Ano ang tugon ng isang Kristiyano sa pandemya?

Isang di-mapigilang virus, na tulad ng isang malakas na bagyo, ang naglalakbay sa mga kontinente at nakahahawa sa mga tao sa paligid natin. Para sa ilan sa atin, inaagaw nito ang ating trabaho at ang buhay ng mga taong minahal natin. Pakiramdam natin ay wala tayong pag-asa laban sa isang virus na wala tayong lunas. Para tayong nakalutang sa isang maliit na bangka sa gitna ng malakas na unos.

37Habang naglalayag sila, biglang bumagyo nang napakalakas. Hinampas ng malalaking alon ang bangka nila at halos mapuno na ito ng tubig. 38Si Hesus ay nasa hulihan ng bangka at natutulog nang nakaunan. Ginising siya ng mga alagad niya at sinabi sa kanya, “Guro, malulunod na tayo! Balewala lang ba ito sa inyo?”

39Kaya bumangon siya at inutusan ang hangin, “Tigil!” at sinabihan ang lawa, “Kumalma ka!” Tumigil nga ang hangin at kumalma ang mga alon.

40Tinanong niya ang mga alagad niya, “Bakit kayo natatakot? Wala pa rin ba kayong pananampalataya sa akin?”

( Marcos 4:37-40 )

Natural lamang na itayo natin ang ating kumpiyansa batay sa ating karanasan sa mundong ito. Kapag nangyayari ang mga bagay ayon sa ating inaasahan, panatag at masaya tayo. Kapag may dumating na maliit na problema, sinisikap nating huwag itong pansinin at magpatuloy. Lumalago ang ating kumpiyansa kasabay ng pag-unlad ng industriya na nagbibigay sa atin ng maginhawang pamumuhay, at ng mga tuklas ng agham na nagpapaliwanag kung paano gumagana ang mga bagay at gumagawa ng mga bakuna para sa lahat ng sakit. Gayunman, napakarupok ng pundasyon ng ating pananampalataya at mabilis itong gumuguho kapag may nangyaring hindi pangkaraniwan. Tingnan natin ang pangakong tinanggap natin mula sa ating Diyos Ama.

2Kung susundin ninyo ang Panginoon na inyong Diyos, mapapasainyo ang lahat ng pagpapalang ito:

3Pagpapalain niya ang mga lungsod at mga bukid ninyo.

4Pagpapalain niya kayo ng maraming anak, masaganang ani at maraming hayop.

5Pagpapalain niya kayo ng masaganang ani at pagkain.

6Pagpapalain niya ang lahat ng ginagawa ninyo.

7Ipapatalo ng Panginoon sa inyo ang mga kaaway na sasalakay sa inyo. Sama-sama silang sasalakay sa inyo ngunit magkakanya-kanya sila sa pagtakas.

8Pagpapalain ng Panginoon na inyong Diyos ang lahat ng ginagawa ninyo at pupunuin niya ng ani ang mga bodega ninyo. Pagpapalain niya kayo sa lupaing ibinibigay niya sa inyo.

11Pagpapalain kayo ng Panginoon doon sa lupaing ipinangako niya sa inyong mga ninuno na ibibigay sa inyo. Pararamihin niya ang inyong mga anak, mga hayop at ang inyong ani.

12Padadalhan kayo ng Panginoon ng ulan sa tamang panahon mula sa taguan ng kayamanan niya sa langit, at pagpapalain niya ang lahat ng ginagawa ninyo. Magpapautang kayo sa maraming bansa, ngunit kayo ay hindi mangungutang.

13Gagawin kayo ng Panginoon na pinuno ng mga bansa, at hindi tagasunod lang. Lagi kayong nasa itaas at hindi sa ilalim kung susundin ninyong mabuti ang mga utos ng Panginoon na inyong Diyos na ibinibigay ko sa inyo ngayon.

( Deuteronomio 28:2,3,4,5,6,7,8,11,12,13 )

Hindi likas sa atin ang mamuhay nang lubos na sumusunod sa Diyos at sa Kanyang mga utos. Sa sandaling makaalis sa kaguluhan ang ating buhay, muli at muli nating sinusundan ang ating masasamang lakad...

