Zein da erantzun kristaua pandemiaren aurrean?

Kontrolaezina den birus bat, ekaitz handi bat bezala, kontinenteak zeharkatzen ari da eta gure inguruko jendea kutsatzen du. Gutako batzuei lana kendu die, baita maite genituen pertsonen bizitzak ere. Tratamendurik ez dugun birus baten aurrean itxaropenik gabe sentitzen gara. Haize-ekaitz batean txalupa txiki batean noraezean bagenbiltza bezala sentitzen gara.

37Orduan altcha cedin haice buhumba handibat, eta bagác sartzen ciraden vncira, hala non ia bethatzen baitzén.

38Eta hura vnciaren guibeleco aldean cetzan lo bururdi baten gainean: orduan iratzartzen dute, eta diotsate, Magistruá, eztuc ansiaric ceren galduac goacen?

39Eta iratzarri cenean mehatcha ceçan haicea, eta erran cieçón itsassoari, Ichil adi, eta gueldi adi. Orduan cessa cedin haicea, eta tranquilitate handi eguin cedin.

40Eta erran ciecén Cergatic çarete horrela icior? nola eztuçue federic?

( MARKOS 4:37-40 )

Naturala da guretzat mundu honetako esperientzian oinarritzea gure konfiantza. Gauzak espero bezala doazenean, lasai eta zoriontsu gaude. Arazo txiki bat datorkigunean, ez ikusiarena egiten saiatzen gara eta aurrera jarraitzen dugu. Gure konfiantza hazi egiten da bizimodu erosoa ekartzen digun aurrerapen industrialarekin, eta gauzak nola dabiltzan azaltzen duten eta gaixotasun guztien aurkako txertoak garatzen dituzten aurkikuntza zientifikoekin. Hala ere, gure fedearen oinarria oso hauskorra da, eta azkar huts egiten du ezohiko zerbait gertatzen denean. Ikus dezagun Jainko Aitarengandik jaso dugun promesa.

2 Eta benedicione hautchec guciac çure gainera ethorrico dira eta iratchiquico çaizquitzu, baldin bizquitartean haren manamenduei beguiratzen baçare.

3 Benedicatua çu hirian, eta benedicatua bazterretan.

4 Benedicatuac çure sabeleco fruituac, çure lurreco fruituac, çure acienden fruituac, çure abere larrizco arthaldeac, eta çure hespiletaco ardiac.

5 Benedicatua çure selharua, eta benedicatua çure manca.

6 Benedicatua içanen çare sarcean eta ilkitzean.

7 Jaunac trumbilca çure aitzinean erorraracico ditu çure contra jaiquico diren etsaiac: bide batez ethorrico dira çure contra, eta çazpiz eguinen dute ihes çure beguitharteari.

8 Jaunac benedicionea igorrico du çure arnoteguiaren gainera, eta çure escuetaco lan gucien gainera, eta hartuco duçun lurrean benedicatuco çaitu.

11 Jaunac gaindiaracico çaitu ontasun guciz, çure sabeleco fruituez, çure acienden fruituez, eta çure aitei cin eguinez çuri emateaz aguindu cioten lurreco fruituez.

12 Jaunac idequico du bere aberastasun handienetaco kutcha, cerua, lurrari uriaren emateco bere aroan; eta benedicatuco ditu çure escuetaco lan guciac. Eta asco jendaquiri maileguz emanen duçu, eta nihoren ganic ez duçu maileguz hartuco.

