ሁሉም ነገር አስቀድሞ የተወሰነ ነው?

በሰው ልጆች ላይ ወይም በራሳችን ሕይወት ላይ የሚመጡ የሚመስሉ ችግሮችን ስናነብ፣ ምንም ሊደረግ እንደማይችል ሆኖ ረዳት የሌለን መሆናችን ይሰማናል። አንዳንዶቻችን በሕይወት ውስጥ ሁሉም ነገር አስቀድሞ እንደተወሰነና ምንም ጥረት እንደማይለውጠው በዝምታ እንደመድማለን። ነገር ግን በእርግጥ እንዲህ ነው?

መጽሐፍ ቅዱስ ለስለስ ያለ ምስል ይሰጠናል። እግዚአብሔር ራሱ ያወጃቸው አደጋዎችም ሆኑ የሰጣቸው የበረከት ተስፋዎች ሁልጊዜ በተነገሩት መንገድ ልክ አይፈጸሙም። ብዙ ጊዜ የሚወሰኑት ሰዎች በሚሰጡት ምላሽ ነው። እግዚአብሔር ለነቢዩ ለኤርምያስ የተናገረውን ልብ በሉ፦

7አንድ ሕዝብ ወይም መንግሥት እንዲነቀል፣ እንዲፈርስና እንዲጠፋ በተናገርሁ ጊዜ፣ 8ያስጠነቀቅሁት ሕዝብ ከክፋቱ ቢመለስ፣ እኔ ላደርስበት ያሰብሁትን ክፉ ነገር እተዋለሁ።

( ኤርምያስ 18:7-8 )

9በሌላም ጊዜ አንድን ሕዝብ ወይም መንግሥት አንጸውና እተክለው ዘንድ ተናግሬ፣ 10በፊቴ ክፉ ነገር ቢያደርግና ባይታዘዘኝ፣ አደርግለታለሁ ብዬ ያሰብሁትን መልካም ነገር አስቀርበታለሁ።

( ኤርምያስ 18:9-10 )

እግዚአብሔር እያለ ያለው ማስታወቂያዎቹ የተቆለፈ በር እንዳልሆኑ ነው። ይልቁንም የእኛ ምርጫዎች የሚሰሙበት ክፍት ውይይት ይመስላሉ።

የሰማች ከተማ

በጣም የታወቀው ምሳሌ ነነዌ ነው። ዮናስ አጭርና አስፈሪ መልእክት አመጣ፤ ሕዝቡም በልቡ ያዘው፦

4ዮናስም ወደ ከተማዪቱ ገብቶ የመጀመሪያውን ቀን ከተጓዘ በኋላ “ነነዌ በአርባ ቀን ውስጥ ትገለበጣለች” ብሎ ዐወጀ። 5የነነዌም ሰዎች እግዚአብሔርን አመኑ፤ ጾምንም ዐወጁ፤ ሰዎቹም ሁሉ ከትልቁ እስከ ትንሹ ማቅ ለበሱ።

7ከዚያም እንዲህ ሲል በነነዌ ዐዋጅ አስነገረ፤

“ከንጉሡና ከመሳፍንቱ የወጣ ዐዋጅ፤

“ማንም ሰው ወይም እንስሳ፣ የከብት መንጋም ሆነ የበግ መንጋ፣ ምንም ነገር አይቅመስ፤ አይብላ፤ ውሃም አይጠጣ። 8ነገር ግን ሰውም እንስሳም ማቅ ይልበስ፤ ሁሉም አጥብቆ ወደ እግዚአብሔር ይጩኽ፤ ሰዎችም ሁሉ ክፉ መንገዳቸውንና የግፍ ሥራቸውን ይተዉ። 9እኛ እንዳንጠፋ እግዚአብሔር ራርቶ ከጽኑ ቍጣው ይመለስ እንደ ሆነ ማን ያውቃል?”

