हामी परमेश्वरलाई कसरी पछ्याउँछौँ? परमेश्वर हामीले कसरी जिउन चाहनुहुन्छ?
जीवनभरि, उमेर बढ्दै जाँदा, हामीमा प्रायः यस्ता विचारहरू आउँछन्: कसरी सही ढङ्गले जिउने, कसरी उचित व्यवहार गर्ने, खुशी कहाँ खोज्ने र जीवनको साँचो अर्थ के हो। हामीले न त महँगा सामानहरूमा, न त आफ्ना उपलब्धिहरूमा सन्तुष्टि पाउँछौँ...
हामीले येशूले हाम्रो जीवन बचाउनुभएकोबारेमा सुनेका छौँ। के यति नै पर्याप्त छ, कि हामी आफैँले पनि केही गर्नुपर्छ?
बाइबलले सृष्टिको सुरुदेखि नै व्यक्तिहरू र जातिहरूको यात्राको वर्णन गर्छ, र यसले परमेश्वर को हुनुहुन्छ, उहाँले हामीलाई किन सृष्टि गर्नुभयो र हामीबाट के अपेक्षा गरिन्छ भन्ने कुराको राम्रो चित्र बनाउन मदत गर्छ। तर आउनुहोस्, सुरुबाटै सुरु गरौँ।
आउनुहोस्, पुरानो करारमा परमेश्वरले मोशाद्वारा हामीलाई दिनुभएका दस आज्ञाहरूलाई हेरौँ। दस आज्ञाहरू हजारौँ वर्षअघि मानिसहरूलाई दिइएका थिए। ती छोटा र सरल छन्, र परमेश्वर हामीबाट के चाहनुहुन्छ भनी जान्न चाहनेहरूका लागि उत्तम सुरुवात हुन्।
- मबाहेक अरू कुनै देवताहरू तिमीहरूका हुनेछैनन्।
- कुनै पनि वस्तुको मूर्तिलाई ननिहुर...
- परमप्रभु तेरा परमेश्वरको नाउँ व्यर्थमा नले।
- शबाथ-दिनलाई पवित्र राखेर सम्झना गर्।
- आफ्ना बुबा र आमाको आदर गर्।
- हत्या नगर्।
- व्यभिचार नगर्।
- चोरी नगर्।
- आफ्नो छिमेकीको विरुद्धमा झूटो गवाही नदे।
- आफ्नो छिमेकीलाई आफूलाई जस्तै प्रेम गर्।
हरेक आज्ञाको विस्तारमा जानुअघि, साँचो परमेश्वरका एकमात्र पुत्र येशू ख्रीष्टले यी आज्ञाहरूबारे के भन्नुभयो भनी जान्न आउनुहोस्, पछिल्लो समयका लेखहरू हेरौँ।
“हे गुरु, व्यवस्थामा सबैभन्दा महान् आज्ञा कुनचाहिँ हो?” येशूले जवाफ दिनुभयो: “ ‘परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरलाई तिमीहरूका सम्पूर्ण हृदयले, सम्पूर्ण प्राणले, र सम्पूर्ण मनले प्रेम गर।’ यही नै पहिलो र सबैभन्दा महान् आज्ञा हो। अनि दोस्रो पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ: ‘तिमीहरूले आफ्ना छिमेकीलाई आफैँलाई जस्तै प्रेम गर।’ सबै व्यवस्था र अगमवक्ताहरू यी दुई आज्ञाहरूमा नै आधारित छन्।”( मत्ती 22:36-40 )
येशूका अनुसार, हामीले हेर्न लागेका यी सबै आज्ञाहरूको आधार अरूप्रतिको प्रेम र हेरचाह हो।
१. मबाहेक अरू कुनै देवताहरू तिमीहरूका हुनेछैनन्। अर्थात्, तैँले परमप्रभु तेरा परमेश्वरलाई आफ्नो सारा हृदयले, सारा प्राणले र सारा मनले प्रेम गर्नुपर्छ।
इतिहासभरि मानिसहरूले चाँदी, सुन, काठ र माटोबाट देवताहरू बनाए र जटिल विधिविधानहरूद्वारा तिनको पूजा गरे, निर्दोष पशुहरू र मानिसहरू, प्रायः नवजात शिशुहरूसमेत बलि चढाए… आधुनिक युगमा सबैभन्दा सामान्य देवता वा मूर्तिहरू धन र शक्ति हुन्। यी मूर्तिहरूको सेवा गर्न, पहिल्यै पर्याप्त भए तापनि हामी केवल अझ बढी पैसा वा शक्ति कसरी पाउने भनेर मात्र सोच्छौँ। हामी अरूलाई सहायता गर्नबाट मुख फर्काउँछौँ, आफ्ना साथीहरू, छिमेकीहरू र खाँचोमा परेकाहरूप्रति दया गुमाउँछौँ। यसको सट्टा, हामीले परमेश्वरलाई पहिलो स्थानमा राख्नुपर्छ। प्रेमलाई पहिलो स्थानमा।
“जसले मलाई भन्दा आफ्ना बुबा वा आमालाई धेरै प्रेम गर्दछ, त्यो मेरो योग्यको हुँदैन; जसले आफ्ना छोरा वा छोरीलाई मलाई भन्दा बढी प्रेम गर्दछ, त्यो मेरो योग्यको हुँदैन। अनि जसले आफ्नो क्रूस बोकेर मेरो पछि लाग्दैन, त्यो मेरो योग्यको हुँदैन। जसले आफ्नो प्राण जोगाउँछ, उसले त्यो गुमाउनेछ; जसले आफ्नो प्राण मेरो निम्ति गुमाउँछ, उसले त्यो पाउनेछ।( मत्ती 10:37-39 )
परमेश्वरलाई प्रेम गर्नु र उहाँलाई पहिलो स्थानमा राख्नुको अर्थ के हो? यदि हामी आफ्नो दैनिक जीवनमा परमेश्वरलाई देख्दैनौँ, उहाँको आवाज सुन्दैनौँ भने, हामी उहाँलाई कसरी प्रेम गर्न सक्छौँ? परमेश्वरलाई हामी कहाँ भेट्टाउन सक्छौँ?
