దేవుడు ప్రజల పట్ల ఇంత క్రూరంగా ఎందుకు కనిపిస్తాడు?

పాత నిబంధనలో ప్రజలు, మొత్తం జాతులు కఠినమైన పర్యవసానాలను ఎదుర్కొన్న అనేక కథలను చదువుతాం. ఈ కథలు తరచుగా మన హృదయంపై ఒక భారాన్ని, ఒక నిశ్శబ్ద ప్రశ్నను మిగులుస్తాయి: దేవుడు నిజంగా ఇంత క్రూరుడా? ఇది నిజాయితీగల ప్రశ్న; తొందరపడకుండా, నిజాయితీగా పరిశీలించదగినది.

పూర్తిగా భిన్నమైన ప్రపంచం

ప్రాచీన ప్రపంచం ఎంత భిన్నంగా ఉండేదో గుర్తుచేసుకోవడంతో మొదలుపెడదాం. అది సురక్షితమైన చోటు కాదు. క్రూరత్వం ప్రతిచోటా ఉండేది, జీవితం చిన్నదిగా ఉండేది, చాలామందికి అది చాలా కష్టంగా కూడా ఉండేది. ఆ కాలాల గురించి మనం ఏమనుకున్నా, ఈ చిత్రాన్ని మనసులో ఉంచుకునే వాటిని చదవాలి.

ఆ ప్రపంచంలోకి, దేవుడు తన చిత్తాన్ని ఇతరులకు చేరవేయడానికి, మనుషుల మధ్య ధర్మాన్ని, క్రమాన్ని తీసుకురావడానికి ఒక జాతిని ఎంచుకున్నాడు. ఇశ్రాయేలుకు ధర్మశాస్త్రం, దేవుని సొంత సంరక్షణ ఇవ్వబడ్డాయి; అవి ఆ జాతిని మిగతా ప్రపంచానికి పరిశుద్ధమైన ఆదర్శంగా వేరుచేశాయి. అనేక శతాబ్దాలుగా, దేవుడు ఓపికగా మానవాళిని మెరుగైన దానివైపు నడిపించడానికి మళ్లీ మళ్లీ ప్రయత్నించాడు.

అప్పటి నుండి మానవాళి ఎంత దూరం ప్రయాణించిందో గమనించడం విలువైనది; అప్పట్లో పిల్లలను బలిపీఠాలపై కాల్చేవారు, హింస, బానిసత్వం, అన్యాయం సర్వసాధారణంగా ఉండేవి. దేవుడు అన్నిటినీ తన అదుపులో ఉంచుకున్నవాడు; అయినా మనుషులు ఎదగాలని ఆయన కోరుతున్నాడు. ఆయన మనల్ని నాశనం చేయాలనుకోవడం లేదు. మనల్ని మెరుగైన భవిష్యత్తులోకి తీసుకెళ్లాలనుకుంటున్నాడు. చరిత్ర చూపినట్లు, మానవ హృదయాలను దయ, నిజాయితీ, నిస్వార్థత వైపు తిప్పడం చాలా కష్టం; ఎందుకంటే మనుషులు పాత చీకటికే తిరిగి వెళ్తూనే ఉంటారు.

ప్రవక్తలు జీవించిన క్రమంలోనే వారు చెప్పినదాన్ని చూద్దాం; ఏం జరుగుతోందో వారి మాటలే చూపించనీయండి.

ఆమోసు: మనుషుల మధ్య క్రూరత్వం గురించిన హెచ్చరిక

ఆమోసు క్రీస్తుపూర్వం ఎనిమిదవ శతాబ్దంలో, మొదట ఇశ్రాయేలు చుట్టూ ఉన్న జాతులతో, ఆ తర్వాత ఇశ్రాయేలుతో మాట్లాడాడు. వారు ఒకరినొకరు ఎలా చూసుకున్నారనే దానితో అతడు మొదలుపెడతాడు. పొరుగు జాతి అయిన అమ్మోను తన సరిహద్దులను విస్తరించుకోవడానికి యుద్ధానికి వెళ్లి, అత్యంత బలహీనులకు భయంకరమైనదొకటి చేసింది:

13యెహోవా చెప్పేదేమిటంటే,

“అమ్మోనీయులు మూడు సార్లు, నాలుగు సార్లు చేసిన పాపాలను బట్టి నేను తప్పకుండా వారిని శిక్షిస్తాను.