( ዮናስ 3:4-5,7-9 )

በንጉሡ ቃላት ውስጥ ያለውን ትሕትና ልብ በሉ፦ “ማን ያውቃል? እግዚአብሔር አሁንም ሐሳቡን ሊለውጥ ይችላል።” ዋስትና አልነበረውም፤ ተስፋ ብቻ ነበረው። ያም ተስፋ መልስ አገኘ፦

10እግዚአብሔርም ምን እንዳደረጉና ከክፉ መንገዳቸውም እንዴት እንደ ተመለሱ ባየ ጊዜ ራራላቸው፤ በእነርሱም ላይ ሊያመጣ ያሰበውን ጥፋት አላደረገም።

( ዮናስ 3:10 )

እግዚአብሔር ለምን ያስጠነቅቀናል

እግዚአብሔር ለምን እንደሚያስጠነቅቅ መጠየቅ ተገቢ ነው። አደጋው ሊወገድ የማይችል ቢሆን ማስጠንቀቂያው ሐዘን ብቻ ያመጣ ነበር። ነገር ግን ማስጠንቀቂያ ግብዣ ነው። እግዚአብሔር በኤርምያስ በኩል የራሱን ልብ ገለጠ፦

3ምናልባትም ሰምተው እያንዳንዳቸው ከክፉ መንገዳቸው ይመለሱ ይሆናል፤ እኔም ስላደረጉት ክፋት ላመጣባቸው ያሰብሁትን ቅጣት እተዋለሁ።

( ኤርምያስ 26:3 )

13አሁንም መንገዳችሁንና ሥራችሁን አስተካክሉ፣ አምላካችሁን እግዚአብሔርን ታዘዙ። እግዚአብሔርም በእናንተ ላይ ለማምጣት የተናገረውን ክፉ ነገር ይተዋል።

( ኤርምያስ 26:13 )

እግዚአብሔር ችግር ማምጣት አይፈልግም። እንዲሰሙት ተስፋ ያደርጋል። የሚያሳዝነው ግን ትዕግሥቱ ሁልጊዜ ምላሽ አያገኝም፦

7እኔም ከተማዪቱን፣

‘በርግጥ ትፈሪኛለሽ፤

ዕርምትም ትቀበያለሽ’ አልኋት፤

ስለዚህ መኖሪያዋ አይጠፋም፤

ቅጣቴም ሁሉ በርሷ ላይ አይደርስም።

እነርሱ ግን በሚያደርጉት ሁሉ፣

ክፋትንም በመፈጸም እየተጉ ሄዱ።”

( ሶፎንያስ 3:7 )

ነቢያትም በዚህ ውስጥ ሚና ተሰጥቷቸው ነበር። እነርሱ ሰዎችን ለማስፈራራት ሳይሆን በጊዜ እንዲመለሱ ዕድል ለመስጠት ነበር፦

6የመለከት ድምፅ በከተማ ውስጥ ሲሰማ፣

ሰዎች አይደነግጡምን?

ጥፋትስ በከተማ ላይ ቢደርስ፣

ያደረገው እግዚአብሔር አይደለምን?

7በእውነት ጌታ እግዚአብሔር ምስጢሩን

ለአገልጋዮቹ ለነቢያት ሳይገልጥ፣

ምንም ነገር አያደርግም።

( አሞጽ 3:6-7 )

ትሕትና ውጤቱን ይለውጣል

መጽሐፍ ቅዱስ ይህን ሥርዓት ከመንገድ እጅግ ርቀው በነበሩትም ላይ ያሳያል። ከእስራኤል በጣም ችግር ካለባቸው ገዥዎች አንዱ የሆነው ንጉሥ አክዓብ ራሱን አዋረደ፤ እግዚአብሔርም ልብ አለ፦

