အရာအားလုံးကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီးသားလော။
လူသားမျိုးနွယ်အတွက်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝအတွက်ဖြစ်စေ ကျရောက်လာတော့မည့်ဒုက္ခများအကြောင်း ဖတ်ရသောအခါ အကူအညီမဲ့သလို၊ ဘာမျှမလုပ်နိုင်သလို ခံစားရလွယ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အချို့သည် ဘဝတွင် အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း၊ မည်သည့်ကြိုးစားမှုမျှ ၎င်းကို မပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း တိတ်တဆိတ် ကောက်ချက်ချတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဤသို့ပင် မှန်ပါသလော။
ကျမ်းစာသည် ပိုမိုနူးညံ့သော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ပေးပါသည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ကြေညာခဲ့သော ဘေးဒုက္ခများနှင့် ကတိပြုခဲ့သော ကောင်းချီးများပင်လျှင် အမြဲတမ်း ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျ မဖြစ်ပျက်ပါ။ များသောအားဖြင့် လူတို့ မည်သို့တုံ့ပြန်သည်ပေါ် မူတည်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်ယေရမိအား မိန့်တော်မူခဲ့သည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။
အကြင် တိုင်း နိုင်ငံ ကို နှုတ်ပယ် ဖြိုချ ဖျက်ဆီး ခြင်းငှါ ငါအမိန့် တော်ရှိ၏၊ ငါ့အမိန့်တော်နှင့် ဆိုင်သော ထိုတိုင်း နိုင်ငံသည် မိမိ ဒုစရိုက် ကို စွန့်ပစ် လျှင်၊ ငါကြံစည် သော ဘေးဒဏ် ကို ငါနောင်တ ရမည်။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 18:7-8 )
အကြင်တိုင်း နိုင်ငံ ကို တည်ထောင် ပြုစု ခြင်းငှါ ငါအမိန့် တော်ရှိ၏၊ ထိုတိုင်းနိုင်ငံသည် ငါ့ စကား ကို နား မ ထောင်၊ ငါ့ မျက်မှောက် ၌ ဒုစရိုက် ကိုပြု လျှင် ၊ သူ ၏အကျိုး အလိုငှါ ပြုစု မည်ဟူသော စကား၌ပါသောကျေးဇူး ကို ငါနောင်တ ရမည်။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 18:9-10 )
ဘုရားသခင်၏ ကြေညာချက်များသည် သော့ခတ်ထားသော တံခါးမဟုတ်ကြောင်း မိန့်တော်မူနေပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွေးချယ်မှုများကို နားထောင်ပေးသော ပွင့်လင်းသည့် စကားပြောဆိုမှုနှင့် ပိုတူပါသည်။
နားထောင်ခဲ့သော မြို့တစ်မြို့
အကျော်ကြားဆုံးဥပမာမှာ နိနေဝေမြို့ဖြစ်သည်။ ယောနသည် တိုတောင်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော သတင်းစကားကို ယူဆောင်လာခဲ့ရာ လူတို့က စိတ်နှလုံးထဲသို့ လက်ခံခဲ့ကြသည်။
