निषेधित फल – असल र खराबको ज्ञान किन हाम्रो लागि थिएन?
परमेश्वरले आदम र हव्वालाई असल र खराबको ज्ञान किन निषेध गर्नुभयो? यो अनौठो लाग्छ, किनकि जीवनको रूखका फलहरूसमेत उनीहरूका लागि निषेधित थिएनन्। अनि परमेश्वरले ती फल खान निषेध गर्दा त्यो कस्तो रूख हो भनेर पनि बताउनुभयो। परमेश्वर चाहनुहुन्थ्यो कि हामीले यो जानौँ—उहाँले असल र खराबको ज्ञान हाम्रो लागि राख्नुभएको थिएन। किन?
अनि याहवेह परमेश्वरले मानिसलाई यसो भनेर आज्ञा दिनुभयो, “यस बगैँचामा भएका कुनै पनि रूखहरूबाट खान तँ स्वतन्त्र छस्; तर असल र खराबको ज्ञान दिने रूखको फलचाहिँ तैँले खाँदै नखानू! किनकि जुन दिन तैँले त्यो फल खान्छस्, तँ निश्चय नै मर्नेछस्।”( उत्पत्ति 2:16-17 )
आउनुहोस्, निषेधित फल खाएलगत्तै परमेश्वरसँगको पहिलो भेटमा आदम र हव्वालाई के भयो, हेरौँ।
जब याहवेह परमेश्वर दिनको शीतल समयमा बगैँचामा हिँड्दैहुनुहुन्थ्यो, तब मानिस र तिनकी पत्नीले उहाँको सोर सुने, र तिनीहरू याहवेह परमेश्वरदेखि बगैँचाका रूखहरूका बीचमा लुके। तर याहवेह परमेश्वरले मानिसलाई, “तँ कहाँ छस्?” भनी बोलाउनुभयो। तिनले जवाफ दिए, “मैले बगैँचामा तपाईंको सोर सुनेँ, र मलाई डर लाग्यो, किनकि म नाङ्गो थिएँ; त्यसैले म लुकेँ।”( उत्पत्ति 3:8-10 )
असल र खराबको ज्ञानले आदम र हव्वालाई परमेश्वरबाट लुक्न लगायो। उनीहरूलाई सृष्टि गर्नुहुने, प्रेम गर्नुहुने र हेरचाह गर्नुहुनेबाटै लुक्न…
यसबाट हामी देख्छौँ कि थप ज्ञानले जन्माएको पहिलो प्रतिक्रिया त्यति आशाजनक थिएन। आदम र हव्वा, हामी सबैजस्तै, यति शक्तिशाली ज्ञानका लागि तयार नै थिएनन्।
असल र खराबको ज्ञानले हामीलाई परमेश्वरलाई पछ्याउनुको सट्टा आफ्नै न्यायमा भर पर्न लगायो। परमेश्वरले देख्नुहुने सबै कुरा हामी देख्दैनौँ, यस संसारका कुराहरूको सम्पूर्ण जटिलता र आपसी सम्बन्ध हामी बुझ्दैनौँ। हामीसँग परमेश्वरको बुद्धि र समझ छैन, तैपनि हामी आफूले देखेका कुराहरूमा तुरुन्तै “असल” र “खराब” भन्ने छाप लगाइहाल्छौँ…
“जसरी आकाश पृथ्वीभन्दा उच्च छ, त्यसरी नै मेरा मार्गहरू तिमीहरूका मार्गहरूभन्दा उच्च छन्; अनि मेरा विचारहरू तिमीहरूका विचारहरूभन्दा उच्च छन्।( यशैया 55:9 )
यो चोरिएको ज्ञानले हामीलाई अन्धो बनाउँछ र परमेश्वरको सन्देशबाट टाढा राख्छ। जब हामी “नराम्रो” खबर वा आफूविरुद्ध आलोचना सुन्छौँ, तब हामी त्यसले हाम्रो लागि ल्याएको सन्देश बुझ्ने प्रयास गर्नुको सट्टा त्यो नराम्रो व्यक्तिको न्याय गर्छौँ।
के कुनै यस्तो अगमवक्ता छ, जसलाई तपाईंका पुर्खाहरूले सताएनन्? जसले धर्मी जनको आगमनको अगमवाणी बोले, त्यसलाई त तिनीहरूले हत्या पनि गरे। अब तपाईंहरूले उहाँलाई विश्वासघात गर्नुभयो र मार्नुभयो।( प्रेरितहरू 7:52 )
राजा दाऊद ती थोरै अपवादमध्ये एक थिए, जसले परमेश्वरको वचन असल वा खराब जुनसुकै व्यक्तिबाट आए पनि र त्यो वाणी जुनसुकै रूपमा आए पनि वास्तवमै ध्यान दिएर सुन्थे।
