിൽ വീഴുന്നതിനു മുമ്പുള്ള അവസാന ദശകങ്ങളിൽ, ഏകദേശം ബി.സി. 600-ൽ, യിരെമ്യാവ് യെരൂശലേമിൽ പ്രവാചകനായി സേവിച്ചു. അവന്റെ ജനത്തിൽ പലരും ബാലിനെയും മോലെക്കിനെയും ആരാധിക്കുന്നതിലേക്കു തിരിഞ്ഞിരുന്നു; കുട്ടികളെ യാഗപീഠങ്ങളിൽ അർപ്പിച്ചിരുന്നു. ദൈവം ഇതേക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നു എന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. അത് അവൻ ഒരിക്കലും ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തതും അവന്റെ മനസ്സിൽ പോലും വന്നിട്ടില്ലാത്തതുമായ ഒന്നായിരുന്നു:

5അവരുടെ പുത്രന്മാരെ തീയിൽ ദഹിപ്പിച്ച് ബാലിനു ദഹനയാഗം കഴിക്കാനുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ നിർമിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതു ഞാൻ അവരോടു കൽപ്പിക്കുകയോ അരുളിച്ചെയ്യുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല, അത് എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നിട്ടുമില്ല.

( യിരെമ്യാവ് 19:5 )

തങ്ങളുടെ ജീവിതരീതി നിമിത്തം കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു ദേശത്തെക്കുറിച്ചും പ്രവാചകൻ വിവരിക്കുന്നു:

10ദേശം വ്യഭിചാരികളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു;

ശാപം23:10 അഥവാ, ഈ കാര്യങ്ങളാൽ നിമിത്തം ദേശം വരണ്ടുണങ്ങുന്നു,

മരുഭൂമിയിലെ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ ഉണങ്ങിപ്പോകുന്നു.

പ്രവാചകർ ദുഷ്ടതനിറഞ്ഞ മാർഗം അവലംബിക്കുന്നു

അവരുടെ ബലം അന്യായത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

( യിരെമ്യാവ് 23:10 )

ദൈവം എത്ര കാലമായി അവരോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് യിരെമ്യാവ് പിന്നീട് ജനത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിമൂന്നു വർഷം അവൻ അവരെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി; അവനു മുമ്പും ദൈവം മറ്റു പ്രവാചകന്മാരെ അയച്ചിരുന്നു:

3യെഹൂദാരാജാവായ ആമോന്റെ മകൻ യോശിയാവിന്റെ പതിമ്മൂന്നാംവർഷംമുതൽ ഇന്നുവരെയുള്ള ഈ ഇരുപത്തിമൂന്നു വർഷക്കാലവും യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട് എനിക്കുണ്ടാകുകയും ഞാൻ അതു വീണ്ടും വീണ്ടും നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു, എന്നാൽ നിങ്ങൾ അതു ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല.

4യഹോവ തന്റെ ദാസന്മാരായ എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരെയും വീണ്ടും വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയച്ചു; എന്നാൽ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുകയോ കേൾക്കാൻ ചെവിചായ്‌ക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. 5“നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തരും നിങ്ങളുടെ ദുഷിച്ചവഴികളിൽനിന്നും ദുരാചാരങ്ങളിൽനിന്നും തിരിയുക. അപ്പോൾ യഹോവ നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർക്കും എന്നെന്നേക്കുമായി നൽകിയിട്ടുള്ള ദേശത്തു നിങ്ങൾക്കു വസിക്കാൻ കഴിയും.

( യിരെമ്യാവ് 25:3-5 )

പരിണതഫലങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ അവ കഥയുടെ അവസാനമാകണമെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല. തിരുത്തലിനോടൊപ്പം ദൈവം തന്റെ ജനത്തിന് പരിപാലനത്തിന്റെ ഈ വാഗ്ദാനവും നൽകി:

11ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്, ഞാൻ നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കും,’

എന്ന് യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

‘ഞാൻ നിങ്ങളെ എവിടേക്കു ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞുവോ

ആ ദേശങ്ങളെല്ലാം ഞാൻ പൂർണമായി നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞാലും

ഞാൻ നിന്നെ പൂർണമായി നശിപ്പിച്ചുകളയുകയില്ല.