पुरानो करारबाट हाम्रा परमेश्वरलाई बुझ्न सायद अझ गाह्रो छ, जहाँ हाम्रो लागि उहाँको हेरचाहलाई प्रायः कडा नियम र प्रतिबन्धहरूको अर्थहीन सूचीको रूपमा बुझिन्थ्यो। तर येशू हामीलाई हाम्रा पिता, हाम्रा परमेश्वरको साँचो स्वरूप देखाउन पृथ्वीमा आउनुभयो।
यदि तिमीहरूले मलाई चिनेका भए मेरा पितालाई पनि चिन्नेथियौ। अबदेखि उसो तिमीहरूले उहाँलाई चिन्छौ, र उहाँलाई देखेका छौ।”( यूहन्ना 14:7 )
त्यसैले, परमेश्वर को हुनुहुन्छ भनी बुझ्न हामीले नयाँ करारमा येशू ख्रीष्ट, उहाँको जीवन र उहाँको कथाबारे अझ बढी जान्नुपर्छ।
परमेश्वरलाई प्रेम गर्नुको अर्थ के हो?
“तिमीहरूले मलाई प्रेम गर्छौ भने मेरा आज्ञाहरू मान्नेछौ।( यूहन्ना 14:15 )
र येशू आफैँले पनि त्यसै गर्नुभयो। आफूले पितालाई प्रेम गर्नुहुन्छ भनी संसारलाई देखाउन उहाँ क्रूसमा मर्नुभयो, किनकि पिताले उहाँलाई त्यसो गर्न भन्नुभएको थियो।
तर म पितालाई प्रेम गर्छु, र उहाँले मलाई दिनुभएका आज्ञाहरू मैले ठिकसँग पालन गर्छु भनी संसारले जान्नुपर्छ। “उठ, हामी यहाँबाट जाऔँ।”( यूहन्ना 14:31 )
आउनुहोस्, पृथ्वीमा परमेश्वरको प्रतिनिधित्व गर्न आउनुभएका येशूप्रति हाम्रो प्रेम देखाऔँ। प्रेमको साँचो अर्थ बुझ्न उहाँका कामहरूको अध्ययन गरौँ। र यस्तो प्रेमको परिणाम उहाँका आज्ञाहरूको पालन हुनेछ।
प्रिय मित्रहरू हो, हामी एक-अर्कालाई प्रेम गरौँ; किनकि प्रेम परमेश्वरबाट आउँछ। हरेक जसले प्रेम गर्छ, त्यो परमेश्वरबाट जन्मेको हो, र त्यसले परमेश्वरलाई जान्दछ।( 1 यूहन्ना 4:7 )
२. कुनै पनि वस्तुको मूर्तिलाई ननिहुर
आफ्ना निम्ति खोपेर माथि आकाशको, तल पृथ्वीको, र पानी मुनिको कुनै पनि वस्तुको कुनै मूर्ति नबनाउनू। तिनीहरूका सामु ननिहुरनू अथवा तिनीहरूको आराधना नगर्नू; किनकि म, याहवेह तेरा परमेश्वर, डाह गर्ने परमेश्वर हुँ; मलाई घृणा गर्नेहरूका पापको दण्ड तिनीहरूका छोराछोरीका तेस्रो र चौथो पुस्तामाथि दिन्छु; तर मलाई प्रेम गर्ने र मेरा आज्ञाहरू पालन गर्नेका हजारौँ पुस्तामाथि प्रेम देखाउँछु।( प्रस्थान 20:4-6 )
आफ्नै आँखाले देख्ने कुनै कुराको पूजा गर्ने प्रलोभनको प्रतिरोध गर्नु निकै गाह्रो हुन्छ। मूर्तिहरूका प्रतिमा बनाउनुबाहेक, हामी सन्तहरूका तस्बिरहरूको अगि निहुरिन, येशू ख्रीष्ट र उहाँकी आमा मरियमको चित्रलाई चुम्बन गर्न रुचाउँछौँ। अनि यसले हामीलाई परमेश्वर को हुनुहुन्छ भन्नेबारे गलत धारणातर्फ लैजान्छ… हाम्रा परमेश्वर मण्डलीमा भएको त्यो तस्बिर होइन, जुन जल्न वा चोरी हुन सक्छ। परमेश्वर बाइबल, तोराह, कुरान वा अरू कुनै पुस्तक वा धर्मशास्त्र होइन।
यदि हामी आफ्नो प्रेम, विश्वास र आशा कुनै वस्तुको प्रतिमामा राख्छौँ भने, त्यो प्रतिमा हराएपछि हाम्रो आशा पनि मर्नेछ। हामी बिर्सन्छौँ कि परमेश्वरलाई कसैले कहिल्यै देखेको छैन। येशू ख्रीष्ट कस्तो देखिनुहुन्थ्यो भनेर कसैलाई थाहा छैन। यदि येशूको शारीरिक रूप त्यति महत्त्वपूर्ण हुन्थ्यो भने, के परमेश्वरले बाइबलमा उहाँको विस्तृत वर्णन दिनुहुने थिएन र?...
