आपण देवाला कसे अनुसरावे? आपण कसे जगावे अशी देवाची इच्छा आहे?

आयुष्याच्या वाटचालीत, वय वाढत जाते तसे, योग्य रीतीने कसे जगावे, योग्य प्रकारे कसे वागावे, आनंद आणि जीवनाचा खरा अर्थ कोठे शोधावा, असे विचार आपल्या मनात अनेकदा येतात. महागड्या खरेदीत किंवा आपल्या यशात आपल्याला समाधान मिळत नाही...

आपण ऐकले आहे की येशू आपले जीवन वाचवतो. इतके पुरेसे आहे का, की आपल्याला स्वतःही काही करण्याची खरोखर गरज आहे?

बायबल आरंभापासून व्यक्तींच्या आणि राष्ट्रांच्या प्रवासाचे वर्णन करते आणि देव कोण आहे, त्याने आपल्याला का निर्माण केले आणि आपल्याकडून काय अपेक्षित आहे, याचे बऱ्यापैकी स्पष्ट चित्र उभे करण्यास मदत करते. पण आपण सुरुवातीपासूनच सुरू करू या.

देवाने मोशेद्वारे आपल्याला दिलेल्या, जुन्या करारातील दहा आज्ञा पाहू या. दहा आज्ञा हजारो वर्षांपूर्वी लोकांना दिल्या गेल्या; त्या लहान आणि साध्या आहेत, आणि देव आपल्याकडून काय अपेक्षा करतो हे जाणून घेऊ इच्छिणाऱ्यांसाठी त्या एक उत्तम सुरुवात आहेत.

1. माझ्याशिवाय तुला दुसरे देव नसावेत.
2. कोणत्याही वस्तूच्या मूर्तीपुढे नमन करू नकोस...
3. तुझा देव परमेश्वर याचे नाम व्यर्थ घेऊ नकोस.
4. शब्बाथ दिवस पवित्र पाळण्यास त्याची आठवण ठेव.
5. आपल्या बापाचा व आपल्या आईचा मान राख.
6. खून करू नकोस.
7. व्यभिचार करू नकोस.
8. चोरी करू नकोस.
9. आपल्या शेजाऱ्याविरुद्ध खोटी साक्ष देऊ नकोस.
10. जशी आपल्यावर तशी आपल्या शेजाऱ्यावर प्रीती कर.

प्रत्येक आज्ञेच्या तपशिलात जाण्यापूर्वी, खऱ्या देवाचा एकुलता एक पुत्र येशू ख्रिस्त याचे या आज्ञांविषयी काय म्हणणे आहे हे जाणून घेण्यासाठी, नंतरच्या काळातील एक लेखन पाहू या.

36त्याने विचारले, “गुरूजी, नियमशास्त्रातील कोणती आज्ञा सर्वांत महत्त्वाची आहे?” 37येशूने उत्तर दिले, “‘प्रभू आपला देव याजवर तू आपल्या पूर्ण अंतःकरणाने, आपल्या पूर्ण जिवाने, आपल्या पूर्ण मनाने प्रीती कर.’ 38ही पहिली आणि मोठी आज्ञा आहे. 39हिच्यासारखी दुसरी एक आहे ‘जशी आपणावर तशी आपल्या शेजाऱ्यावर प्रीती कर.’ 40सर्व नियमशास्त्र आणि संदेष्ट्यांचे लिखाण या दोन आज्ञांवरच अवलंबून आहे.”

( मत्त. 22:36-40 )

येशूच्या म्हणण्यानुसार, आपण ज्या आज्ञांचा विचार करणार आहोत त्या सर्वांचा पाया म्हणजे इतरांवरील प्रीती आणि काळजी.

1. माझ्याशिवाय तुला दुसरे देव नसावेत. किंवा, तू आपला देव परमेश्वर याच्यावर पूर्ण अंतःकरणाने, पूर्ण जिवाने व पूर्ण मनाने प्रीती कर.

संपूर्ण इतिहासात लोक चांदी, सोने, लाकूड, माती यांपासून देव तयार करत आले आणि गुंतागुंतीच्या विधींनी त्यांची उपासना करत आले; निष्पाप प्राण्यांचे आणि माणसांचे, अनेकदा नवजात बाळांचेही, बळी देत आले… आधुनिक काळातील सर्वात सामान्य देव किंवा मूर्ती म्हणजे संपत्ती आणि सत्ता. या मूर्तींची सेवा करण्यासाठी, आधीच पुरेसे असूनही आणखी पैसा किंवा सत्ता कशी मिळवावी याचाच आपण विचार करतो. आपण इतरांना मदत करण्यापासून पाठ फिरवतो, आपल्या मित्रांविषयी, शेजाऱ्यांविषयी, गरजू लोकांविषयी असलेली करुणा गमावतो. त्याऐवजी आपण देवाला प्रथम स्थान दिले पाहिजे. प्रीतीला प्रथम स्थान.

37जो माझ्यापेक्षा स्वतःच्या पित्यावर किंवा आईवर अधिक प्रीती करतो, तो मला योग्य नाही. जो माझ्यापेक्षा आपल्या मुलावर, मुलीवर अधिक प्रीती करतो, तो मला योग्य नाही. 38जो आपला वधस्तंभ घेऊन माझ्यामागे येण्याचे नाकारतो, तो मला योग्य नाही. 39जो आपला जीव मिळवतो तो त्यास गमवील पण जो माझ्याकरिता आपला जीव गमावतो तो त्यास मिळवील.

