ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງເບິ່ງຄືໂຫດຮ້າຍຕໍ່ມະນຸດ?
ໃນພຣະສັນຍາເດີມ ເຮົາອ່ານເລື່ອງຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ທັງຊາດທີ່ຕ້ອງປະເຊີນກັບຜົນຮ້າຍອັນໜັກໜ່ວງຫລາຍເລື່ອງ. ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ມັກເຮັດໃຫ້ໃຈເຮົາໜັກອຶ້ງ ແລະ ມີຄຳຖາມເງຽບໆວ່າ: ພຣະເຈົ້າໂຫດຮ້າຍແທ້ບໍ? ນີ້ເປັນຄຳຖາມທີ່ຈິງໃຈ ແລະ ສົມຄວນໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຢ່າງຈິງໃຈ ບໍ່ຮີບຮ້ອນ.
ໂລກທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫລາຍ
ໃຫ້ເຮົາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການລະນຶກວ່າໂລກສະໄໝບູຮານແຕກຕ່າງຈາກທຸກມື້ນີ້ຫລາຍພຽງໃດ. ມັນບໍ່ແມ່ນບ່ອນທີ່ປອດໄພ. ຄວາມໂຫດຮ້າຍມີຢູ່ທົ່ວໄປ ຊີວິດສັ້ນ ແລະ ສຳລັບຄົນສ່ວນໃຫຍ່ກໍຍາກລຳບາກຫລາຍ. ບໍ່ວ່າເຮົາຈະຄິດແນວໃດກັບສະໄໝນັ້ນ ເຮົາຄວນອ່ານມັນໂດຍມີພາບນັ້ນຢູ່ໃນໃຈ.
ໃນໂລກນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລືອກຊາດໜຶ່ງເພື່ອນຳພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງໄປສູ່ຊາດອື່ນ ແລະ ນຳກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບມາສູ່ມະນຸດ. ຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ຮັບພຣະບັນຍັດໂຕຣາ ແລະ ການດູແລຂອງພຣະເຈົ້າເອງ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຊາດນີ້ແຕກຕ່າງເປັນແບບຢ່າງອັນບໍລິສຸດແກ່ໂລກ. ຕະຫລອດຫລາຍສັດຕະວັດ ພຣະເຈົ້າໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງອົດທົນເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ ເພື່ອນຳມະນຸດໄປສູ່ສິ່ງທີ່ດີກວ່າ.
ເປັນສິ່ງທີ່ຄວນສັງເກດວ່າມະນຸດໄດ້ກ້າວໄກມາແລ້ວຫລາຍພຽງໃດ ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝທີ່ເດັກນ້ອຍຖືກເຜົາເທິງແທ່ນບູຊາ ແລະ ການຂົ່ມເຫັງ ການເປັນທາດ ແລະ ຄວາມບໍ່ຍຸຕິທຳເປັນເລື່ອງທຳມະດາ. ພຣະເຈົ້າຄວບຄຸມທຸກສິ່ງ ແຕ່ພຣະອົງກໍຍັງຢາກໃຫ້ມະນຸດເຕີບໂຕ. ພຣະອົງບໍ່ປະສົງຈະທຳລາຍເຮົາ. ພຣະອົງຢາກນຳເຮົາໄປສູ່ອະນາຄົດທີ່ດີກວ່າ. ແລະ ດັ່ງທີ່ປະຫວັດສາດສະແດງໃຫ້ເຫັນ ມັນຍາກຫລາຍທີ່ຈະຫັນໃຈມະນຸດໄປສູ່ຄວາມເມດຕາ ຄວາມຊື່ສັດ ແລະ ການບໍ່ເຫັນແກ່ຕົວ ເພາະຜູ້ຄົນຍັງກັບຄືນໄປສູ່ຄວາມມືດແບບເກົ່າຢູ່ສະເໝີ.
ໃຫ້ເຮົາເບິ່ງສິ່ງທີ່ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວໄວ້ ຕາມລຳດັບທີ່ເຂົາດຳລົງຊີວິດ ແລະ ໃຫ້ຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາເອງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ.