ယောန သည် မြို့ ထဲ သို့ဝင် ၍ တ နေ့ ခရီး သွား လျက် ၊ အရက် လေးဆယ် လွန်သော်၊ နိနေဝေ မြို့သည် ပျက်စီး ခြင်းသို့ရောက်လိမ့်မည်ဟု ကြွေးကြော် လေ၏။ နိနေဝေ မြို့သား တို့သည် ဘုရား သခင်၏ အမိန့် တော်ကို ယုံ ၍ ၊ လူကြီး လူငယ် အပေါင်းတို့သည် အစာရှောင် ရာအချိန်ကို ကြော်ငြာ ၍ လျှော်တေ အဝတ်ကို ဝတ် ကြ၏။ လူ သတ္တဝါ တိရစ္ဆာန် သိုး နွား တို့သည် အလျှင်းမ မြည်စေနှင့်။ အစာကို မ စား ၊ ရေ ကို မ သောက် စေနှင့်။ လူ သတ္တဝါတိရစ္ဆာန် တို့သည် လျှော်တေ အဝတ် ကို ဝတ် ကြစေ။ ကြိုးစား ၍ ဘုရား သခင်ကို ဆုတောင်း ကြစေ ။ အသီးအသီး တို့သည် မိမိ တို့လိုက်သော အဓမ္မ လမ်း ၊ မိမိတို့ပြုသောအဓမ္မ အမှုကို ရှောင် ကြစေ။ ငါတို့သည် ပျက်စီး ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ် မည်အကြောင်း ၊ ဘုရား သခင်သည် ပြောင်းလဲ ၍ နောင်တရ သဖြင့် ၊ ပြင်းစွာ သောအမျက် တော်ကို ငြိမ်းစေတော်မူမည် မမူ မည်ကို အဘယ်သူ ပြောနိုင်သနည်းဟု မင်းကြီး အာဏာ ၊ မှူးမတ် အာဏာနှင့် နိနေဝေ တမြို့လုံးတွင် သိတင်း ကြားပြော ၍ ကြော်ငြာ စေတော်မူ၏။( ယောနဝတ္ထု 3:4-5,7-9 )
ဘုရင်၏ စကားထဲရှိ နှိမ့်ချမှုကို သတိပြုကြည့်ပါ။ “ဘယ်သူသိမလဲ။ ဘုရားသခင် ယခုပင် စိတ်တော်ပြောင်းလဲတော်မူကောင်း ပြောင်းလဲတော်မူလိမ့်မည်။” သူ့တွင် အာမခံချက်မရှိ၊ မျှော်လင့်ချက်သာ ရှိခဲ့သည်။ ထိုမျှော်လင့်ချက်သည် အဖြေရခဲ့သည်။
မြို့သားတို့သည် မိမိ တို့လိုက်သော အဓမ္မ လမ်း ကို လွှဲရှောင် ၍၊ ကျင့်သောအကျင့် များကို ဘုရား သခင်သည် မြင် လျှင် ၊ အရင်ခြိမ်း သော ဘေးဒဏ် ကို မ ပေး ဘဲနေ တော်မူ၏။( ယောနဝတ္ထု 3:10 )
ဘုရားသခင် ကျွန်ုပ်တို့ကို အဘယ်ကြောင့် သတိပေးသနည်း
ဘုရားသခင်က အဘယ်ကြောင့် သတိပေးရသနည်းဟု မေးသင့်ပါသည်။ ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်လွှဲ၍မရလျှင် သတိပေးချက်သည် ဝမ်းနည်းမှုကိုသာ ယူဆောင်လာမည်။ သို့သော် သတိပေးချက်သည် ဖိတ်ခေါ်ချက်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ယေရမိမှတစ်ဆင့် မိမိ၏ နှလုံးသားကို ရှင်းပြတော်မူခဲ့သည်။
သူတို့သည် နားထောင် ၍ ၊ အသီးအသီး မိမိ တို့ အဓမ္မ လမ်း မှ လွှဲရှောင် ကောင်း လွှဲရှောင်ကြလိမ့်မည်။ ငါ သည်လည်း သူ တို့ပြု သောဒုစရိုက် ကြောင့် အပြစ် ပေး မည်ဟု ကြံစည် ခြင်းကို နောင်တရ မည်။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 26:3 )
ယခု မှာသင် တို့၏ ကျင့်ကြံ ပြုမူ ခြင်းတို့ကို ပြောင်းလဲ ကြလော့။ သင် တို့၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား ၏ စကား တော်ကို နားထောင် ကြလော့။ သို့ပြုလျှင် ၊ ထာဝရဘုရား သည် သင် တို့၌ ဘေးဥပဒ် ရောက်စေမည်ဟု ခြိမ်း တော်မူသော်လည်း၊ တဖန် နောင်တရ တော်မူလိမ့်မည်။( ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း 26:13 )