वास्तविक जीवनमा येशू हामीले उहाँका कुनै पनि तस्बिरमा देखेजस्तो देखिनुहुन्थ्यो भन्ने सम्भावना कम छ। किनकि उहाँको रूपमा कुनै विशेष कुरा थिएन… येशूलाई उहाँको बाहिरी रूपका कारण चिनिनु र सम्झिनु भनिएको होइन। यहाँ अगमवक्ता यशैयाद्वारा आउनुहुने मसीह बारे दिइएको वर्णन छ।
ऊ उहाँको सामु कलिलो टुसाजस्तो, र सुक्खा जमिनबाट निस्केको जराजस्तो हुर्कियो। ऊसँग हामीलाई आकर्षित गर्न कुनै सुन्दरता वा शोभा थिएन; उसको अनुहारमा हामीलाई मनपर्ने केही कुरा थिएन।( यशैया 53:2 )
परमेश्वर चाहनुहुन्न कि हामी कुनै पनि वस्तुको प्रतिमाको पूजा गरौँ। बरु, उहाँ चाहनुहुन्छ कि हामीले जानौँ, परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ र परमेश्वर हामीभित्र वास गर्न सक्नुहुन्छ। उहाँसँग कुरा गर्न र उहाँसँग रहन हामीलाई कुनै वस्तु राख्नु वा प्रतिमा हेर्नु पर्दैन। गरिब र धनी, स्वस्थ र अपाङ्गता भएका मानिसहरू, सबैको परमेश्वरसम्म समान पहुँच छ।
जसले प्रेम गर्दैन, त्यसले परमेश्वरलाई चिनेको हुँदैन; किनकि परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ।( 1 यूहन्ना 4:8 )
अनि यसरी नै हामीप्रति परमेश्वरको प्रेम हामी जान्दछौँ र त्यसैमा भर पर्दछौँ। परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ, जो प्रेममा जिउँछ, त्यो परमेश्वरमा जिउँछ, र परमेश्वर त्यसमा जिउनुहुन्छ।( 1 यूहन्ना 4:16 )
हामी परमेश्वरलाई सदासर्वदा हामीसँग रहन निम्तो दिन्छौँ, र कुनै कुराले पनि हामीलाई उहाँबाट अलग गर्न सक्दैन।
३. परमप्रभु तेरा परमेश्वरको नाउँ व्यर्थमा नले
तैँले याहवेह, आफ्ना परमेश्वरको नामको गलत प्रयोग नगर्नू; किनकि उहाँको नाम व्यर्थैमा लिनेलाई याहवेहले निर्दोष ठहराउनुहुनेछैन।( प्रस्थान 20:7 )
यस सन्दर्भमा "नाउँ" को अर्थ स्वरूप र प्रतिष्ठा हो। परमप्रभु हाम्रा परमेश्वरलाई गलत ढङ्गले व्याख्या गर्नु र गलत बुझ्नु निकै सजिलो छ। यदि हामी बारम्बार "परमेश्वरको कसम…", "हे भगवान्, यो त…", "परमेश्वरले मसँग यस्तो गर्नुभयो…", "परमेश्वर त परीकथाको झूट हो" जस्ता कुरा सुनिरहन्छौँ, वा आफैँ परमेश्वरको नाउँको दुरुपयोग गर्छौँ, अर्थ नराखी मात्र बोल्दा पनि, हामी पवित्र र शक्तिशाली परमेश्वरको अर्थ गुमाउँछौँ। अनि त्यससँगै उहाँलाई भेट्टाउने आशा पनि गुमाउँछौँ।
“ ‘तिमीहरूले मेरो नाममा झूटो शपथ खाएर आफ्ना परमेश्वरको नाम अपवित्र नतुल्याउनू। म नै याहवेह हुँ।( लेवी 19:12 )
सेनाहरूका याहवेह घोषणा गर्नुहुन्छ, ‘म यस श्रापलाई बाहिर पठाउनेछु र यो चोरको घरमा र मेरो नाममा झूटो शपथ खानेको घरमा पस्नेछ। यो श्राप त्यस घरमा रहनेछ; अनि यसले त्यस घरलाई त्यसका काठ र ढुङ्गाहरू दुवैलाई नष्ट गर्नेछ।’ ”( जकरिया 5:4 )
४. शबाथ-दिनलाई पवित्र राखेर सम्झना गर्
बाइबलमा शबाथबारे हामीलाई के थाहा छ?
