निषिद्ध फळ – बऱ्यावाइटाचे ज्ञान आपल्यासाठी का नव्हते?

देवाने आदाम आणि हव्वा यांना बऱ्यावाइटाचे ज्ञान का निषिद्ध केले? हे विचित्र वाटते, कारण जीवनाच्या झाडाची फळेसुद्धा त्यांना निषिद्ध नव्हती. आणि ही फळे खाण्यास मनाई करताना देवाने ते झाड कोणत्या प्रकारचे आहे हेही स्पष्ट केले. बऱ्यावाइटाचे ज्ञान त्याने आपल्यासाठी ठेवले नव्हते, हे आपण जाणावे अशी देवाची इच्छा होती. का?

16परमेश्वर देवाने मनुष्यास आज्ञा दिली; तो म्हणाला, “बागेतील कोणत्याही झाडाचे फळ तू खुशाल खात जा; 17परंतु बऱ्यावाईटाचे ज्ञान करून देणाऱ्या झाडाचे फळ तू खाऊ नये, कारण तू ज्या दिवशी त्या झाडाचे फळ खाशील त्याच दिवशी तू नक्कीच मरशील.”

( उत्प. 2:16-17 )

निषिद्ध फळ खाल्ल्यानंतर लगेचच देवाशी झालेल्या पहिल्याच भेटीत आदाम आणि हव्वा यांचे काय झाले ते पाहू या.

8दिवसाचा थंड वारा सुटला असता परमेश्वर देव बागेत आला. त्या वेळी त्यांनी त्याचा आवाज ऐकला. आणि परमेश्वर देवाच्या समक्षतेपासून दृष्टीआड व्हावे म्हणून मनुष्य व त्याची पत्नी बागेच्या झाडांमध्ये लपली.

9तेव्हा परमेश्वर देवाने मनुष्यास हाक मारुन म्हटले, “तू कोठे आहेस?” 10मनुष्य म्हणाला, “बागेत मी तुझा आवाज ऐकला व मला भीती वाटली, कारण मी नग्न होतो. म्हणून मी लपलो.”

( उत्प. 3:8-10 )

बऱ्यावाइटाच्या ज्ञानामुळे आदाम आणि हव्वा देवापासून लपले. ज्याने त्यांना निर्माण केले, ज्याने त्यांच्यावर प्रेम केले आणि त्यांची काळजी घेतली, त्याच्यापासून लपले…

यावरून आपल्याला आधीच दिसते की या अतिरिक्त ज्ञानामुळे झालेली पहिली प्रतिक्रिया फारशी आशादायक नव्हती. आपल्या सर्वांप्रमाणेच आदाम आणि हव्वा इतक्या सामर्थ्यशाली ज्ञानासाठी तयारच नाहीत.

बऱ्यावाइटाच्या ज्ञानामुळे आपण देवाला अनुसरण्याऐवजी आपल्या स्वतःच्या निर्णयावर अवलंबून राहू लागलो. देव जे सर्व पाहतो ते आपण पाहत नाही; या जगातील गोष्टींची संपूर्ण गुंतागुंत आणि परस्परसंबंध आपल्याला कळत नाहीत. आपल्याकडे देवाचे ज्ञान आणि समज नाही, तरीही आपण पाहतो त्या गोष्टींवर “चांगले” आणि “वाईट” असा शिक्का मारायला आपण तत्पर असतो…

9कारण जसे आकाश पृथ्वीपेक्षा उंच आहे तसे माझे मार्ग तुमच्या मार्गाहून आणि माझे विचार तुमच्या विचांरापेक्षा उंच आहेत.

( यश. 55:9 )

हे चोरलेले ज्ञान आपल्याला आंधळे करते आणि देवाच्या संदेशापासून दूर ठेवते. जेव्हा आपण “वाईट” बातमी किंवा आपल्याविरुद्ध टीका ऐकतो, तेव्हा त्या व्यक्तीचा आपल्यासाठी असलेला संदेश समजून घेण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी आपण त्या वाईट व्यक्तीचा न्याय करतो.

52ज्याचा पाठलाग तुमच्या पूर्वजांनी केला नाही असा संदेष्ट्यांमध्ये कोणी झाला का? ज्यांनी त्या नीतिमान पुरूषाच्या आगमनाविषयी पूर्वी सांगितले त्यांना त्यांनी जिवे मारले; आणि आता त्यास धरून देणारे व जिवे मारणारे तुम्ही निघाला आहात.

( प्रेषि. 7:52 )

दावीद राजा अशा दुर्मीळ अपवादांपैकी एक होता, जो देवाचे वचन खरोखर ऐकत असे — ते चांगल्या व्यक्तीकडून आले असो वा वाईट व्यक्तीकडून, आणि ते बोलणे कोणत्याही स्वरूपात असो.