13 Jaunac eçarrico çaitu buruan, eta ez buztanean; eta bethi gainean içanen çare, eta ez azpian; baldin bizquitartean ençuten baditutzu çure Jainco Jaunaren manamenduac, nic egun meçutzen darozquitzudanac, beguiratzen badituçu eta bethetzen,

( DUTERONOMA 28:2,3,4,5,6,7,8,11,12,13 )

Ez zaigu berez ateratzen bizitza hau Jainkoari eta haren aginduei guztiz obedituz bizitzea. Gure bizitza arazoetatik ateratzen den bezain laster, gure bide gaiztoetara itzultzen gara, behin eta berriz…

15 Eta igorri darozquitzuet ene cerbitzari guciac, profetac, goicetic jaiquiz, bidaliz eta erranez: Bihur çaitezte, cein çuen bide tzarretic; ont çatzue çuen lehiac, ez jarraic jainco arrotzei, eta ez beçatzue cerbitza; eta egonen çarete, çuei eta çuen arbasoei eman darotzuedan lurrean; eta ez duçue eman beharria, eta ez nauçue ençun.

( JEREMIASEN PROFECIA 35:15 )

Geure burua beldurrean eta fede faltan ikusten dugu. Belaunaldiz belaunaldi, milaka urtez, gizakiek Jainkoari desobeditu diote eta haren bedeinkapenak galdu dituzte. Maitasuna Jainkoaren aginduen oinarritik astindu dugu, eta baieztapen lehorrak besterik ez dira geratu, kanpoko eta itxurazko obedientzia hutsarekin. Horrek guztiak beldurraren leku batera eraman gaitu, iragarri bezala…

20 Jaunac çure gainera igorrico ditu gosetea eta erromeseria, eta madaricionea eçarrico du eguinen ditutzun lan gucietan, leher eta laster gal çaitzan arteo, çure eguitate guciz tzarren gatic, ceinetaz bazterrerat utzi bainauçu.

22 Jaunac jo beçaitza erromestasunaz, sukarraz eta hotzaz, beroaz eta saphaz, aire ustelaz eta herdoaz, eta ondotic jarraic bequiçu, gal çaitecen arteo.

( DUTERONOMA 28:20,22 )

Jainkoaren haserrea benetan beldurgarria da. Baina gure Aita zerukoa horrelako gauza ankerrak egiteagatik epaitzera jauzi egin aurretik, pentsa dezagun mediku batengan, pertsona bat hiltzetik salbatzeko hanka infektatu bat mozten duena. Naturala da guretzat ikus daitezkeen gauzetan arreta jartzea eta Jainkoaren maitasuna eta gu salbatzeko duen nahia ahaztea. Gure seme-alabak gure haserrea eta bizkarrean emandako zaplaztako mingarria gogoratuko ditu, baina erraz ahaztuko du horrek nola salbatu zuen labar arriskutsu batetik erortzetik. Eta guk, lurreko gauzak bakarrik ikusten ditugunok, ez dugu ikusten ere Jainkoaren haserreak zertatik salbatzen gaituen.

Jainkoak nahi du leialki obedi diezaiogun. Nahi du ikusten dugunaren beldur ez izatea, baizik eta gure fedetik konfiantza hartzea.

18Gauça visibleac consideratzen eztitugunean, baina inuisibleac: ecen visibleac demboratacotz dirade: baina inuisibleac, seculacotz.

( 2 KORINTOARREI 4:18 )

Bizia galtzeko arriskuan zaudela edo osasunaren gailurrean zaudela, heriotza gerta dakigukeen txarrena bezala hautematen da. Baina hala al da? Heriotza da gizaki batengandik ikusten dugun azken gauza. Heriotzak ikusten ez denaren atea irekitzen digu, ezezagunarena.

Gure bizitzako edo haren ondorengo ezezaguna gure beldurrak edo gure fedeak gidatzen du. Beldurraren ilunpeaz edo fedearen argiaz inguratu gaitezke. Lurreko bizitza honetan ikus dezakegunez, pertsona leialek arrakasta dute egiten dutenean. Eta ez dago zalantzan jartzeko arrazoirik fedeak heriotzaren ondorengo bidea argituko diela sinesten dutenei. Hemen Lurrean baino askoz bizitza hobe baterako bidea.

16Ecen hala Iaincoac onhetsi vkan du mundua, non bere Seme bakoitza eman vkan baitu, hura baithan sinhesten duenic gal eztadin, baina vicitze eternala duençát.

