Yasak meyve – İyiyle kötüyü bilme neden bizim için değildi?

Tanrı neden Adem’le Havva’ya iyiyle kötüyü bilmeyi yasaklasın? Bu tuhaf görünüyor, çünkü yaşam ağacının meyveleri bile onlara yasaklanmamıştı. Tanrı bu meyvelerin yenmesini yasakladığında, bunun nasıl bir ağaç olduğunu da açıkladı. Tanrı, iyiyle kötüyü bilmeyi bizim için düşünmediğini bilmemizi istedi. Neden?

( Genesis 2:16-17 )

Yasak meyveyi yedikten hemen sonra, Tanrı’yla ilk karşılaşmalarında Adem’le Havva’ya ne olduğuna bakalım.

( Genesis 3:8-10 )

İyiyle kötüyü bilmek, Adem’le Havva’nın Tanrı’dan saklanmasına yol açtı. Onları yaratan, seven ve onlara özen gösteren Tanrı’dan saklanmalarına…

Bununla, bu fazladan bilginin yol açtığı ilk tepkinin pek de umut verici olmadığını şimdiden görüyoruz. Adem’le Havva da, hepimiz gibi, böylesine güçlü bir bilgiye hazır değiller.

İyiyle kötüyü bilmek, Tanrı’yı izlemek yerine kendi yargımıza güvenmemize neden oldu. Tanrı’nın gördüğü her şeyi görmüyoruz, bu dünyadaki şeylerin tüm karmaşıklığını ve birbirleriyle bağlantısını kavrayamıyoruz. Tanrı’nın bilgeliğinden ve anlayışından yoksunuz, yine de gördüğümüz şeylere hemen “İyi” ve “Kötü” damgasını vuruyoruz…

( Isaiah 55:9 )

Bu çalınmış bilgi bizi kör eder ve Tanrı’nın mesajından uzak tutar. “Kötü” haberler ya da bize yönelik eleştiriler duyduğumuzda, o kişinin bize vermek istediği mesajı anlamaya çalışmak yerine o kötü kişiyi yargılarız.

( Acts 7:52 )

Kral Davut, Tanrı’nın sözünü, ister iyi ister kötü bir kişiden gelsin, ister hangi biçimde söylenmiş olsun, gerçekten dinleyen ender istisnalardan biriydi.

( 2 Samuel 16:5,7,9,10 )

Gerçekten de, Tanrı Davut’u ne kadar sevmiş olursa olsun, Davut bir katildi ve daha sonra Tanrı için bir tapınak yapmasına izin verilmedi.

( 1 Chronicles 22:8 )

Daha ileriye bakarsak, bizim de ister iyi ister kötü bir kişiden gelsin, hak ettiğimizi aldığımızı anlarız. Evet, bize zam vermeyen yöneticimizi, trafik kazasında bize çarpan başka bir sürücüyü, değerli bir şeyimizi çalan hırsızı, çatıştığımız başka birini suçlamak bize doğal gelir… Kötülüğü hep başkasında görürüz ve olup bitenin ardında bize yönelik mesajı görmeyiz…

( Matthew 7:3 )

Evet, kötü bir kişi ya da kötü koşullar karşımıza çıktıysa, bu asla sebepsiz değildir.

( Jeremiah 26:13 )

Öyleyse kötü olduğunu düşündüğümüz kişiler hakkında yargıda bulunmaktan kaçınalım; bunun yerine, göksel Babamız’ın gerçek çocukları olarak herkesin üzerine sevginin ışığını saçalım.

( Matthew 5:45 )

Şimdi her bilginin büyük bir sorumluluk getirdiğini görüyoruz. İyiyle kötüyü bilmeyi edinmiş olsak da, onu doğru kullanacak tam bir anlayışa sahip değiliz. Bu yüzden yargıda bulunmaktan kaçınalım ve yaptığımız her şeyde Tanrı’ya dayanalım.

( Proverbs 3:5-6 )