ഞാൻ നിങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കും, എന്നാൽ ന്യായമായ അളവിൽമാത്രം;

ഒട്ടും ശിക്ഷതരാതെ ഞാൻ നിങ്ങളെ വിടുകയില്ല.’

( യിരെമ്യാവ് 30:11 )

വേദന അനുഭവിച്ചിട്ടും അതു മനസ്സിലാക്കാത്ത ജനത്തോടു സൗമ്യമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്, തിരുത്തൽ എന്തിന് ആവശ്യമായിരുന്നു എന്നും അവൻ വിശദീകരിക്കുന്നു:

15നിന്റെ മുറിവിനെപ്പറ്റി നീ നിലവിളിക്കുന്നതെന്ത്?

നിന്റെ വേദനയ്ക്കു യാതൊരു ശമനവുമില്ല;

നിന്റെ അകൃത്യം വലുതും പാപങ്ങൾ അസംഖ്യവുമാകുകയാൽ

ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു വരുത്തിയിരിക്കുന്നു.

( യിരെമ്യാവ് 30:15 )

ഒരു ദിവസം എല്ലാം അർഥവത്താകുമെന്ന ഒരു വാഗ്ദാനവുമുണ്ട്:

24യഹോവയുടെ ഉഗ്രകോപം

അവിടന്നു തന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ഉദ്ദേശ്യം

നിറവേറ്റുന്നതുവരെയും പിന്മാറുകയില്ല.

ഭാവികാലത്ത്

നിങ്ങൾ ഇതു മനസ്സിലാക്കും.

( യിരെമ്യാവ് 30:24 )

അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ ഇതിനെല്ലാം പിന്നിലെ ഹൃദയം നാം കാണുന്നു. യിസ്രായേലിനെ തിരുത്തുമ്പോഴും, ഒരു മാതാപിതാവ് പ്രിയപ്പെട്ട കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നതുപോലെയാണ് ദൈവം ആ ജനതയെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നത്:

20എഫ്രയീം എന്റെ പ്രിയപുത്രനല്ലേ,

ഞാൻ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്ന എന്റെ കുഞ്ഞല്ലേ.

അവനെതിരായി സംസാരിച്ചാലും

ഞാനവനെ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം അവനുവേണ്ടി വാഞ്ഛിക്കുന്നു;

ഞാൻ തീർച്ചയായും അവനോടു കരുണകാണിക്കും,”

എന്ന് യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട്.

( യിരെമ്യാവ് 31:20 )

മാതാപിതാക്കൾ ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ കുട്ടികൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് യിരെമ്യാവിന്റെ നാളുകളിലെ ആളുകൾ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾക്ക് ഉത്തരവാദികളാണെന്ന് ദൈവം മറുപടി നൽകുന്നു:

30ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ പാപംനിമിത്തമാണ് മരിക്കുന്നത്; പച്ചമുന്തിരിങ്ങ തിന്നുന്നത് ഏതൊരു മനുഷ്യനാണോ അയാളുടെതന്നെ പല്ലു പുളിക്കും.

( യിരെമ്യാവ് 31:30 )

പിന്നീട്, യെരൂശലേം വീഴാറായപ്പോൾ, ബെൻ-ഹിന്നോം താഴ്വരയിലെ യാഗപീഠങ്ങളെക്കുറിച്ച് യിരെമ്യാവ് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു; അവിടെ മോലെക്ക് ദേവന് കുട്ടികളെ ബലിയർപ്പിച്ചിരുന്നു; അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ദുഃഖം വ്യക്തമാണ്:

35തങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും മോലെക്കിനുവേണ്ടി അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്യിക്കേണ്ടതിന് അവർ ബെൻ-ഹിന്നോം താഴ്വരയിൽ ബാൽദേവനുവേണ്ടി ക്ഷേത്രങ്ങൾ പണിയിച്ചു. ഈ മ്ലേച്ഛതകൾ ചെയ്ത് യെഹൂദയെക്കൊണ്ടു പാപം ചെയ്യിക്കാൻ ഞാൻ അവരോടു കൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല; ആ കാര്യം എന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയിട്ടുമില്ല.

