ଆମେ କିପରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା? ପରମେଶ୍ୱର ଚାହାଁନ୍ତି ଆମେ କିପରି ଜୀବନଯାପନ କରୁ?
ଜୀବନରେ, ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହିତ, ଆମ ମନରେ ପ୍ରାୟତଃ ଏହି ଚିନ୍ତା ଆସେ ଯେ କିପରି ଠିକ୍ ଭାବେ ବଞ୍ଚିବା, ଉଚିତ କାମ କରିବା, ସୁଖ ଓ ଜୀବନର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ କେଉଁଠି ଖୋଜିବା। ଦାମୀ ଜିନିଷ କିଣିବାରେ କିମ୍ବା ନିଜ ସଫଳତାରେ ଆମେ ତୃପ୍ତି ପାଉ ନାହିଁ ...
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ଯେ ଯୀଶୁ ଆମ ଜୀବନକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି। ଏତିକି କ'ଣ ଯଥେଷ୍ଟ, ନା ଆମକୁ ନିଜେ ମଧ୍ୟ କିଛି କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ?
ବାଇବେଲ ଆଦିକାଳରୁ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ଓ ଜାତିମାନଙ୍କ ଯାତ୍ରାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର କିଏ, ସେ ଆମକୁ କାହିଁକି ସୃଷ୍ଟି କଲେ ଓ ଆମଠାରୁ କ'ଣ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେ ବିଷୟରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଧାରଣା ଦିଏ। କିନ୍ତୁ ଆସନ୍ତୁ ଆରମ୍ଭରୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା।
ଆସନ୍ତୁ ପୁରାତନ ନିୟମର ଦଶ ଆଜ୍ଞାକୁ ଦେଖିବା, ଯାହା ପରମେଶ୍ୱର ମୋଶାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦଶ ଆଜ୍ଞା ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ସେଗୁଡ଼ିକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ସରଳ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ଆମଠାରୁ କ'ଣ ଚାହାଁନ୍ତି ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ତମ ଆରମ୍ଭ।
- ମୋ ଛଡ଼ା ତୁମ୍ଭର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନ ଥିବେ।
- କୌଣସି ବସ୍ତୁର ପ୍ରତିମା ଆଗରେ ମଥା ନୁଆଁଇବ ନାହିଁ...
- ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମର ଅପବ୍ୟବହାର କରିବ ନାହିଁ।
- ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ପବିତ୍ର ରଖି ସ୍ମରଣ କର।
- ତୁମ୍ଭ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର।
- ନରହତ୍ୟା କରିବ ନାହିଁ।
- ବ୍ୟଭିଚାର କରିବ ନାହିଁ।
- ଚୋରି କରିବ ନାହିଁ।
- ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିବାସୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବ ନାହିଁ।
- ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆପଣା ପରି ପ୍ରେମ କର।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଜ୍ଞାର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ, ଆସନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳର ଲେଖାକୁ ଦେଖିବା, ଯେଉଁଠି ସତ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏହି ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି।
36ହେ ଗୁରୁ, ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟରେ କି ପ୍ରକାର ଆଜ୍ଞା ଶ୍ରେଷ୍ଠ? 37ସେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “‘ତୁମ୍ଭେ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣ ଓ ସମସ୍ତ ମନ ଦେଇ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣା ଈଶ୍ବରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର।’ 38ଏହା ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରଥମ ଆଜ୍ଞା। 39ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଏହାର ସଦୃଶ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆତ୍ମତୁଲ୍ୟ ପ୍ରେମ କର।’ 40ଏହି ଦୁଇ ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ସମସ୍ତ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କର ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଭର କରେ।”( ମାଥିଉ 22:36-40 )
ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ଆମେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଏହି ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞାର ମୂଳଦୁଆ ହେଉଛି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଓ ଯତ୍ନ।
1. ମୋ ଛଡ଼ା ତୁମ୍ଭର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନ ଥିବେ। କିମ୍ବା, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ସମସ୍ତ ହୃଦୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣ ଓ ସମସ୍ତ ମନ ସହିତ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବ।
ଇତିହାସ ସାରା ଲୋକମାନେ ରୁପା, ସୁନା, କାଠ ଓ ମାଟିରୁ ଦେବତା ତିଆରି କରି ଜଟିଳ ରୀତିନୀତି ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ନିରୀହ ପଶୁ ଓ ମଣିଷଙ୍କୁ, ଅନେକ ସମୟରେ ନବଜାତ ଶିଶୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଳି ଦେଉଥିଲେ… ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ ଦେବତା ବା ପ୍ରତିମା ହେଉଛି ଧନ ଓ କ୍ଷମତା। ଏହି ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କର ସେବା କରିବାକୁ ଯାଇ, ଯଥେଷ୍ଟ ଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଆମେ କେବଳ ଅଧିକ ଟଙ୍କା ବା କ୍ଷମତା କିପରି ପାଇବା ସେତିକି ଚିନ୍ତା କରୁ। ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାରୁ ମୁହଁ ଫେରାଉ, ବନ୍ଧୁ, ପଡ଼ୋଶୀ ଓ ଅଭାବୀ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ହରାଇଦେଉ। ଏହା ବଦଳରେ ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରେମକୁ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ।
37 ଯେ ପିତା କି ମାତାକୁ ମୋʼଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଜ୍ଞାନ କରେ, ସେ ମୋହର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ପୁଣି, ଯେ ପୁତ୍ର କି କନ୍ୟାକୁ ମୋʼଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେମ କରେ, ସେ ମୋହର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। 38ଆଉ ଯେ ଆପଣା କ୍ରୁଶ ନେଇ ମୋହର ଅନୁଗମନ ନ କରେ, ସେ ମୋହର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। 39ଯେ ଆପଣା ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଏ, ସେ ତାହା ହରାଇବ, ଆଉ ଯେ ମୋ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଜୀବନ ହରାଏ, ସେ ତାହା ବଞ୍ଚାଇବ।”( ମାଥିଉ 10:37-39 )
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବା ଓ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଦେବାର ଅର୍ଥ କ'ଣ? ଯଦି ଆମେ ଆମ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖୁ ନାହୁଁ, ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣୁ ନାହୁଁ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ପ୍ରେମ କରିପାରିବା? ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆମେ କେଉଁଠି ପାଇପାରିବା?
