വിലക്കപ്പെട്ട കനി – നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് നമുക്കുവേണ്ടി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതല്ലാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ദൈവം ആദാമിനും ഹവ്വയ്ക്കും വിലക്കിയത് എന്തുകൊണ്ട്? ജീവവൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾപോലും അവർക്കു വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നതിനാൽ ഇതു വിചിത്രമായി തോന്നുന്നു. ഈ ഫലങ്ങൾ തിന്നരുതെന്നു വിലക്കിയപ്പോൾ, അത് ഏതുതരം വൃക്ഷമാണെന്നും ദൈവം വിശദീകരിച്ചു. നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് താൻ നമുക്കുവേണ്ടി ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല എന്നു നാം അറിയണമെന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിച്ചു. എന്തുകൊണ്ട്?

16യഹോവയായ ദൈവം മനുഷ്യനോട് അരുളിച്ചെയ്തത്: “നിനക്കു തോട്ടത്തിലെ ഏതു വൃക്ഷത്തിന്റെയും ഫലം ഇഷ്ടംപോലെ ഭക്ഷിക്കാം; 17എന്നാൽ നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുനൽകുന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം ഭക്ഷിക്കരുത്, ഭക്ഷിക്കുന്ന നാളിൽ നീ മരിക്കും, നിശ്ചയം!”

( ഉൽപ്പത്തി 2:16-17 )

വിലക്കപ്പെട്ട കനി തിന്നതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ ദൈവവുമായുള്ള ആദ്യ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ ആദാമിനും ഹവ്വയ്ക്കും എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നു നോക്കാം.

8ഒരു ദിവസം ഇളങ്കാറ്റു വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, യഹോവയായ ദൈവം തോട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ശബ്ദം ആദാമും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയും കേട്ടു; യഹോവയായ ദൈവം കാണാതിരിക്കാൻ അവർ തോട്ടത്തിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു. 9അപ്പോൾ യഹോവയായ ദൈവം മനുഷ്യനെ വിളിച്ചു, “നീ എവിടെ?”

10അതിന് ആദാം, “തോട്ടത്തിൽ അവിടത്തെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു; ഞാൻ നഗ്നനാകുകയാൽ ഭയപ്പെട്ടു, ഒളിച്ചു” എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

( ഉൽപ്പത്തി 3:8-10 )

നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ആദാമിനെയും ഹവ്വയെയും ദൈവത്തിൽനിന്ന് ഒളിക്കാൻ ഇടയാക്കി. തങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവനിൽനിന്ന്, തങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്തവനിൽനിന്ന് ഒളിക്കാൻ…

ഈ അധിക അറിവ് ഉളവാക്കിയ ആദ്യ പ്രതികരണം അത്ര പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നതായിരുന്നില്ല എന്ന് ഇതിൽനിന്നുതന്നെ നാം കാണുന്നു. നമ്മളെല്ലാവരെയുംപോലെ ആദാമും ഹവ്വയും ഇത്ര ശക്തമായ ഒരു അറിവിനു തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ദൈവത്തെ അനുഗമിക്കുന്നതിനു പകരം നമ്മുടെ സ്വന്തം വിധിയിൽ ആശ്രയിക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ദൈവം കാണുന്നതെല്ലാം നാം കാണുന്നില്ല; ഈ ലോകത്തിലെ കാര്യങ്ങളുടെ സങ്കീർണതയും പരസ്പരബന്ധവും നാം പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവും വിവേകവും നമുക്കില്ല, എന്നിട്ടും നാം കാണുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ “നല്ലത്” എന്നും “മോശം” എന്നും മുദ്രകുത്താൻ നാം എപ്പോഴും തയ്യാറാണ്…

9“ആകാശം ഭൂമിയെക്കാൾ ഉന്നതമായിരിക്കുന്നതുപോലെ,

എന്റെ വഴികൾ നിങ്ങളുടെ വഴികളെക്കാളും

എന്റെ ചിന്തകൾ നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളെക്കാളും ഉന്നതമാണ്.

