ໝາກໄມ້ຕ້ອງຫ້າມ – ເປັນຫຍັງຄວາມຮູ້ເລື່ອງດີ ແລະ ຊົ່ວຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ມີໄວ້ສຳລັບເຮົາ?
ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຫ້າມອາດາມ ແລະ ເອວາບໍ່ໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງດີ ແລະ ຊົ່ວ? ເລື່ອງນີ້ເບິ່ງຄືແປກ ເພາະແມ່ນແຕ່ໝາກຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດກໍບໍ່ໄດ້ຖືກຫ້າມສຳລັບພວກເຂົາ. ແລະ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຫ້າມບໍ່ໃຫ້ກິນໝາກໄມ້ເຫລົ່ານີ້ ພຣະອົງໄດ້ອະທິບາຍວ່າມັນເປັນຕົ້ນໄມ້ຊະນິດໃດ. ພຣະເຈົ້າຢາກໃຫ້ເຮົາຮູ້ວ່າພຣະອົງບໍ່ໄດ້ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງດີ ແລະ ຊົ່ວໄວ້ສຳລັບເຮົາ. ເປັນຫຍັງ?
ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງຊາຍນັ້ນວ່າ, “ເຈົ້າຈະກິນໝາກໄມ້ຈາກຕົ້ນໃດໃນສວນນີ້ກໍໄດ້; ແຕ່ເຈົ້າຫ້າມກິນໝາກໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງການຮູ້ຈັກດີ ແລະ ຮູ້ຈັກຊົ່ວ, ເພາະເມື່ອໃດທີ່ເຈົ້າກິນໝາກໄມ້ຈາກຕົ້ນນີ້ ເຈົ້າຈະຕາຍແນ່ນອນ”.( ປະຖົມມະການ 2:16-17 )
ໃຫ້ເຮົາເບິ່ງວ່າມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນກັບອາດາມ ແລະ ເອວາ ໃນການພົບກັບພຣະເຈົ້າຄັ້ງທຳອິດ ທັນທີຫລັງຈາກທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກິນໝາກໄມ້ຕ້ອງຫ້າມ.
ແລ້ວຊາຍຜູ້ນັ້ນ ແລະ ເມຍຂອງລາວກໍໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຂະນະທີ່ພຣະອົງຍ່າງຢູ່ໃນສວນໃນຕອນແລງຂອງວັນນັ້ນ, ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງໄປລີ້ພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ຕາມຕົ້ນໄມ້ຕ່າງໆຂອງສວນ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເອີ້ນຫາຊາຍນັ້ນວ່າ, “ເຈົ້າຢູ່ໃສ?” ລາວໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນສວນນີ້ ແລະ ຂ້ານ້ອຍກໍຢ້ານເພາະຂ້ານ້ອຍເປືອຍກາຍຢູ່; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງລີ້ຢູ່”.( ປະຖົມມະການ 3:8-10 )
ຄວາມຮູ້ເລື່ອງດີ ແລະ ຊົ່ວໄດ້ເຮັດໃຫ້ອາດາມ ແລະ ເອວາລີ້ຊ່ອນຈາກພຣະເຈົ້າ. ລີ້ຊ່ອນຈາກຜູ້ທີ່ໄດ້ສ້າງພວກເຂົາ ຜູ້ທີ່ຮັກ ແລະ ເບິ່ງແຍງພວກເຂົາ…
ຈາກເລື່ອງນີ້ ເຮົາກໍເຫັນແລ້ວວ່າປະຕິກິລິຍາທຳອິດທີ່ເກີດຈາກຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນນີ້ບໍ່ໄດ້ໜ້າຫວັງດີຈັກເທື່ອ. ອາດາມ ແລະ ເອວາ ກໍຄືກັນກັບເຮົາທຸກຄົນ ພຽງແຕ່ບໍ່ພ້ອມສຳລັບຄວາມຮູ້ທີ່ມີພະລັງຫລາຍຂະໜາດນັ້ນ.