ఎందుకంటే తమ సరిహద్దులను ఇంకా విశాలం చేసుకోవాలని వారు గిలాదులోని గర్భవతుల కడుపులు చీల్చారు.

( ఆమోసు 1:13 )

తర్వాత ఆమోసు దేవుని సొంత ప్రజల వైపు తిరుగుతాడు. వారు కూడా దోషులే; తరువాత వచ్చే జాబితా పేదలకు వ్యతిరేకంగా డబ్బు, అధికారం వాడబడటం గురించినది:

6యెహోవా తెలియజేసేది ఏంటంటే

“ఇశ్రాయేలు మూడు సార్లు

నాలుగు సార్లు చేసిన పాపాలను బట్టి

నేను తప్పకుండా దాన్ని శిక్షిస్తాను.

ఎందుకంటే డబ్బు కోసం వాళ్ళు నిర్దోషులను అమ్మేశారు.

చెప్పుల కోసం పేదలను అమ్మేశారు.

7నేల మీద మట్టిని ప్రజలు తొక్కేసినట్టు

దిక్కులేనివారి తలలను తొక్కేస్తున్నారు.

అణగారిన వారిని అవతలికి గెంటేస్తున్నారు.

తండ్రి, కొడుకు ఒకే స్త్రీతో లైంగిక సంబంధం పెట్టుకుని

నా పవిత్ర నామాన్ని అవమానపరుస్తున్నారు.

( ఆమోసు 2:6-7 )

యిర్మీయా: సుదీర్ఘమైన ఓపిక, ఒక దుఃఖం

యిర్మీయా, యెరూషలేము బబులోను చేతిలో పడకముందు చివరి దశాబ్దాల్లో, అంటే క్రీస్తుపూర్వం సుమారు 600లో, అక్కడ ప్రవక్తగా సేవ చేశాడు. అతని ప్రజల్లో చాలామంది బయలు, మోలెకు ఆరాధన వైపు తిరిగారు; పిల్లలను బలిపీఠాలపై అర్పించేవారు. దేవుడు దీని గురించి ఎలా మాట్లాడుతున్నాడో గమనించండి. ఇది ఆయన ఎన్నడూ అడగనిది, ఆయన మనసులో కూడా ఎన్నడూ తలంచనిది:

5వాళ్ళు తమ కొడుకులను దహనబలులుగా కాల్చడానికి బయలుకు బలిపీఠాలు కట్టించారు. అలా చేయమని నేను వాళ్లకు చెప్పలేదు, అది నా మనస్సుకు ఎన్నడూ తోచలేదు.”

( యిర్మీయా 19:5 )

ప్రజలు జీవించిన తీరు వల్ల బాధపడుతున్న ఒక దేశాన్ని కూడా ఆ ప్రవక్త వర్ణిస్తాడు:

10దేశం వ్యభిచారులతో నిండిపోయింది. వారిని బట్టే దేశం దుఃఖిస్తూ ఉంది. ఎడారిలో పచ్చిక మైదానాలు ఎండిపోయాయి. ప్రవక్తలు చెడ్డగా ప్రవర్తిస్తున్నారు. తమ బలాన్ని సరిగా వాడడం లేదు.

( యిర్మీయా 23:10 )

దేవుడు ఎంతకాలంగా ప్రజలతో మాట్లాడుతున్నాడో యిర్మీయా తర్వాత గుర్తుచేస్తాడు. ఇరవై మూడు సంవత్సరాలు అతడు హెచ్చరించాడు; అతనికి ముందు దేవుడు ఇతర ప్రవక్తలను పంపాడు:

3“ఆమోను కొడుకు యూదా రాజు యోషీయా పాలించిన 13 వ సంవత్సరం మొదలు నేటివరకూ ఈ 23 సంవత్సరాలు యెహోవా నాకు సందేశం ఇస్తూ ఉన్నాడు. నేను పెందలకడ లేచి మీకు ఆ మాటలు ప్రకటిస్తూ ఉన్నప్పటికీ మీరు పెడచెవిన పెట్టారు.