27አክዓብም ይህን ቃል ሲሰማ ልብሱን ቀደደ፤ ማቅ ለብሶ፤ ጾመ፤ በማቅ ላይ ተኛ በሐዘን ኵርምት ብሎም ይሄድ ነበር።

28ከዚያም እንዲህ የሚል የእግዚአብሔር ቃል ወደ ቴስብያዊው ወደ ኤልያስ መጣ፤ 29“አክዓብ ራሱን በፊቴ እንዴት እንዳዋረደ አየህን? ራሱን ስላዋረደ ይህን መከራ በዘመኑ አላመጣበትም፤ ነገር ግን ይህን በቤቱ ላይ የማመጣው በልጁ ዘመን ነው።”

( 1 ነገሥት 21:27-29 )

በንጉሥ ሮብዓምና በይሁዳ መሪዎች ላይም ተመሳሳይ ነገር ተከሰተ፦

5ከዚህ በኋላ ነቢዩ ሸማያ ወደ ሮብዓምና ሺሻቅን ፈርተው በኢየሩሳሌም ወደ ተሰበሰቡት ወደ ይሁዳ መሪዎች መጥቶ፣ “እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ‘እናንተ ትታችሁኛል፤ ስለዚህ እኔም በሺሻቅ እጅ ትቼአችኋለሁ’ ” አላቸው።

6የእስራኤል መሪዎችና ንጉሡ ራሳቸውን በማዋረድ፣ “እግዚአብሔር ጻድቅ ነው” አሉ።

7 እግዚአብሔርም ራሳቸውን እንዳዋረዱ ባየ ጊዜ፣ የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ሲል ወደ ሸማያ መጣ፤ “ራሳቸውን ዝቅ አድርገው ስላዋረዱ እታደጋቸዋለሁ እንጂ አላጠፋቸውም፤ ቍጣዬም በሺሻቅ እጅ በኢየሩሳሌም ላይ አይፈስስም።

( 2 ዜና መዋዕል 12:5-7 )

በሁለቱም ታሪኮች ውስጥ ትሑት ልብ የሚመጣውን ነገር አለዘበው።

ይህ ለእኛ ምን ማለት ነው

እግዚአብሔር ሰዎች በሚሰጡት ምላሽ መሠረት ለበረከትም ሆነ ለመከራ አካሄዱን የለወጠባቸው ብዙ ምሳሌዎች በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አሉ። ይህ የራሳችንን ሕይወትና በዙሪያችን ያሉ ሰዎችን በተከፈቱ ዓይኖች እንድንመለከት ይጋብዘናል። ምናልባት እግዚአብሔር በመጽሐፍ ቅዱስ በኩል በቀጥታ እየተናገረን ይሆናል። ምናልባት በሚያጋጥሙን ሁኔታዎች በኩል በተዘዋዋሪ እየተናገረን ይሆናል። አንዳንድ ሁኔታዎች አንድ ነገር ሊያስተምሩን ታስበው የተደረጉ ሊሆኑ ይችላሉ። ከእነርሱ ብንማር፣ ማን ያውቃል፣ በኋላ ከሚመጣ የበለጠ ከባድ ትምህርት እንተርፍ ይሆናል።

እርምትም ሲመጣ የሚመጣው ከሚወድ እጅ ነው፦

5ልጆች እንደ መሆናችሁ እንዲህ በማለት የተናገራችሁን ማበረታቻ ቃልም ረስታችኋል፦

“ልጄ ሆይ፤ የጌታን ተግሣጽ አታቃልል፤

በሚቀጣህም ጊዜ ተስፋ አትቍረጥ፤

6ምክንያቱም ጌታ የሚወድደውን ይገሥጻል፤

እንደ ልጅ የሚቀበለውንም ይቀጣል።”12፥6 ምሳ 3፥11፤ 12 (ሰባ ሊቃናት ይመልከቱ)

( ዕብራውያን 12:5-6 )

ስለዚህ ተስፋ መቁረጥ አያስፈልገንም። መጪው ጊዜ ግድግዳ ሳይሆን መንገድ ነው፤ ከእግዚአብሔር ጋር ሆነን እንድንጓዘውም ተጋብዘናል።