ဘုရားသခင်သည် လူတို့အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ကြမ်းကြုတ်သကဲ့သို့ ထင်ရသနည်း။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် လူများနှင့် လူမျိုးတစ်ခုလုံး ကြီးလေးသော အကျိုးဆက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ဇာတ်လမ်းများစွာကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရှုရပါသည်။ ဤဇာတ်လမ်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားကို လေးလံစေပြီး တိတ်ဆိတ်သော မေးခွန်းတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့လေ့ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အမှန်ပင် ကြမ်းကြုတ်တော်မူသလော။ ၎င်းသည် ရိုးသားသော မေးခွန်းဖြစ်ပြီး ရိုးသားစွာ မလောမကြီး ဆင်ခြင်ကြည့်ရှုသင့်ပါသည်။
လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာ
ရှေးခေတ်ကမ္ဘာသည် မည်မျှ ကွဲပြားခဲ့သည်ကို ပထမဦးစွာ သတိရကြစို့။ ၎င်းသည် လုံခြုံသောနေရာ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ရက်စက်မှုများ အရပ်ရပ်တွင် ရှိခဲ့ပြီး အသက်တာသည် တိုတောင်းကာ လူအများအတွက်လည်း အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။ ထိုခေတ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ပင် ထင်မြင်စေကာမူ ထိုပုံရိပ်ကို စိတ်ထဲထား၍ ဖတ်ရှုသင့်ပါသည်။
ထိုကမ္ဘာထဲသို့ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အလိုတော်ကို အခြားလူမျိုးများထံ ယူဆောင်ရန်နှင့် လူတို့အကြား ဥပဒေနှင့် စည်းကမ်းကို ဆောင်ကြဉ်းရန် လူမျိုးတစ်မျိုးကို ရွေးချယ်တော်မူသည်။ ဣသရေလလူမျိုးသည် တောရာကျမ်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်တိုင်ဂရုစိုက်တော်မူခြင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး ထိုအရာများက ထိုလူမျိုးကို ကမ္ဘာ့အခြားသူများအတွက် သန့်ရှင်းသော ပုံသက်သေအဖြစ် ခွဲထုတ်ထားသည်။ ရာစုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်စွာ ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ပိုကောင်းသောအရာဆီသို့ ဦးဆောင်ရန် သည်းခံစွာ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြိုးစားတော်မူခဲ့သည်။
ကလေးများကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မီးရှို့ခဲ့သော၊ နှိပ်စက်မှု၊ ကျွန်ပြုမှုနှင့် မတရားမှုတို့ ပုံမှန်ဖြစ်နေခဲ့သော ထိုအချိန်ကာလမှ လူသားမျိုးနွယ် မည်မျှ ခရီးဝေးလာခဲ့သည်ကို သတိပြုသင့်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်တော်မူသော်လည်း လူတို့ ကြီးထွားရန် အလိုရှိတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးရန် မလိုလားတော်မူပါ။ ပိုကောင်းသော အနာဂတ်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆောင်ယူလိုတော်မူသည်။ သမိုင်းကပြသသည့်အတိုင်း လူ့နှလုံးသားကို ကြင်နာမှု၊ ရိုးသားမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို မငဲ့ညှာမှုဆီသို့ လှည့်စေရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်၊ အကြောင်းမူကား လူတို့သည် ရှေးမှောင်မိုက်ထဲသို့ ဆက်လက်ပြန်သွားနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပရောဖက်တို့ ပြောဆိုသည်များကို ၎င်းတို့ အသက်ရှင်ခဲ့သည့် အစဉ်အတိုင်း ကြည့်ကြစို့။ ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စကားများက ပြသပါစေ။
အာမုတ်။ လူချင်းကြား ရက်စက်မှုအကြောင်း သတိပေးချက်
အာမုတ်သည် ဘီစီ ရှစ်ရာစုနှစ်တွင် ဣသရေလပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများထံ၊ ထို့နောက် ဣသရေလလူမျိုးကိုယ်တိုင်ထံ ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ အချင်းချင်း ဆက်ဆံပုံဖြင့် စတင်သည်။ အိမ်နီးချင်းလူမျိုး အမ္မုန်သည် နယ်နိမိတ်ချဲ့ရန် စစ်တိုက်ခဲ့ပြီး အားအနည်းဆုံးသူများအပေါ် ဆိုးရွားသောအမှုကို ပြုခဲ့သည်။
တဖန် ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူသည်ကား ၊ အမ္မုန် ပြည်သား တို့သည် မိမိ တို့နေရာ ကို ကျယ် စေခြင်းငှါ ၊ ကိုယ်ဝန် ဆောင်သော ဂိလဒ် ပြည်သူမိန်းမတို့၏ ဝမ်းကိုခွဲ သောအပြစ် သုံး ပါးမက ၊ အပြစ်လေး ပါးကြောင့် ငါသည် ဒဏ် မ ပေးဘဲမနေ။( အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း။ 1:13 )
ထို့နောက် အာမုတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးဆီသို့ လှည့်သည်။ ၎င်းတို့လည်း အပြစ်ရှိကြပြီး နောက်ဆက်တွဲစာရင်းသည် ဆင်းရဲသားများကို ဆန့်ကျင်၍ ငွေကြေးနှင့် အာဏာကို အသုံးချမှုအကြောင်း ဖြစ်သည်။
တဖန် ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူသည်ကား ၊ ဣသရေလ အမျိုးသည် ဖြောင့်မတ် သောသူကို ငွေ နှင့် ၎င်း ၊ ဆင်းရဲ သောသူကို ခြေနင်း တရံနှင့် ၎င်း ရောင်း သောအပြစ် ၊ ဆင်းရဲ သောသူတို့ ၏ခေါင်း ကို မြေမှုန့် နှင့် ဖုံးလွှမ်းစေခြင်းငှါအလွန်အလိုကြီး၍၊ နှိမ့်ချ သောသူကို မတရားသဖြင့် စီရင်သောအပြစ်၊ ငါ ၏နာမ မြတ် ကို ရှုတ်ချ ခြင်းငှါ အဘ နှင့် သား သည် တဦးတည်းသောမိန်းမ ကို ပေါင်းဘော်သောအပြစ်၊( အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း။ 2:6-7 )
ယေရမိ။ ကြာရှည်သော သည်းခံတော်မူခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း
ယေရမိသည် ဗာဗုလုန်လက်သို့ မြို့တော်ကျရောက်မီ နောက်ဆုံးဆယ်စုနှစ်များ၊ ဘီစီ ၆၀၀ ဝန်းကျင်တွင် ယေရုရှလင်မြို့၌ ပရောဖက်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏လူမျိုးအများအပြားသည် ဗာလနှင့် မောလက်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းသို့ လှည့်သွားခဲ့ကြပြီး ကလေးများကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤအကြောင်းကို မည်သို့ မိန့်တော်မူသည်ကို သတိပြုပါ။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော် တစ်ခါမျှ မမှာကြားခဲ့သော၊ စိတ်ထဲပင် မရောက်ခဲ့ဖူးသော အရာဖြစ်သည်။