( യിരെമ്യാവ് 32:35 )

യെഹെസ്കേൽ: കാരണങ്ങൾ നിരത്തുന്നു

യെരൂശലേമിൽനിന്ന് ബാബിലോണിലേക്ക് ഇതിനകം കൊണ്ടുപോയ ജനത്തിനിടയിലെ ഒരു പ്രവാചകനായിരുന്നു യെഹെസ്കേൽ. നഗരത്തിൽ അവിടെ എന്തു സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്ന് അവന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. ആദ്യം, അക്രമം നിറഞ്ഞ ഒരു ദേശത്തിന്റെ ചിത്രം:

23“ ‘ദേശം രക്തപാതകംകൊണ്ടും

പട്ടണം അക്രമംകൊണ്ടും നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാൽ

നീ ഒരു ചങ്ങല ഉണ്ടാക്കുക!

( യെഹെസ്കേൽ 7:23 )

ദൈവം കാണുന്നില്ല, ശ്രദ്ധിക്കുന്നുമില്ല എന്ന് ജനം തങ്ങളോടുതന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. താൻ എല്ലാം കാണുന്നു എന്ന് ദൈവം മറുപടി നൽകുന്നു:

9അപ്പോൾ അവിടന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെയും യെഹൂദയുടെയും അകൃത്യം വളരെ വലുതാണ്. ദേശം രക്തപാതകംകൊണ്ടും നഗരം അതിക്രമംകൊണ്ടും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ‘യഹോവ ദേശത്തെ കൈവിട്ടിരിക്കുന്നു; യഹോവ കാണുന്നില്ല,’ എന്ന് അവർ പറയുന്നുവല്ലോ.

( യെഹെസ്കേൽ 9:9 )

യെരൂശലേമിൽ വരാനിരിക്കുന്ന കഠിനമായ ന്യായവിധികളെക്കുറിച്ചും അവയിലെ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തെക്കുറിച്ചും യെഹെസ്കേൽ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: അതിജീവിച്ചവർ ബാബിലോണിൽ വരും, അവരുടെ കഥകൾ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് പ്രവാസികൾക്കു കാണിച്ചുകൊടുക്കും.

21“യഹോവയായ കർത്താവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ മനുഷ്യരെയും മൃഗങ്ങളെയും സംഹരിക്കേണ്ടതിന് വാൾ, ക്ഷാമം, വന്യമൃഗങ്ങൾ, മഹാമാരി എന്നീ നാലു കഠിന ന്യായവിധികൾ ജെറുശലേമിന്മേൽ അയച്ചാൽ അത് എത്ര ഭയാനകമായിരിക്കും? 22എന്നാലും ഇവയെല്ലാം അതിജീവിച്ച, പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും അടങ്ങിയ ഒരുകൂട്ടം അതിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടു പോരുന്നതിനായി ശേഷിച്ചിരിക്കും. അവർ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽവരും. നിങ്ങൾ അവരുടെ ജീവിതരീതിയും പ്രവൃത്തികളും കണ്ട് ഞാൻ ജെറുശലേമിനു വരുത്തിയ അനർഥത്തെക്കുറിച്ച് ആശ്വസിക്കും—ഞാൻ അതിന്മേൽ വരുത്തിയ സകലവിപത്തുകളെക്കുറിച്ചുംതന്നെ. 23അവരുടെ ജീവിതരീതിയും പ്രവൃത്തികളും നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ അവ നിങ്ങൾക്കൊരാശ്വാസമായിരിക്കും. കാരണം, ഞാൻ അതിനോടു ചെയ്തതെല്ലാം വെറുതേയല്ല എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും, എന്ന് യഹോവയായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.”