4యెహోవా మీ దగ్గరికి తన సేవకులైన ప్రవక్తలను పంపించాడు. మీరు వారి మాట వినలేదు, వారిపట్ల శ్రద్ధ చూపలేదు.

5ఈ ప్రవక్తలు ఇలా చెప్పారు, ‘మీలో ప్రతి ఒక్కరూ మీ దుర్మార్గం, దురాచారాల నుంచి మళ్ళుకోండి. యెహోవా మీకూ, మీ పూర్వీకులకూ శాశ్వతమైన బహుమానంగా దయచేసిన ఈ దేశంలో మీరు నివసించేలా చేసుకోండి.

( యిర్మీయా 25:3-5 )

పర్యవసానాలు వచ్చినప్పుడు, అవి కథకు ముగింపుగా ఉద్దేశించబడలేదు. దేవుడు తన ప్రజలకు, శిక్షణతో పాటు, సంరక్షణ గురించిన ఈ వాగ్దానాన్ని ఇచ్చాడు:

11ఎందుకంటే, నేను నీతో ఉన్నాను,’ యెహోవా వాక్కు ఇదే, ‘నిన్ను రక్షించడానికి నేను నీకు తోడుగా ఉన్నాను, నిన్ను ఏ దేశాల్లోకైతే చెదరగొట్టానో, ఆ దేశాలన్నిటినీ నేను సమూల నాశనం చేస్తాను. కాని, నిన్ను మాత్రం పూర్తిగా నాశనం చెయ్యను. అయితే నిన్ను తగిన క్రమశిక్షణలో పెడతాను. శిక్ష లేకుండా మాత్రం నిన్ను విడిచిపెట్టను.’

( యిర్మీయా 30:11 )

శిక్షణ ఎందుకు అవసరమైందో కూడా ఆయన వివరిస్తాడు; బాధను అనుభవించి దాన్ని అర్థం చేసుకోని ప్రజలతో సున్నితంగా మాట్లాడతాడు:

15నీ గాయాన్నిబట్టి నువ్వు సాయం కోసం అడుగుతున్నావా? నీ బాధ తీరనిది. విస్తారమైన నీ పాపాలనుబట్టి, అనేకమైన నీ దోషాలను బట్టి నేను నీకు ఇలా చేశాను.

( యిర్మీయా 30:15 )

ఒకరోజు అంతా అర్థమవుతుందనే వాగ్దానం కూడా ఉంది:

24తన కార్యం జరిగించే వరకూ, తన హృదయాలోచనలు నెరవేర్చే వరకూ యెహోవా కోపాగ్ని చల్లారదు. చివరి రోజుల్లో మీరు దీన్ని అర్థం చేసుకుంటారు.”

( యిర్మీయా 30:24 )

తరువాతి అధ్యాయంలో వీటన్నిటి వెనుక ఉన్న హృదయాన్ని చూస్తాం. ఇశ్రాయేలును సరిదిద్దుతున్నప్పుడు కూడా, ఒక తల్లిదండ్రి ప్రియమైన బిడ్డ గురించి మాట్లాడినట్లు దేవుడు ఆ జాతి గురించి మాట్లాడతాడు:

20ఎఫ్రాయిము నా విలువైన బిడ్డ కాదా? అతడు నాకు ప్రియమైన ముద్దు బిడ్డ కాదా? నేనతనికి విరోధంగా మాట్లాడిన ప్రతిసారీ అతన్ని నా ప్రేమపూర్వకమైన మనస్సుకు జ్ఞాపకం తెచ్చుకుంటాను. ఈ రకంగా అతనికోసం నా హృదయం తపిస్తూ ఉంది. కచ్చితంగా నేను అతనిమీద కనికరం చూపిస్తాను.” ఇది యెహోవా వాక్కు.