ငါမ စီရင် မ မှာ ထား၊ ငါ အလျှင်းအလို မ ရှိသော ဝတ်တည်းဟူသော၊ ဗာလ ဘုရားရှေ့ မှာ မိမိ သား တို့ကို မီးရှို့ ၍၊ ပူဇော် ရာ ဝတ်ပြုခြင်းငှါ ၊ ဗာလ ဘုရားဘို့ ကုန်း တို့ကို တည် လုပ်ကြပြီ။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 19:5 )
ပရောဖက်သည် လူတို့၏ နေထိုင်ပုံကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသော ပြည်တစ်ပြည်ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။
အကြောင်း မူကား၊ မတရား သောမေထုန် ၌မှီဝဲ သောသူတို့သည် တပြည် လုံး၌ အနှံ့အပြားရှိ ကြ၏။ ထိုသူတို့ကြောင့် တပြည် လုံးမြည်တမ်း ရ၏။ တော ၌ ကျက်စား ရာအရပ်တို့သည် သွေ့ ခြောက်ကြ၏။ ပြည်သားများလိုက်သောလမ်း သည် မဖြောင့် ၊ သူ တို့အစွမ်း သတ္တိ သည် တရား ဘက်၌ မ နေတတ်။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 23:10 )
ထို့နောက် ယေရမိသည် ဘုရားသခင်သည် လူတို့ထံ မည်မျှကြာအောင် မိန့်တော်မူခဲ့သည်ကို သတိပေးသည်။ နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ကြာ သူသတိပေးခဲ့ပြီး သူ့ရှေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် အခြားပရောဖက်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။
ယုဒ ရှင်ဘုရင် အာမုန် သား ယောရှိ နန်းစံဆယ် သုံး နှစ် မှစ၍ ယခု တိုင် အောင်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ် သုံး နှစ် ပတ်လုံး ထာဝရဘုရား ၏ နှုတ်ကပတ် တော်သည် ငါ့ ဆီသို့ ရောက် လာသည်အတိုင်း၊ ငါသည် စော စောထ၍ အမိန့် တော်ကို အထပ်ထပ်ဆင့် ဆိုသော်လည်း ၊ သင်တို့သည် နား မ ထောင်ဘဲ နေကြ၏။ ထာဝရဘုရား သည်လည်း၊ စောစောထ ၍ မိမိ ကျွန် ပရောဖက် အပေါင်း တို့ကို၊ သင် တို့ရှိရာသို့ အထပ်ထပ်စေလွှတ် တော်မူသော်လည်း ၊ သင်တို့သည် နား မ ထောင်ကြ။ အမိန့်တော်ကို ကြား ခြင်းငှါ နား ကို မ လှည့် ဘဲ နေကြ၏။ ထိုပရောဖက်တို့က၊ သင်တို့အသီးအသီး လိုက် သောလမ်း ဆိုး နှင့် အကျင့် ဆိုး များကို ပယ်ရှား၍၊ သင် တို့နှင့် ဘိုးဘေး တို့အား ထာဝရဘုရား သည် အမြဲ ပေး တော်မူ သော ပြည် ၌ နေ ကြလော့။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 25:3-5 )
အကျိုးဆက်များ ရောက်လာသောအခါ ၎င်းတို့သည် ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ပြင်ဆင်ဆုံးမခြင်းနှင့်အတူ ဂရုစိုက်တော်မူမည်ဟူသော ဤကတိကို မိမိလူမျိုးအား ပေးတော်မူသည်။
တဖန်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင့် ကို ကယ်တင် ခြင်းငှါ သင် နှင့် အတူငါ ရှိ၏။ ငါသည်သင့် ကို ငါကွဲပြား စေသော တိုင်း နိုင်ငံရှိသမျှ တို့ကို ဆုံး စေသော်လည်း ၊ သင့် ကိုမ ဆုံး စေ။ သို့ရာတွင် ၊ အပြစ် ကို ရှင်းရှင်းမလွှတ်ဘဲ၊ အတော်အတန် ဆုံးမ မည်။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 30:11 )