मेरो र तिनीहरूको बीचमा एउटा चिन्हको रूपमा मैले तिनीहरूलाई मेरा शब्बाथ दिनहरू पनि दिएँ, ताकि म याहवेहले नै ती शब्बाथहरूलाई पवित्र बनाएको हुँ भनी तिनीहरूले जानून्।( इजकिएल 20:12 )
शब्बाथ दिनमा कुनै भारी तिमीहरूका घरबाट बाहिर ननिकाल अथवा शब्बाथ दिनमा कुनै काम नगर; अनि मैले तिमीहरूका पितापुर्खाहरूलाई आज्ञा गरेझैँ शब्बाथ दिनलाई पवित्र राख। तर तिनीहरूले यो कुरा सुनेनन् अथवा ध्यानै दिएनन्; तिनीहरू हठी थिए र तिनीहरूले न सुन्न चाहे न त अनुशासनमा नै ध्यान दिए। याहवेह भन्नुहुन्छ, तर यदि तिमीहरूले मेरा आज्ञाहरू पालन गर्यौ भने, र शब्बाथ दिनमा यस सहरका मूलढोकाहरूबाट कुनै भारी ल्याएनौ र कुनै काम नगरी शब्बाथ दिनलाई पवित्र मान्यौ भने,( यर्मिया 17:22-24 )
अनि यो पनि।
“यदि तिमीहरूले आफ्ना खुट्टाहरूलाई शब्बाथ दिन उल्लङ्घन गर्नबाट, र मेरो पवित्र दिनमा आफूखुशी गर्नबाट रोक्यौ भने, तिमीहरूले शबाथ दिनलाई प्रसन्नता, र याहवेहको पवित्र दिनलाई आदरणीय ठान्यौ, र तिमीहरूले आफ्ना इच्छाअनुसार नचली, आफ्नो इच्छाअनुसार नगरी, अथवा व्यर्थको कुरा नबोलेर त्यस दिनलाई चाहिँ आदर गर्यौ भने,( यशैया 58:13 )
शबाथ हामीलाई दैनिक दिनचर्याबाट विश्राम लिन, गर्नुपर्ने काम वा कुराहरूको चिन्ता नगर्न र यस संसारको बोझबाट आफ्नो मनलाई मुक्त गर्न दिइएको थियो… तर निश्चय नै हामीले हजारौँ वर्षदेखि शबाथको दुरुपयोग गरिरहेका छौँ… हाम्रो मनबाट बोझ उतार्न र परमेश्वरसम्मको बाटो खुला गर्न मदत गर्नुपर्ने आज्ञालाई मानिसहरूले अरूलाई दण्ड दिने माध्यमको रूपमा प्रयोग गरे।
फरिसीहरू र व्यवस्थाका शिक्षकहरूले येशूलाई दोष लगाउनको लागि निहुँ खोजिरहेका थिए। त्यसकारण कतै उहाँले शब्बाथ दिनमा पनि निको पार्ने काम गर्नुहुन्छ कि भनी चियो गरिरहेका थिए।( लूका 6:7 )
माथि उल्लेख गरिएझैँ, यो आफ्नो वा आफ्नो व्यवसायको लागि फाइदा खोज्ने दिन होइन। तर काम गर्न नमिल्ने दिनमा कसैलाई हाम्रो सहायता चाहियो भने के गर्ने?
त्यसपछि येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “म तिमीहरूलाई सोध्छु, शब्बाथको दिनमा के गर्नु उचित हुन्छ: असल गर्नु वा खराब गर्नु, जीवन बचाउनु कि नष्ट पार्नु?”( लूका 6:9 )
उहाँले चारैतिर ती सबैलाई हेर्दै त्यस मानिसलाई भन्नुभयो, “तिम्रो हात सीधा पार।” त्यसले त्यो सीधा पार्यो, र त्यसको हात पूर्ण रूपले निको भइहाल्यो।( लूका 6:10 )
आउनुहोस्, शनिबारलाई यस्तो दिनको रूपमा राखौँ, जुन दिन हामी काम गर्दैनौँ वा आफ्नो लागि कुनै फाइदा खोज्दैनौँ। तर शनिबार पनि यदि त्यसले अरू कसैलाई सहायता गर्छ भने हामी कामबाट पन्छिनेछैनौँ।
५. आफ्ना बुबा र आमाको आदर गर्
हामी हुर्कँदै जाँदा, हाम्रो जीवनमा आमाबुबाको भूमिका र हिस्सा घट्दै जान्छ। अब हामी ठूला भइसकेपछि, आमाबुबाले हामीलाई केही सिकाउँदा उहाँहरू वास्तवमा सही हुनुहुन्थ्यो भनी अझ राम्ररी बुझ्छौँ, तर यो बुझ्न हामीलाई उहाँहरू र हाम्रो बीचको उमेरको अन्तरजति नै वर्ष लाग्छ। अनि अहिले उहाँहरू बूढो हुँदै जाँदा, उहाँहरूलाई हिँड्न, सुत्न र सास फेर्नसमेत गाह्रो हुँदै गएको छ, र उहाँहरूले सुन्न मन पराउने आफ्ना छोराछोरीहरूको हाँसो ती छोराछोरीहरूसँगै घरबाट टाढा गइसकेको छ। अनि हामी अझै पनि उहाँहरूको शोक बुझ्नबाट वर्षौं पछाडि छौँ।
परमेश्वरले हामीलाई प्रेम गर्नुहुन्छ, तर उहाँले हाम्रा आमाबुबालाई पनि प्रेम गर्नुहुन्छ र उहाँहरूको भलो चाहनुहुन्छ। त्यसैले आउनुहोस्, उहाँलाई सहायता गरौँ, र हामीलाई उदारतापूर्वक आफ्नो प्रेम दिनुहुनेहरूलाई थोरै प्रेम दिऔँ, र उहाँहरूको बुढेसकाल, जुन हामी आफैँले पनि चाँडै भेट्नेछौँ, कम्तीमा अलिकति भए पनि उज्यालो बनाउन मदत गरौँ।