( యిర్మీయా 31:20 )

యిర్మీయా కాలంలో ప్రజలు, తల్లిదండ్రులు చేసినదానికి పిల్లలు బాధపడతారని చెప్పుకునేవారు. ప్రతి వ్యక్తి తన సొంత ఎంపికలకు బాధ్యుడని దేవుడు జవాబిస్తాడు:

30ప్రతి వాడూ తన దోషం కారణంగానే చనిపోతాడు. ఎవడు ద్రాక్షపళ్ళు తింటాడో వాడి పళ్లే పులుస్తాయి.

( యిర్మీయా 31:30 )

తర్వాత, యెరూషలేము పడిపోబోతున్నప్పుడు, బెన్‌హిన్నోము లోయలోని బలిపీఠాల గురించి యిర్మీయా మళ్లీ మాట్లాడాడు; అక్కడ పిల్లలను మోలెకు అనే దేవతకు బలి ఇచ్చేవారు, దాని గురించి దేవుని దుఃఖం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది:

35వాళ్ళు తమ కొడుకులను, కూతుళ్ళను మొలెకుకు బలి ఇవ్వడానికి బెన్‌ హిన్నోము లోయలో ఉన్న బయలు దేవుడికి గుళ్ళు కట్టారు. ఇలా చెయ్యడానికి నేను వాళ్లకు ఆజ్ఞ ఇవ్వలేదు. యూదా వాళ్ళు పాపంలో పడి, ఇంత అసహ్యమైన పనులు చేస్తారని నా హృదయంలో ఆలోచన కూడా ఎప్పుడూ రాలేదు.

( యిర్మీయా 32:35 )

యెహెజ్కేలు: కారణాలు వివరించబడ్డాయి

యెహెజ్కేలు అప్పటికే యెరూషలేము నుండి బబులోనుకు తీసుకువెళ్లబడిన ప్రజల మధ్య ఉన్న ప్రవక్త. అతని సందేశాలు నగరంలో జరుగుతున్నదాన్ని వివరిస్తాయి. మొదట, హింసతో నిండిన దేశపు చిత్రం:

23తీర్పుని బట్టి దేశం రక్తంతోనూ, పట్టణం హింసతోనూ నిండిపోయింది. అందుకే సంకెళ్ళు సిద్ధం చేయండి.

( యెహె 7:23 )

దేవుడు చూడడని, పట్టించుకోడని ప్రజలు తమకు తాము చెప్పుకున్నారు. తాను అంతా చూస్తున్నానని దేవుడు జవాబిస్తాడు:

9ఆయన నాకిలా చెప్పాడు. “ఇశ్రాయేలు ప్రజల, యూదా ప్రజల అతిక్రమాలు చాలా అధికమయ్యాయి. వాళ్ళు యెహోవా మనలను విడిచి పెట్టాడనీ, యెహోవా మనలను చూడటం లేదనీ చెప్పుకుంటున్నారు. కాబట్టి దేశం రక్త పాతంతోనూ పట్టణం భ్రష్టత్వంతోనూ నిండి పోయాయి.

( యెహె 9:9 )

యెరూషలేముపైకి రాబోయే కఠినమైన తీర్పుల గురించి, వాటిలోని ఆశ్చర్యకరమైన ఉద్దేశం గురించి యెహెజ్కేలు హెచ్చరిస్తాడు: తప్పించుకున్నవారు బబులోనుకు వస్తారు, వారి కథలు ఏదీ కారణం లేకుండా జరగలేదని బందీలకు చూపిస్తాయి.

21ఎందుకంటే ప్రభువైన యెహోవా ఇలా చెప్తున్నాడు. యెరూషలేముకు విరోధంగా దానిలోని మనుషులనూ, పశువులనూ నిర్మూలం చేయడానికి నేను కరువు, ఖడ్గం, క్రూర మృగాలు, తెగులు అనే నాలుగు శిక్షలను కచ్చితంగా పంపుతాను. మరింత గడ్డు పరిస్థితి కలిగిస్తాను.