( मत्त. 10:37-39 )

देवावर प्रीती करणे आणि त्याला प्रथम स्थान देणे याचा अर्थ काय? जर आपण आपल्या दैनंदिन जीवनात देवाला पाहत नाही, त्याचे ऐकत नाही, तर आपण त्याच्यावर प्रीती कशी करू शकतो? देव आपल्याला कोठे सापडेल?

जुन्या करारातून आपल्या देवाला समजून घेणे कदाचित अधिक कठीण आहे, कारण तेथे आपल्याविषयीची त्याची काळजी अनेकदा कडक नियम आणि बंधनांचा एक निरर्थक संच म्हणून पाहिली गेली. पण आपल्या पित्याचे, आपल्या देवाचे खरे स्वरूप आपल्याला दाखवण्यासाठी येशू पृथ्वीवर उतरून आला.

7मी कोण आहे हे तुम्ही ओळखले असते तर माझ्या पित्यालाही ओळखले असते. आतापासून पुढे तुम्ही त्यास ओळखता आणि तुम्ही त्यास पाहिलेही आहे.”

( योहा. 14:7 )

म्हणून देव कोण आहे हे समजून घेण्यासाठी, आपण येशू ख्रिस्ताविषयी, नव्या करारातील त्याच्या इतिहासाविषयी आणि जीवनकथेविषयी अधिक शिकले पाहिजे.

देवावर प्रीती करणे म्हणजे काय?

15 माझ्यावर तुमची प्रीती असली तर तुम्ही माझ्या आज्ञा पाळाल.

( योहा. 14:15 )

आणि येशूने स्वतःही तेच केले. आपण पित्यावर प्रीती करतो हे जगाला दाखवण्यासाठी तो वधस्तंभावर मरण पावला, कारण पित्याने त्याला तसे करण्यास सांगितले होते.

31परंतु मी पित्यावर प्रीती करतो आणि पित्याने जशी मला आज्ञा दिली तसे मी करतो, हे जगाने ओळखावे म्हणून असे होते. उठा, आपण येथून जाऊ.”

( योहा. 14:31 )

पृथ्वीवर देवाचे प्रतिनिधित्व करण्यासाठी उतरून आलेल्या येशूवर आपण आपली प्रीती दाखवू या. प्रीतीचा खरा अर्थ समजून घेण्यासाठी त्याच्या कार्यांचा अभ्यास करू या. आणि अशा प्रीतीचे फळ म्हणजे त्याच्या आज्ञांचे पालन करणे.

7प्रियांनो, आपण एकमेकांवर प्रीती करावी कारण प्रीती देवाकडून आहे आणि जो कोणी प्रीती करतो तो प्रत्येकजण देवापासून जन्मला आहे आणि देवाला ओळखतो.

( 1 योहा. 4:7 )

2. कोणत्याही वस्तूच्या मूर्तीपुढे नमन करू नकोस

4तू आपल्यासाठी कोरीव मूर्ती करू नकोस; वर आकाशातील, खाली पृथ्वीवरील व पृथ्वीखालच्या जलातील कशाचीही प्रतिमा करू नकोस; 5त्यांची सेवा करू नको; किंवा त्यांच्या पाया पडू नकोस; कारण मी परमेश्वर तुझा देव ईर्ष्यावान देव आहे. जे माझा विरोध करतात, त्यांच्या मुलांना तिसऱ्या चौथ्या पिढीपर्यंत वडिलांच्या अपराधाबद्दल शिक्षा करतो; 6परंतु जे माझ्यावर प्रेम करतात व माझ्या आज्ञा पाळतात अशांच्या हजारो पिढ्यांवर मी दया करतो.

( निर्ग. 20:4-6 )

आपल्या डोळ्यांनी पाहत असलेल्या एखाद्या गोष्टीची उपासना करण्याच्या मोहाला विरोध करणे फार कठीण आहे. मूर्ती बनवण्याव्यतिरिक्त, आपल्याला संतांच्या चित्रांपुढे नमन करायला, येशू ख्रिस्ताच्या आणि त्याची आई मरीया हिच्या चित्राचे चुंबन घ्यायला आवडते. आणि त्यामुळे देव कोण आहे याविषयी आपला चुकीचा दृष्टिकोन तयार होतो… जळून जाऊ शकणारे किंवा चोरीला जाऊ शकणारे चर्चमधील ते चित्र म्हणजे आपला देव नाही. देव म्हणजे बायबल, तोरा, कुराण किंवा इतर कोणतेही पुस्तक वा धर्मग्रंथ नाही.

जर आपण आपली प्रीती, विश्वास आणि आशा एखाद्या प्रतिमेत ठेवली, तर ती प्रतिमा नाहीशी झाल्यावर आपली आशाही मरून जाईल. आपण विसरतो की देवाला कधीही कोणी पाहिलेले नाही. येशू ख्रिस्त दिसायला कसा होता हे कोणालाही माहीत नाही. जर येशूचे शारीरिक रूप इतके महत्त्वाचे असते, तर देवाने बायबलमध्ये त्याचे सविस्तर वर्णन दिले नसते का?...