ဝေဒနာကို ခံစားရပြီး နားမလည်သူများအား နူးညံ့စွာ မိန့်တော်မူ၍ အဘယ်ကြောင့် ပြင်ဆင်ဆုံးမရန် လိုအပ်သည်ကိုလည်း ရှင်းပြတော်မူသည်။
သင် သည် အနာ ကိုခံရသည်ဖြစ်၍၊ အဘယ်ကြောင့် ငိုကြွေး သနည်း။ သင် ၏အပြစ် ကြီး သောကြောင့် ၊ သင် ခံရသောဝေဒနာ သည် ပျောက် ခဲ၏။ သင် ပြုသောဒုစရိုက် များပြား သောကြောင့်၊ ဤ သို့ငါဆုံးမ ရ၏။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 30:15 )
တစ်နေ့တွင် အရာအားလုံး အဓိပ္ပာယ်ရှိလာမည်ဟူသော ကတိလည်း ရှိသည်။
ထာဝရဘုရား သည် လက်စသတ် ၍ ၊ အကြံအစည် တော်ကို ပြည့်စုံ စေတော်မ မူမှီ၊ ပြင်းစွာ သော အမျက် တော်မ ငြိမ်း ရ။ နောင် ကာလ ၌ သင်တို့သည် နားလည် ကြလိမ့်မည်။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 30:24 )
နောက်အခန်းတွင် ဤအားလုံး၏နောက်ကွယ်ရှိ နှလုံးသားကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရသည်။ ဣသရေလကို ပြင်ဆင်ဆုံးမနေစဉ်ပင် ဘုရားသခင်သည် မိဘတစ်ပါးက ချစ်လှစွာသောကလေးအကြောင်း ပြောသကဲ့သို့ ထိုလူမျိုးအကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။
ဧဖရိမ် သည် ငါ ၏ ချစ် သား ဖြစ်သလော ။ ချစ်ဘွယ် သော သူငယ် ဖြစ်သလော။ သူ ၏အကြောင်းကို ငါ ပြော လေ ရာရာ၌ ငါသည် အလွန်တရာ အောက်မေ့ လျက်နေ၏။ ထိုကြောင့် ၊ ငါ သည် သူ့ အတွက် စိတ် ကြင်နာ ခြင်းရှိ၏။ အကယ်စင်စစ်သူ့ ကိုငါကယ်မ သနားမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူ၏။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 31:20 )
ယေရမိခေတ်လူများက မိဘများလုပ်ခဲ့သည့်အတွက် ကလေးများ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသည်ဟု ပြောလေ့ရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်က လူတစ်ဦးစီသည် မိမိ၏ ရွေးချယ်မှုများအတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု ဖြေကြားတော်မူသည်။
လူတိုင်း မိမိ အပြစ် ကြောင့် မိမိသေ ရမည်။ ချဉ်သောစပျစ် သီးကို စား သောသူတိုင်း သွား ကျိန်း ခြင်းကိုခံရမည်။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 31:30 )
နောက်ပိုင်း ယေရုရှလင်မြို့ ကျရောက်တော့မည့်အချိန်တွင် ယေရမိသည် ဗင်ဟိန္နုံချိုင့်ဝှမ်းရှိ ယဇ်ပလ္လင်များ၊ ကလေးများကို မောလက်ဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည့်နေရာအကြောင်း ထပ်မံပြောဆိုခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်း ဘုရားသခင်၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်းမှာ ထင်ရှားသည်။