( യെഹെസ്കേൽ 14:21-23 )

തന്റെ സ്വന്തം മക്കളെ വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർപ്പിച്ചതിനെക്കുറിച്ചും ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു; അത് ഒരു വഞ്ചനയായി അവൻ അനുഭവിച്ചു:

20“ ‘ഇതിനുംപുറമേ, നീ എനിക്കു പ്രസവിച്ച നിന്റെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും നീ ആ വിഗ്രഹങ്ങൾക്കു ഭോജനമായി അർപ്പിച്ചു. നിന്റെ വേശ്യാവൃത്തി നിനക്കു മതിയായില്ലേ? 21നീ എന്റെ മക്കളെ നിഗ്രഹിച്ച് ആ വിഗ്രഹങ്ങൾക്കു ബലിയായി അർപ്പിച്ചു.

( യെഹെസ്കേൽ 16:20-21 )

തന്റെ വിധിയുടെ പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ സൊദോം പട്ടണത്തെയും അവൻ ജനത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പറയുന്ന കാരണം ഒരുപക്ഷേ അതിശയിപ്പിച്ചേക്കാം. അത് അക്രമം മാത്രമായിരുന്നില്ല, അഹങ്കാരവും സുഖലോലുപതയും ദരിദ്രരിൽനിന്നു മുഖം തിരിക്കലുമായിരുന്നു:

49“ ‘നിന്റെ സഹോദരിയായ സൊദോമിന്റെ കുറ്റം ഇതായിരുന്നു: അവളും പുത്രിമാരും നിഗളികളായിരുന്നു, ഭക്ഷിച്ചുതിമിർത്ത് അനവധാനതയോടെ ആയിരുന്നു അവർ ജീവിച്ചത്; ദരിദ്രരെയും അനാഥരെയും അവർ സഹായിച്ചതുമില്ല. 50അവർ അഹങ്കരിച്ച് എന്റെമുമ്പാകെ മ്ലേച്ഛതകൾ പ്രവർത്തിച്ചു; അതുകണ്ടിട്ട് ഞാൻ അവരെ ഇല്ലാതാക്കിക്കളഞ്ഞു.

( യെഹെസ്കേൽ 16:49-50 )

ഒടുവിൽ, യെരൂശലേമിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന തെറ്റുകൾ യെഹെസ്കേൽ ഓരോന്നായി പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നു: കൊല ചെയ്ത നേതാക്കൾ, അന്യായം അനുഭവിച്ച വിധവകളും അനാഥരും, നിരപരാധികളെ മരണത്തിലേക്കു നയിച്ച കള്ളാരോപണങ്ങൾ, കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ ക്രൂരത:

6“ ‘നോക്കൂ, നിന്നിൽ വസിക്കുന്ന ഇസ്രായേൽ പ്രഭുക്കന്മാർ രക്തച്ചൊരിച്ചിലിനായി അവരുടെ ശക്തി ഉപയോഗിക്കുന്നത് കാണുക. 7അവർ നിന്നിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട് മാതാപിതാക്കളെ നിന്ദിക്കുന്നു; വിദേശികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു; അനാഥരെയും വിധവമാരെയും ദ്രോഹിക്കുന്നു. 8നിങ്ങൾ എന്റെ വിശുദ്ധവസ്തുക്കളെ നിന്ദിക്കുകയും എന്റെ ശബ്ബത്തിനെ അശുദ്ധമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 9രക്തം ചൊരിയേണ്ടതിന് ഏഷണി പറയുന്നവർ നിന്നിലുണ്ട്; പർവതങ്ങളിലെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽവെച്ച് നൈവേദ്യം ഭക്ഷിക്കുകയും ദുഷ്കർമം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ നിന്റെ മധ്യേയുണ്ട്. 10നിന്നിൽവെച്ച് അവർ തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ നഗ്നത അനാവൃതമാക്കുന്നു; നിന്നിൽവെച്ച് അവർ ഋതുമാലിന്യത്താൽ ആചാരപരമായി അശുദ്ധയായി കഴിയുന്ന സ്ത്രീയുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുന്നു. 11ഒരുത്തൻ തന്റെ അയൽക്കാരന്റെ ഭാര്യയോടു മ്ലേച്ഛത പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മറ്റൊരുവൻ തന്റെ മരുമകളുമായി ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിച്ച് അവളെ മലിനയാക്കുന്നു. വേറൊരുവൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ മകളായ സഹോദരിയെ അപമാനിക്കുന്നു. 12നിന്നിൽവെച്ച് അവർ രക്തപാതകത്തിനായി കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്നു; നീ ദരിദ്രരിൽനിന്നു പലിശയും കൊള്ളലാഭവും വാങ്ങുന്നു. നീ അയൽവാസിയോട് അനീതിയോടെ പെരുമാറി ആദായമുണ്ടാക്കുകയും എന്നെ മറന്നുകളകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് യഹോവയായ കർത്താവിന്റെ അരുളപ്പാട്.

( യെഹെസ്കേൽ 22:6-12 )

ഇതിൽനിന്നു നമുക്ക് എന്തു പഠിക്കാം

ഈ ഭാഗങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ വായിക്കുമ്പോൾ ഒരു ചിത്രം കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നു. വന്ന കഷ്ടതകൾക്കു മുമ്പ് ദീർഘമായ മുന്നറിയിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവ യഥാർഥ ക്രൂരതയെ, പ്രത്യേകിച്ച് ദുർബലരോടും കുഞ്ഞുങ്ങളോടുമുള്ള ക്രൂരതയെ, പിന്തുടർന്നു വന്നു. തന്റെ ജനത്തെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളായി പറയുന്ന, അവരെ തിരുത്തുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കാത്ത, അതിനുശേഷം ഒരു ഭാവി വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽനിന്നാണ് അവ വന്നത്.

മനുഷ്യരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാനും ഈ ലോകത്തെ ഒരു മെച്ചപ്പെട്ട സ്ഥലമാക്കാനും ദൈവം പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന വളരെ കഠിനമായ കാലങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്നുമുതൽ നാം ഏറെ ദൂരം പിന്നിട്ടു; എങ്കിലും ഇന്നും നമുക്കിടയിൽ നന്നാക്കാൻ ഏറെയുണ്ട്.

കഷ്ടത ഈ തകർന്ന ലോകത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്, പുതിയ നിയമം അത് മറച്ചുവെക്കുന്നില്ല. ദൈവം അതിൽനിന്ന് അകന്നുനിന്നില്ല എന്നും അത് നമ്മോടു പറയുന്നു. യേശുവിൽ അവൻ അതിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ കഷ്ടതയിൽപോലും അവന്റെ ജീവൻ വെളിപ്പെടാമെന്നു കണ്ടെത്തുന്നു:

10യേശുവിന്റെ ജീവൻ ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളിൽ പ്രകടമാകാൻ ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും യേശുവിന്റെ മരണം ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളിൽ വഹിക്കുന്നു.

( 2 കൊരിന്ത്യർ 4:10 )

ഈ താളുകൾ ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ല പ്രതികരണം ഒരുപക്ഷേ വിനീതമായ ഒന്നാണ്: പതുക്കെ വായിക്കുക, ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമ നമുക്കു കാണാവുന്നതിലും വലുതാണെന്നു വിശ്വസിക്കുക, ഈ പുനർനിർമാണത്തിൽ നമ്മെയും ഭാഗമാക്കണമേ എന്ന് അവനോടു ചോദിക്കുക.