( JOAN 3:16 )

Oraintxe bizirik gaude. Eta eskerrak ematen dizkiogu gure Jainkoari orain bizi dugun minutu bakoitzagatik, ikusteko eta arnasteko gaitasunagatik, eta mundu honetan zerbait aldatzeko aukeragatik. Oraindik ikus ditzakegu gure maiteak eta esan diezaiekegu zer esan nahi duten guretzat.

Maitasunak beldurra gainditzen du eta benetan nor garen agerian uzten du: Jainkoaren irudira sortuak. Eta heriotza fisikoa eta berpizkundea igaroz, Jesukristok heriotzaren kateak hautsi zituen eta Espiritu Santua ekarri zigun, orain gure baitan bizi daitekeen laguntzaile ikusezina.

17Eguiazco Spiritu munduac ecin recebi deçaquena diot: ceren ezpaitu ikusten hura, ez eçagutzen: baina çuec badaçaguçue hura, ceren çuec baithan egoiten baita, eta çuetan içanen da.

( JOAN 14:17 )

Jaso dugun Espiritua ez da beldurraren espiritua, betiko bizitzara garamatzalako.

7Ecen eztiraucuc eman Iaincoac iciapenetaco spiritubat, baina verthutetaco, eta dilectionetaco, eta adimendu sanotaco spiritubat.

( 2 TIMOTEORI 1:7 )

Hortik ikus dezakegu beldurra sentitzen badugu, ez datorrela Jainkoak eman zigun Espiritutik. Beldurraren ilunpean ibiltzen bagara, ez dugu Jaunarenganako, gure Jainkoarenganako, fedearen argia ekarri.

12Berriz bada Iesus minça cequien, cioela, Ni naiz munduaren arguia: niri darreitana ezta ilhumbean ebiliren, baina vkanen du vicitzeco arguia.

( JOAN 8:12 )

Orain, pandemiaren epizentroan zaudela, zer aukeratuko zenuke: beldurra ala fedea? Beste pertsonek mundu beldurgarri honen ilunpean begiratzen dizutenean, zure argia ikus dezakete?

3 Ecen harec atheratu nau ihiztarien arteetaric eta solas gaixtoetaric.

4 Bere soinaz itzal eguinen darotzu, eta haren hegalpean egonen çare phesquicetan.

5 Haren eguiac inguratuco çaitu erredola batez; etzare beldur içanen ez gabazco lazturaren,

6 Ez egunaz dihoan gueciaren, ez ilhumbeetan dabilan eguitecoaren, ez oldarraldien, ez-eta egüerdico debruaren.

7 Çure ezquerrean erorico dira mila, eta escuinean hamar mila; ez da ordean bat hurbilduco çuri.

( PSALMOAC 90:3-7 )

9 Nic orai manatzen darotzut, içan çaite bihozdun, içan çaite hazcar. Ez lotsa, ez içan beldur; ecen certara-nahi eguin deçaçun, çurequin içanen da çure Jainco Jauna.

( JOSUE 1:9 )

Gure munduan ezer ez da arrazoirik gabe gertatzen. Eta zer irakatsiko digu pandemia honek? Gai izango gara benetan giza bizitza baloratzeko? Gai izango gara benetako adiskidetasuna baloratzeko eta daukagunagatik esker ona adierazteko? Amaituko al du Instagramen argazki hobe baten eta gure YouTube bideoetarako harpidedun gehiagoren atzetik egiten dugun lasterketa zentzugabea? Amaituko al ditu diruaren eta boterearen aldeko gerrak? Zerua berriro urdin bihurtuko al du etorkizuneko belaunaldientzat? Azkenean gai izango gara begietatik beloa kendu eta gure Aitak sortutako benetako mundua ikusteko?

27Baquea vtziten drauçuet, neure baquea emaiten drauçuet: eztrauçuet munduac emaiten duen beçala, nic emaiten çuey. Eztadila trubla çuen bihotza, eta eztadila icit.

( JOAN 14:27 )