ຄວາມຮູ້ເລື່ອງດີ ແລະ ຊົ່ວໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາເພິ່ງພາການຕັດສິນຂອງຕົນເອງ ແທນທີ່ຈະຕິດຕາມພຣະເຈົ້າ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຫັນທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າເຫັນ ເຮົາບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມສັບສົນ ແລະ ຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັນທັງໝົດຂອງສິ່ງຕ່າງໆໃນໂລກນີ້. ເຮົາຂາດສະຕິປັນຍາ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ເຮົາກໍພ້ອມທີ່ຈະປະທັບຕາສິ່ງທີ່ເຮົາເຫັນວ່າ “ດີ” ແລະ “ບໍ່ດີ”…
“ຟ້າສະຫວັນສູງກວ່າແຜ່ນດິນໂລກສັນໃດ, ວິຖີຂອງເຮົາກໍສູງກວ່າທາງຂອງເຈົ້າ ແລະ ຄວາມຄິດຂອງເຮົາກໍສູງກວ່າຄວາມຄິດຂອງເຈົ້າສັນນັ້ນ.( ເອຊາຢາ 55:9 )
ຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກລັກມານີ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາຕາບອດ ແລະ ກີດກັນເຮົາໄວ້ຈາກຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອເຮົາໄດ້ຍິນຂ່າວ “ບໍ່ດີ” ຫລື ຄຳວິຈານຕໍ່ເຮົາ ເຮົາຈະຕັດສິນຄົນບໍ່ດີຄົນນັ້ນ ແທນທີ່ຈະພະຍາຍາມເຂົ້າໃຈຂໍ້ຄວາມທີ່ລາວມີສຳລັບເຮົາ.
ມີຜູ້ທຳນວາຍຄົນໃດແດ່ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າຂົ່ມເຫັງ? ພວກເຂົາຂ້າແມ່ນແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ທຳນວາຍເຖິງການມາຂອງອົງຜູ້ຊອບທຳ. ແລະ ບັດນີ້ ພວກເຈົ້າກໍຍັງທໍລະຍົດ ແລະ ຂ້າພຣະອົງ.( ກິດຈະການ 7:52 )
ກະສັດດາວິດເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາຂໍ້ຍົກເວັ້ນທີ່ຫາຍາກ ຜູ້ທີ່ຟັງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າແທ້ໆ ບໍ່ວ່າມັນຈະມາຈາກຄົນດີ ຫລື ຄົນບໍ່ດີ ແລະ ບໍ່ວ່າຄຳເວົ້ານັ້ນຈະມາໃນຮູບແບບໃດກໍຕາມ.
ຂະນະທີ່ກະສັດດາວິດເດີນທາງໃກ້ຈະຮອດບາຮູຣິມ, ຊາຍຄົນໜຶ່ງມາຈາກເຜົ່າດຽວກັນກັບຕະກຸນຂອງໂຊນໄດ້ອອກມາຈາກທີ່ນັ້ນ. ລາວຊື່ວ່າຊີເມອີລູກຊາຍຂອງເກຣາ, ແລະ ລາວສາບແຊ່ງດາວິດຂະນະທີ່ເພິ່ນອອກມາ. ຊີເມອີສາບແຊ່ງວ່າ, “ຈົ່ງໄປໃຫ້ພົ້ນ, ເຈົ້າຜູ້ຮ້າຍຂ້າຄົນ, ເຈົ້າຄົນຊົ່ວ! ແລ້ວອາບີໄຊລູກຊາຍນາງເຊຣູອີຢາໄດ້ເວົ້າກັບກະສັດວ່າ, “ເປັນຫຍັງໝາຕາຍໂຕນີ້ຈຶ່ງສາບແຊ່ງກະສັດເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ? ຂໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍອອກໄປຕັດຫົວມັນສາ”. ແຕ່ກະສັດໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ລູກຊາຍນາງເຊຣູອີຢາ, ເຈົ້າກ່ຽວຂ້ອງອັນໃດກັບເລື່ອງນີ້? ຖ້າລາວສາບແຊ່ງເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, ‘ຈົ່ງສາບແຊ່ງດາວິດ,’ ຜູ້ໃດຈະໄປຖາມວ່າ, ‘ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດຢ່າງນີ້?’ ”( 2 ຊາມູເອນ 16:5,7,9,10 )
ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະເຈົ້າຈະຮັກດາວິດຫລາຍປານໃດກໍຕາມ ແຕ່ລາວກໍເປັນຄາດຕະກອນ ຜູ້ທີ່ຕໍ່ມາບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ສ້າງພຣະວິຫານສຳລັບພຣະເຈົ້າ.
ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວມາເຖິງພໍ່ວ່າ: ‘ເຈົ້າໄດ້ຂ້າຄົນຢ່າງຫລວງຫລາຍ ແລະ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ໃນສະໜາມຮົບຫລາຍເທື່ອ. ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ເລືອດໄຫລນອງຢ່າງຫລວງຫລາຍເທິງແຜ່ນດິນໃນສາຍຕາຂອງເຮົາ ສະນັ້ນ ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ສ້າງວິຫານສຳລັບນາມຊື່ຂອງເຮົາ.( 1 ຂ່າວຄາວ 22:8 )
ຖ້າເຮົາເບິ່ງໄປອີກ ເຮົາຈະເຂົ້າໃຈວ່າເຮົາເອງກໍໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ເຮົາສົມຄວນໄດ້ຮັບ ບໍ່ວ່າມັນຈະມາຈາກຄົນດີ ຫລື ຄົນບໍ່ດີ. ແມ່ນແລ້ວ ມັນເປັນເລື່ອງທຳມະດາທີ່ເຮົາຈະກ່າວໂທດຜູ້ຈັດການທີ່ບໍ່ຂຶ້ນເງິນເດືອນໃຫ້ເຮົາ ຄົນຂັບລົດອີກຄົນທີ່ຕຳລົດເຮົາໃນອຸບັດຕິເຫດ ໂຈນທີ່ລັກເອົາສິ່ງມີຄ່າໄປຈາກເຮົາ ຫລື ຄົນອື່ນທີ່ເຮົາມີຂໍ້ຂັດແຍ່ງນຳ… ເຮົາເຫັນຄວາມຊົ່ວໃນຄົນອື່ນສະເໝີ ແລະ ບໍ່ເຫັນຂໍ້ຄວາມທີ່ມີໄວ້ສຳລັບເຮົາທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫລັງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ…
“ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງແນມເບິ່ງຜົງຂີ້ເລື່ອຍທີ່ຢູ່ໃນຕາຂອງພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າ ແລະ ໄມ້ທັງທ່ອນທີ່ຢູ່ໃນຕາຂອງເຈົ້າເອງພັດແນມເບິ່ງບໍ່ເຫັນ?( ມັດທາຍ 7:3 )
ແມ່ນແລ້ວ ຖ້າຄົນບໍ່ດີ ຫລື ສະຖານະການທີ່ບໍ່ດີມາເຖິງເຮົາ ມັນບໍ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ.
ບັດນີ້ ພວກທ່ານຈົ່ງປ່ຽນວິຖີທາງ ແລະ ການກະທໍາຂອງພວກທ່ານເສຍໃໝ່ ແລະ ຈົ່ງເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານ. ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຜ່ອນຜັນໃຫ້ ແລະ ຈະບໍ່ນຳໄພພິບັດທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດຕໍ່ສູ້ພວກທ່ານໄວ້ແລ້ວນັ້ນ.( ເຢເຣມີຢາ 26:13 )
ສະນັ້ນ ໃຫ້ເຮົາລະງັບການຕັດສິນຕໍ່ຜູ້ທີ່ເຮົາຄິດວ່າຊົ່ວ ແຕ່ຈົ່ງສ່ອງແສງແຫ່ງຄວາມຮັກໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ ໃນຖານະລູກແທ້ຂອງພຣະບິດາຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ.
ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເປັນລູກຂອງພຣະບິດາເຈົ້າໃນສະຫວັນ. ພຣະອົງໃຫ້ດວງຕາເວັນຂອງພຣະອົງຂຶ້ນແກ່ທັງຄົນຊົ່ວ ແລະ ຄົນດີ, ໃຫ້ຝົນຕົກໃສ່ທັງຄົນຊອບທຳ ແລະ ຄົນອະທຳ.( ມັດທາຍ 5:45 )
ບັດນີ້ເຮົາເຫັນແລ້ວວ່າທຸກຄວາມຮູ້ມາພ້ອມກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ເລື່ອງດີ ແລະ ຊົ່ວແລ້ວ ແຕ່ເຮົາກໍບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນທີ່ຈະໃຊ້ມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ສະນັ້ນ ໃຫ້ເຮົາລະງັບການຕັດສິນຂອງເຮົາ ແລະ ເພິ່ງພາພຣະເຈົ້າໃນທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາເຮັດ.
ຈົ່ງໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢາເວດ້ວຍສຸດໃຈຂອງເຈົ້າ ແລະ ຢ່າເພິ່ງພາຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຈົ້າເອງ; ຈົ່ງຍອມຈໍານົນຕໍ່ພຣະອົງໃນທຸກວິຖີທາງຂອງເຈົ້າ, ແລະ ພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ທາງຂອງເຈົ້າຊື່ໄປ.( ສຸພາສິດ 3:5-6 )