प्रत्यक्षात येशू आपण त्याच्या कोणत्याही चित्रांत पाहिलेल्या रूपासारखा दिसत असण्याची शक्यता कमीच आहे. कारण त्याच्या रूपात विशेष असे काहीही नव्हते… येशूला त्याच्या बाह्य रूपावरून ओळखले जावे किंवा लक्षात ठेवले जावे असा हेतू नाही. येणाऱ्या मशीहाचे यशया संदेष्ट्याने केलेले वर्णन येथे आहे.

2कारण तो एखाद्या रोपट्याप्रमाणे परमेश्वरासमोर वाढला आणि शुष्क भूमीवर अंकुराप्रमाणे वाढला;

त्याच्यात उल्लेखनीय रुप किंवा सौंदर्य नव्हते. जेव्हा आम्ही त्यास पाहीले, आम्हास आकर्षित करून घेईल अशी सुंदरता त्याच्यात नव्हती.

( यश. 53:2 )

कोणत्याही वस्तूच्या प्रतिमांची आपण उपासना करावी अशी देवाची इच्छा नाही. त्याऐवजी, देव प्रीती आहे आणि देव आपल्यामध्ये राहू शकतो हे आपण जाणावे अशी त्याची इच्छा आहे. त्याच्याशी बोलण्यासाठी आणि त्याच्याबरोबर राहण्यासाठी आपल्याला जवळ बाळगण्याच्या वस्तूंची किंवा पाहण्याच्या प्रतिमांची गरज नाही. गरीब आणि श्रीमंत, निरोगी आणि अपंग - सर्वांना देवाकडे समान प्रवेश आहे.

8जो प्रीती करीत नाही, तो देवाला ओळखत नाही कारण देव प्रीती आहे.

( 1 योहा. 4:8 )

16आणि म्हणून आम्ही ओळखतो आणि त्या प्रीतीवर आम्ही विश्वास ठेवतो की, जी देवाने आमच्यावर केली. देव प्रीती आहे आणि जो प्रीतीत राहतो तो देवामध्ये राहतो आणि देव त्यामध्ये राहतो.

( 1 योहा. 4:16 )

आपण देवाला सर्वकाळ आपल्याबरोबर राहण्यासाठी आमंत्रित करतो, आणि कोणतीही गोष्ट आपल्याला त्याच्यापासून वेगळे करू शकत नाही.

3. तुझा देव परमेश्वर याचे नाम व्यर्थ घेऊ नकोस

7तुझा देव परमेश्वर याचे नाव तू व्यर्थ घेऊ नकोस; कारण जो परमेश्वराचे नाव व्यर्थ घेईल त्याची तो गय करणार नाही.

( निर्ग. 20:7 )

या संदर्भात "नाम" म्हणजे प्रतिमा आणि प्रतिष्ठा. आपला देव परमेश्वर याचा चुकीचा अर्थ लावणे आणि त्याच्याविषयी गैरसमज करून घेणे फार सोपे आहे. जर आपण सतत "देवाशपथ…", "अरे देवा, हे तर…", "देवाने माझ्याशी असे केले…", "देव म्हणजे परीकथांतील एक खोटेपणा आहे" असे ऐकत राहिलो, किंवा अर्थ न समजता नुसते बोलून का होईना, स्वतःच देवाच्या नामाचा गैरवापर केला, तर पवित्र आणि सामर्थ्यशाली देवाचा अर्थ आपण गमावून बसतो. आणि त्याबरोबरच त्याला शोधण्याची आशाही आपण गमावतो.

12तुम्ही माझ्या नावाने खोटी शपथ वाहून आपल्या देवाच्या नावाला कलंक लावू नये. मी परमेश्वर आहे!

( लेवी. 19:12 )

4सेनाधीश परमेश्वर म्हणतो: मी हा पट चोरांच्या आणि माझ्या नावाने खोटी वचने देणाऱ्या लोकांच्या घरी पाठवीन.

तो तेथेच राहील आणि त्या घरांचा नाश करील. दगड व लाकडी खांबांचासुध्दा नाश होईल.”

( जख. 5:4 )

4. शब्बाथ दिवस पवित्र पाळण्यास त्याची आठवण ठेव

बायबलमध्ये शब्बाथाविषयी आपल्याला काय माहीत आहे?

12माझ्यामध्ये आणि त्यांच्यामध्ये चिन्ह म्हणून त्यास शब्बाथ दिले, ह्यासाठी की त्यांना समजावे की त्यास पवित्र करणारा मी परमेश्वर देव आहे.

( यहे. 20:12 )

22आणि शब्बाथाच्या दिवशी तुम्ही आपल्या घरातून काही भार बाहेर आणू नका व काही उद्योगही करु नका, तुमच्या पूर्वजांना दिलेल्या आज्ञेप्रमाणे शब्बाथाचा दिवस पवित्र पाळा. 23पण त्यांनी तो पाळला नाही आणि लक्ष दिले नाही. परंतू ते आपल्या मानेत ताठर झाले, म्हणून ते ऐकेणात आणि शिक्षण आत्मसात करेनात. 24असे होईल की, जर तुम्ही खचित माझे ऐकाल आणि शब्बाथाच्या दिवस पवित्र पाळण्यासाठी, यरूशलेमेच्या प्रदेशद्वारातून तुम्ही ओझी आणली नाहीत आणि त्या दिवशी काम नाही केले, परमेश्वर असे म्हणतो.