သူ တို့သား သမီး တို့ကို မောလုပ် ဘုရားအား ပူဇော် ခြင်းငှါ ၊ ဟိန္နုံ သား၏ချိုင့်၌ ရှိသော ဗာလ ဘုရား၏ ကုန်း တို့ကို တည် လုပ်ကြပြီ။ ယုဒ အမျိုးအပေါ်သို့ အပြစ် ရောက်စေခြင်းငှါ ၊ ထို မျှလောက် စက်ဆုပ် ရွံရှာဘွယ် သောအမှုကို ငါမ မှာ ထား၊ ငါ အလျှင်းအလို မ ရှိဘဲ ပြု ကြပြီ ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 32:35 )
ယေဇကျေလ။ အကြောင်းရင်းများကို ချပြခြင်း
ယေဇကျေလသည် ယေရုရှလင်မှ ဗာဗုလုန်သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရပြီးသော လူတို့အကြား ပရောဖက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ သတင်းစကားများသည် မြို့တော်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ဖော်ပြသည်။ ပထမဦးစွာ အကြမ်းဖက်မှုအပြည့်ရှိသော ပြည်တစ်ပြည်၏ ပုံရိပ်။
သံကြိုး ကိုလုပ် လော့။ အကြောင်း မူကား၊ ပြည် သည် လူအသက် ကို သတ်ခြင်းအပြစ်နှင့်ပြည့် ၏။ မြို့ သည်လည်း ညှင်းဆဲ နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် ပြည့် ၏။( ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း 7:23 )
ဘုရားသခင်သည် မြင်တော်မမူ၊ ဂရုမစိုက်ဟု လူတို့ကိုယ်တိုင် ဆိုကြသည်။ ဘုရားသခင်က အရာအားလုံးကို မြင်တော်မူသည်ဟု ဖြေကြားတော်မူသည်။
ထာဝရဘုရားကလည်း၊ ဣသရေလ အမျိုး နှင့် ယုဒ အမျိုး၏အပြစ် သည် အလွန် တရာကြီး ၏။ တပြည်လုံး သည် လူ အသက်ကိုသတ်ခြင်းအပြစ်နှင့်ပြည့် ၏။ မြို့ သည်လည်း ဖောက်ပြန် ခြင်း အပြစ်နှင့်ပြည့် ၏။ သူတို့က၊ ထာဝရဘုရား သည် မြေကြီး ကို စွန့်ပစ် လေပြီ။ ထာဝရဘုရား မမြင် ဟု ဆို ကြ၏။( ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း 9:9 )
ယေဇကျေလသည် ယေရုရှလင်အပေါ် ကျရောက်လာမည့် ပြင်းထန်သော စီရင်ချက်များနှင့် ၎င်းတို့၌ ရှိသော အံ့ဩဖွယ်ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိပေးသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဗာဗုလုန်သို့ ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဇာတ်လမ်းများက အကြောင်းမရှိဘဲ မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း ပြည်နှင်ခံများအား ပြသလိမ့်မည်။
ထိုကြောင့် ၊ အရှင် ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူသည်ကား ၊ ယေရုရှလင် မြို့၌ လူ နှင့် တိရစ္ဆာန် တို့ကို ပယ်ဖြတ် ခြင်းငှါ ထား ဘေး၊ မွတ်သိပ် ခြင်းဘေး၊ ဖျက်ဆီးတတ်သောသားရဲဘေး၊ ကာလနာဘေးတည်းဟူသော၊ အလွန်ဆိုးသော ဘေးလေးပါးတို့ကို ငါစေလွှတ်သောအခါ ။ ထိုမျှမက လွှတ်ခဲလိမ့်မည်မဟုတ်လော။ သို့ရာတွင် ၊ လွတ် ၍ ထွက်မြောက် ရသောအကျန် အကြွင်းသားသမီး အချို့ရှိကြလိမ့်မည်။ သူ တို့ သည် သင် တို့ရှိရာသို့ ထွက် လာ၍ ၊ ကျင့်ကြံ ပြုမူသော အမှုအရာ တို့ကို သင်တို့သိ ကြလိမ့်မည်။ ယေရုရှလင် မြို့၌ ငါရောက် စေသမျှသော အမှုများကြောင့် စိတ်ပူပန်ခြင်းမရှိ၊ သက်သာ ခြင်းရှိကြလိမ့်မည်။ သူ တို့ ကျင့်ကြံ ပြုမူသော အမှု အရာတို့ကို သင်တို့သည် မြင် သောအခါ သက်သာ ရကြလိမ့်မည်။ ယေရုရှလင် မြို့ကို ငါပြု လေသမျှ တို့၌၊ အကြောင်း မရှိဘဲ မ ပြု သည် ကိုသိ ကြလိမ့်မည်ဟု အရှင် ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူ၏။( ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း 14:21-23 )