जब दावीद राजा बहूरीममा आइपुगे, तब त्यहाँ शाऊलका घरानाकै एक जना मानिस निस्कियो। त्यो गेराको छोरो शिमी थियो। त्यो सराप्दै बाहिर निस्केर आयो। तब शिमीले सराप्दै भन्यो, “ए बदमास, ए हत्यारा, तँ यहाँबाट निस्किहाल्! तब सरूयाहका छोरा अबीशैले राजालाई भने, “यस मरेको कुकुरले मेरा मालिक महाराजालाई किन सराप्छ? मलाई त्यसको शिर काट्ने आज्ञा दिनुहोस्।” तर राजाले भने, “हे सरूयाहका छोराहरू हो, यदि उसलाई याहवेहले, ‘दावीदलाई सरापोस्’ भनी भन्नुभएको कारण सराप्दै छ भने, ‘तैँले यस्तो किन गरेको’ भनेर कसले त्यसलाई सोध्न सक्छ र?”( 2 शमूएल 16:5,7,9,10 )
वास्तवमा, दाऊद परमेश्वरका जतिसुकै प्रिय भए पनि उनी एक हत्यारा थिए, र पछि उनलाई परमेश्वरका लागि मन्दिर बनाउने अनुमति दिइएन।
तर याहवेहको यसो भन्ने वचन मकहाँ आयो: ‘तैँले धेरै रगत बगाएको छस्, र धेरै युद्धहरू लडेको छस्। त्यसैले तैँले मेरो नामको खातिर भवन बनाउनेछैनस्; किनकि मेरो दृष्टिमा यस पृथ्वीमा तैँले धेरै रगत बगाएको छस्।( 1 इतिहास 22:8 )
अझ गहिरिएर हेर्यौँ भने हामी बुझ्नेछौँ कि हामीले पनि आफूले पाउनुपर्ने कुरा नै पाउँछौँ, चाहे त्यो असल व्यक्तिबाट आओस् वा खराबबाट। हो, तलब नबढाइदिने हाकिमलाई, सडक दुर्घटनामा हामीलाई ठक्कर दिने अर्को चालकलाई, हाम्रो बहुमूल्य कुरा चोर्ने चोरलाई, वा हामीसँग झगडा भएको अर्को व्यक्तिलाई दोष दिनु हाम्रो लागि स्वाभाविक हो… हामी सधैँ अरूमा खराबी देख्छौँ, तर जे भयो त्यसको पछाडि हाम्रो लागि रहेको सन्देश देख्दैनौँ…
“तिमीले किन आफ्नो भाइको आँखामा भएको छेस्को देख्छौ, तर तिम्रो आफ्नै आँखाभित्र भएको मुढोलाई चाहिँ ध्यानै दिँदैनौ?( मत्ती 7:3 )
हो, यदि कुनै खराब व्यक्ति वा खराब परिस्थिति हाम्रो जीवनमा आयो भने, त्यो कहिल्यै बिनाकारण आउँदैन।
अब तपाईंहरूले आ-आफ्ना चाल र कामहरू सुधार्नुहोस्! अनि याहवेह तपाईंहरूका परमेश्वरको आज्ञापालन गर्नुहोस्। तब याहवेहले आफ्नो मन बदल्नुहुनेछ र उहाँले तपाईंहरूको विरुद्धमा घोषणा गर्नुभएको विपत्ति ल्याउनुहुनेछैन।( यर्मिया 26:13 )
त्यसैले, जसलाई हामी दुष्ट ठान्छौँ, उनीहरूमाथि न्याय गर्न रोकौँ, बरु हाम्रा स्वर्गीय पिताका साँचो सन्तानझैँ सबैमाथि प्रेमको ज्योति छरौँ।
अनि तिमीहरू स्वर्गमा हुनुहुने तिमीहरूका पिताका सन्तान बन्नेछौ। उहाँले दुष्ट र असल दुवैका निम्ति सूर्य उदाइदिनुहुन्छ। अनि धर्मी र अधर्मी दुवैका निम्ति पानी बर्साइदिनुहुन्छ।( मत्ती 5:45 )
अब हामी देख्छौँ कि हरेक ज्ञानसँगै ठूलो जिम्मेवारी आउँछ। हामीले असल र खराबको ज्ञान त पायौँ, तर त्यसलाई ठीकसँग प्रयोग गर्ने पूर्ण समझ हामीसँग छैन। त्यसैले, आफ्नो न्याय रोकौँ र हामीले गर्ने हरेक काममा परमेश्वरमा भर परौँ।
तिम्रो सम्पूर्ण हृदयले याहवेहमाथि भरोसा राख र तिम्रो आफ्नै समझशक्तिमाथि भर नपर! आफ्ना सबै मार्गहरू उहाँलाई सुम्प, र उहाँले तिम्रा मार्गहरू सीधा तुल्याइदिनुहुनेछ।( हितोपदेश 3:5-6 )