यदि कसैले आफन्तहरूको, खासगरी आफ्नै परिवारको खाँचो पूरा गर्दैन भने त्यसले विश्वासलाई इन्कार गरेको छ, र त्यो विश्वास नगर्नेभन्दा पनि खराब हुन्छ।( 1 तिमोथी 5:8 )
६. हत्या नगर्
यसमा हामीले थप्न सक्ने कुरा धेरै छैन, बाहेक यति कि हामीले शारीरिक रूपमा मात्र होइन, आत्मिक रूपमा पनि हत्या गर्नुहुँदैन। बरु, हामीले आफ्ना छिमेकीहरूलाई मात्र होइन, आफ्ना शत्रुहरूलाईपनि प्रेम गर्नुपर्छ, तिनीहरूलाई उत्साह दिनुपर्छ र सफल हुन सहायता गर्नुपर्छ।
७. व्यभिचार नगर्
यहाँ हामी येशू आफैँको वचन उद्धृत गर्छौँ।
“तिमीहरूले ‘व्यभिचार नगर्नू’ भनेको सुनेका छौ। तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, जसले कुनै स्त्रीलाई कुदृष्टि लगाउँछ, उसले आफ्नो हृदयमा त्यससित व्यभिचार गरिसकेको हुन्छ। यदि तिम्रो दाहिने आँखाले तिमीलाई पाप गर्न लगाउँछ भने त्यसलाई निकालेर फ्याँकिदेऊ। किनकि तिम्रो सम्पूर्ण शरीर नरकको आगोमा फालिनुभन्दा त तिम्रो शरीरको एउटा अङ्ग गुमाउनु तिम्रो लागि असल हुन्छ। अनि यदि तिम्रो दाहिने हातले तिमीलाई पाप गर्न लगाउँछ भने त्यसलाई काटेर फालिदेऊ। किनकि तिम्रो सम्पूर्ण शरीर नरकको आगोमा जानुभन्दा त तिम्रो शरीरको एउटा अङ्ग गुमाउनु तिम्रो लागि असल हुन्छ।( मत्ती 5:27-30 )
अनि प्रेरित पावलबाट पनि।
परमेश्वरको इच्छा यही हो, कि तिमीहरू पवित्र होओ; हरेक जन पवित्र र आदरणीय भएर आफ्नो शरीरलाई नियन्त्रणमा राख्न सिक। तिमीहरू अनैतिक यौन सम्बन्धबाट अलग बस। तिमीहरू परमेश्वरलाई नचिन्नेहरूजस्ता कामुकताको कामवासनामा नबस। यस विषयमा कसैले पनि आफ्ना दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई खराबी नगरोस्, न त कुनै फाइदा उठाओस्। यस्ता पाप गर्ने सबैलाई हामीले पहिल्यै तिमीहरूलाई भनेझैँ र चेतावनी दिएझैँ, प्रभुले सजाय दिनुहुनेछ।( 1 थेसलोनिकी 4:3-6 )
८. चोरी नगर्
कुनै पनि चीज चोरी नगर्नुहोस्। कसैको प्रेमी वा प्रेमिका चोरी नगर्नुहोस्। स्वतन्त्रताको अधिकार, आकाशमुनिको ठाउँ, कुनै पनि अधिकार चोरी नगर्नुहोस्…
तपाईंले काममा लगाएको मानिसको ज्याला दिन ढिलो नगर्नुहोस्।
“ ‘तिमीहरूले आफ्ना छिमेकीलाई शोषण नगर्नू, अथवा नलुट्नू। “ ‘तिमीहरूका ज्यालादारी मानिसको ज्याला रातभरि रोकेर नराख्नू।( लेवी 19:13 )
अनि सम्झनुहोस्।
अन्यायसँग कमाएको धन केही मूल्यको हुँदैन, तर धार्मिकताले मृत्युबाट छुटाउँछ।( हितोपदेश 10:2 )
न चोरहरू, न लोभीहरू, न मतवालाहरू, न निन्दा गर्नेहरू, न त लुटाहाहरू परमेश्वरको राज्यको हकदार हुनेछन्।( 1 कोरिन्थी 6:10 )
९. आफ्नो छिमेकीको विरुद्धमा झूटो गवाही नदे
अथवा छोटकरीमा भन्दा, झूट नबोल्नुहोस्… कहिलेकाहीँ यस्तो हुन सक्छ, जब हामीलाई लाग्छ कि कसैले स्पष्ट रूपमा केही गलत गर्यो, र हामीले वास्तवमा देखेको वा सुनेकोभन्दा बढी कुरा आफ्ना शब्दहरूमा थपेर कसैको जीवन बर्बाद गरिदिन्छौँ। परमेश्वरले हामीलाई यसबारे चेतावनी दिनुहुन्छ।
आफ्नो छिमेकीको विरुद्धमा झूटो साक्षी दिने मानिस मुङ्ग्रो र तरवार वा तीखो काँडजस्तै हो।( हितोपदेश 25:18 )
झूटो गवाही दिने दण्ड नपाई उम्कनेछैन; र झूटो कुरा गर्ने नष्ट हुनेछ।( हितोपदेश 19:9 )
यसकारण झूटलाई त्यागेर तिमीहरू प्रत्येकले आफ्ना छिमेकीसँग सत्य बोल्नुपर्छ; किनकि हामी सबै एउटै शरीरका अङ्गहरू हौँ।( एफिसी 4:25 )
“तैँले झूटो कुरा नफैलाउनू। झूटो साक्षी बनेर दुष्ट मानिसलाई नसघाउनू।( प्रस्थान 23:1 )
१०. आफ्नो छिमेकीलाई आफूलाई जस्तै प्रेम गर्
पुरानो करारमा हामी यस आज्ञाको सरल दृष्टिकोण देख्छौँ।