( यिर्म. 17:22-24 )

आणि हेही.

13माझ्या पवित्र दिवशी तू आपला स्वत:चा आनंद पूर्ण करू नये म्हणून शब्बाथापासून आपला पाय फिरवशील

आणि शब्बाथाला आनंद, परमेश्वराचा पवित्र दिवस, आदराचा दिवस म्हणशील,

आणि आपले स्वत:चे कामकाज न करता व आपल्याच मनाचा आनंद न पाहता

आणि आपल्याच गोष्टी न बोलता, तू त्याचा आदर करशील.

( यश. 58:13 )

आपल्या दैनंदिन धावपळीतून विश्रांती घेण्यासाठी, गोष्टींची किंवा करायच्या कामांची चिंता न करण्यासाठी, आणि या जगाच्या ओझ्यातून आपले मन मोकळे करण्यासाठी शब्बाथ आपल्याला दिला गेला… तरीही, हजारो वर्षांपासून आपण निश्चितच शब्बाथाचा गैरवापर करत आलो आहोत… जी आज्ञा आपल्या मनावरील ओझी उतरवण्यास आणि देवाकडे जाणारा मार्ग मोकळा करण्यास मदत करणार होती, तिचा लोकांनी इतरांना शिक्षा करण्याचे साधन म्हणून वापर केला.

7येशू शब्बाथ दिवशी कोणाला बरे करतो की काय हे पाहण्यासाठी नियमशास्त्राचे शिक्षक व परूशी त्याच्यावर लक्ष ठेवून होते. यासाठी की त्यांना आरोप ठेवण्यासाठी काहीतरी कारण मिळावे.

( लूक 6:7 )

वर म्हटल्याप्रमाणे, हा असा दिवस नाही ज्या दिवशी आपण स्वतःसाठी किंवा आपल्या व्यवसायासाठी लाभ शोधतो. मग ज्या दिवशी काम करता येत नाही, त्या दिवशी कोणाला आपल्या मदतीची गरज पडली तर काय करावे?

9येशू त्यांना म्हणाला, “मी तुम्हास विचारतो, शब्बाथ दिवशी कोणत्या गोष्टी करायला परवानगी आहे? चांगले करणे की वाईट करणे? कोणते कायदेशीर आहे, एखाद्याचा जीव वाचवणे का त्याचा नाश करणे?”

( लूक 6:9 )

10मग त्याने सभोवती त्या सर्वांकडे पाहीले आणि म्हणाला, “तू आपला हात लांब कर.” तेव्हा त्याने तसे केले आणि त्याचा हात बरा झाला.

( लूक 6:10 )

शनिवार हा असा दिवस पाळू या ज्या दिवशी आपण काम करणार नाही किंवा स्वतःसाठी कोणताही लाभ शोधणार नाही. पण त्यामुळे दुसऱ्या कोणाला मदत होत असेल, तर शनिवारीसुद्धा आपण कामापासून मागे हटणार नाही.

5. आपल्या बापाचा व आपल्या आईचा मान राख

जसजसे आपण मोठे होतो, तसतशी आपल्या जीवनातील आईवडिलांची भूमिका आणि वाटा कमी होत जातो. आता आपण मोठे झाल्यावर आपल्याला अधिक चांगले समजते की आईवडिलांनी आपल्याला काही शिकवले तेव्हा ते खरोखर बरोबर होते; तरीही ते समजण्यासाठी आपल्याला त्यांच्या आणि आपल्या वयातील अंतराइतकी वर्षे लागतात. आणि आता त्यांचे वय होत असताना त्यांना चालणे, झोपणे, अगदी श्वास घेणेही कठीण होत जाते; आणि ज्या मुलांचे हसणे ऐकायला त्यांना आवडायचे, ते हसणे मुलांबरोबरच त्यांच्या घरातून दूर निघून गेले. आणि त्यांचे दुःख समजून घेण्यात आपण अजूनही वर्षानुवर्षे मागे आहोत.

देव आपल्यावर प्रीती करतो, पण तो आपल्या आईवडिलांवरही प्रीती करतो आणि त्यांचे भले व्हावे अशी त्याची इच्छा आहे. म्हणून आपण त्याला मदत करू या, ज्यांनी उदारपणे आपल्याला आपली प्रीती दिली त्यांना थोडी प्रीती देऊ या, आणि ज्या वृद्धापकाळाला आपणही लवकरच सामोरे जाणार आहोत, तो त्यांचा वृद्धापकाळ निदान थोडा तरी उजळवण्यास त्यांना मदत करू या.

8पण जर कोणी त्याच्या स्वतःच्या नातेवाईकासाठी आणि विशेषतः त्याच्या कुटुंबातील जवळच्यांसाठी तरतूद करीत नाही, तर त्याने विश्वास नाकारलेला आहे व तो अविश्वासू मनुष्यापेक्षा वाईट आहे.

( 1 तीम. 5:8 )

6. खून करू नकोस

याबद्दल आपण फारसे काही जोडू शकत नाही, एवढेच की आपण केवळ शारीरिकच नव्हे तर आत्मिकरीत्याही खून करू नये. त्याऐवजी, आपण आपल्या शेजाऱ्यांवर, तसेच आपल्या शत्रूंवरहीप्रीती केली पाहिजे, त्यांना प्रोत्साहन दिले पाहिजे आणि त्यांना यशस्वी होण्यास मदत केली पाहिजे.