ອາໂມດ: ຄຳເຕືອນກ່ຽວກັບຄວາມໂຫດຮ້າຍລະຫວ່າງມະນຸດດ້ວຍກັນ
ອາໂມດກ່າວໃນສັດຕະວັດທີແປດກ່ອນຄຣິດສັກກະລາດ ຕໍ່ຊາດທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບອິດສະຣາເອນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ອິດສະຣາເອນເອງ. ທ່ານເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍວິທີທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດຕໍ່ກັນ. ອຳໂມນ ຊາດເພື່ອນບ້ານ ໄດ້ເຮັດສົງຄາມເພື່ອຂະຫຍາຍເຂດແດນຂອງຕົນ ແລະ ໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນຕາຢ້ານຕໍ່ຜູ້ທີ່ອ່ອນແອທີ່ສຸດ:
ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: “ເນື່ອງຈາກອຳໂມນໄດ້ເຮັດບາບຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກສາມສີ່ຄັ້ງ ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ຍົກເລີກການລົງໂທດ. ເພາະມັນໄດ້ຜ່າທ້ອງແມ່ຍິງຖືພາໃນກີເລອາດ ເພື່ອຂະຫຍາຍເຂດແດນຂອງຕົນ,( ອາໂມດ 1:13 )
ຈາກນັ້ນ ອາໂມດກໍຫັນມາຫາຜູ້ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າເອງ. ພວກເຂົາກໍມີຄວາມຜິດເຊັ່ນກັນ ແລະ ບັນຊີທີ່ຕາມມາກ່ຽວກັບເງິນຕາ ແລະ ອຳນາດທີ່ຖືກນຳມາໃຊ້ຂົ່ມເຫັງຄົນຍາກຈົນ:
ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: “ເນື່ອງຈາກອິດສະຣາເອນໄດ້ເຮັດບາບຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກສາມສີ່ຄັ້ງ ເຮົາຈຶ່ງຍົກເລີກການລົງໂທດ. ພວກເຂົາຂາຍຜູ້ບໍລິສຸດເພື່ອແລກປ່ຽນກັບເງິນ, ແລະ ຂາຍຄົນຂັດສົນເພື່ອແລກປ່ຽນກັບເກີບຄູ່ດຽວ. ພວກເຂົາຢຽບຢ່ຳຫົວຂອງຄົນທຸກຍາກ ເໝືອນກັບຍ່າງຢຽບຂີ້ຝຸ່ນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ແລະ ບໍ່ຍອມໃຫ້ຄວາມຍຸຕິທຳແກ່ຜູ້ຖືກກົດຂີ່. ພໍ່ ແລະ ລູກຊາຍໃຊ້ຜູ້ຍິງຄົນດຽວກັນ ແລະ ເປັນເຫດໃຫ້ນາມອັນສັກສິດຂອງເຮົາຖືກລົບຫລູ່.( ອາໂມດ 2:6-7 )
ເຢເຣມີຢາ: ຄວາມອົດທົນອັນຍາວນານ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າ
ເຢເຣມີຢາເປັນຜູ້ພະຍາກອນໃນເຢຣູຊາເລັມ ໃນທົດສະວັດສຸດທ້າຍກ່ອນທີ່ນະຄອນນັ້ນຈະຕົກເປັນຂອງບາບີໂລນ ປະມານ 600 ປີກ່ອນຄຣິດສັກກະລາດ. ຄົນຂອງທ່ານຫລາຍຄົນໄດ້ຫັນໄປນະມັດສະການບາອານ ແລະ ໂມເລັກ ແລະ ມີການຖວາຍເດັກນ້ອຍເທິງແທ່ນບູຊາ. ສັງເກດວ່າພຣະເຈົ້າກ່າວເຖິງເລື່ອງນີ້ແນວໃດ. ມັນເປັນສິ່ງທີ່ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍສັ່ງ ແລະ ບໍ່ເຄີຍແມ່ນແຕ່ຄິດເຖິງ:
ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງບ່ອນກາບໄຫວ້ຕ່າງໆຂອງພະບາອານຢູ່ເທິງທີ່ສູງເພື່ອເຜົາລູກຂອງຕົນເປັນເຄື່ອງບູຊາແກ່ພະບາອານຄືເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງ ຫລື ກ່າວເຖິງ ຫລື ບໍ່ເຄີຍຢູ່ໃນຄວາມຄິດຂອງເຮົາເລີຍ.( ເຢເຣມີຢາ 19:5 )
