میوهٔ ممنوعه – چرا شناخت نیک و بد برای ما نبود؟

چرا خدا شناخت نیک و بد را برای آدم و حوا ممنوع کرد؟ این عجیب به نظر می‌رسد، زیرا حتی میوه‌های درخت حیات نیز بر آنان ممنوع نبود. و هنگامی که خدا خوردن این میوه‌ها را منع کرد، توضیح داد که این چه درختی است. خدا می‌خواست ما بدانیم که شناخت نیک و بد را برای ما در نظر نگرفته بود. چرا؟

16اما یهوه خدا به او گفت: «تو می‌توانی از همۀ میوه‌های درختان باغ آزادانه بخوری، 17به‌جز میوهٔ درخت شناخت نیک و بد. زیرا اگر از میوهٔ آن بخوری، مطمئن باش خواهی مرد.»

( پیدایش 2:16-17 )

بیایید ببینیم در نخستین دیدار آدم و حوا با خدا، درست پس از خوردن میوهٔ ممنوعه، چه بر سرشان آمد.

8عصر همان روز وقتی آدم و زنش، صدای یهوه خدا را که در باغ راه می‌رفت شنیدند، خود را لابلای درختان پنهان کردند. 9یهوه خدا آدم را ندا داد: «ای آدم، کجا هستی؟»

10آدم جواب داد: «صدای تو را در باغ شنیدم و ترسیدم، زیرا برهنه بودم؛ پس خود را پنهان کردم.»

( پیدایش 3:8-10 )

شناخت نیک و بد باعث شد آدم و حوا خود را از خدا پنهان کنند. خود را پنهان کنند از کسی که آنان را آفریده بود، کسی که دوستشان داشت و از آنان مراقبت می‌کرد...

با این، همین حالا می‌بینیم که نخستین واکنشی که این شناخت اضافی پدید آورد چندان امیدوارکننده نبود. آدم و حوا، درست مانند همهٔ ما، به سادگی آمادگی چنین شناخت نیرومندی را ندارند.

شناخت نیک و بد باعث شد به جای پیروی از خدا، به داوری خودمان تکیه کنیم. ما هر آنچه را خدا می‌بیند نمی‌بینیم و همهٔ پیچیدگی و پیوستگی چیزهای این جهان را درک نمی‌کنیم. ما از حکمت و فهم خدا بی‌بهره‌ایم، با این حال به آسانی بر چیزهایی که می‌بینیم مُهر «خوب» و «بد» می‌زنیم...

9به همان اندازه که آسمان بلندتر از زمین است، راههای من نیز از راههای شما و فکرهای من از فکرهای شما بلندتر و برتر است.

( اشعیا 55:9 )

این شناخت دزدیده‌شده ما را کور می‌کند و از پیام خدا دور نگه می‌دارد. وقتی خبری «بد» یا انتقادی علیه خود می‌شنویم، به جای آنکه بکوشیم پیام او را برای خود بفهمیم، آن شخص بد را داوری می‌کنیم.

52کدام پیامبری است که نیاکان شما او را شکنجه و آزار نداده باشند، پیامبرانی که آمدن آن مرد عادل، یعنی مسیح، را پیشگویی می‌کردند؟ و سرانجام مسیح را نیز گرفتید و کشتید!

( اعمال رسولان 7:52 )

داوود پادشاه یکی از استثناهای نادری بود که واقعاً به کلام خدا گوش می‌داد، صرف‌نظر از اینکه از شخصی خوب یا بد می‌آمد و به هر شکلی که بیان می‌شد.

5وقتی داوود و همراهانش به بحوریم رسیدند، با مردی روبرو شدند که از شهر خارج می‌شد. او با دیدن داوود شروع کرد به ناسزا گفتن. این مرد شمعی پسر جیرا، از طایفهٔ شائول بود.

7و فریاد می‌زد: «از اینجا دور شو ای قاتل! ای جنایتکار!

9ابیشای پسر صرویه گفت: «ای پادشاه، چرا اجازه می‌دهید این سگ مرده به شما دشنام بدهد؟ اجازه بفرمایید بروم سرش را از تنش جدا کنم!»

10پادشاه خطاب به ابیشای و برادرش یوآب گفت: «شما چه کار دارید؟ اگر خداوند به او گفته است که به من دشنام دهد، من کی هستم که مانع کار او شوم؟

( دوم سموئیل 16:5,7,9,10 )

به راستی، داوود هر قدر هم محبوب خدا بود، قاتل بود و بعدها اجازه نیافت برای خدا معبدی بسازد.

8اما خداوند به من فرمود: تو خونهای بسیار ریخته‌ای و جنگهای بزرگ کرده‌ای، پس نمی‌توانی خانه‌ای برای نام من بسازی، زیرا دستت به خون انسانهای زیادی آلوده شده است.

( اول تواریخ 22:8 )

اگر فراتر بنگریم، درمی‌یابیم که ما نیز آنچه را سزاوارش هستیم دریافت می‌کنیم، خواه از شخصی خوب برسد یا بد. آری، برای ما طبیعی است که مدیرمان را که حقوقمان را افزایش نداد، راننده‌ای را که در تصادف به ما زد، دزدی را که چیزی ارزشمند از ما ربود، یا شخص دیگری را که با او درگیری داشتیم مقصر بدانیم... ما همیشه بدی را در دیگری می‌بینیم و پیامی را که در پسِ آنچه رخ داد برای ما نهفته است نمی‌بینیم...

3چرا پَرِ کاه را در چشم برادرت می‌بینی، اما تیر چوب را در چشم خود نمی‌بینی؟

( متی 7:3 )

آری، اگر شخصی بد یا شرایطی بد به سراغمان آمد، هرگز بی‌دلیل نیست.

13ولی اگر شما روش زندگی و اعمال خود را اصلاح کنید و خداوند، خدای خود را اطاعت نمایید، او نیز مجازاتی را که برای شما در نظر گرفته است، اجرا نخواهد کرد.

( ارمیا 26:13 )

پس بیایید از داوری کسانی که آنان را بد می‌پنداریم خودداری کنیم و در عوض، همچون فرزندان راستین پدر آسمانی‌مان، نور محبت را بر همه بتابانیم.

45اگر چنین کنید، همچون فرزندان حقیقی پدر آسمانی خود عمل کرده‌اید. زیرا او آفتاب خود را هم بر بدان و هم بر نیکان می‌تاباند و باران خود را نیز هم بر عادلان و هم بر بدکاران می‌بارانَد.

( متی 5:45 )

اکنون می‌بینیم که هر شناختی با مسئولیتی بزرگ همراه است. هرچند شناخت نیک و بد را به دست آوردیم، درک کاملی برای به‌کارگیری درست آن نداریم. پس بیایید از داوری خودداری کنیم و در هر کاری که می‌کنیم به خدا تکیه کنیم.

5با تمام دل خود به خداوند اعتماد کن و بر عقل خود تکیه منما. 6در هر کاری که انجام می‌دهی خدا را در نظر داشته باش و او در تمام کارهایت تو را موفق خواهد ساخت.

( امثال 3:5-6 )