7. व्यभिचार करू नकोस

येथे आपण स्वतः येशूचे शब्द उद्धृत करतो.

27 ‘व्यभिचार करू नको,’ म्हणून सांगितले होते हे तुम्ही ऐकले आहे, 28मी तर तुम्हास सांगतो, जो कोणी एखाद्या स्त्रीकडे कामवासनेने पाहतो त्याने आपल्या अंतःकरणात तिच्याशी व्यभिचार केलाच आहे; 29तुझा उजवा डोळा तुला पाप करण्यासाठी प्रवृत्त करीत असेल तर तो उपट आणि फेकून दे; कारण तुझे संपूर्ण शरीर नरकात टाकले जावे यापेक्षा तुझ्या एका अवयवाचा नाश व्हावा हे तुझ्या हिताचे आहे. 30तुझा उजवा हात तुला पाप करण्यासाठी प्रवृत्त करीत असेल तर तो तोडून टाकून दे; कारण तुझे संपूर्ण शरीर नरकात पडावे, यापेक्षा तुझ्या एका अवयवाचा नाश व्हावा हे तुझ्या हिताचे आहे.

( मत्त. 5:27-30 )

आणि प्रेषित पौलाचे शब्दही.

3कारण देवाची इच्छा ही आहे की, तुमचे पवित्रीकरण व्हावे, म्हणजे तुम्ही जारकर्मापासून दूर रहावे 4आणि तुमच्यातील प्रत्येकाला समजावे की, ज्याने त्याने आपल्या देहाला पवित्रतेने व आदरबुद्धीने आपल्या स्वाधीन कसे करून घ्यावे. 5देवाला न ओळखऱ्या परराष्ट्रीयांप्रमाणे वासनेच्या लोभाने करू नये. 6कोणी या गोष्टींचे उल्लंघन करून आपल्या बंधूचा गैरफायदा घेऊ नये कारण प्रभू या सर्व गोष्टींबद्दल शासन करणारा आहे; हे आम्ही तुम्हास आधीच सांगितले होते व बजावलेही होते.

( 1 थेस्स. 4:3-6 )

8. चोरी करू नकोस

कोणतीही वस्तू चोरू नका. दुसऱ्याचा प्रियकर किंवा प्रेयसी हिरावून घेऊ नका. स्वातंत्र्याचा कोणाचाही हक्क, आकाशाखालील कोणाचीही जागा हिरावून घेऊ नका…

ज्याला तुम्ही मजुरीवर ठेवले त्याची मजुरी देण्यास उशीर करू नका.

13आपल्या शेजाऱ्यावर जुलूम करु नका व त्यास लुबाडू नका; मजुराची मजुरी रात्रभर दिवस उजाडेपर्यंत आपल्याजवळ ठेवू नका.

( लेवी. 19:13 )

आणि लक्षात ठेवा.

2दुष्टाईने गोळा केलेली संपत्ती ही कवडी मोलाची असते.

पण धार्मिकता मरणापासून दूर ठेवते.

( नीति. 10:2 )

10चोर, लोभी, दारूबाज, निंदा करणारे किंवा लुबाडणारे ह्यांना देवाच्या राज्याचे वतन मिळणार नाही.

( 1 करिं. 6:10 )

9. आपल्या शेजाऱ्याविरुद्ध खोटी साक्ष देऊ नकोस

किंवा थोडक्यात, खोटे बोलू नका… असे होऊ शकते की कोणीतरी उघडपणे काहीतरी चुकीचे केले आहे असे आपल्याला वाटते, आणि आपण प्रत्यक्षात जे पाहिले किंवा ऐकले त्यापेक्षा जास्त आपल्या बोलण्यात भर घालतो आणि एखाद्याचे आयुष्य उद्ध्वस्त करतो. देव आपल्याला याविषयी सावध करतो.

18जो कोणी मनुष्य आपल्या शेजाऱ्याविरूद्ध खोटी साक्ष देतो.

जसे युद्घात सोटा, तलवार किंवा तीक्ष्ण बाण वापरतात यांसारखा तो आहे.

( नीति. 25:18 )

9खोटी साक्ष देणाऱ्याला शिक्षा झाल्यावाचून राहणार नाही,

पण जो कोणी लबाड्या करतो त्याचा नाश होईल.

( नीति. 19:9 )

25‘म्हणून खोटे सोडून द्या. प्रत्येकाने त्याच्या शेजाऱ्याबरोबर खरे तेच बोलावे कारण आपण एकमेकांचे अवयव आहोत.

( इफि. 4:25 )

1खोटी अफवा पसरवू नकोस; दुष्टाच्या हातात हात घालून अन्यायी साक्षी होऊ नकोस.

( निर्ग. 23:1 )

10. जशी आपल्यावर तशी आपल्या शेजाऱ्यावर प्रीती कर

जुन्या करारात आपल्याला या आज्ञेचा एक साधा दृष्टिकोन दिसतो.

17“तू आपल्या शेजाऱ्याच्या घराचा लोभ धरू नकोस; आपल्या शेजाऱ्याच्या पत्नीचा लोभ धरू नकोस; आपल्या शेजाऱ्याचा दासदासी, बैल, गाढव, किंवा त्याच्या कोणत्याही वस्तूचा लोभ धरु नकोस.”