तैँले तेरा छिमेकीको घरको लालच नगर्नू। तैँले आफ्नो छिमेकीको पत्नीको लालच नगर्नू, अथवा आफ्नो छिमेकीको सेवक वा सेविका, गोरु वा गधा, अथवा त्यससित भएको कुनै कुराको पनि लालच नगर्नू।”( प्रस्थान 20:17 )
“ ‘आफ्ना मानिसहरूका विरुद्धमा बदला नलिनू, अथवा डाह नगर्नू; तर आफ्ना छिमेकीलाई आफूलाई झैँ प्रेम गर्नू; म नै याहवेह हुँ।( लेवी 19:18 )
तापनि, येशूबाट हामीलाई पहिल्यै थाहा भएझैँ, यो आज्ञा व्यवस्थाको जग हो, जसको सम्झना पावलले पनि गराउँछन्।
किनकि सम्पूर्ण व्यवस्था यही एउटै आज्ञामा पूरा भएको छ: “तिमीले आफ्नो छिमेकीलाई आफूलाई झैँ प्रेम गर।”( गलाती 5:14 )
यस आज्ञाको महत्त्वलाई जति भने पनि कम हुन्छ। अनि साथसाथै यसलाई पूरा गर्न गाह्रो पनि छ। आउनुहोस्, हाम्रो वरिपरि भएकाहरूप्रति सचेत रहौँ। सहायता चाहिनेहरूबाट मुख नफर्काऔँ। खाँचोमा परेकाहरूलाई सहायता गर्न पाउनु एउटा आशिष् हो।
यस संसारको धनसम्पत्तितिर हेर्नु हाम्रो लागि स्वाभाविक हो। यस संसारका समाचारहरू सफल, धनी मानिसहरू, सेयर र बजारहरूमा केन्द्रित हुन्छन्… तिनीहरूलाई पछ्याउँदा हामीमा चिन्ता, ईर्ष्या र अधैर्य आउँछ, र हामी भित्रैबाट सुक्दै जान्छौँ। अनि हाम्रा छिमेकीहरू त्यहाँ हुँदैनन्। हाम्रा छिमेकीहरू समाचारमा हुँदैनन्। तिनीहरू प्रायः ती गरिबहरू हुन्, जो आफूले पाएको खानाका लागि साँच्चै कृतज्ञ हुन्छन्, किनकि तिनीहरूले धेरै पाउँदैनन्। तिनीहरू आफ्नो मर्न लागेको बच्चाको जीवनमा थपिएको एक दिनका लागि परमेश्वरलाई धन्यवाद दिन्छन्। तिनीहरू पाएको नयाँ साथीका लागि परमेश्वरको प्रशंसा गर्छन्, किनकि मानिसहरू प्रायः तिनीहरूलाई बेवास्ता गर्छन्। प्रोत्साहनको एउटै शब्दले पनि तिनीहरू खुशी हुन्छन्, किनकि तिनीहरूमध्ये कोही रहेको झ्यालखानामा तिनीहरूले यस्ता शब्द धेरै पाउँदैनन्। किनकि हाम्रा परमेश्वर यिनै मानिसहरूसँग हुनुहुन्छ, र आफ्नो वरिपरिकाहरूको वास्ता गर्नेहरूसँग पनि।
गरिबहरूप्रति दयालु हुनेले याहवेहलाई सापट दिन्छ, र उहाँले तिनीहरूको कामको प्रतिफल फिर्ता दिनुहुनेछ।( हितोपदेश 19:17 )
खाँचोमा परेका छिमेकीहरूलाई सहायता गर्नुले नै हाम्रो भित्रको रित्तोपन भर्छ। अनि यसैले हामीलाई परमेश्वरको नजिक ल्याउँछ।
आउनुहोस्, वरिपरि हेरौँ। हामी सहकर्मीहरू, परिवारका सदस्यहरू, हाम्रा छिमेकीहरू र सडकमा भएका गरिबहरूलाई देख्नेछौँ। यदि हामी आफ्नो वरिपरिका यी मानिसहरूलाई सहायता गर्छौँ भने, हामी परमेश्वरलाई सहायता गर्छौँ।
किनकि म भोकाएको थिएँ, र तिमीहरूले मलाई केही खानेकुरा दियौ। म तिर्खाएको थिएँ, र तिमीहरूले मलाई केही पिउने कुरा दियौ। म परदेशी थिएँ, र तिमीहरूले मलाई भित्र स्वागत गर्यौ, मलाई वस्त्रको खाँचो थियो, र तिमीहरूले मलाई पहिर्यायौ। म बिरामी थिएँ, र तिमीहरू मलाई हेर्न आयौ। म झ्यालखानामा थिएँ, र तिमीहरू मलाई भेट्न आयौ।’ “तब ती धर्मीहरूले उनलाई जवाफ दिनेछन्, ‘हे प्रभु, हामीले तपाईंलाई कहिले भोकाएका देख्यौँ र खुवायौँ, अथवा तिर्खाएका देख्यौँ र पिउन दियौँ? हामीले तपाईंलाई कहिले परदेशी देख्यौँ, र भित्र स्वागत गर्यौँ अथवा वस्त्रको अभावमा पहिर्यायौँ? हामीले तपाईंलाई कहिले बिरामी वा झ्यालखानामा देख्यौँ, र तपाईंलाई भेट्न गयौँ?’ “राजाले जवाफ दिनेछन्, ‘म तिमीहरूलाई साँच्चै भन्दछु, तिमीहरूले मेरा यी मानिसहरूमध्ये सानोभन्दा सानोलाई जे गर्यौ, त्यो तिमीहरूले मलाई नै गर्यौ।’( मत्ती 25:35-40 )
यसकारण हरेक कुरामा, अरूहरूप्रति त्यही व्यवहार गर, जुन तिमीहरूले पनि अरूहरूबाट चाहन्छौ। किनकि व्यवस्था र अगमवक्ताहरूको शिक्षाको सारांश यही हो।( मत्ती 7:12 )