ຜູ້ພະຍາກອນຍັງພັນລະນາເຖິງແຜ່ນດິນທີ່ກຳລັງທຸກທໍລະມານ ເພາະວິທີທີ່ຜູ້ຄົນຂອງມັນດຳລົງຊີວິດ:
ດິນແດນເຕັມໄປດ້ວຍຄົນຫລິ້ນຊູ້; ເພາະຄຳສາບແຊ່ງ ດິນແດນຈຶ່ງຖືກປະຖິ້ມໄວ້ໃຫ້ແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ທົ່ງຫຍ້າໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານກໍຫ່ຽວແຫ້ງໝົດ. ບັນດາຜູ້ທຳນວາຍເຮັດຕາມວິຖີທາງອັນຊົ່ວ ແລະ ໃຊ້ອຳນາດຂອງຕົນຢ່າງບໍ່ຍຸຕິທໍາ.( ເຢເຣມີຢາ 23:10 )
ຈາກນັ້ນ ເຢເຣມີຢາເຕືອນຜູ້ຄົນວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາມາດົນນານພຽງໃດ. ເປັນເວລາຊາວສາມປີທີ່ທ່ານໄດ້ເຕືອນພວກເຂົາ ແລະ ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງຜູ້ພະຍາກອນຄົນອື່ນມາກ່ອນທ່ານ:
ເປັນເວລາຊາວສາມປີ ຕັ້ງແຕ່ປີທີສິບສາມທີ່ໂຢສີຢາ ລູກຊາຍຂອງອາໂມນກະສັດແຫ່ງຢູດາຍຈົນເຖິງວັນນີ້, ຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າກັບພວກທ່ານຫລາຍຄັ້ງແລ້ວ, ແຕ່ພວກທ່ານກໍບໍ່ຍອມຟັງ. ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສືບຕໍ່ສົ່ງບັນດາຜູ້ທໍານວາຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງມາຫາພວກທ່ານຫລາຍຄັ້ງແລ້ວກໍຕາມ, ແຕ່ພວກທ່ານກໍບໍ່ຟັງ ຫລື ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່. ບັນດາຜູ້ທຳນວາຍໄດ້ກ່າວວ່າ, “ບັດນີ້ ພວກທ່ານແຕ່ລະຄົນ, ຈົ່ງຫັນໜີຈາກທາງຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ການປະພຶດຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກທ່ານ, ແລ້ວພວກທ່ານຈະໄດ້ຢູ່ໃນດິນແດນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບໃຫ້ພວກທ່ານ ແລະ ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກທ່ານຕະຫລອດໄປ.( ເຢເຣມີຢາ 25:3-5 )
ເມື່ອຜົນຕາມມາເກີດຂຶ້ນ ມັນບໍ່ໄດ້ມີຄວາມໝາຍວ່າເປັນຈຸດຈົບຂອງເລື່ອງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ພຣະສັນຍາແຫ່ງການດູແລນີ້ແກ່ຜູ້ຄົນຂອງພຣະອົງ ຄຽງຄູ່ກັບການຕັກເຕືອນ:
ເຮົາຢູ່ກັບພວກເຈົ້າ ແລະ ຈະຊ່ວຍພວກເຈົ້າ’, ພຣະເຈົ້າຢາເວປະກາດດັ່ງນີ້. ‘ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາຈະທຳລາຍທຸກຊົນຊາດຈົນໝົດສິ້ນ ທີ່ເຮົາເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າກະຈັດກະຈາຍໄປນັ້ນ, ແຕ່ເຮົາຈະບໍ່ທຳລາຍພວກເຈົ້າໃຫ້ໝົດສິ້ນ. ເຮົາຈະຕີສອນພວກເຈົ້າ ຕາມເຫັນສົມຄວນເທົ່ານັ້ນ; ເຮົາຈະບໍ່ປ່ອຍພວກເຈົ້າໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຖືກລົງໂທດ’.( ເຢເຣມີຢາ 30:11 )
ພຣະອົງຍັງອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງມີການຕັກເຕືອນ ໂດຍກ່າວຢ່າງອ່ອນໂຍນກັບຜູ້ຄົນທີ່ຮູ້ສຶກເຈັບປວດ ແລະ ບໍ່ເຂົ້າໃຈມັນ:
ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ເພາະບາດແຜຂອງພວກເຈົ້າ, ຄວາມເຈັບປວດຂອງພວກເຈົ້າທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວບໍ? ເພາະຄວາມຜິດຂອງພວກເຈົ້າກໍໃຫຍ່ຫລວງ ແລະ ຄວາມບາບກໍມີຫລວງຫລາຍ. ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ເຮັດສິ່ງເຫລົ່ານີ້ແກ່ພວກເຈົ້າ.( ເຢເຣມີຢາ 30:15 )
ແລະ ມີພຣະສັນຍາວ່າວັນໜຶ່ງທຸກຢ່າງຈະເຂົ້າໃຈໄດ້:
ຄວາມໃຈຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຈະບໍ່ກັບຄືນມາ ຈົນກວ່າພຣະອົງຈະໃຫ້ສຳເລັດ ຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ. ໃນວັນນັ້ນມາເຖິງ ເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈສິ່ງນີ້ຢ່າງຊັດເຈນ.( ເຢເຣມີຢາ 30:24 )
ໃນບົດຕໍ່ໄປ ເຮົາເຫັນຫົວໃຈທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫລັງທັງໝົດນີ້. ເຖິງແມ່ນໃນຂະນະທີ່ຕັກເຕືອນອິດສະຣາເອນ ພຣະເຈົ້າກໍກ່າວເຖິງຊາດນີ້ເໝືອນພໍ່ແມ່ກ່າວເຖິງລູກທີ່ຮັກ:
ເອຟຣາອິມເປັນລູກຊາຍທີ່ຮັກຂອງເຮົາ, ເປັນລູກທີ່ເຮົາພໍໃຈນໍາບໍ່ແມ່ນບໍ? ເຖິງແມ່ນວ່າ ເຮົາຈະກ່າວຕໍ່ສູ້ລາວຢູ່ເລື້ອຍໆ, ແຕ່ເຮົາກໍຍັງຄິດເຖິງລາວ. ເຫດສະນັ້ນ ຈິດໃຈຂອງເຮົາອາໄລຫາລາວ; ເຮົາໃຫ້ຄວາມເມດຕາແກ່ລາວຢ່າງຫລວງຫລາຍ”, ພຣະເຈົ້າຢາເວປະກາດດັ່ງນີ້.( ເຢເຣມີຢາ 31:20 )
ຜູ້ຄົນໃນສະໄໝຂອງເຢເຣມີຢາມັກເວົ້າວ່າ ລູກຫລານຕ້ອງທົນທຸກເພາະສິ່ງທີ່ພໍ່ແມ່ໄດ້ເຮັດ. ພຣະເຈົ້າຕອບວ່າແຕ່ລະຄົນຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການເລືອກຂອງຕົນເອງ:
ທຸກຄົນຈະຕາຍເພາະບາບຂອງຕົນເອງ; ຜູ້ໃດທີ່ກິນອະງຸ່ນສົ້ມ ຕົນເອງກໍຈະເຂັດແຂ້ວ”.( ເຢເຣມີຢາ 31:30 )
ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຢຣູຊາເລັມໃກ້ຈະຕົກ ເຢເຣມີຢາໄດ້ກ່າວອີກເຖິງແທ່ນບູຊາໃນຮ່ອມພູເບັນຮິນໂນມ ບ່ອນທີ່ເດັກນ້ອຍຖືກຖວາຍແກ່ພະໂມເລັກ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ເລື່ອງນີ້ກໍຊັດເຈນ:
ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງບ່ອນກາບໄຫວ້ຢູ່ເທິງບ່ອນສູງຕ່າງໆສຳລັບພະບາອານໃນຮ່ອມພູຮິນໂນມ ເພື່ອຖວາຍບູຊາລູກຊາຍ ແລະ ລູກສາວຂອງພວກເຂົາແກ່ພະໂມເລັກ, ທັງທີ່ເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ສັ່ງ ຫລື ບໍ່ເຄີຍຢູ່ໃນຄວາມຄິດຂອງເຮົາເລີຍວ່າ, ພວກເຂົາຈະເຮັດສິ່ງທີ່ໜ້າລັງກຽດເຊັ່ນນັ້ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຢູດາຍເຮັດບາບດ້ວຍ.( ເຢເຣມີຢາ 32:35 )