( निर्ग. 20:17 )

18लोकांनी तुमचे वाईट केलेले विसरून जावे, त्याबद्दल सूड घेण्याचा प्रयत्न करु नका तर आपल्या शेजाऱ्यावर स्वत: सारखी प्रीती करा. मी परमेश्वर आहे!

( लेवी. 19:18 )

तरीही, येशूकडून आपल्याला आधीच माहीत आहे त्याप्रमाणे, ही आज्ञा नियमशास्त्राचा पाया आहे, आणि पौलही याची आठवण करून देतो.

14कारण, ‘जशी आपणावर तशीच आपल्या शेजार्‍यावर प्रीती करा.’ हे एकच वचन पाळल्याने सर्व नियमशास्त्र पूर्णपणे पाळण्यात आले आहे.

( गल. 5:14 )

या आज्ञेचे महत्त्व कितीही सांगितले तरी कमीच आहे. आणि त्याच वेळी ती पूर्ण करणे कठीण आहे. आपल्या आजूबाजूच्या लोकांकडे आपण लक्ष देऊ या. ज्यांना मदतीची गरज आहे त्यांच्यापासून तोंड फिरवू नका. गरजू लोकांना मदत करता येणे हा एक आशीर्वाद आहे.

या जगाच्या संपत्तीकडे पाहणे आपल्यासाठी स्वाभाविक आहे. या जगाच्या बातम्या यशस्वी, श्रीमंत लोकांवर, शेअर्स आणि बाजारांवर केंद्रित असतात… त्यांच्यामागे धावल्याने आपल्यात चिंता, मत्सर, अधीरता निर्माण होते आणि आपण कोरडे पडतो. आणि आपले शेजारी तेथे नसतात. आपले शेजारी बातम्यांमध्ये नसतात. ते अनेकदा गरीब लोक असतात, जे त्यांना मिळणाऱ्या अन्नाबद्दल मनापासून कृतज्ञ असतात, कारण त्यांना ते फारसे मिळत नाही. मरणासन्न मुलाच्या आयुष्याच्या आणखी एका दिवसासाठी ते देवाचे आभार मानतात. मिळालेल्या एका नव्या मित्रासाठी ते देवाची स्तुती करतात, कारण लोक अनेकदा त्यांना टाळतात. उत्तेजनाच्या एका शब्दानेही ते आनंदित होतात, कारण त्यांच्यापैकी काही जण ज्या तुरुंगात आहेत, तेथे असे शब्द त्यांना फारसे मिळत नाहीत. कारण आपला देव या लोकांबरोबर आहे, तसेच आपल्या आजूबाजूच्यांची काळजी घेणाऱ्यांबरोबरही आहे.

17जो कोणी गरीबावर दया करतो तो परमेश्वरास उसने देतो,

आणि तो त्याने जे काही केले त्याची परतफेड करील.

( नीति. 19:17 )

गरजू शेजाऱ्यांना मदत करणे हेच आपल्या आतली पोकळी भरून काढते. आणि तेच आपल्याला देवाच्या अधिक जवळ आणते.

चला, आजूबाजूला पाहू या. आपल्याला सहकारी, कुटुंबातील सदस्य, आपले शेजारी, रस्त्यावरील गरीब लोक दिसतील. आपल्या आजूबाजूच्या या लोकांना आपण मदत केली, तर आपण देवालाच मदत करतो.

35हे तुमचे राज्य आहे, कारण जेव्हा मी भुकेला होतो तेव्हा तुम्ही मला खायला दिले. मी तहानेला होतो तेव्हा तुम्ही मला प्यावयास दिले. मी परका होतो आणि तुम्ही मला आत घेतले 36मी उघडा होतो तेव्हा तुम्ही मला कपडे दिले. मी आजारी होतो, तेव्हा तुम्ही माझी काळजी घेतली. मी तुरूंगात होतो तेव्हा तुम्ही माझ्याकडे आला. 37मग जे नीतिमान आहेत ते उत्तर देतील, प्रभू आम्ही तुला केव्हा भुकेला व तहानेला पाहिले आणि तुला खायला आणि प्यायला दिले? 38आम्ही तुला परका म्हणून कधी पाहिले आणि तुला आत घेतले किंवा आम्ही तुला केव्हा उघडे पाहिले व कपडे दिले? 39आणि तू आजारी असताना आम्ही तुला कधी भेटायला आलो? किंवा तुरूंगात असताना कधी तुझ्याकडे आलो? 40मग राजा त्यांना उत्तर देईल, मी तुम्हास खरे सांगतो येथे असलेल्या माझ्या बांधवातील अगदी लहानातील एकाला तुम्ही केले, तर ते तुम्ही मलाच केले.

( मत्त. 25:35-40 )

12 यासाठी ज्या गोष्टी लोकांनी तुमच्यासाठी कराव्यात असे तुम्हास वाटते त्या सर्व गोष्टी तुम्हीही त्यांच्यासाठी करा, कारण नियमशास्त्राच्या व संदेष्टयांच्या शिकवणीचे सार हेच आहे.

( मत्त. 7:12 )

27 “परंतु तुम्हा ऐकणाऱ्यांस मी सांगतो, तुमच्या शत्रूंवर प्रीती करा. जे तुमचा द्वेष करतात, त्यांचे चांगले करा.