ପୁରାତନ ନିୟମରୁ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବୁଝିବା ବୋଧହୁଏ ଅଧିକ କଷ୍ଟକର, କାରଣ ସେଠାରେ ଆମ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ଯତ୍ନକୁ ପ୍ରାୟତଃ କଠୋର ନିୟମ ଓ ପ୍ରତିବନ୍ଧକର ଏକ ଅର୍ଥହୀନ ତାଲିକା ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଆମ ପିତା, ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ରୂପ ଆମକୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଯୀଶୁ ପୃଥିବୀକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ।
7ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଜାଣିଥାଆନ୍ତ, ତାହାହେଲେ ମୋହର ପିତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଥାଆନ୍ତ; ଏବେ ହେଁ ତାହାଙ୍କୁ ଜାଣୁଅଛ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଅଛ।”( ଯୋହନ 14:7 )
ତେଣୁ ପରମେଶ୍ୱର କିଏ ତାହା ବୁଝିବା ପାଇଁ, ଆମକୁ ନୂତନ ନିୟମରେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ତାଙ୍କ କାହାଣୀ ଓ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଜାଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବାର ଅର୍ଥ କ'ଣ?
15 “ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରେମ କର, ତାହାହେଲେ ମୋହର ଆଜ୍ଞାସବୁ ପାଳନ କରିବ।( ଯୋହନ 14:15 )
ଏବଂ ଯୀଶୁ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କଲେ। ସେ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ବୋଲି ଜଗତକୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ସେ କ୍ରୁଶରେ ପ୍ରାଣ ଦେଲେ, କାରଣ ପିତା ତାଙ୍କୁ ତାହା କରିବାକୁ କହିଥିଲେ।
31କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରେ ଓ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ କର୍ମ କରେ, ଏହା ଯେପରି ଜଗତ ଜାଣି ପାରେ, ଏଥିନିମନ୍ତେ ଏପରି ଘଟୁଅଛି।ଉଠ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନରୁ ଚାଲିଯାଉ।”( ଯୋହନ 14:31 )
ପୃଥିବୀରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଥିବା ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଆସନ୍ତୁ ଆମ ପ୍ରେମ ଦେଖାଇବା। ପ୍ରେମର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା। ଏବଂ ଏପରି ପ୍ରେମର ଫଳ ହେବ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବା।
7ହେ ପ୍ରିୟମାନେ, ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରେମ କରୁ, କାରଣ ପ୍ରେମ ଈଶ୍ବରଙ୍କଠାରୁ ଜାତ, ଆଉ ଯେ କେହି ପ୍ରେମ କରେ, ସେ ଈଶ୍ବରଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ଓ ଈଶ୍ବରଙ୍କୁ ଜାଣେ।( ୧ ଯୋହନ 4:7 )
2. କୌଣସି ବସ୍ତୁର ପ୍ରତିମା ଆଗରେ ମଥା ନୁଆଁଇବ ନାହିଁ
4ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ଖୋଦିତ ପ୍ରତିମା ନିର୍ମାଣ କରିବ ନାହିଁ; କି ଉପରିସ୍ଥ ସ୍ୱର୍ଗରେ, କି ନୀଚସ୍ଥ ପୃଥିବୀରେ, କି ପୃଥିବୀର ନୀଚସ୍ଥ ଜଳରେ ଥିବା କୌଣସି ବସ୍ତୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରିବ ନାହିଁ। 5ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବ ନାହିଁ, କି ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବ ନାହିଁ; ଯେହେତୁ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ସଦାପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ସ୍ୱଗୌରବ ରକ୍ଷଣରେ ଉଦ୍ଯୋଗୀ ପରମେଶ୍ୱର ଅଟୁ, ପୁଣି, ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉପରେ ପୈତୃକ ଅପରାଧର ପ୍ରତିଫଳଦାତା; 6ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କର ସହସ୍ର ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୟାକାରୀ।( ଯାତ୍ରା ପୁସ୍ତକ 20:4-6 )
ନିଜ ଆଖିରେ ଦେଖୁଥିବା କୌଣସି ଜିନିଷକୁ ପୂଜା କରିବାର ପ୍ରଲୋଭନକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର। ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା ବ୍ୟତୀତ, ଆମେ ସାଧୁମାନଙ୍କ ଚିତ୍ର ଆଗରେ ମଥା ନୁଆଁଇବାକୁ, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ତାଙ୍କ ମାତା ମରିୟମଙ୍କ ଚିତ୍ରକୁ ଚୁମ୍ବନ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରୁ। ଏବଂ ଏହା ଆମକୁ ପରମେଶ୍ୱର କିଏ ସେ ବିଷୟରେ ଏକ ଭୁଲ ଧାରଣାକୁ ନେଇଯାଏ… ଆମ ପରମେଶ୍ୱର ଗିର୍ଜାରେ ଥିବା ସେହି ଚିତ୍ର ନୁହଁନ୍ତି, ଯାହା ପୋଡ଼ି ଯାଇପାରେ ବା ଚୋରି ହୋଇପାରେ। ପରମେଶ୍ୱର ବାଇବେଲ, ତୋରାହ, କୁରାନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁସ୍ତକ ବା ଶାସ୍ତ୍ର ନୁହଁନ୍ତି।