ເອເຊກຽນ: ເຫດຜົນທີ່ຖືກແຈກແຈງໄວ້
ເອເຊກຽນເປັນຜູ້ພະຍາກອນຢູ່ທ່າມກາງຜູ້ຄົນທີ່ຖືກນຳຈາກເຢຣູຊາເລັມໄປບາບີໂລນແລ້ວ. ຂ່າວສານຂອງທ່ານພັນລະນາເຖິງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນນະຄອນນັ້ນ. ກ່ອນອື່ນ ເປັນພາບຂອງແຜ່ນດິນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງ:
“ ‘ຈົ່ງຕຽມໂສ້! ເພາະແຜ່ນດິນແມ່ນເຕັມດ້ວຍການນອງເລືອດ, ແລະ ເມືອງນີ້ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍທາລຸນ.( ເອເຊກຽນ 7:23 )
ຜູ້ຄົນຍັງບອກຕົນເອງວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ເຫັນ ຫລື ບໍ່ສົນໃຈ. ພຣະເຈົ້າຕອບວ່າພຣະອົງເຫັນທັງໝົດ:
ພຣະອົງໄດ້ຕອບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຄວາມບາບຂອງຄົນອິດສະຣາເອນ ແລະ ຢູດາແມ່ນໃຫຍ່ຫລາຍ; ແຜ່ນດິນເຕັມໄປດ້ວຍການນອງເລືອດ ແລະ ນະຄອນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອະຍຸຕິທຳ. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ປະຖິ້ມດິນແດນນີ້ໄປແລ້ວ; ພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ເຫັນດອກ’.( ເອເຊກຽນ 9:9 )
ເອເຊກຽນເຕືອນເຖິງການພິພາກສາອັນໜັກໜ່ວງທີ່ຈະມາເຖິງເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ເຖິງຈຸດປະສົງທີ່ໜ້າແປກໃຈໃນນັ້ນ: ຜູ້ລອດຊີວິດຈະມາຍັງບາບີໂລນ ແລະ ເລື່ອງລາວຂອງພວກເຂົາຈະສະແດງໃຫ້ຊາວເນລະເທດເຫັນວ່າບໍ່ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ.
“ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈະຊົ່ວຮ້າຍຫລາຍກວ່ານັ້ນຈັກເທົ່າໃດ ເມື່ອເຮົາສົ່ງຄຳພິພາກສາອັນໜ້າຢ້ານທັງສີ່ປະການຂອງເຮົາມາຍັງເຢຣູຊາເລັມຄື ສົງຄາມ, ການອຶດຢາກອາຫານ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ໂລກລະບາດ ເພື່ອຂ້າຄົນຂອງດິນແດນນັ້ນ ແລະ ສັດທັງຫລາຍຂອງພວກເຂົາ! ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ຈະຍັງມີບາງຄົນລອດຊີວິດ ຄືລູກຊາຍ ແລະ ລູກສາວທີ່ຖືກນຳໂຕອອກມາ. ພວກເຂົາຈະມາຫາເຈົ້າ ແລະ ເມື່ອເຈົ້າເຫັນຄວາມປະພຶດ ແລະ ການກະທຳຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ເຈົ້າກໍຈະສະບາຍໃຈກັບໄພພິບັດທີ່ເຮົານຳມາສູ່ເຢຣູຊາເລັມ ຄືໄພພິບັດທຸກຢ່າງທີ່ເຮົາໄດ້ນຳມາຍັງນະຄອນນີ້. ເຈົ້າຈະສະບາຍໃຈເມື່ອເຫັນຄວາມປະພຶດ ແລະ ການກະທຳຂອງພວກເຂົາ, ເພາະເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຫຍັງໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ, ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍປະກາດດັ່ງນັ້ນ”.( ເອເຊກຽນ 14:21-23 )