( लूक 6:27 )

या आहेत दहा आज्ञा - देवाने फार पूर्वी आपल्याला दिलेल्या दहा साध्या सूचना. जो आपल्यावर प्रीती करतो आणि आपली काळजी घेतो त्याच्याकडून त्या आपल्याला दिल्या आहेत. आतापासूनच अनुसरण करण्यास सुरुवात करण्यासाठी, आणि ज्याने आपल्याला नियमशास्त्राचा व निष्पाप जीवनाचा खरा अर्थ दाखवला तो ख्रिस्त कोण आहे हे अधिक खोलवर समजून घेण्यासाठी, दहा आज्ञा ही एक चांगली सुरुवात आहे.

येशू ख्रिस्ताचे पृथ्वीवरील जीवन, त्याचे मरण आणि पुनरुत्थान यांचे वर्णन करणारी बायबलमधील शुभवर्तमाने वाचण्याची आम्ही आवर्जून शिफारस करतो.

आणि खाली जुन्या आणि नव्या दोन्ही करारांतील काही वचने दिली आहेत, जी आपले जीवन आणखी व्यवस्थित करण्यास मदत करू शकतात.

9ख्रिस्ताच्या शिक्षणाला चिकटून न राहता जो पुढेपुढेच जातो त्यास देव प्राप्त झाला नाही. जो ख्रिस्ताच्या शिक्षणाला धरून राहतो त्यास पिता व पुत्र या दोघांची प्राप्ती झाली आहे.

( 2 योहा. 1:9 )

14तुम्ही आज्ञांकित मुले होऊन, तुमच्या पूर्वीच्या अज्ञानातील वासनांप्रमाणे स्वतःला वळण लावू नका. 15परंतु तुम्हास ज्याने पाचारण केले तो जसा पवित्र आहे तसे तुम्ही आपल्या सर्व वागण्यात पवित्र व्हा.

( 1 पेत्र. 1:14-15 )

11आम्ही तुम्हास आज्ञा केल्याप्रमाणे शांतीने राहा. आपआपला व्यवसाय करणे आणि आपल्या हातांनी काम करणे याची आवड तुम्हास असावी. 12बाहेरच्या लोकांबरोबर सभ्यतेने वागावे आणि तुम्हास कशाचीही गरज पडू नये.

( 1 थेस्स. 4:11-12 )

आपली संपत्ती खरोखर कशासाठी आहे हे समजून घेणे ही सर्वात कठीण गोष्टींपैकी एक आहे…

13त्या लोकांनी उभारलेले सर्व आगीत भस्मसात होईल,

आणि राष्ट्रे केवळ व्यर्थतेसाठी थकतील, हे सैन्याच्या परमेश्वरा कडून घडून आले नाही काय?

14तरीही जसे पाणी समुद्राला झाकते, तशी पृथ्वी परमेश्वराच्या गौरवाच्या ज्ञानाने भरेल.

( हब. 2:13-14 )

7कारण आपण जगात काहीही आणले नाही आणि आपल्याच्याने या जगातून काहीही बाहेर घेऊन जाता येत नाही. 8जर आपणास अन्न, वस्त्र असल्यास तेवढ्याने आपण संतुष्ट असावे. 9पण जे श्रीमंत होऊ पाहतात ते परीक्षेत आणि सापळ्यात व अति मूर्खपणाच्या आणि हानिकारक अभिलाषांच्या आहारी जाऊन नाश पावतात. 10कारण पैशाचे प्रेम हे सर्व वाईटाचे मूळ आहे. काही लोक त्याची हाव धरल्याने विश्वासापासून दूर गेले आहेत त्यामुळे त्यांनी स्वतःलाच पुष्कळ दुःख करून घेतले आहे.

( 1 तीम. 6:7-10 )

नम्र व्हा आणि स्वतःला अधिक मोठे समजू नका.

6राजासमोर स्वत:ची प्रतिष्ठा मिरवू नको.

आणि थोर अधिकाऱ्यांच्या जागी उभा राहू नको.

7कारण तुझ्यासमोर येणाऱ्या अधिपतीपुढे

तुझा पाणउतारा करण्यापेक्षा,

“वर येऊन बस” असे तुला म्हणावे हे अधिक चांगले आहे.

( नीति. 25:6-7 )

27खूप मध खाणे चांगले नाही,

सन्मानावर सन्मान शोधणे हे तसेच आहे.

( नीति. 25:27 )

2मानवाच्या मुला वनवृक्षाची इतर झाडे त्याच्या फांद्या ह्यांच्या तुलनेत द्राक्षाच्या झाडाची काय श्रेष्ठता आहे? 3तिचे लाकुड घेऊन काही तरी करण्याच्या उपयोगास पडते काय? किंवा त्यावर काही लटकवण्यासाठी खुंटी म्हणून उपयोगात आणतात काय? 4बघा जर ती आगीत इंधन म्हणून उपयोगात आणली नाही. तर अग्नीने जाळून भस्म झाल्यावर उपयोगी वस्तू बनवीण्यास कोणत्याच उपयोगात राहत नाही. 5पाहा ती चांगली असता कोणत्याच उपयोगाची नाही. जळाल्यावरही कोणत्याही कामाची राहणार नाही.