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကလေးများကို ရုပ်တုများအား ပူဇော်ခြင်းအကြောင်းလည်း မိန့်တော်မူပြီး ထိုအရာကို သစ္စာဖောက်ခြင်းအဖြစ် ခံစားတော်မူသည်။
ထိုမှတပါး၊ သင်ဘွား သော ငါ ၏ သားသမီး တို့ကို ယူ ၍ ၊ ထို ရုပ်တုတို့အား ကျွေးမွေး ခြင်းငှါ ယဇ် ပူဇော်လေပြီ။ သင် သည် မ တရားသောမေထုန် ကိုပြု၍ စိတ် မ ပြေသောကြောင့်ငါ ၏သားသမီး တို့ကိုသတ် ၍ ရုပ်တု တို့ အား မီးဖြင့်ပူဇော် ရမည်လော။( ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း 16:20-21 )
ထို့ပြင် သူ၏ ကံကြမ်းကြောင့် ကျော်ကြားသော မြို့ သောဒုံကို လူတို့အား သတိရစေတော်မူသည်။ ပေးထားသော အကြောင်းရင်းမှာ အံ့ဩစရာဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် အကြမ်းဖက်မှုသာမက မာန၊ သက်သောင့်သက်သာနေထိုင်မှုနှင့် ဆင်းရဲသားများကို လွှဲရှောင်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
သင့် ညီမ သောဒုံ ၏ အပြစ် ဟူမူကား ၊ သူ နှင့် သူ့ သမီး တို့သည် မာန ကြီးခြင်း၊ ဝ စွာစားသောက်ခြင်း၊ ငြိမ်ဝပ် စွာကောင်းစားခြင်းရှိ ၍ ၊ ဆင်းရဲ ငတ်မွတ် သောသူတို့ ကို မ ထောက်ပံ့ ဘဲ နေကြ၏။ မာန ထောင်လွှား၍ ငါ့ ရှေ့ မှာ စက်ဆုပ် ရွံ့ရှာဘွယ်သော အမှုတို့ကိုပြု ကြ၏။ ထိုကြောင့် ၊ သင်မြင် သည် အတိုင်း သူ တို့ကို ငါပယ်ရှင်း ပြီ။( ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း 16:49-50 )
နောက်ဆုံးတွင် ယေဇကျေလသည် ယေရုရှလင်ကို ပြည့်နှက်စေခဲ့သော အမှားများကို တစ်ခုချင်း စာရင်းပြုစုသည်။ လူသတ်သော ခေါင်းဆောင်များ၊ မတရားခံရသော မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့များ၊ အပြစ်မဲ့သူများကို သေဒဏ်ကျစေသော မုသားစွပ်စွဲမှုများ၊ မိသားစုအတွင်း ရက်စက်မှု။
ဣသရေလ မင်းသား တို့သည် အသီးအသီး အခွင့် တန်ခိုးရှိသည်အတိုင်း ၊ သင့် အလယ် ၌ လူအသက် ကိုသတ် တတ်ကြ၏။ သင့် အလယ် ၌ မိဘ တို့ကိုမထီမဲ့မြင်ပြု ကြ၏။ တပါး အမျိုးသားတို့ကို အနိုင်အထက်ပြု ကြ၏။ မိဘ မရှိသောသူ နှင့် မုတ်ဆိုးမ တို့ကို ညှဉ်းဆဲ ကြ၏။ သင်သည် ငါ ၏ သန့်ရှင်းသောအရာတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြု ပြီ။ ငါ ၏ ဥပုသ် နေ့တို့ကို ရှုတ်ချ ပြီ။ သင့် အလယ် ၌ လူအသက် ကိုသတ် လို၍ ကုန်းတိုက် သောသူ၊ တောင် ပေါ်မှာ စား သောသူ၊ အဓမ္မ အမှုကိုပြု သောသူရှိ ကြ၏။ သင့် အလယ် ၌ အဘ ၏မယားကို ပြစ်မှား ကြ၏။ ဥတု ရောက်သော မိန်းမနှင့်မှားယွင်း ကြ၏။ သင့်အလယ်၌ အချို့တို့သည် အိမ်နီးချင်း မယား ကို ပြစ်မှား ကြ၏။ အချို့တို့သည် မိမိ ချွေးမ နှင့် ဆိုးညစ် သောအဓမ္မ အမှုကို ပြုကြ၏။ အချို့တို့သည် မိမိ နှမ ၊ မိမိ အဘ ၏သမီး ကို ရှုတ်ချ ကြ၏။ သင့် အလယ် ၌လည်း လူအသက် သတ်ခ ကို ခံ ကြ ၏။ အတိုး စား၍ ငွေကိုချေးကြ၏။ အိမ်နီးချင်း ၏ ဥစ္စာကို လုယူ ကြ၏။ ငါ့ ကိုလည်း မေ့လျော့ ကြ၏။( ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း 22:6-12 )