22అయినా, వినండి! తమ కొడుకులతో కూతుళ్ళతో బయటకి వెళ్ళే వాళ్ళు ఉంటారు. ఆ విధంగా దానిలో కొంత ‘శేషం’ మిగిలిపోతుంది. చూడండి! వాళ్ళ కొడుకులూ కూతుళ్ళూ తిరిగి నీ దగ్గరికి వస్తారు. నువ్వు వాళ్ళ ప్రవర్తననూ, పనులనూ చూస్తావు. అప్పుడు యెరూషలేముకు వ్యతిరేకంగా నేను పంపిన శిక్షల విషయంలోనూ, దేశానికి విరోధంగా నేను పంపిన వాటన్నిటి విషయంలోనూ నీకు ఆదరణ కలుగుతుంది. 23మిగిలి ఉన్న వాళ్ళ ప్రవర్తన, పనులు చూసినప్పుడు నీకు ఆదరణ కలుగుతుంది. వాళ్ళు నిన్ను ఆదరిస్తారు. నేను ఆమెకి వ్యతిరేకంగా చేసినదేదీ నిష్కారణంగా చేయలేదని మీరు తెలుసుకుంటారు. ఇది ప్రభువైన యెహోవా చేస్తున్న ప్రకటన.”

( యెహె 14:21-23 )

తన సొంత పిల్లలు విగ్రహాలకు అర్పించబడటం గురించి కూడా దేవుడు మాట్లాడతాడు; దాన్ని ఆయన ద్రోహంగా భావించాడు:

20“తరువాత ఆ ప్రతిమలు ఆత్రంగా మింగేయడానికి నువ్వు నాకు కన్న కొడుకులను, కూతుళ్ళను వాటికి బలి అర్పించావు. 21నువ్వు నా పిల్లలను చంపి ఆ ప్రతిమలకు దహనబలిగా అర్పించావు.

( యెహె 16:20-21 )

తన పతనానికి ప్రసిద్ధి చెందిన సొదొమ నగరాన్ని కూడా ఆయన ప్రజలకు గుర్తుచేస్తాడు. చెప్పబడిన కారణం ఆశ్చర్యం కలిగించవచ్చు. అది హింస మాత్రమే కాదు, గర్వం, సుఖభోగాలు, పేదల నుండి ముఖం తిప్పుకోవడం కూడా:

49“చూడు! నీ చెల్లెలు సొదొమ పాపం ఏమంటే, అది తనకు కలిగిన కులాసాను బట్టి అహంకారం చూపింది. దేని గురించీ దానికి దిగులు లేదు, దేన్నీ లక్ష్య పెట్టదు. పేదల చేతులు దాని వైపుకు, దాని కూతుళ్ళ వైపుకు చాచి ఉన్నాయి గానీ అది ఎవరికీ సాయం చెయ్యలేదు. 50వాళ్ళు అహంకారంతో నా దృష్టిలో అసహ్యమైన క్రియలు చేశారు గనుక నేను దాన్ని చూసి వాళ్ళను వెళ్ళగొట్టాను.

( యెహె 16:49-50 )

చివరిగా, యెరూషలేమును నింపిన తప్పులను యెహెజ్కేలు ఒక్కొక్కటిగా జాబితా చేస్తాడు: చంపిన నాయకులు, అన్యాయానికి గురైన వితంతువులు, అనాథలు, నిర్దోషులను మరణానికి పంపిన అబద్ధ ఆరోపణలు, కుటుంబం లోపలి క్రూరత్వం:

6నీలోని ఇశ్రాయేలీయుల నాయకులందరూ తమ శక్తి కొలదీ రక్తం ఒలికించడానికి వచ్చారు. 7నీలో ఉన్న తలిదండ్రులను సిగ్గుపరిచారు. నీ మధ్య ఉన్న పరదేశులను అణిచివేశారు. నీలో ఉన్న అనాథలను, వితంతువులను బాధపెట్టారు. 8నాకు ప్రతిష్ఠితాలైన వస్తువులను నువ్వు అలక్ష్యం చేశావు. నా విశ్రాంతిదినాలను అపవిత్రం చేశావు. 9దూషణ, నరహత్య చేసేవాళ్ళు నీలో ఉన్నారు. వాళ్ళు పర్వతాల మీద భోజనం చేసేవాళ్ళు. వాళ్ళు నీ మధ్యలో దుష్టత్వం జరిగిస్తున్నారు.