( യെശയ്യാവ് 55:9 )

മോഷ്ടിച്ചെടുത്ത ഈ അറിവ് നമ്മെ അന്ധരാക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിൽനിന്ന് അകറ്റിനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. “മോശം” വാർത്തയോ നമുക്കെതിരായ വിമർശനമോ കേൾക്കുമ്പോൾ, ആ വ്യക്തി നമുക്കായി കൊണ്ടുവരുന്ന സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു പകരം നാം ആ മോശം വ്യക്തിയെ വിധിക്കുന്നു.

52നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ പീഡിപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരൊറ്റ പ്രവാചകനെങ്കിലും ഉണ്ടോ? നീതിമാന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ചു പ്രവചിച്ചവരെ നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ കൊന്നുകളഞ്ഞു.

( അപ്പൊ.പ്രവൃത്തികൾ 7:52 )

നല്ലവനിൽനിന്നോ മോശക്കാരനിൽനിന്നോ വന്നതായാലും, ഏതു രൂപത്തിൽ വന്നതായാലും, ദൈവവചനം യഥാർഥത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന അപൂർവം ചിലരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ദാവീദ് രാജാവ്.

5ദാവീദുരാജാവ് ബഹൂരീമിൽ എത്തിയപ്പോൾ ശൗലിന്റെ കുലത്തിൽപ്പെട്ട ഒരുവൻ പുറപ്പെട്ടുവന്നു. അയാൾ ഗേരയുടെ മകനും ശിമെയി എന്നു പേരുള്ളവനും ആയിരുന്നു; അയാൾ ദാവീദിനെ ശപിച്ചുംകൊണ്ടു കടന്നുവന്നു.

7ശപിക്കുന്നതിനിടയിൽ ശിമെയി പറഞ്ഞു: “കടന്നുപോകൂ, രക്തപാതകാ! കടന്നുപോകൂ, നീചാ!

9അപ്പോൾ സെരൂയയുടെ മകനായ അബീശായി രാജാവിനോട്: “ഈ ചത്ത നായ് എന്റെ യജമാനനായ രാജാവിനെ ശപിക്കുന്നല്ലോ! ഞാൻ ചെന്ന് അവന്റെ തല വെട്ടിക്കളയട്ടെ?” എന്നു ചോദിച്ചു.

10എന്നാൽ രാജാവു പറഞ്ഞു: “സെരൂയയുടെ പുത്രന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇതിൽ എന്തുകാര്യം? അവൻ ശപിക്കട്ടെ. ‘ദാവീദിനെ ശപിക്കുക,’ എന്ന് യഹോവ അവനോടു കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പിന്നെ ‘നീ ഇതു ചെയ്യുന്നതെന്ത്?’ എന്നു ചോദിക്കാൻ ആർക്കാണ് അവകാശം?”

( 2 ശമുവേൽ 16:5,7,9,10 )

തീർച്ചയായും, ദൈവം ദാവീദിനെ എത്രതന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, അവൻ ഒരു കൊലപാതകിയായിരുന്നു; പിന്നീട് ദൈവത്തിന് ഒരു ആലയം പണിയാൻ അവന് അനുവാദം ലഭിച്ചില്ല.

8എന്നാൽ യഹോവയിൽനിന്ന് ഈ അരുളപ്പാടാണ് എനിക്കു ലഭിച്ചത്: ‘നീ വളരെയേറെ രക്തം ചിന്തിയിരിക്കുന്നു; വളരെയേറെ യുദ്ധങ്ങളും നീ നടത്തിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ നാമത്തിന് ഒരാലയം പണിയേണ്ടതു നീയല്ല; കാരണം, എന്റെ കൺമുമ്പിൽ, നീ ഭൂതലത്തിൽ വളരെയേറെ രക്തം ചിന്തിയവനാണ്.