“तर मेरा कुरा सुन्नेहरूलाई म भन्दछु: आफ्ना शत्रुहरूलाई प्रेम गर; तिमीहरूलाई घृणा गर्नेहरूलाई भलाइ गर।( लूका 6:27 )
यी नै दस आज्ञाहरू हुन्, परमेश्वरले धेरै पहिले हामीलाई दिनुभएका दस सरल निर्देशनहरू। यी हामीलाई प्रेम गर्नुहुने र हाम्रो हेरचाह गर्नुहुनेबाट दिइएका हुन्। दस आज्ञाहरू अहिलेदेखि नै पालन गर्न सुरु गर्ने र ख्रीष्ट को हुनुहुन्छ भनी अझ गहिरो रूपमा बुझ्ने राम्रो सुरुवात हो, जसले हामीलाई व्यवस्था र पापरहित जीवनको साँचो अर्थ देखाउनुभयो।
हामी बाइबलको सुसमाचार पढ्न जोडदार सिफारिस गर्छौँ, जसले येशू ख्रीष्टको जीवन, मृत्यु र पुनरुत्थान अनि उहाँको पार्थिव जीवनको वर्णन गर्छ।
अनि तल पुरानो र नयाँ दुवै करारका केही उद्धरणहरू छन्, जसले हाम्रो जीवनलाई अझ सुधार्न मदत गर्न सक्छन्।
हरेक जसले बाटो बिराएर अन्यत्र जाँदछ, त्यो ख्रीष्टको शिक्षामा स्थिर रहँदैन, त्यससँग परमेश्वर हुनुहुन्न; ख्रीष्टको शिक्षामा रहिरहने सबैसँग पिता र पुत्र दुवै हुनुहुन्छ।( 2 यूहन्ना 1:9 )
आज्ञाकारी बालबालिकाहरू भएका हुनाले अबोध अवस्थामा हुँदा तिमीहरूसित पहिले भएको दुष्ट अभिलाषाअनुरूप नचल; तर तिमीहरूलाई बोलाउनुहुने पवित्र हुनुभएझैँ, तिमीहरू पनि तिमीहरूले गर्ने सबै कुरामा पवित्र होओ।( 1 पत्रुस 1:14-15 )
तिमीहरूले शान्तिपूर्ण जीवन जिउने लक्ष्य बनाओ। हामीले तिमीहरूलाई आदेश दिएझैँ, आफ्नै कामधन्धामा मन लगाउने र आफ्नै हातले काम गर्ने गर, ताकि तिमीहरूको दैनिक जीवनको कारण तिमीहरूले बाहिरका मानिसहरूबाट आदर पाउन सक, र तिमीहरू कसैमाथि आफ्ना आवश्यकताका लागि निर्भर हुन नपरोस्।( 1 थेसलोनिकी 4:11-12 )
सबैभन्दा कठिन कुराहरूमध्ये एउटा हो, हाम्रो धनसम्पत्ति वास्तवमा केका लागि हो भनी बुझ्नु…
के सेनाहरूका याहवेहले यो निश्चय गरिसक्नुभएको होइन? कि मानिसहरूका मेहनत आगोमा दाउराजस्तै भस्म हुनलाई मात्र हो। त्यसैले राष्ट्रहरूले व्यर्थमा परिश्रम गरेर आफूलाई थकित तुल्याउँछन्? किनकि समुद्र पानीले भरिएझैँ, याहवेहको महिमाको ज्ञानले पृथ्वी भरिनेछ।( हबकूक 2:13-14 )
किनकि हामीले यस संसारमा न केही ल्यायौँ, न त यसबाट केही लिएर जानेछौँ। तर यदि हामीसित खानेकुरा र लगाउने कुराहरू छन् भने हामी त्यसैमा सन्तुष्ट रहन सक्नुपर्छ। जो धनी हुन चाहन्छन्, तिनीहरू परीक्षा र पासोमा फस्छन्; अनि धेरै मूर्ख र हानिकारक इच्छाहरूमा फस्छन्, जसले मानिसहरूलाई बरबादी र सर्वनाशमा डुबाउँछन्। किनकि रुपियाँपैसाप्रतिको प्रेम नै सबै खराबीको जरा हो। कति मानिसहरू रुपियाँपैसाको लोभमा परेर विश्वासबाट पछि हटेका छन्, र धेरै पीडाहरूले आफूलाई छेडेका छन्।( 1 तिमोथी 6:7-10 )
नम्र हुनुहोस् र आफूलाई ठूलो नठान्नुहोस्।
राजाको उपस्थितिमा तिमीले आफूलाई उच्च नपार, र महान् व्यक्तिहरूको बीचमा आफ्नो स्थानको दाबी नगर। तिनले तिमीलाई भारदारहरूका सामु अनादर गर्नुभन्दा, तिमीलाई “यहाँ माथितिर आऊ” भनिनुचाहिँ असल हुन्छ। तिमीले आफ्नो आँखाले देखेका कुरा( हितोपदेश 25:6-7 )
धेरै मह खानु असल होइन, न त आफ्नै मान खोज्नु सम्मानजनक हो।( हितोपदेश 25:27 )
“हे मानिसको छोरा, दाखको बोटको दाउरा जङ्गलमा भएका रूखहरूका हाँगाभन्दा कसरी असल हुन्छ? के कुनै उपयोगी चीज बनाउनका निम्ति दाखको बोटबाट कहिल्यै काठ निकालिन्छ र? के मानिसहरूले दाखको बोटबाट केही झुण्ड्याउनका निम्ति किला बनाउँछन् र? अनि त्यसलाई दाउराको रूपमा आगोभित्र फ्याँकेपछि त्यसका दुवैतिर टुप्पो र फेद आगोले जलेर बीचको भागसमेत कोइला बन्छ भने के त्यो कुनै कामको निम्ति उपयोगी हुन्छ? यदि त्यो सिङ्गो हुँदा कुनै पनि कामको निम्ति उपयोगी हुँदैन भने, जब त्यसलाई आगोले जलाएर कोइला बनिएपछि त्यो कुनै उपयोगी कुरा बनिनलाई झन् कति कम उपयोगी हुन्छ होला?( इजकिएल 15:2-5 )
