ନିଷିଦ୍ଧ ଫଳ – ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ କାହିଁକି ଆମ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନଥିଲା?

ପରମେଶ୍ୱର କାହିଁକି ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କୁ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ ନିଷେଧ କଲେ? ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗେ, କାରଣ ଜୀବନ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଷିଦ୍ଧ ନଥିଲା। ଆଉ ପରମେଶ୍ୱର ଯେତେବେଳେ ସେହି ଫଳ ଖାଇବାକୁ ମନା କଲେ, ସେତେବେଳେ ତାହା କି ପ୍ରକାର ବୃକ୍ଷ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ବୁଝାଇଦେଲେ। ପରମେଶ୍ୱର ଚାହୁଁଥିଲେ ଯେ ଆମେ ଜାଣୁ, ସେ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ ଆମ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିନଥିଲେ। କାହିଁକି?

16ସଦାପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ସେହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଉଦ୍ୟାନର ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦରେ ଭୋଜନ କରିପାର, 17ମାତ୍ର, ସଦସତ୍‍ ଜ୍ଞାନଦାୟକ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ଭୋଜନ କରିବ ନାହିଁ, ଯେହେତୁ ଯେଉଁ ଦିନ ତାହା ଖାଇବ, ସେହି ଦିନ ନିତାନ୍ତ ମରିବ।”

( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 2:16-17 )

ଆସନ୍ତୁ ଦେଖିବା, ନିଷିଦ୍ଧ ଫଳ ଖାଇବା ପରେ ପରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଥମ ସାକ୍ଷାତରେ ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କର କ'ଣ ହେଲା।

8ତହୁଁ ଦିନାବସାନ ସମୟରେ ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ ଗମନାଗମନକାରୀ ସଦାପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରବ ଶୁଣି ଆଦମ ଓ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସଦାପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଛାମୁରୁ ଉଦ୍ୟାନସ୍ଥ ବୃକ୍ଷଗଣ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଲେ।

9ତହିଁରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ଆଦମଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କେଉଁଠାରେ?” 10ସେ ଉତ୍ତର କଲେ, “ମୁଁ ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭ ରବ ଶୁଣି ଆପଣା ଉଲଙ୍ଗତା ସକାଶେ ଭୀତ ହୋଇ ଲୁଚିଲି।”

( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 3:8-10 )

ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଲୁଚିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲା। ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ ଓ ଯତ୍ନ ନେଉଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ହିଁ ଲୁଚିବାକୁ…

ଏଥିରୁ ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ଅତିରିକ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗୁଁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ବିଶେଷ ଆଶାଜନକ ନଥିଲା। ଆଦମ ଓ ହବା, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପରି, ଏଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲେ।

ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ବଦଳରେ ନିଜ ବିଚାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବାକୁ ଶିଖାଇଲା। ପରମେଶ୍ୱର ଯାହା ସବୁ ଦେଖନ୍ତି, ଆମେ ତାହା ଦେଖୁନାହୁଁ; ଏହି ଜଗତର ବିଷୟଗୁଡ଼ିକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଟିଳତା ଓ ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କ ଆମେ ବୁଝିପାରୁନାହୁଁ। ଆମ ପାଖରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ନାହିଁ, ତଥାପି ଆମେ ଯାହା ଦେଖୁ ତା' ଉପରେ ତୁରନ୍ତ “ଭଲ” ଓ “ମନ୍ଦ”ର ଛାପ ମାରିଦେଉ…

9କାରଣ ପୃଥିବୀ ଅପେକ୍ଷା ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଯେପରି ଉଚ୍ଚ, ସେହିପରି ଆମ୍ଭର ମାର୍ଗସକଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ମାର୍ଗ ଅପେକ୍ଷା ଓ ଆମ୍ଭର ସଂକଳ୍ପସକଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଅପେକ୍ଷା ଉଚ୍ଚତର ଅଟେ।

( ଯିଶାଇୟ 55:9 )

ଏହି ଚୋରି କରାଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ଅନ୍ଧ କରିଦିଏ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାଠାରୁ ଦୂରରେ ରଖେ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ “ଖରାପ” ଖବର କିମ୍ବା ଆମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସମାଲୋଚନା ଶୁଣୁ, ସେତେବେଳେ ଆମ ପାଇଁ ତାହାର ବାର୍ତ୍ତା ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ବଦଳରେ ଆମେ ସେହି ଖରାପ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ବିଚାର କରୁ।

52ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ଆପଣମାନଙ୍କର ପିତୃ-ପୁରୁଷମାନେ ତାଡ଼ନା କରି ନ ଥିଲେ? ଯେଉଁମାନେ ସେହି ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ ଜଣାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ବଧ କଲେ; ଏବେ ଆପଣମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରି ବଧ କରିଅଛନ୍ତି;

( ପ୍ରେରିତ 7:52 )

ରାଜା ଦାଉଦ ସେହି ବିରଳ ବ୍ୟତିକ୍ରମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ, ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଆସୁ ନା କାହିଁକି, ଏବଂ ସେହି କଥା ଯେଉଁ ରୂପରେ ଆସୁ ନା କାହିଁକି, ପ୍ରକୃତରେ ତାହା ଶୁଣୁଥିଲେ।

5ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଦାଉଦ ରାଜା ବହୁରୀମରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ଦେଖ, ଶାଉଲ ବଂଶର ପରିବାରଭୁକ୍ତ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଠାରୁ ବାହାର ହୋଇ ଆସିଲା, ତାହାର ନାମ ଶିମୀୟି, ସେ ଗେରାର ପୁତ୍ର; ସେ ବାହାରି ଆସିବା ବେଳେ ଅଭିଶାପ ଦେଉ ଦେଉ ଆସିଲା।

7ପୁଣି ଶିମୀୟି ଅଭିଶାପ ଦେଉ ଦେଉ ଏପରି କହିଲା, “ଆରେ ରକ୍ତପାତୀ ମନୁଷ୍ୟ, ଆରେ ପାପାଧମ ଲୋକ, ଦୁର୍ ହୁଅ, ଚାଲିଯାଅ!