( 1 ദിനവൃത്താന്തം 22:8 )

കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ നോക്കിയാൽ, നല്ലവനിൽനിന്നോ മോശക്കാരനിൽനിന്നോ വന്നാലും, നമുക്ക് അർഹമായതുതന്നെയാണ് നമുക്കും ലഭിക്കുന്നതെന്നു നാം മനസ്സിലാക്കും. അതെ, ശമ്പളം കൂട്ടിത്തരാത്ത മാനേജരെയും, അപകടത്തിൽ നമ്മുടെ കാറിൽ ഇടിച്ച മറ്റൊരു ഡ്രൈവറെയും, നമ്മിൽനിന്നു വിലപ്പെട്ടതെന്തോ മോഷ്ടിച്ച കള്ളനെയും, നമുക്കു കലഹമുണ്ടായ മറ്റൊരാളെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതു നമുക്കു സ്വാഭാവികമാണ്… നാം എപ്പോഴും മറ്റൊരാളിലെ തിന്മ കാണുന്നു; സംഭവിച്ചതിന്റെ പിന്നിൽ നമുക്കായുള്ള സന്ദേശം കാണുന്നില്ല…

3“സ്വന്തം കണ്ണിൽ മരക്കഷണം ഇരിക്കുന്നതു ഗൗനിക്കാതെ നിങ്ങൾ സഹോദരങ്ങളുടെ കണ്ണിലെ കരടു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?

( മത്തായി 7:3 )

അതെ, ഒരു മോശം വ്യക്തിയോ മോശം സാഹചര്യമോ നമ്മെ സമീപിച്ചെങ്കിൽ, അതൊരിക്കലും കാരണമില്ലാതെയല്ല.

13അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ വഴികളും പ്രവൃത്തികളും പുനരുദ്ധരിക്കുക; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയെ അനുസരിക്കുക; അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കെതിരായി യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്ന അനർഥത്തെക്കുറിച്ച് അവിടന്ന് അനുതപിക്കും, അവ നിങ്ങളുടെമേൽ വരുത്തുകയുമില്ല.

( യിരെമ്യാവ് 26:13 )

അതുകൊണ്ട്, ദുഷ്ടരെന്നു നാം കരുതുന്നവരെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ വിധി നമുക്കു തടഞ്ഞുവയ്ക്കാം; പകരം, സ്വർഗസ്ഥനായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ യഥാർഥ മക്കളെന്ന നിലയിൽ എല്ലാവരുടെമേലും സ്നേഹത്തിന്റെ വെളിച്ചം പരത്താം.

45അങ്ങനെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വർഗസ്ഥപിതാവിന്റെ മക്കൾ ആയിത്തീരും. അവിടന്നു ദുഷ്ടരുടെമേലും നല്ലവരുടെമേലും തന്റെ സൂര്യനെ ഉദിപ്പിക്കുകയും നീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെമേലും അനീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെമേലും മഴപെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നല്ലോ.

( മത്തായി 5:45 )

ഓരോ അറിവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വത്തോടൊപ്പമാണു വരുന്നതെന്ന് ഇപ്പോൾ നാം കാണുന്നു. നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് നമുക്കു ലഭിച്ചെങ്കിലും, അതു ശരിയായി ഉപയോഗിക്കാനുള്ള പൂർണമായ ഗ്രാഹ്യം നമുക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ വിധി തടഞ്ഞുവച്ച്, നാം ചെയ്യുന്ന എല്ലാറ്റിലും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാം.

5പൂർണഹൃദയത്തോടെ നീ യഹോവയിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുക

സ്വന്തവിവേകത്തിൽ ആശ്രയിക്കുകയുമരുത്;

6നിന്റെ ചെയ്തികളെല്ലാം ദൈവികാംഗീകാരമുള്ളതായിരിക്കട്ടെ,

അവിടന്ന് നിന്റെ സഞ്ചാരപാതകൾ നേരേയാക്കും.3:6 അഥവാ, നിന്നെ വഴിനടത്തും

( സദൃശവാക്യങ്ങൾ 3:5-6 )