15sa pamamagitan ng mga lingkod kong propeta. Sinabi nila sa inyo, “Talikuran na ninyo ang inyong masasamang ugali, baguhin na ninyo ang inyong pamumuhay, at huwag na kayong sumamba sa mga diyos-diyosan, upang patuloy kayong manirahan sa lupaing ibinigay ko sa inyo at sa mga ninuno ninyo.” Ngunit hindi kayo naniwala o sumunod sa akin.

( Jeremias 35:15 )

Nakikita natin ang ating sarili sa takot at kakulangan ng pananampalataya. Sa bawat salinlahi, sa loob ng libu-libong taon, sumuway ang mga tao sa Diyos at nawala ang Kanyang mga pagpapala. Inalis natin ang pag-ibig sa pundasyon ng mga utos ng Diyos, at ang naiwan ay mga tuyong pahayag na sinusunod lamang sa panlabas at pormal na paraan. Ang lahat ng ito ang nagdala sa atin sa lugar ng takot, eksakto gaya ng ipinangako…

20Ang Panginoon mismo ang magpapadala ng mga sumpa, kaguluhan at kalituhan sa lahat ng gagawin ninyo hanggang sa malipol kayo at tuluyang mawala, dahil sa masama ninyong ginagawa sa pamamagitan ng pagsuway sa kanya.28:20 kanya: Sa Hebreo, akin.

22Pahihirapan kayo ng Panginoon sa sakit na hindi gumagaling, lagnat, pamamaga, mainit na hangin, mahabang tagtuyot,28:22 mahabang tagtuyot: Sa Hebreo, espada. at peste sa mga halaman hanggang sa mamatay kayo.

( Deuteronomio 28:20,22 )

Tunay na nakatatakot ang galit ng Diyos. Ngunit bago tayo magmadaling hatulan ang ating Ama sa langit dahil sa paggawa ng gayong kalupit na mga bagay, isipin natin ang isang doktor na pumuputol ng impektadong binti upang iligtas ang isang tao sa kamatayan. Natural sa atin na magtuon sa mga bagay na nakikita at balewalain ang pag-ibig ng ating Diyos at ang Kanyang hangaring iligtas tayo. Maaalala ng ating anak ang ating galit at ang masakit na palo sa likod, ngunit madali niyang malilimutan kung paano siya nailigtas nito mula sa pagkahulog sa isang mapanganib na bangin. At tayong nakakakita lamang ng mga bagay sa lupa ay hindi man lang nakikita kung mula saan tayo inililigtas ng galit ng Diyos.

Nais ng Diyos na sundin natin Siya nang tapat. Nais Niyang huwag tayong matakot sa ating nakikita, kundi magkaroon ng lakas ng loob mula sa ating pananampalataya.

18Kaya hindi nakatuon ang aming mga mata sa mga bagay na nakikita kundi sa mga bagay na hindi nakikita. Sapagkat ang mga bagay na nakikita ay panandalian lamang, ngunit ang mga bagay na hindi nakikita ay walang hanggan.

( 2 Mga Taga-Corinto 4:18 )

Nanganganib ka mang mawalan ng buhay o nasa rurok ka man ng iyong kalusugan, itinuturing ang kamatayan na pinakamasamang maaaring mangyari sa atin. Ngunit ganoon nga ba? Ang kamatayan ang huling bagay na nakikita natin sa isang tao. Binubuksan ng kamatayan para sa atin ang pinto patungo sa di-nakikita, sa di-kilala.

Ang di-kilala sa ating buhay, o pagkatapos nito, ay pinaghaharian ng ating takot o ng ating pananampalataya. Maaari nating palibutan ang ating sarili ng kadiliman ng takot o ng liwanag ng pananampalataya. Gaya ng nakikita natin sa buhay na ito sa lupa, nagtatagumpay sa kanilang ginagawa ang mga taong may pananampalataya. At walang dahilan upang pagdudahan na tatanglawan ng pananampalataya ang landas pagkatapos ng kamatayan para sa mga sumasampalataya. Landas patungo sa buhay na higit na mabuti kaysa rito sa lupa.

16“Ganito kamahal ng Diyos ang sanlibutan: Ibinigay niya ang kanyang kaisa-isang Anak, upang ang sinumang sumasampalataya sa kanya ay hindi mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.

( Juan 3:16 )

Sa ngayon, buhay tayo. At nagpapasalamat tayo sa ating Diyos para sa mismong sandaling ito na ating ipinamumuhay, sa kakayahang makakita at huminga, at makagawa ng pagbabago sa mundong ito. Nakikita pa rin natin ang ating mga mahal sa buhay at masasabi pa natin sa kanila kung gaano sila kahalaga sa atin.

Nadadaig ng pag-ibig ang takot at inihahayag nito kung sino talaga tayo: nilikha ayon sa larawan ng Diyos. At sa pagdaan sa pisikal na kamatayan at muling pagkabuhay, nilagot ni Jesu-Cristo ang mga tanikala ng kamatayan at dinala sa atin ang Banal na Espiritu, isang di-nakikitang katulong na maaari na ngayong manahan sa loob natin.

17Siya ang Espiritu ng katotohanan. Hindi siya matanggap ng mundo dahil hindi siya nakikita o nakikilala ng mga ito. Ngunit kilala nʼyo siya, dahil kasama nʼyo siya at siyaʼy sasainyo.

( Juan 14:17 )

Ang Espiritung tinanggap natin ay hindi espiritu ng takot, sapagkat inaakay tayo nito sa buhay na walang hanggan.

7Sapagkat hindi tayo binigyan ng Diyos ng espiritu ng kaduwagan, kundi espiritu ng kapangyarihan, pag-ibig, at disiplina sa sarili.

( 2 Timoteo 1:7 )

Mula rito ay makikita natin na kung nakadarama tayo ng takot, hindi ito mula sa Espiritung ibinigay sa atin ng Diyos. Kung lumalakad tayo sa kadiliman ng takot, hindi natin dinala ang liwanag ng pananampalataya sa Panginoon, ang ating Diyos.

12Muling nagsalita si Hesus sa mga tao, “Ako ang ilaw ng mundo. Ang sinumang sumusunod sa akin ay hindi na mamumuhay sa kadiliman, dahil nasa kanya na ang ilaw na gumagabay patungo sa buhay.”

( Juan 8:12 )

Ngayon, habang nakatayo sa sentro ng pandemya, ano ang iyong pipiliin – Takot o Pananampalataya? Kapag tumitingin sa iyo ang ibang tao sa kadiliman ng nakatatakot na mundong ito, nakikita ba nila ang iyong liwanag?

3Tiyak na ililigtas ka niya

sa bitag ng masasama

at sa mga nakamamatay na salot.

4Iingatan ka niya

gaya ng pag-iingat ng inahin

sa kanyang mga inakay

sa pamamagitan ng kanyang pakpak.

Ang kanyang katapatan

ang iyong magiging pananggalang

at tanggulan.

5At sa gabi, hindi ka matatakot

sa anumang bagay,

maging sa palaso ng mga kaaway,

kapag sumapit ang araw,

6o sa sakit at mga salot na dumarating

sa gabi man o araw.

7Kahit libu-libo pa ang mamatay

sa paligid mo,

wala pa ring masamang mangyayari saʼyo.

( Salmo 91:3-7 )

9Alalahanin mo palagi ang bilin ko sa iyo: Magpakatatag ka at magpakatapang. Huwag kang matakot o kayaʼy manghina, dahil ako, ang Panginoon na iyong Diyos ay kasama mo kahit saan ka pumunta.”

( Josue 1:9 )

Walang nangyayari nang walang dahilan sa ating mundo. At ano ang ituturo sa atin ng pandemyang ito? Matututo ba tayong tunay na pahalagahan ang buhay ng tao? Matututo ba tayong pahalagahan ang tunay na pagkakaibigan at magpasalamat sa kung ano ang mayroon tayo? Wawakasan ba nito ang walang-saysay na paligsahan para sa mas magandang larawan sa Instagram at mas maraming subscriber sa ating mga video sa YouTube? Wawakasan ba nito ang mga digmaan para sa pera at kapangyarihan? Gagawin ba nitong bughaw muli ang langit para sa mga susunod na salinlahi? Sa wakas ba ay maaalis na natin ang tabing sa ating mga mata at makikita ang tunay na mundong nilikha ng ating Ama?

27“Huwag kayong mabagabag, at huwag kayong matakot, dahil iniiwan ko sa inyo ang kapayapaan. Ang aking kapayapaan ang ibinibigay ko sa inyo. Hindi ito katulad ng kapayapaang ibinibigay ng mundo.

( Juan 14:27 )