9ସେତେବେଳେ ସରୁୟାର ପୁତ୍ର ଅବୀଶୟ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଏ ମଲା କୁକ୍କୁରଟା କାହିଁକି ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେବ? ଅନୁମତି ଦେଉନ୍ତୁ, ମୁଁ ପାର ହୋଇଯାଇ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ପକାଏ।”

10ତହିଁରେ ରାଜା କହିଲେ, “ହେ ସରୁୟାର ପୁତ୍ରମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ ମୋʼ ର କʼଣ କରିବାର ଅଛି? ସେ ତ ଅଭିଶାପ ଦେଉଅଛି, ପୁଣି ଦାଉଦଙ୍କୁ ‘ଅଭିଶାପ ଦିଅ’ ବୋଲି ସଦାପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ କହିଅଛନ୍ତି? ‘ଏଥିପାଇଁ କିଏ କହିବ, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଏପରି କଲ?’”

( ଦ୍ୱିତୀୟ ଶାମୁୟେଲ 16:5,7,9,10 )

ବାସ୍ତବରେ, ଦାଉଦ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଯେତେ ପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଜଣେ ହତ୍ୟାକାରୀ ଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ତାଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଗଲା ନାହିଁ।

8ମାତ୍ର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏହି ବାକ୍ୟ ମୋʼ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ‘ତୁମ୍ଭେ ଅଧିକ ପରିମାଣର ରକ୍ତପାତ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କରିଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭ ନାମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିବ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭ ସାକ୍ଷାତରେ ଭୂମିରେ ଅଧିକ ପରିମାଣର ରକ୍ତପାତ କରିଅଛ।

( ପ୍ରଥମ ବଂଶାବଳୀ 22:8 )

ଆହୁରି ଗଭୀରକୁ ଦେଖିଲେ ଆମେ ବୁଝିବା ଯେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଯାହାର ଯୋଗ୍ୟ ତାହା ହିଁ ପାଉ, ତାହା ଭଲ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଆସୁ ବା ଖରାପ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ। ହଁ, ଦରମା ନ ବଢ଼ାଇଥିବା ମ୍ୟାନେଜରଙ୍କୁ, ଗାଡ଼ି ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ଆମକୁ ଧକ୍କା ଦେଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଚାଳକଙ୍କୁ, ଆମର ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ ଚୋରି କରିଥିବା ଚୋରକୁ, କିମ୍ବା ଯାହା ସହିତ ଆମର ବିବାଦ ହୋଇଥିଲା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେବା ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱାଭାବିକ… ଆମେ ସର୍ବଦା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭିତରେ ମନ୍ଦ ଦେଖୁ, କିନ୍ତୁ ଯାହା ଘଟିଲା ତା' ପଛରେ ଆମ ପାଇଁ ଥିବା ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଦେଖୁନାହୁଁ…

3ଆଉ କାହିଁକି ତୁମ୍ଭ ଭାଇର ଆଖିରେ ଥିବା କୁଟାଟିକକ ଦେଖୁଅଛ, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭ ନିଜ ଆଖିରେ ଯେଉଁ କଡ଼ିକାଠ ଅଛି, ତାହା ଭାବି ଦେଖୁ ନାହଁ?

( ମାଥିଉ 7:3 )

ହଁ, ଯଦି କୌଣସି ଖରାପ ବ୍ୟକ୍ତି ବା ଖରାପ ପରିସ୍ଥିତି ଆମ ପାଖକୁ ଆସେ, ତାହା କେବେ ବି ଅକାରଣରେ ଆସେ ନାହିଁ।

13ଏହେତୁ ଏବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଆଚରଣ ଓ କ୍ରିୟା ଶୁଧୁରାଅ, ଆଉ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ବାକ୍ୟ ମାନ; ତହିଁରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ଅମଙ୍ଗଳର କଥା କହିଅଛନ୍ତି, ତାହା କରିବାରୁ କ୍ଷାନ୍ତ ହେବେ।

( ଯିରିମୀୟ 26:13 )

ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଆମେ ମନ୍ଦ ବୋଲି ଭାବୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଚାର କରିବାରୁ ନିବୃତ୍ତ ରହିବା, ବରଂ ଆମ ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ସନ୍ତାନ ଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରେମର ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କରିବା।

45ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହେବ; ସେ ତ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ସନ୍ଥ ଉଭୟଙ୍କ ଉପରେ ଆପଣା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ କରାନ୍ତି, ପୁଣି, ଧାର୍ମିକ ଓ ଅଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ଉପରେ ବୃଷ୍ଟି ବର୍ଷାନ୍ତି।

( ମାଥିଉ 5:45 )

ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ବଡ଼ ଦାୟିତ୍ୱ ଆସେ। ଆମେ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ ପାଇଛୁ ସତ, କିନ୍ତୁ ତାହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପାଇଁ ଆମ ପାଖରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝାମଣା ନାହିଁ। ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ବିଚାରରୁ ନିବୃତ୍ତ ରହି ଆମର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା।

5ତୁମ୍ଭେ ସର୍ବାନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କର

ଓ ନିଜ ସୁବିବେଚନାରେ ଆଉଜି ପଡ଼ ନାହିଁ।

6ଆପଣାର ସବୁ ଗତିରେ ତାହାଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କର;

ତହିଁରେ ସେ ତୁମ୍ଭର ପଥସବୁ ସରଳ କରିବେ।

( ହିତୋପଦେଶ 3:5-6 )