ଯଦି ଆମେ ଆମ ପ୍ରେମ, ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଆଶା କୌଣସି ବସ୍ତୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ରଖୁ, ତେବେ ସେହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ହଜିଗଲେ ଆମ ଆଶା ମଧ୍ୟ ମରିଯିବ। ଆମେ ଭୁଲିଯାଉ ଯେ କେହି କେବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦେଖିବାକୁ କିପରି ଥିଲେ ତାହା କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଯଦି ଯୀଶୁଙ୍କ ଶାରୀରିକ ରୂପ ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱର କ'ଣ ବାଇବେଲରେ ତାଙ୍କର ଏକ ବିସ୍ତୃତ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଇନଥାନ୍ତେ?...
ବାସ୍ତବରେ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ କୌଣସି ଚିତ୍ରରେ ଆମେ ଦେଖିଥିବା ରୂପ ପରି ଥିଲେ ବୋଲି ସମ୍ଭାବନା କମ୍। କାରଣ ତାଙ୍କ ରୂପରେ କିଛି ବିଶେଷତ୍ୱ ନ ଥିଲା… ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବାହ୍ୟ ରୂପ ପାଇଁ ଚିହ୍ନିବା ଓ ମନେ ରଖିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ମସୀହଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିଶାଇୟଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦିଆଯାଇଛି।
2କାରଣ ସେ ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାରା ତୁଲ୍ୟ ଓ ଶୁଷ୍କ ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମୂଳ ତୁଲ୍ୟ ବଢ଼ିଲେ;ତାହାଙ୍କର ରୂପ କି ଶୋଭା ନାହିଁ; ପୁଣି, ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିବା, ତାହାଙ୍କର ଏପରି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ।( ଯିଶାଇୟ 53:2 )
ପରମେଶ୍ୱର ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଆମେ କୌଣସି ବସ୍ତୁର ପ୍ରତିମାକୁ ପୂଜା କରୁ। ଏହା ବଦଳରେ, ସେ ଚାହାଁନ୍ତି ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରେମ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ ଭିତରେ ବାସ କରିପାରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବା ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିବା ପାଇଁ ଆମକୁ କୌଣସି ଜିନିଷ ରଖିବା ବା କୌଣସି ଚିତ୍ର ଦେଖିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଗରିବ ଓ ଧନୀ, ସୁସ୍ଥ ଓ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗ – ସମସ୍ତଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ସମାନ ପ୍ରବେଶାଧିକାର ଅଛି।
8ଯେ ପ୍ରେମ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଈଶ୍ବରଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, କାରଣ ଈଶ୍ବର ତ ପ୍ରେମ।( ୧ ଯୋହନ 4:8 )
16ପୁଣି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଈଶ୍ବରଙ୍କର ଯେଉଁ ପ୍ରେମ ଅଛି, ତାହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିଅଛୁ ଓ ବିଶ୍ୱାସ କରିଅଛୁ। ଈଶ୍ବର ତ ପ୍ରେମ; ଯେ ପ୍ରେମରେ ରହେ, ସେ ଈଶ୍ବରଙ୍କଠାରେ ରହେ ଓ ଈଶ୍ବର ତାହାଠାରେ ରହନ୍ତି।( ୧ ଯୋହନ 4:16 )
ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଚିରକାଳ ଆମ ସହିତ ରହିବାକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁ, ଏବଂ କୌଣସି ଜିନିଷ ଆମକୁ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା କରିପାରିବ ନାହିଁ।
3. ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମର ଅପବ୍ୟବହାର କରିବ ନାହିଁ
7ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ସଦାପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମ ମିଥ୍ୟାରେ ନେବ ନାହିଁ; ଯେହେତୁ ଯେକେହି ତାହାଙ୍କର ନାମ ମିଥ୍ୟାରେ ନିଏ, ସଦାପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ ନିରପରାଧ ଗଣନା କରିବେ ନାହିଁ।( ଯାତ୍ରା ପୁସ୍ତକ 20:7 )
ଏଠାରେ “ନାମ”ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରତିଚ୍ଛବି ଓ ସୁନାମ। ପ୍ରଭୁ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୁଲ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଓ ଭୁଲ ବୁଝିବା ବହୁତ ସହଜ। ଯଦି ଆମେ ବାରମ୍ବାର “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଣ…”, “ହେ ଭଗବାନ, ଏ କ'ଣ…”, “ପରମେଶ୍ୱର ମୋ ସହିତ ଏହା କଲେ…”, “ପରମେଶ୍ୱର କାହାଣୀର ଏକ ମିଛ” ପରି କଥା ଶୁଣୁ, କିମ୍ବା ନିଜେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମର ଅପବ୍ୟବହାର କରୁ – ଅର୍ଥ ନ ବୁଝି କେବଳ କହିଦେଲେ ମଧ୍ୟ – ତେବେ ପବିତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅର୍ଥ ଆମେ ହରାଇବସୁ। ଏବଂ ତା' ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପାଇବାର ଆଶା ମଧ୍ୟ ହରାଇବସିବା।
