Nakatadhana ba ang lahat ng bagay?

Kapag nababasa natin ang tungkol sa mga kaguluhang tila darating sa sangkatauhan o sa sarili nating buhay, madaling makaramdam ng kawalan ng magagawa, na para bang walang anumang puwedeng gawin. May ilan sa atin na tahimik na nagpapasya na ang lahat ng bagay sa buhay ay itinakda na at walang pagsisikap na makapagbabago rito. Ngunit totoo ba talaga ito?

Mas banayad ang larawang ibinibigay sa atin ng Bibliya. Maging ang mga sakunang ipinahayag mismo ng Diyos, at maging ang mga pagpapalang ipinangako Niya, ay hindi laging isinasagawa nang eksakto ayon sa sinabi. Madalas, nakasalalay ang mga ito sa tugon ng mga tao. Isaalang-alang ang sinabi ng Diyos sa propetang si Jeremias:

7Kapag sinabi ko na ang isang bansa o kaharian ay babagsak at mawawasak, 8at ang bansa o kahariang iyon ay tumigil sa paggawa ng masama, hindi ko na itutuloy ang balak kong pagwasak sa kanila.

( Jeremias 18:7-8 )

9At kapag sinabi ko naman na muling babangon at itatayo ang isang bansa o kaharian, 10at ang bansa o kahariang iyon ay gumawa ng masama at hindi sumunod sa akin, hindi ko na itutuloy ang balak kong paggawa ng mabuti sa kanila.

( Jeremias 18:9-10 )

Sinasabi ng Diyos na ang Kanyang mga pahayag ay hindi saradong pinto. Mas katulad ang mga ito ng isang bukás na pag-uusap, kung saan pinakikinggan ang ating mga pasiya.

Isang lungsod na nakinig

Ang pinakakilalang halimbawa ay ang Nineve. Nagdala si Jonas ng maikli at nakakatakot na mensahe, at isinapuso ito ng mga tao:

4Pumasok si Jonas sa lungsod. Pagkatapos ng maghapong paglalakad, sinabi niya sa mga tagaroon, “May apatnapung araw na lamang ang natitira at wawasakin na ang Nineve.”

5Naniwala ang mga taga-Nineve sa pahayag na ito mula sa Diyos. Kaya lahat sila, mula sa pinakadakila hanggang sa pinakaaba ay nagsuot ng damit na panluksa3:5 damit na panluksa: Sa Hebreo, sakong damit. Ganito rin sa talata 6|JON 3:6 at 8|JON 3:8. at nag-ayuno upang ipakita ang kanilang pagsisisi.

7At ito ang ipinahayag niya sa buong Nineve:

“Ayon sa utos ng hari at ng kanyang mga nakatataas na opisyal,

“Walang sinumang kakain at iinom, kahit ang inyong mga baka, tupa o kambing. 8Magsuot ang mga tao ng damit na panluksa pati na ang mga hayop, at taimtim na manalangin sa Diyos. Talikuran ninyo ang masamang pamumuhay at karahasang ginagawa ninyo. 9Baka sakaling magbago ang isip ng Diyos at mawala ang kanyang galit sa atin at hindi na niya tayo lipulin.”

( Jonas 3:4-5,7-9 )

Pansinin ang kababaang-loob sa mga salita ng hari: "Sino ang nakakaalam? Baka sakaling magbago pa ang isip ng Diyos." Wala siyang katiyakan, pag-asa lamang. At sinagot ang pag-asang iyon:

10Nakita ng Diyos ang kanilang ginawa, kung paano nila tinalikuran ang kanilang masamang pamumuhay. Naawa siya sa kanila, at hindi na niya nilipol ang mga taga-Nineve gaya ng kanyang sinabi noon.

( Jonas 3:10 )

Bakit nagbababala ang Diyos sa atin

Dapat nating itanong kung bakit nagbababala pa ang Diyos. Kung hindi maiiwasan ang isang sakuna, kalungkutan lamang ang idudulot ng babala. Ngunit ang babala ay isang paanyaya. Sa pamamagitan ni Jeremias, ipinaliwanag ng Diyos ang Kanyang sariling puso:

3Baka sakaling makinig sila sa iyo at tumalikod sa masama nilang pag-uugali. Kapag ginawa nila ito, hindi ko na itutuloy ang kaparusahang pinaplano ko sa kanila dahil sa masasamang ginagawa nila.

( Jeremias 26:3 )

13Kaya baguhin nʼyo na ang inyong pag-uugali at pamumuhay, at sundin ninyo ang sinasabi ng Panginoon. Sapagkat kung ito ang gagawin ninyo, hindi na itutuloy ng Panginoon ang ipinahayag niyang kapahamakan laban sa inyo.