ພຣະເຈົ້າຍັງກ່າວເຖິງລູກຂອງພຣະອົງເອງທີ່ຖືກຖວາຍແກ່ຮູບເຄົາຣົບ ເຊິ່ງພຣະອົງຮູ້ສຶກວ່າເປັນການທໍລະຍົດ:
“ ‘ແລະ ເຈົ້າໄດ້ເອົາບັນດາລູກຊາຍ ແລະ ລູກສາວຂອງເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ເຈົ້າເກີດອອກມາເພື່ອເຮົາໄປ ແລະ ຖວາຍພວກເຂົາເປັນອາຫານແກ່ຮູບເຄົາລົບຕ່າງໆ. ການເປັນໂສເພນີຂອງເຈົ້າຍັງບໍ່ພໍອີກບໍ? ເຈົ້າຍັງຕ້ອງຂ້າບັນດາລູກຂອງເຮົາ ແລະ ເຜົາພວກເຂົາ ເພື່ອບູຊາຍັນແກ່ບັນດາຮູບເຄົາລົບ.( ເອເຊກຽນ 16:20-21 )
ແລະ ພຣະອົງເຕືອນຜູ້ຄົນເຖິງໂຊໂດມ ເມືອງທີ່ມີຊື່ສຽງເລື່ອງຊະຕາກຳຂອງມັນ. ເຫດຜົນທີ່ໃຫ້ໄວ້ອາດເຮັດໃຫ້ແປກໃຈ. ມັນບໍ່ແມ່ນແຕ່ຄວາມຮຸນແຮງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງມີຄວາມຈອງຫອງ ຄວາມສະດວກສະບາຍ ແລະ ການຫັນໜີຈາກຄົນຍາກຈົນ:
“ ‘ບັດນີ້ ໂຊໂດມນ້ອງສາວຂອງເຈົ້າມີບາບຄື: ນາງກັບບັນດາລູກຂອງນາງໄດ້ຈອງຫອງ, ໄດ້ຮັບການບຳລຸງເກີນຂະໜາດ ແລະ ບໍ່ມີເລື່ອງຕ້ອງກັງວົນອັນໃດ; ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍເຫລືອຄົນທຸກຍາກຂັດສົນ. ເຂົາຈອງຫອງ ແລະ ເຮັດສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດຊັງຕໍ່ໜ້າເຮົາ. ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງກຳຈັດພວກເຂົາໄປຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນແລ້ວ.( ເອເຊກຽນ 16:49-50 )
ສຸດທ້າຍ ເອເຊກຽນລະບຸເທື່ອລະຂໍ້ເຖິງຄວາມຜິດທີ່ເຕັມໄປທົ່ວເຢຣູຊາເລັມ: ຜູ້ນຳທີ່ຂ້າຄົນ ແມ່ໝ້າຍ ແລະ ເດັກກຳພ້າທີ່ຖືກເຮັດຜິດ ການກ່າວຫາອັນເປັນເທັດທີ່ສົ່ງຄົນບໍລິສຸດໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ແລະ ຄວາມໂຫດຮ້າຍພາຍໃນຄອບຄົວ:
“ ‘ເບິ່ງແມ ເຈົ້ານາຍແຕ່ລະຄົນຂອງອິດສະຣາເອນໃຊ້ອຳນາດຂອງຕົນເຮັດໃຫ້ເກີດການນອງເລືອດ. ໃນນະຄອນນີ້ຄົນທັງຫລາຍປະຕິບັດຕໍ່ພໍ່ ແລະ ແມ່ຂອງຕົນດ້ວຍການດູຖູກ; ໃນນະຄອນນີ້ພວກເຂົາກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງຄົນຕ່າງຊາດ ແລະ ລູກກຳພ້າພໍ່ກັບແມ່ໝ້າຍ. ເຈົ້າໝິ່ນປະໝາດສິ່ງບໍລິສຸດຂອງເຮົາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາໝົ່ນໝອງ. ໃນນະຄອນນີ້ມີຄົນເວົ້າໃສ່ຮ້າຍ ຫວັງເຮັດໃຫ້ເລືອດຕົກ, ໃນນະຄອນນີ້ມີຄົນທີ່ກິນລ້ຽງໃນສະຖານບູຊາເທິງພູເຂົາ ແລະ ເຮັດສິ່ງທີ່ລາມົກ. ໃນນະຄອນນີ້ມີຜູ້ລ່ວງປະເວນີກັບເມຍຂອງພໍ່ຂອງຕົນ; ໃນນະຄອນນີ້ມີຄົນຫລັບນອນກັບແມ່ຍິງຂະນະທີ່ນາງມີປະຈຳເດືອນອັນເປັນເວລາທີ່ເປັນມົນທິນຕາມລະບຽບພິທີ. ໃນນະຄອນນີ້ມີຄົນທີ່ເຮັດຄວາມຜິດອັນໜ້າກຽດຊັງກັບເມຍຂອງເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ, ໃນນະຄອນນີ້ບາງຄົນເຮັດໃຫ້ລູກສະໃພ້ເປັນມົນທິນຢ່າງອັບອາຍທີ່ສຸດ ແລະ ບາງຄົນກໍລ່ວງລະເມີດເອື້ອຍກັບນ້ອງສາວ ເຊິ່ງເປັນລູກສາວຂອງພໍ່ຂອງຕົນ. ໃນນະຄອນນີ້ມີຄົນທີ່ຮັບສິນບົນເພື່ອເຮັດໃຫ້ເລືອດຕົກ; ພວກເຈົ້າເອົາດອກເບ້ຍ ແລະ ກຳໄລຈາກຄົນທຸກຍາກ. ພວກເຈົ້າໄດ້ຂູດຮີດເອົາຜົນປະໂຫຍດຈາກເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ ແລະ ພວກເຈົ້າໄດ້ຫລົງລືມເຮົາ, ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍປະກາດດັ່ງນັ້ນ.( ເອເຊກຽນ 22:6-12 )
ສິ່ງທີ່ເຮົາຮຽນຮູ້ໄດ້ຈາກເລື່ອງນີ້
ເມື່ອເຮົາອ່ານຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານີ້ຕາມລຳດັບ ພາບກໍຊັດເຈນຂຶ້ນ. ບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນມີຄຳເຕືອນມາກ່ອນຍາວນານ. ມັນເກີດຕາມຄວາມໂຫດຮ້າຍຈິງໆ ໂດຍສະເພາະຕໍ່ຄົນອ່ອນແອ ແລະ ເດັກນ້ອຍ. ແລະ ມັນມາຈາກພຣະເຈົ້າຜູ້ກ່າວເຖິງຜູ້ຄົນຂອງພຣະອົງເໝືອນລູກທີ່ຮັກ ຜູ້ບໍ່ຍິນດີທີ່ຈະຕັກເຕືອນພວກເຂົາ ແລະ ຜູ້ສັນຍາຕໍ່ໄປເລື້ອຍໆວ່າຈະມີອະນາຄົດຫລັງຈາກນັ້ນ.
ມີຍຸກສະໄໝທີ່ຍາກລຳບາກຫລາຍ ເມື່ອພຣະເຈົ້າກຳລັງເຮັດວຽກເພື່ອຫັນຜູ້ຄົນກັບຄືນມາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ໂລກນີ້ດີຂຶ້ນ. ເຮົາໄດ້ກ້າວໄກມາແລ້ວນັບຕັ້ງແຕ່ນັ້ນ ແຕ່ກໍຍັງມີຫລາຍສິ່ງທີ່ຕ້ອງປັບປຸງແກ້ໄຂໃນທ່າມກາງເຮົາທຸກມື້ນີ້.
ຄວາມທຸກທໍລະມານເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງໂລກທີ່ແຕກຫັກນີ້ ແລະ ພຣະສັນຍາໃໝ່ກໍບໍ່ປິດບັງມັນ. ພຣະສັນຍາໃໝ່ຍັງບອກເຮົາວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢືນຢູ່ຫ່າງຈາກມັນ. ໃນພຣະເຢຊູ ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າມາໃນມັນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕິດຕາມພຣະອົງກໍພົບວ່າແມ່ນແຕ່ຄວາມຍາກລຳບາກກໍສາມາດສະແດງເຖິງຊີວິດຂອງພຣະອົງ:
ພວກເຮົາແບກຄວາມຕາຍຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າໄວ້ໃນກາຍຂອງພວກເຮົາສະເໝີ, ເພື່ອວ່າຊີວິດຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າຈະຖືກເປີດເຜີຍໃນຮ່າງກາຍຂອງພວກເຮົາດ້ວຍ.( 2 ໂກຣິນໂທ 4:10 )
ບາງທີການຕອບຮັບທີ່ດີທີ່ສຸດຕໍ່ຄຳຖາມທີ່ໜ້າເຫຼົ່ານີ້ຍົກຂຶ້ນມາ ກໍຄືການຖ່ອມຕົວ: ອ່ານຊ້າໆ ເຊື່ອວ່າຄວາມອົດທົນຂອງພຣະເຈົ້າຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທີ່ເຮົາເຫັນ ແລະ ທູນຂໍພຣະອົງໃຫ້ເຮົາເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການແກ້ໄຂປັບປຸງນັ້ນ.