12ଆଉ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ନାମ ନେଇ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରିବ ନାହିଁ, ତାହା କଲେ, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମ ଅପବିତ୍ର କରିବ; ଆମ୍ଭେ ସଦାପ୍ରଭୁ।( ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 19:12 )
4ସୈନ୍ୟାଧିପତି ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ବାହାର କରାଇ ଆଣିବା,ଆଉ ତାହା ଚୋରର ଗୃହରେ ଓ ଯେ ଆମ୍ଭ ନାମରେ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରେ, ତାହାର ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ;ପୁଣି, ତାହାର ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ରହି କାଷ୍ଠ ଓ ପଥର ଗ୍ରାସ କରିବ।”( ଯିଖରୀୟ 5:4 )
4. ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ପବିତ୍ର ରଖି ସ୍ମରଣ କର
ବାଇବେଲରେ ବିଶ୍ରାମବାର ବିଷୟରେ ଆମେ କ'ଣ ଜାଣୁ?
12ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭେ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ପବିତ୍ରକାରୀ ସଦାପ୍ରଭୁ ଅଟୁ, ଏହା ଯେପରି ସେମାନେ ଜାଣିବେ, ଏଥିପାଇଁ ଆମ୍ଭର ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିହ୍ନସ୍ୱରୂପ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେ ଆପଣାର ବିଶ୍ରାମ ଦିନସକଳ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲୁ।( ଯିହିଜିକଲ 20:12 )
22ଅଥବା ବିଶ୍ରାମ ଦିନରେ ଆପଣା ଆପଣା ଗୃହରୁ କୌଣସି ବୋଝ ବାହାର କରି ନିଅ ନାହିଁ, କିଅବା ତୁମ୍ଭେମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କର ନାହିଁ; ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ରାମ ଦିନକୁ ପବିତ୍ର ରୂପେ ପାଳନ କର, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଏହିରୂପେ ଆଜ୍ଞା କରିଥିଲୁ। 23ମାତ୍ର ସେମାନେ ମନୋଯୋଗ କଲେ ନାହିଁ, କିଅବା କର୍ଣ୍ଣପାତ କଲେ ନାହିଁ, ବରଞ୍ଚ ନ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଓ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ ନ କରିବା ପାଇଁ ଆପଣା ଆପଣା ଗ୍ରୀବା ଶକ୍ତ କଲେ।24ପୁଣି, ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେବେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଆମ୍ଭ କଥାରେ ମନୋଯୋଗ କରି ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଏହି ନଗର-ଦ୍ୱାର ଦେଇ କୌଣସି ବୋଝ ଭିତରକୁ ନ ଆଣ ଓ ସେହି ଦିନ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନ କରି ବିଶ୍ରାମ ଦିନକୁ ପବିତ୍ର ରୂପେ ପାଳନ କର;( ଯିରିମୀୟ 17:22-24 )
ଏବଂ ଏହା।
13ତୁମ୍ଭେ ଯଦି ବିଶ୍ରାମବାର ଲଙ୍ଘନରୁ, ଆମ୍ଭ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ନିଜ ଅଭିଳାଷ ଚେଷ୍ଟାରୁ ଆପଣା ପାଦ ଫେରାଅ;ପୁଣି, ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ସୁଖଦାୟକ ଓ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦିନକୁ ଆଦରଣୀୟ ବୋଲି କୁହ;ଆଉ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ନ କରି ଅବା ନିଜ ଅଭିଳାଷର ଚେଷ୍ଟା ନ କରି ଅଥବା ନିଜ କଥା ନ କହି ତାହାକୁ ଆଦର କରିବ:( ଯିଶାଇୟ 58:13 )
ଆମ ଦୈନନ୍ଦିନ କାମରୁ ବିଶ୍ରାମ ନେବା ପାଇଁ, ଜିନିଷ ବା କରିବାକୁ ଥିବା କାମ ନେଇ ଚିନ୍ତା ନ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ଏହି ଜଗତର ବୋଝରୁ ଆମ ମନକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମବାର ଆମକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା… ତଥାପି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଆମେ ବିଶ୍ରାମବାରର ଅପବ୍ୟବହାର କରିଆସିଛୁ… ଯେଉଁ ଆଜ୍ଞା ଆମ ମନରୁ ବୋଝ ହାଲୁକା କରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ବାଟ ସଫା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା କଥା, ତାହାକୁ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାର ଏକ ଉପାୟ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କଲେ।
7ଆଉ, ସେ କେଜାଣି ବିଶ୍ରାମବାର ଦିନରେ ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତି, ଏହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ରହିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଭୁଲ୍ ପାଇ ପାରନ୍ତି।( ଲୂକ 6:7 )
ଉପରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି, ଏହା ଏପରି ଏକ ଦିନ ନୁହେଁ ଯେଉଁଦିନ ଆମେ ନିଜ ପାଇଁ ବା ନିଜ ବ୍ୟବସାୟ ପାଇଁ ଲାଭ ଖୋଜିବା। ଆଉ ଯେଉଁଦିନ କାମ କରିବା ମନା, ସେଦିନ ଯଦି କାହାକୁ ଆମ ସାହାଯ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ହୁଏ, ତେବେ କ'ଣ କରିବା?
9ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପଚାରୁଅଛି, ବିଶ୍ରାମବାର ଦିନରେ କଅଣ କରିବା ବିଧିସଙ୍ଗତ? ଭଲ କରିବା ନା ମନ୍ଦ କରିବା? ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବା ନା ବିନାଶ କରିବା?”( ଲୂକ 6:9 )
10ଆଉ, ସେ ଚାରିଆଡ଼େ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ହାତ ବଢ଼ାଅ।” ସେଥିରେ ସେ ତାହା କଲା, ଆଉ ତାହାର ହାତ ପୁଣି, ଭଲ ହୋଇଗଲା।( ଲୂକ 6:10 )
ଆସନ୍ତୁ ଶନିବାରକୁ ଏପରି ଏକ ଦିନ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା, ଯେଉଁଦିନ ଆମେ କାମ କରିବା ନାହିଁ କିମ୍ବା ନିଜ ପାଇଁ କୌଣସି ଲାଭ ଖୋଜିବା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଶନିବାରରେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି କାମ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ, ତେବେ ଆମେ ସେଥିରୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେବା ନାହିଁ।
5. ତୁମ୍ଭ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର
ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହିତ ଆମ ଜୀବନରେ ବାପାମାଆଙ୍କ ଭୂମିକା ଓ ଭାଗ କମିଯାଏ। ଏବେ ବଡ଼ ହେବା ପରେ ଆମେ ଭଲ ଭାବେ ବୁଝୁ ଯେ ଆମ ବାପାମାଆ ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ କିଛି ଶିଖାଉଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଠିକ୍ ଥିଲେ; ତଥାପି ଏହା ବୁଝିବାକୁ ଆମକୁ ସେମାନଙ୍କ ଓ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବୟସର ବ୍ୟବଧାନ ପରିମାଣର ବର୍ଷ ଲାଗେ। ଆଉ ଏବେ ସେମାନେ ବୁଢ଼ା ହେବା ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାଲିବା, ଶୋଇବା, ଏପରିକି ନିଶ୍ୱାସ ନେବା ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟକର ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁ ପିଲାମାନଙ୍କ ହସ ଶୁଣିବାକୁ ସେମାନେ ଭଲ ପାଉଥିଲେ, ସେହି ହସ ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ଘରୁ ଚାଲିଗଲା। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ବୁଝିବାରେ ଆମେ ଏବେ ବି ବର୍ଷ ବର୍ଷ ପଛରେ ଅଛୁ।
ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ଆମ ବାପାମାଆଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ଭଲରେ ରହନ୍ତୁ ବୋଲି ଚାହାଁନ୍ତି। ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଉଦାର ଭାବେ ଆମକୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ ଦେଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ଟିକିଏ ପ୍ରେମ ଦେବା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟକୁ – ଯାହାର ସମ୍ମୁଖୀନ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ହେବା – ଅନ୍ତତଃ ଟିକିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା।
8କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ଆପଣା ଆତ୍ମୀୟ, ବିଶେଷରେ ଆପଣା ପରିବାରର ଦାୟିତ୍ୱ ନ ନିଏ, ସେ ବିଶ୍ୱାସମତ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଅଛି, ଆଉ ସେ ଅବିଶ୍ୱାସୀଠାରୁ ଅଧମ ଅଟେ।( ୧ ତୀମଥି 5:8 )
6. ନରହତ୍ୟା କରିବ ନାହିଁ
ଏଥିରେ ଆମେ ବେଶି କିଛି ଯୋଗ କରିପାରିବା ନାହିଁ, କେବଳ ଏତିକି ଯେ ଆମେ କେବଳ ଶାରୀରିକ ଭାବେ ନୁହେଁ, ଆତ୍ମିକ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହା ବଦଳରେ, ଆମକୁ ଆମ ପ୍ରତିବାସୀ ଓ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁମଧ୍ୟ ପ୍ରେମ କରିବା, ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଓ ସଫଳ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
7. ବ୍ୟଭିଚାର କରିବ ନାହିଁ
ଏଠାରେ ଆମେ ସ୍ୱୟଂ ଯୀଶୁଙ୍କ କଥା ଉଦ୍ଧୃତ କରୁଛୁ।
27 ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୁଣିଅଛ, ଉକ୍ତ ଅଛି, ‘ବ୍ୟଭିଚାର କର ନାହିଁ।’ 28କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେ କେହି କୌଣସି ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି କାମ-ଭାବରେ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରେ, ସେ ତାହା ସଙ୍ଗରେ ମନେ ମନେ ବ୍ୟଭିଚାର କଲାଣି।29 ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଦକ୍ଷିଣ ଚକ୍ଷୁ ଯେବେ ତୁମ୍ଭର ବିଘ୍ନର କାରଣ ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ଉପାଡ଼ି ଫୋପାଡ଼ି ଦିଅ, କାରଣ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଶରୀର ନର୍କରେ ପଡ଼ିବା ଅପେକ୍ଷା ଗୋଟିଏ ଅଙ୍ଗ ନଷ୍ଟ ହେବା ତୁମ୍ଭ ପକ୍ଷରେ ଲାଭଜନକ। 30ପୁଣି, ତୁମ୍ଭର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ଯେବେ ତୁମ୍ଭର ବିଘ୍ନର କାରଣ ହୁଏ, ତେବେ ତାହା କାଟି ଫୋପାଡ଼ିଦିଅ, କାରଣ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଶରୀର ନର୍କରେ ପଡ଼ିବା ଅପେକ୍ଷା ଗୋଟିଏ ଅଙ୍ଗ ନଷ୍ଟ ହେବା ତୁମ୍ଭ ପକ୍ଷରେ ଲାଭଜନକ।( ମାଥିଉ 5:27-30 )
ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ପାଉଲଙ୍କ କଥା।
3କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ପବିତ୍ର ହୁଅ, ଏହା ହିଁ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଅର୍ଥାତ୍, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ବ୍ୟଭିଚାରରୁ ପୃଥକ୍ ରୁହ,4ଆଉ, ଯେପରି ଈଶ୍ବରଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଜ୍ଞ ଅଣଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ପରି କାମାଭିଳାଷୀ ନ ହୋଇ,5ପ୍ରତ୍ୟେକେ ପବିତ୍ର ଓ ସମାଦର ଭାବରେ ଆପଣା ଆପଣା ଶରୀରକୁ ବଶ କରିବାକୁ ଜାଣ,6ପୁଣି, ଯେପରି କେହି ଏହି ବିଷୟରେ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରି ଆପଣା ଭାଇକୁ ପ୍ରବଞ୍ଚନା ନ କରେ, ଯେଣୁ ପ୍ରଭୁ ଏସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ଦଣ୍ଡଦାତା, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥିଲୁ।( ୧ ଥେସଲନୀକୀୟ 4:3-6 )
8. ଚୋରି କରିବ ନାହିଁ
କୌଣସି ଜିନିଷ ଚୋରି କର ନାହିଁ। କାହାର ପ୍ରେମିକ ବା ପ୍ରେମିକାକୁ ଚୋରି କର ନାହିଁ। ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅଧିକାର, ଆକାଶ ତଳେ ଥିବା ସ୍ଥାନର ଅଧିକାର – କୌଣସି ଅଧିକାର ଚୋରି କର ନାହିଁ…
ଯାହାକୁ ତୁମେ କାମରେ ଲଗାଇଛ, ତା'ର ମଜୁରି ଦେବାରେ ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ।
13ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିବ ନାହିଁ ଓ ଅପହରଣ କରିବ ନାହିଁ; ପୁଣି, ବେତନଜୀବୀର ବେତନ ରାତ୍ରିଠାରୁ ସକାଳ ଯାଏ ତୁମ୍ଭ ପାଖରେ ରହିବ ନାହିଁ।( ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 19:13 )
ଏବଂ ମନେ ରଖ।
2ଦୁଷ୍ଟତା-ଜାତ ଧନ କିଛି ଫଳ ଦିଏ ନାହିଁ;ମାତ୍ର ଧାର୍ମିକତା ମୃତ୍ୟୁୁରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।( ହିତୋପଦେଶ 10:2 )
10କି ପୁଂମୈଥୁନକାରୀ କି ଚୋର କି ଧନଲୋଭୀ କି ମତୁଆଳ କି ନିନ୍ଦକ କି ପରଦ୍ରବ୍ୟ ଲୁଣ୍ଠନକାରୀ, ଏମାନେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହେବେ ନାହିଁ।( ୧ କରିନ୍ଥୀୟ 6:10 )
9. ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିବାସୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବ ନାହିଁ
କିମ୍ବା, ସଂକ୍ଷେପରେ, ମିଛ କୁହ ନାହିଁ… ଏପରି ହୋଇପାରେ ଯେ ଆମେ ଭାବୁ କେହି ଜଣେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କିଛି ଭୁଲ କରିଛି, ଏବଂ ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ଯାହା ଦେଖିଛୁ ବା ଶୁଣିଛୁ ତାଠାରୁ ଅଧିକ କଥା ଆମ କଥାରେ ଯୋଡ଼ି କାହାର ଜୀବନ ନଷ୍ଟ କରିଦେଉ। ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ଏ ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରନ୍ତି।
18ପ୍ରତିବାସୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଏ,ସେ ଗଦା, ଖଡ୍ଗ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ସ୍ୱରୂପ;( ହିତୋପଦେଶ 25:18 )
9ମିଥ୍ୟାସାକ୍ଷୀ ଅଦଣ୍ଡିତ ନୋହିବ;ପୁଣି, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ବିନଷ୍ଟ ହେବ।( ହିତୋପଦେଶ 19:9 )
25ଅତଏବ ମିଥ୍ୟା ପରିତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀ ସହିତ ସତ୍ୟ ଆଳାପ କର, କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପରର ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ।( ଏଫିସୀୟ 4:25 )
1ତୁମ୍ଭେ ମିଥ୍ୟାପବାଦ ଉତ୍ଥାପନ କରିବ ନାହିଁ; ଅନ୍ୟାୟ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ଦୁଷ୍ଟର ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ନାହିଁ।( ଯାତ୍ରା ପୁସ୍ତକ 23:1 )
10. ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆପଣା ପରି ପ୍ରେମ କର
ପୁରାତନ ନିୟମରୁ ଆମେ ଏହି ଆଜ୍ଞାର ଏକ ସରଳ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଖୁ।
17ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀର ଗୃହକୁ ଲୋଭ କରିବ ନାହିଁ, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀର ଭାର୍ଯ୍ୟା, କି ଦାସ, କି ଦାସୀ, କି ତାହାର ଗୋରୁ, କି ଗଧ, କି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିବାସୀର କୌଣସି ବସ୍ତୁକୁ ଲୋଭ କରିବ ନାହିଁ।( ଯାତ୍ରା ପୁସ୍ତକ 20:17 )
18ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନଗଣକୁ ପ୍ରତିହିଂସା କି ଦ୍ୱେଷ କରିବ ନାହିଁ, ବରଞ୍ଚ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆତ୍ମତୁଲ୍ୟ ପ୍ରେମ କରିବ; ଆମ୍ଭେ ସଦାପ୍ରଭୁ।( ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 19:18 )
ତଥାପି, ଯେପରି ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଛୁ, ଏହି ଆଜ୍ଞା ହିଁ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମୂଳଦୁଆ, ଯାହା ପାଉଲ ମଧ୍ୟ ମନେ ପକାଇଦିଅନ୍ତି।
14କାରଣ ସମସ୍ତ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏହି ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ, “ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆତ୍ମତୁଲ୍ୟ ପ୍ରେମ କର।”( ଗାଲାତୀୟ 5:14 )
ଏହି ଆଜ୍ଞାର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଯେତେ କହିଲେ ବି କମ୍। ଆଉ ସେହି ସମୟରେ ଏହାକୁ ପାଳନ କରିବା କଷ୍ଟକର। ଆସନ୍ତୁ ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ସଚେତନ ରହିବା। ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ଦରକାର, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁହଁ ଫେରାଅ ନାହିଁ। ଅଭାବୀ ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ।
ଏହି ଜଗତର ଧନସମ୍ପତ୍ତି ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁବା ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱାଭାବିକ। ଏହି ଜଗତର ଖବର ସଫଳ ଓ ଧନୀ ଲୋକ, ଶେୟାର ଓ ବଜାର ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ… ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଆମ ମନରେ ଉଦ୍ବେଗ, ଈର୍ଷା, ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ଆଣେ ଏବଂ ଆମକୁ ଶୁଖାଇଦିଏ। ଆଉ ଆମ ପ୍ରତିବାସୀମାନେ ସେଠାରେ ନାହାନ୍ତି। ଆମ ପ୍ରତିବାସୀମାନେ ଖବରରେ ନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ସେହି ଗରିବ ଲୋକ, ଯେଉଁମାନେ ପାଉଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତରେ କୃତଜ୍ଞ, କାରଣ ସେମାନେ ବେଶି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁମୁଖୀ ସନ୍ତାନର ଜୀବନର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦିନ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ପାଇଥିବା ଜଣେ ନୂଆ ବନ୍ଧୁ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, କାରଣ ଲୋକମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହନ୍ତି। ଉତ୍ସାହର ଗୋଟିଏ ପଦରେ ସେମାନେ ଖୁସି ହୋଇଯାଆନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଯେଉଁ କାରାଗାରରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେମାନେ ଏପରି କଥା ବେଶି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। କାରଣ ଆମ ପରମେଶ୍ୱର ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଚାରିପାଖ ଲୋକଙ୍କ ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
17ଯେ ଦରିଦ୍ରକୁ ଦୟା କରେ, ସେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଋଣ ଦିଏ;ପୁଣି, ସେ ତାହାର ଉତ୍ତମ କର୍ମର ପରିଶୋଧ କରିବେ।( ହିତୋପଦେଶ 19:17 )
ଅଭାବରେ ଥିବା ପ୍ରତିବାସୀମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ହିଁ ଆମ ଭିତରର ଶୂନ୍ୟତାକୁ ପୂରଣ କରେ। ଏବଂ ଏହା ହିଁ ଆମକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟତର କରେ।
ଆସନ୍ତୁ ଚାରିପାଖକୁ ଦେଖିବା। ଆମେ ସହକର୍ମୀ, ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ, ଆମ ପଡ଼ୋଶୀ ଓ ରାସ୍ତାରେ ଥିବା ଗରିବ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିବା। ଯଦି ଆମେ ଆମ ଚାରିପାଖର ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁ, ତେବେ ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁ।
35କାରଣ ମୁଁ କ୍ଷୁଧିତ ଥିଲି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଦେଲ; ତୃଷିତ ଥିଲି, ମୋତେ ପାନ କରିବାକୁ ଦେଲ; ପ୍ରବାସୀ ଥିଲି, ମୋତେ ଅାଶ୍ରୟ ଦେଲ; 36ଉଲଗ୍ନ ଥିଲି, ମୋତେ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରାଇଲ; ଅସୁସ୍ଥ ଥିଲି, ମୋତେ ଦେଖି ଆସିଲ; କାରାଗାରରେ ଥିଲି; ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଲ। 37ସେଥିରେ ଧାର୍ମିକମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, କେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ କ୍ଷୁଧିତ ଦେଖି ଆହାର ଦେଲୁ? ଅବା ତୃଷିତ ଦେଖି ପାନ କରିବାକୁ ଦେଲୁ? 38ଆଉ, କେବେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରବାସୀ ଦେଖି ଆଶ୍ରୟ ଦେଲୁ? କିମ୍ବା ଉଲଗ୍ନ ଦେଖି ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରାଇଲୁ? 39ଆଉ, କେବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅସୁସ୍ଥ ଅବା କାରାଗାରସ୍ଥ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲୁ? 40ପୁଣି, ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋହର ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ରତମ ଭ୍ରାତୃବୃନ୍ଦଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକ ପ୍ରତି ଏହା କରିଥିବାରୁ ମୋ ପ୍ରତି ହିଁ ତାହା କରିଅଛ।( ମାଥିଉ 25:35-40 )