( Jeremias 26:13 )

Hindi nais ng Diyos na magdala ng kaguluhan. Umaasa Siyang pakikinggan. Nakalulungkot, hindi laging tinutugon ang Kanyang pagtitiis:

7Dahil sa mga ginawa kong ito

akala koʼy igagalang na ako

ng aking mga mamamayan

at tatanggapin na nila

ang aking pagsaway sa kanila,

para hindi na magiba ang kanilang lungsod

ayon sa itinakda ko sa kanila.

Ngunit lalo pa silang nagpakasama.

( Zefanias 3:7 )

May papel din ang mga propeta rito. Hindi sila naroon upang takutin ang mga tao, kundi upang bigyan sila ng pagkakataong magbalik-loob sa tamang panahon:

6Hindi baʼt nanginginig sa takot

ang mga tao sa tuwing patutunugin

ang trumpeta

na nagpapahiwatig na may paparating

na kaaway?

Mangyayari ba ang kapahamakan

sa isang lungsod

kung hindi ito pinahintulutan

ng Panginoon?

7Sa katunayan, hindi gumagawa ng anuman

ang Makapangyarihang Panginoon

na hindi muna niya ipinababatid

sa kanyang mga lingkod na propeta.

( Amos 3:6-7 )

Binabago ng kababaang-loob ang kalalabasan

Ipinapakita ng Bibliya ang ganitong huwaran kahit sa mga lubhang naligaw ng landas. Si Haring Acab, isa sa mga pinakamasamang pinuno ng Israel, ay nagpakumbaba, at pinansin ito ng Diyos:

27Pagkarinig ni Ahab sa sinabi ni Elias, sinira niya ang kanyang damit at nagsuot ng sako, kahit sa pagtulog. Nag-ayuno siya at malungkot na nagpalakad-lakad.

28Sinabi ng Panginoon kay Elias na taga-Tisbe, 29“Nakita mo ba kung papaano nagpakumbaba si Ahab ng kanyang sarili sa aking harapan? Dahil sa pagpapakumbaba niya, hindi ko na ipapadala ang kapahamakan sa panahon niya, kundi ipapadala ko ito sa pamilya ng kanyang anak kapag naghari na ito.”

( 1 Mga Hari 21:27-29 )

Ganoon din ang nangyari kay Haring Rehoboam at sa mga pinuno ng Juda:

5Pagkatapos, pumunta si Propeta Semaias kay Rehoboam at sa mga pinuno ng Juda na tumakas sa Jerusalem dahil sa takot kay Shishak. Sinabi ni Semaias sa kanila, “Ito ang sinasabi ng Panginoon: Itinakwil nʼyo ako, kaya ngayon, pababayaan ko kayo kay Shisak.”

6Nagpakumbaba ang hari at ang mga pinuno ng Israel. Sinabi nila, “Matuwid ang Panginoon!”

7Nang makita ng Panginoon na silaʼy nagpakumbaba, sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ni Semaias, “Dahil nagpakumbaba sila, hindi ko sila lilipulin at hindi magtatagal ay palalayain ko sila. Hindi ko na gagamitin si Shishak para ibuhos ang aking galit sa Jerusalem.

( 2 Mga Cronica 12:5-7 )

Sa dalawang kuwento, pinalambot ng mapagpakumbabang puso ang darating sana.

Ano ang kahulugan nito para sa atin

Maraming halimbawa sa Bibliya ng pagbabago ng Diyos ng Kanyang landas, maging para sa mga pagpapala at sa mga hirap, ayon sa tugon ng mga tao. Inaanyayahan tayo nitong tumingin nang may bukás na mga mata sa sarili nating buhay at sa mga tao sa paligid natin. Marahil ay direktang nagsasalita sa atin ang Diyos sa pamamagitan ng Bibliya. Marahil ay hindi direkta Siyang nagsasalita, sa pamamagitan ng mga pangyayaring nararanasan natin. Ang ilang pangyayari ay maaaring inayos upang may maituro sa atin. Kung matututo tayo mula sa mga ito, sino ang nakakaalam, baka maligtas tayo sa mas mabigat na aral sa hinaharap.

At kapag dumating ang pagtutuwid, nagmumula ito sa mapagmahal na kamay:

5Baka nakalimutan nʼyo na ang pangaral ng Diyos sa inyo bilang mga anak niya:

“Anak, huwag mong isawalang-bahala

ang pagtutuwid ng Panginoon,

at huwag kang panghinaan ng loob

kapag sinasaway ka niya.

6Sapagkat itinutuwid ng Panginoon

ang mga minamahal niya,

at pinapalo ang mga itinuturing niyang anak.”12:6 Kaw. 3:11‑12. Ito ay hango sa saling Septuagint.

( Mga Hebreo 12:5-6 )

Kaya hindi na tayo kailangang mawalan ng pag-asa. Ang hinaharap ay hindi pader, kundi landas, at inaanyayahan tayong lakaran ito kasama ang Diyos.