तर उहाँले हामीलाई अझ बढी अनुग्रह गर्नुहुन्छ। यसकारण पवित्र धर्मशास्त्रमा लेखिएको छ: “परमेश्वरले अहङ्कारीहरूको विरोध गर्नुहुन्छ, तर नम्रहरूलाई अनुग्रह दिनुहुन्छ।” यसकारण आफूलाई परमेश्वरकहाँ सुम्पिदेओ। शैतानको विरोध गर, र त्यो तिमीहरूदेखि भाग्नेछ। परमेश्वरको नजिक आओ र उहाँ पनि तिमीहरूको नजिक आउनुहुनेछ। हे पापीहरू हो, आफ्ना हातहरू शुद्ध पार! हे दोमनका मानिसहरू हो, आफ्ना हृदय शुद्ध पार!( याकोब 4:6-8 )
दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरू हो, हामी तिमीहरूलाई आग्रह गर्दछौँ, अल्छेहरूलाई चेतावनी देओ, डराएकाहरूलाई उत्साह देओ; अनि कमजोरहरूलाई सहायता गर, र सबैसँग सहनशील होओ। यस विषयमा ध्यान देओ, कसैले पनि खराबीको बदला खराबी नगरोस्, तर एक-आपसमा साथै अरू सबैसँग सधैँ भलाइ गर्ने प्रयास गर। हरेक परिस्थितिमा धन्यवाद देओ; किनकि ख्रीष्ट येशूमा तिमीहरूको लागि परमेश्वरको इच्छा यही हो।( 1 थेसलोनिकी 5:14,15,18 )
अनि दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरू हो, तिमीहरूचाहिँ भलाइ गर्नमा कहिल्यै नथाक।( 2 थेसलोनिकी 3:13 )
यी छ वटा कुराहरू याहवेहले घृणा गर्नुहुन्छ, सात वटा कुराहरू उहाँमा तुच्छ छन्: अहङ्कारी आँखा, झूटो बोल्ने जिब्रो, निर्दोषको रगत बगाउने हात, दुष्ट युक्ति रच्ने हृदय, खराबी काम गर्न झट्टै अग्रसर हुने पाउहरू, असत्य थुपार्ने झूटो साक्षी र समुदायको बीचमा कलह उठाउने मानिस।( हितोपदेश 6:16-19 )
“शरीरको बत्ती आँखा हो। यदि तिमीहरूका आँखा स्वस्थ छ भने तिमीहरूको सम्पूर्ण शरीर ज्योतिले पूर्ण हुन्छ।( मत्ती 6:22 )
किनकि यस्तो समय आउनेछ, जब मानिसहरू साँचो शिक्षालाई नसहने हुनेछन्; यसको सट्टा तिनीहरूले आफ्नै इच्छा पूरा गर्नलाई आफ्ना निम्ति शिक्षकहरू थुपार्नेछन्; जसले तिनीहरूका चिलाउने कानले सुन्न चाहेका कुराहरू भन्नेछन्।( 2 तिमोथी 4:3 )
तर मूर्खतापूर्ण विवादहरू, वंशावलीहरूका महानताको बारेमा कुरा गर्न, व्यवस्थाबारे तर्कवितर्क गर्न र झगडाहरूबाट अलग बस; किनकि यी बेफाइदा र व्यर्थका हुन्।( तीतस 3:9 )
यस संसारको रीतिमा नचल, तर आफ्नो मनमा नयाँ भई परिवर्तित हुँदैजाओ; तब मात्र तिमीहरूले परमेश्वरको असल, मनपर्दो र सिद्ध इच्छा के हो, सो जाँच गर्न र स्वीकार गर्न सक्नेछौ।( रोमी 12:2 )
यसैको निम्ति नै आफ्नो विश्वासमा सद्गुण र सद्गुणमा ज्ञान, ज्ञानमा आत्मसंयम, आत्मसंयममा धैर्य, धैर्यमा भक्ति, भक्तिमा भातृ-स्नेह र भातृ-स्नेहमा प्रेम थप्नलाई अथक परिश्रम गर।( 2 पत्रुस 1:5-7 )
संसारलाई वा संसारमा भएका कुनै पनि थोकलाई प्रेम नगर। यदि कसैले संसारलाई प्रेम गर्दछ भने पिताको प्रेम त्यसमा हुँदैन। किनकि संसारमा भएका सबै थोक, शरीरको अभिलाषा, आँखाको अभिलाषा र जीवनको सेखी पिताबाट आएको होइन, तर संसारबाट आएको हो। अनि संसार र त्यसका अभिलाषाहरू बितेर जान्छन्, तर परमेश्वरको इच्छाअनुसार गर्ने मानिस सधैँको निम्ति जीवित रहिरहन्छ।( 1 यूहन्ना 2:15-17 )
अनि सम्झनुहोस्, तपाईं जे गर्नुहुन्छ, हृदयमा परमेश्वरलाई राखेर गर्नुहोस्।
यदि याहवेहले नै घर बनाउनुभएन भने, बनाउनेहरूको परिश्रम व्यर्थ हुन्छ। याहवेहले नै सहरको रक्षा गर्नुभएन भने, पहरादारहरू जागा रहनु व्यर्थ हुन्छ। बिहानै उठ्नु, र अबेरसम्म जागो रहनु, अनि शोकको भोजन गर्नु व्यर्थै हुन्छ— किनकि जसलाई उहाँले प्रेम गर्नुहुन्छ, तिनीहरूलाई उहाँले निद्रा दिनुहुन्छ।( भजनसंग्रह 127:1-2 )