( यहे. 15:2-5 )

6पण तो अधिक कृपा करतो, म्हणून शास्त्रलेख असे म्हणतो की, “देव गर्विष्ठांना विरोध करतो, पण लीनांवर कृपा करतो.” 7म्हणून देवाच्या अधीन रहा; आणि सैतानाला आडवा, म्हणजे तो तुमच्यापासून दूर पळून जाईल. 8तुम्ही देवाच्या जवळ या म्हणजे तो तुमच्याजवळ येईल. अहो पाप्यांनो, तुम्ही हात शुद्ध करा; अहो द्विमनाच्या मनुष्यांनो, अंतःकरणे शुद्ध करा.

( याको. 4:6-8 )

14आता बंधूंनो, आम्ही तुम्हास बोध करतो की, जे अव्यवस्थीत आहेत त्यांना तुम्ही इशारा द्या, जे अल्पधीराचे आहेत त्यांना धीर द्या, अशक्त आहेत त्यांना आधार द्या; सर्वांबरोबर सहनशील असा.

15आणि तुम्ही हे पाहा की, कोणी कोणाला वाईटाबद्दल वाईट असे भरून देऊ नये; पण तुमच्यात एकमेकांसाठी व सर्वसाठी जे चांगले आहे त्याच्या सतत मागे लागा.

18प्रत्येक गोष्टींत उपकार माना कारण तुमच्यासंबधी ख्रिस्त येशूमध्ये देवाची इच्छा हीच आहे.

( 1 थेस्स. 5:14,15,18 )

13तुम्ही तर बंधूंनो, बरे करतांना खचू नका.

( 2 थेस्स. 3:13 )

16परमेश्वर अशा या सहा गोष्टींचा द्वेष करतो,

त्यास अशा सात गोष्टींचा वीट आहेः

17गर्विष्टांचे डोळे, लबाड बोलणारी जीभ,

निरपराध्यांचे रक्त पाडणारे हात,

18मन जे वाईट गोष्टी करण्याच्या योजना आखते,

पाय जे वाईट गोष्टी करायला त्वरेने धाव घेतात,

19लबाड बोलणारा खोटा साक्षी,

आणि जो कोणी भावाभावामध्ये वैमनस्य पेरणारा मनुष्य, ह्या त्या आहेत.

( नीति. 6:16-19 )

22 डोळा शरीराचा दिवा आहे. म्हणून जर तुमचे डोळे निर्दोष असतील तर तुमचे संपुर्ण शरीर प्रकाशमय होईल.

( मत्त. 6:22 )

3मी असे म्हणतो कारण अशी वेळ येईल जेव्हा लोक चांगले शिक्षण सहन करणार नाहीत. त्याऐवजी त्यांच्या स्वतःच्या इच्छांना पूरक असे शिक्षक ते त्यांच्यासाठी जमा करतील.

( 2 तीम. 4:3 )

9पण मूर्खपणाचे वाद, वंशावळ, कलह आणि नियमशास्त्राविषयीची भांडणे टाळीत जा कारण या गोष्टी निरुपयोगी आणि व्यर्थ आहेत.

( तीत. 3:9 )

2आणि या जगाशी समरूप होऊ नका पण तुमच्या मनाच्या नवीनीकरणाने तुमचे रूपांतर होऊ द्या; म्हणजे देवाची उत्तम व त्यास संतोष देणारी परिपूर्ण इच्छा काय आहे ती तुम्ही ओळखावी.

( रोम. 12:2 )

5ह्याच्या कारणास्तव तुम्ही होईल तितका प्रयत्न करून आपल्या विश्वासात सात्विकतेची, सात्विकतेत ज्ञानाची 6ज्ञानात इंद्रियदमनाची, इंद्रियदमनात सहनशीलता आणि सहनशीलतेला सुभक्ती, 7आणि सुभक्तीत बंधुप्रीतीची व बंधुप्रीती मध्ये प्रीतीची भर जोडा.

( 2 पेत्र. 1:5-7 )

15जगावर किंवा जगातील गोष्टींवर प्रीती करू नका. जर कोणी जगावर प्रीती करीत असेल तर त्याच्याठायी पित्याची प्रीती नाही. 16कारण जगात जे सर्व आहे ते, म्हणजे देहाची वासना, डोळ्यांची वासना व संसाराविषयीची फुशारकी ही पित्यापासून नाहीत, तर जगापासून आहेत. 17जग व जगातील वासना नाहीशा होत आहेत. पण जो देवाच्या इच्छेप्रमाणे करतो तो सर्वकाळपर्यंत जगेल.

( 1 योहा. 2:15-17 )

आणि लक्षात ठेवा, तुम्ही जे काही कराल ते अंतःकरणात देवाला ठेवून करा.

1परमेश्वर जर घर बांधीत नाही,

तर तो जे बांधतो ते काम व्यर्थ आहे.

जर परमेश्वर नगर रक्षित नाही,

तर पहारेकरी उभे राहून रक्षण करतात ते व्यर्थ आहे.

2तुम्ही पहाटे लवकर उठता,

रात्री उशीराने घरी येता,

किंवा कठोर परिश्रम करून भाकर खाता हे सर्व व्यर्थ आहे

कारण परमेश्वर आपल्या प्रियजनास लागेल ते झोपेतही देतो.

( स्तोत्र. 127:1-2 )