10తండ్రి భార్యతో లైంగిక సంబంధం పెట్టుకునేవాళ్ళు నీలో ఉన్నారు. రుతుస్రావం వల్ల అశుద్ధంగా ఉన్న స్త్రీని చెరిచే వాళ్ళు నీలో కాపురం ఉన్నారు. 11ఒకడు తన పొరుగువాడి భార్యతో పండుకుని అసహ్యమైన పనులు చేస్తున్నాడు. ఇంకొకడు సిగ్గు లేకుండా తన సొంత కోడలిని పాడు చేస్తున్నాడు. తమ సొంత తండ్రికే పుట్టిన అక్కచెల్లెళ్ళను చెరిచే వాళ్ళు నీలో ఉన్నారు. 12వీళ్ళు లంచాలు తీసుకుని రక్తం ఒలికిస్తారు. అధిక లాభం పట్ల ఆసక్తి చూపించి, పొరుగువాణ్ణి అణిచి వేసారు. నువ్వు నన్ను మర్చిపోయావు.” ఇదే ప్రభువైన యెహోవా వాక్కు.

( యెహె 22:6-12 )

దీని నుండి మనం నేర్చుకోగలిగేవి

ఈ భాగాలను క్రమంలో చదివినప్పుడు, ఒక చిత్రం స్పష్టమవుతుంది. వచ్చిన కష్టాలకు ముందు సుదీర్ఘమైన హెచ్చరికలు ఉన్నాయి. అవి, ముఖ్యంగా బలహీనుల పట్ల, చిన్నవారి పట్ల జరిగిన నిజమైన క్రూరత్వాన్ని అనుసరించాయి. తన ప్రజలను తన ప్రియమైన పిల్లలుగా చెప్పేవాడు, వారిని సరిదిద్దడంలో ఆనందించనివాడు, ఆ తర్వాత భవిష్యత్తును వాగ్దానం చేస్తూనే ఉండేవాడు అయిన దేవుని నుండే అవి వచ్చాయి.

ప్రజలను తిరిగి రప్పించడానికి, ఈ లోకాన్ని మెరుగైన స్థలంగా చేయడానికి దేవుడు పనిచేస్తున్న చాలా కఠినమైన కాలాలు ఉన్నాయి. అప్పటి నుండి మనం చాలా దూరం వచ్చాం, అయినా నేడు కూడా మన మధ్య బాగుచేయాల్సింది చాలా ఉంది.

బాధ ఈ విరిగిపోయిన లోకంలో భాగం, క్రొత్త నిబంధన దాన్ని దాచదు. దేవుడు దానికి దూరంగా నిలబడలేదని కూడా అది మనకు చెబుతుంది. యేసులో ఆయన దానిలోకి ప్రవేశించాడు; ఆయనను అనుసరించేవారు కష్టం కూడా ఆయన జీవాన్ని చూపగలదని తెలుసుకుంటారు:

10యేసు జీవం మా దేహాల్లో కనబడేలా యేసు మరణాన్ని మా దేహంలో ఎప్పుడూ మోసుకుపోతున్నాము.

( 2 కొరింతీ పత్రిక 4:10 )

ఈ పేజీలు లేవనెత్తే ప్రశ్నలకు ఉత్తమ స్పందన వినయపూర్వకమైనదే కావచ్చు: నెమ్మదిగా చదవడం, దేవుని ఓపిక మనం చూడగలిగిన దానికంటే గొప్పదని నమ్మడం, బాగుచేసే పనిలో మనల్ని కూడా భాగం చేయమని ఆయనను అడగడం.