ဘုရားသခင်သည် ဒုက္ခရောက်စေလိုတော်မမူပါ။ ကြားနာစေလိုသော မျှော်လင့်ချက်သာ ရှိတော်မူသည်။ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ သည်းခံခြင်းကို အမြဲတမ်း တုံ့ပြန်မှု မရခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအခါ ငါက၊ အကယ်စင်စစ်ဤမျှလောက်ငါဆုံးမ ပြီးမှ သင်သည် ကိုယ် နေရာ ကို မ ပယ်ရှင်း စေ ခြင်းငှါ၊ ငါ့ ကို ကြောက်ရွံ့ ၍ နည်းခံ လိမ့်မည်ဟု ဆို သော်လည်း၊ သူတို့သည် ကြိုးစား ၍ မှားယွင်း သောအကျင့် ကိုသာ ကျင့်ကြ၏။( ဇေဖနိအနာဂတ္တိကျမ်း 3:7 )
ပရောဖက်များလည်း ဤအရာတွင် ကဏ္ဍတစ်ခု ရရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူတို့ကို ကြောက်လန့်စေရန် မဟုတ်ဘဲ အချိန်မီ ပြန်လှည့်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးရန် ရှိခဲ့ကြသည်။
မြို့ ထဲမှာ တံပိုး မှုတ် လျှင် ၊ မြို့သား တို့သည် မ ကြောက် မလန့်ဘဲနေကြလိမ့်မည်လော။ ထာဝရဘုရား စီရင် တော်မ မူဘဲ ဘေး တစုံတခုသည် မြို့ ထဲမှာ ရောက် လိမ့်မည်လော။ အကယ် စင်စစ်အရှင် ထာဝရဘုရား သည် မိမိ ကျွန် ပရောဖက် တို့အား မဘော် မပြဘဲ အဘယ်အမှုကိုမျှ စီရင် တော်မ မူ။( အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း။ 3:6-7 )
နှိမ့်ချခြင်းသည် ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲစေသည်
အလွန်လမ်းလွဲခဲ့သူများနှင့်ပင် ကျမ်းစာသည် ဤပုံစံကို ပြသသည်။ ဣသရေလ၏ အဒုက္ခရောက်ဆုံး အုပ်စိုးသူတစ်ဦးဖြစ်သော ဘုရင်အာဟပ်သည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခဲ့ရာ ဘုရားသခင် သတိပြုတော်မူခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် ဧလိယဆင့်ဆိုသော စကား တော်ကို ကြား လျှင် ၊ မိမိ အဝတ် ကို ဆုတ် ၍ လျှော်တေ အဝတ်ကို ဝတ် ၏။ အစာရှောင် ခြင်း၊ လျှော်တေ အဝတ်၌ အိပ် ခြင်း ကို ပြု၍ ဖြည်းဖြည်း သွား လာ၏။ ထာဝရဘုရား ၏ နှုတ်ကပတ် တော်သည် တိရှဘိ မြို့သားဧလိယ သို့ ရောက် လာသည်ကား၊ အာဟပ် သည် ငါ့ ရှေ့ မှာနှိမ့်ချ သည်ကို မြင် ပြီ လော။ ထိုသို့ငါ့ ရှေ့ မှာနှိမ့်ချ သောကြောင့် ၊ သူ့ လက်ထက် ၌ ထိုဘေးဥပဒ် ကို ငါမ ရောက် စေ။ သူ့ သား လက်ထက် ၌ သူ့ အမျိုး အပေါ် သို့ရောက် စေမည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။( ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင်။ 21:27-29 )
ဘုရင်ရောဗောင်နှင့် ယုဒခေါင်းဆောင်များ၏ အခြေအနေတွင်လည်း ထိုအတူ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုအခါ ရှိရှက်မင်းကြောင့်၊ ယေရုရှလင် မြို့၌ စုဝေး သော ယုဒ မင်း များထံ၊ ရောဗောင် မင်းထံ တော်သို့ ပရောဖက် ရှေမာယ သည်လာ ၍ ၊ ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူ သည်ကား ၊ သင် တို့သည် ငါ့ ကိုစွန့် သောကြောင့် ၊ ငါသည် သင်တို့ကို ရှိရှက် မင်းလက် သို့ အပ် လေပြီဟု အမိန့်တော် ကို ဆင့်ဆိုလျှင်၊ ရှင်ဘုရင် နှင့် ယုဒမင်းတို့က၊ ထာဝရဘုရား ဖြောင့်မတ် တော်မူသည် ဟုဆို ၍ ၊ မိမိတို့ကို နှိမ့်ချ ကြ၏။ ထိုသို့ နှိမ့်ချ ကြောင်း ကို ထာဝရဘုရား မြင် လျှင် ၊ နှုတ်ကပတ် တော်သည် ရှေမာယ သို့ ရောက် ၍ ၊ သူတို့သည် နှိမ့်ချ ကြပြီ။ ထိုကြောင့်သူ တို့ကို ငါမ ဖျက်ဆီး ၊ အနည်းငယ် သော ချမ်းသာ ကိုပေး မည်။ ရှိရှက် လက် ဖြင့် ယေရုရှလင် မြို့အပေါ် သို့ ငါ့ အမျက် ကို မ သွန်းလောင်း ရ။( ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် 12:5-7 )
ဇာတ်လမ်းနှစ်ခုစလုံးတွင် နှိမ့်ချသော နှလုံးသားသည် ကျရောက်လာမည့်အရာကို ပျော့ပျောင်းစေခဲ့သည်။
ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဘယ်အဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်း
လူတို့ မည်သို့တုံ့ပြန်သည်နှင့်အညီ ကောင်းချီးများနှင့် ဒုက္ခများအတွက် ဘုရားသခင် မိမိ၏လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲတော်မူခဲ့သည့် ဥပမာများစွာ ကျမ်းစာတွင် ရှိပါသည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ပွင့်လင်းသောမျက်စိဖြင့် ကြည့်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျမ်းစာမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့အား တိုက်ရိုက်မိန့်တော်မူနေပေမည်။ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့ကြုံတွေ့ရသော အခြေအနေများမှတစ်ဆင့် သွယ်ဝိုက်၍ မိန့်တော်မူနေပေမည်။ အချို့သော အခြေအနေများကို ကျွန်ုပ်တို့အား တစ်ခုခု သင်ပေးရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့မှ သင်ယူလျှင် ဘယ်သူသိမလဲ၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပိုခက်ခဲသော သင်ခန်းစာမှ ကင်းလွတ်ကောင်း ကင်းလွတ်နိုင်သည်။
ပြင်ဆင်ဆုံးမမှု ရောက်လာသောအခါလည်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိသော လက်တော်မှ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုမှတစ်ပါး ၊ ငါ့ သား ၊ ထာဝရ ဘုရား ဆုံးမ တော်မူခြင်းကို မမှတ်ဘဲ မနေနှင့်။ သင်၏အပြစ်ကို စစ်ဆေး တော်မူသောအခါစိတ် မ ပျက်နှင့် ထာဝရ ဘုရားသည် ချစ် တော်မူသောသူ ကို ဆုံးမ တော်မူတတ်၏။ လက်ခံ တော်မူသမျှ သော သား တို့ ကို ဒဏ်ခတ် တော်မူတတ်၏ဟု သူငယ် တို့ကို ဆို သကဲ့သို့ ၊ သင် တို့ကို ပြောဆိုသောဩဝါဒစကား ကို မေ့လျော့ ကြ သလော( ဟေဗြဲဩဝါဒစာစောင် 12:5-6 )
ထို့ကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ရန် မလိုပါ။ အနာဂတ်သည် နံရံမဟုတ်ဘဲ လမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖိတ်ခေါ်ထားပါသည်။