ဤမှ ကျွန်ုပ်တို့ ယူနိုင်သည်များ
ဤကျမ်းပိုဒ်များကို အစဉ်အတိုင်း ဖတ်ရှုသောအခါ ပုံရိပ်တစ်ခု ပိုမိုရှင်းလာသည်။ ရောက်လာသော ဒုက္ခများအရင်တွင် ရှည်လျားသော သတိပေးချက်များ ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အထူးသဖြင့် အားနည်းသူများနှင့် လူငယ်များအပေါ် ကျူးလွန်သော အစစ်အမှန်ရက်စက်မှုကို လိုက်ပါခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိလူမျိုးကို ချစ်လှစွာသော ကလေးများအဖြစ် မိန့်တော်မူ၍ ပြင်ဆင်ဆုံးမရာ၌ ပျော်မွေ့တော်မမူဘဲ ထိုနောက် အနာဂတ်ကို ဆက်လက်ကတိပြုတော်မူသော ဘုရားသခင်ထံမှ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို ပြန်လည်လှည့်စေရန်နှင့် ဤကမ္ဘာကို ပိုမိုကောင်းမွန်သောနေရာ ဖြစ်စေရန် လုပ်ဆောင်တော်မူခဲ့သော အလွန်ခက်ခဲသည့်အချိန်များ ရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကျွန်ုပ်တို့ ခရီးဝေးလာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့အကြားတွင် ပြုပြင်စရာများစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဆင်းရဲဒုက္ခသည် ဤကျိုးပဲ့နေသောကမ္ဘာ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး ဓမ္မသစ်ကျမ်းက ၎င်းကို မဖုံးကွယ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ထိုအရာနှင့် ဝေးလံစွာ မရပ်တည်ခဲ့ကြောင်းလည်း ဓမ္မသစ်က ဟောပြောသည်။ ယေရှုအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ၎င်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်ကို လိုက်သူများသည် ခက်ခဲမှုပင် ကိုယ်တော်၏ အသက်ကို ပြသနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိကြသည်။
သခင်ယေရှု သည် အသက် ရှင်တော်မူကြောင်း ကို ငါ တို့ကိုယ်ခန္ဓါ ၌ ထင်ရှား စေခြင်းငှာ ။ ယေရှု ၏ သေ တော်မူခြင်းကိုအစဉ်မပြတ် ငါတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓါ ၌ ဆောင် ရကြ၏။( ကောရိန္တု ဩဝါဒစာ ဒုတိယစောင် 4:10 )
ဤစာမျက်နှာများက ထုတ်ဖော်သော မေးခွန်းများအတွက် အကောင်းဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ နှိမ့်ချမှုပင်ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖတ်ရန်၊ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့မြင်နိုင်သည်ထက် ကြီးမားကြောင်း ယုံကြည်ရန်နှင့် ပြုပြင်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်စေရန် ကိုယ်တော်ကို ဆုတောင်းရန်ဖြစ်သည်။