5पुढे दावीद बहूरीमला आला. तेव्हा शौलाच्या घराण्यातील एकजण बाहेर आला. हा गेराचा मुलगा शिमी होता. तो दावीदाला शिव्याशाप देत चालला होता.

7शिमी दाविदला शाप देतच होता, चालता हो इथून, तू दुष्ट आहेस तू खूनी आहेस!

9सरुवेचा मुलगा अबीशय राजाला म्हणाला, “या मरण पावलेल्या कुत्र्यासारख्या मनुष्याने तुम्हास शिव्याशाप द्यावेत म्हणजे काय? स्वामी, मला त्याचा शिरच्छेद करू द्या.

10पण राजा त्यास म्हणाला, सरुवेच्या पुत्रांनो मी काय करू? दाविदाला शिव्याशाप दे असे परमेश्वरानेच त्यास सांगितले असेल. मग त्यास असे कोण म्हणू शकेल की, तू राजाला का शाप देत आहेस?”

( 2 शमु. 16:5,7,9,10 )

खरोखर, देवाचे दावीदवर कितीही प्रेम असले, तरी तो एक खुनी होता, आणि नंतर त्याला देवासाठी मंदिर बांधण्याची परवानगी मिळाली नाही.

8पण परमेश्वर माझ्याकडे आला व म्हणाला, तू बऱ्याच लढाया केल्यास आणि त्यामध्ये पुष्कळ रक्त पाडले. तेव्हा तुला माझ्यासाठी मंदिर बांधता येणार नाही. कारण तू माझ्यापुढे भूमीवर पुष्कळ रक्त पाडले आहे.

( 1 इति. 22:8 )

आपण आणखी खोलवर पाहिले, तर आपल्याला समजेल की ते चांगल्या व्यक्तीकडून येवो वा वाईट व्यक्तीकडून, आपल्यालाही आपण पात्र आहोत तेच मिळते. होय, आपला पगार न वाढवणाऱ्या व्यवस्थापकाला, अपघातात आपल्या गाडीला धडक देणाऱ्या दुसऱ्या चालकाला, आपली मौल्यवान वस्तू चोरणाऱ्या चोराला, आपला ज्याच्याशी वाद झाला त्या दुसऱ्या व्यक्तीला दोष देणे आपल्यासाठी स्वाभाविक आहे… आपण नेहमी दुसऱ्यामधील वाईट पाहतो, आणि जे घडले त्यामागे आपल्यासाठी असलेला संदेश आपण पाहत नाही…

3तू आपल्या डोळ्यातील मुसळ लक्षात न घेता आपल्या भावाच्या डोळ्यातील कुसळ का पाहतोस?

( मत्त. 7:3 )

होय, जर एखादी वाईट व्यक्ती किंवा वाईट परिस्थिती आपल्यासमोर आली, तर ते कधीही विनाकारण नसते.

13तर आता तुम्ही आपली कर्मे आणि मार्ग व्यवस्थीत करा, आणि तुमचा परमेश्वर, तुमचा देव, याची वाणी ऐका, म्हणजे तो जे अरिष्ट तुम्हावर आणण्याचा बेत करीत आहे त्यामध्ये तो कदाचीत फेरविचार करीन.

( यिर्म. 26:13 )

म्हणून ज्यांना आपण दुष्ट समजतो त्यांच्याविषयी आपला न्याय राखून ठेवू या, आणि आपल्या स्वर्गीय पित्याची खरी मुले म्हणून प्रत्येकावर प्रेमाचा प्रकाश पाडू या.

45अशासाठी की, तुम्ही आपल्या स्वर्गातील पित्याचे पुत्र व्हावे; कारण तो दुष्टांवर व चांगल्यांवर आपला सूर्य उगवतो आणि नीतिमानांवर व अनीतिमानांवर पाऊस पाडतो.

( मत्त. 5:45 )

आता आपण पाहतो की प्रत्येक ज्ञानासोबत मोठी जबाबदारी येते. आपल्याला बऱ्यावाइटाचे ज्ञान मिळाले असले, तरी ते योग्य रीतीने वापरण्याची पूर्ण समज आपल्याकडे नाही. म्हणून आपला न्याय राखून ठेवू या आणि आपण जे काही करतो त्या सर्वांत देवावर अवलंबून राहू या.

5तू आपल्या सर्व अंतःकरणाने परमेश्वरावर विश्वास ठेव.

आणि तुझ्या स्वत:च्या ज्ञानावर अवलंबून राहू नकोस;

6तुझ्या सर्व मार्गात त्याची जाणीव ठेव,

आणि तो तुझ्या वाटा सरळ करील.

( नीति. 3:5-6 )