12 ଅତଏବ ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହାସବୁ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ଇଚ୍ଛା କର, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହିସବୁ କର, କାରଣ ଏହା ହିଁ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ସାର।( ମାଥିଉ 7:12 )
27 କିନ୍ତୁ ଶୁଣୁଅଛ ଯେ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର; ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ କର;( ଲୂକ 6:27 )
ଏଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଦଶ ଆଜ୍ଞା, ଦଶଟି ସରଳ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ଯାହା ପରମେଶ୍ୱର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ଦେଇଥିଲେ। ଯିଏ ଆମକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଓ ଆମର ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି, ସେ ହିଁ ଏଗୁଡ଼ିକ ଆମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦଶ ଆଜ୍ଞା ଏବେଠାରୁ ଅନୁସରଣ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କିଏ – ଯିଏ ଆମକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ଓ ନିଷ୍ପାପ ଜୀବନ ଦେଖାଇଲେ – ତାହା ଗଭୀର ଭାବେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ତମ ଆରମ୍ଭ।
ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜୀବନ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିବା ବାଇବେଲର ସୁସମାଚାର ପଢ଼ିବାକୁ ଆମେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଛୁ।
ଏବଂ ତଳେ ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ନିୟମରୁ କିଛି ପଦ ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ଆମ ଜୀବନକୁ ଆହୁରି ସଜାଡ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ।
9ଯେକେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶିକ୍ଷାର ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ନ ରହି ତାହା ଅତିକ୍ରମ କରେ, ସେ ଈଶ୍ବରଙ୍କୁ ପାଇ ନାହିଁ; ଯେ ଶିକ୍ଷାର ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ରହେ, ସେ ପିତା ଓ ପୁତ୍ର ଉଭୟଙ୍କୁ ପାଇଅଛି।( ୨ ଯୋହନ 1:9 )
14ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୂର୍ବ ଅଜ୍ଞାନତା ସମୟର କୁଅଭିଳାଷର ଅନୁରୂପୀ ହୁଅ ନାହିଁ, 15ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଆହ୍ୱାନକର୍ତ୍ତା ଯେପରି ପବିତ୍ର, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଜ୍ଞାବହ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତ ଆଚରଣରେ ସେହିପରି ପବିତ୍ର ହୁଅ।( ୧ ପିତର 1:14-15 )
11ପୁଣି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ଶାନ୍ତିରେ ବାସ କରି ଆପଣା ଆପଣା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିବାକୁ ଓ ନିଜ ନିଜ ହାତରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ମର୍ଯ୍ୟାଦାର ବିଷୟ ମନେ କର, ଏଥିନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଅଛୁ,12ଯେପରି ବାହାର ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସଦାଚାରୀ ହୁଅ ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କୌଣସି ଅଭାବ ନ ହୁଏ।( ୧ ଥେସଲନୀକୀୟ 4:11-12 )
ସବୁଠାରୁ କଷ୍ଟକର କଥା ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଆମ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରକୃତରେ କାହା ପାଇଁ, ତାହା ବୁଝିବା…
13ଦେଖ, ଜନବୃନ୍ଦ ଅଗ୍ନିର ନିମନ୍ତେ ପରିଶ୍ରମ କରନ୍ତି ଓ ଗୋଷ୍ଠୀଗଣ ଅସାରତାର ନିମନ୍ତେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ କ୍ଳାନ୍ତ କରନ୍ତି,ଏହା କି ସୈନ୍ୟାଧିପତି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ହୁଏ ନାହିଁ?14କାରଣ ଜଳରାଶି ଯେପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଆବୃତ କରେ, ସେହିପରି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ବିଷୟକ ଜ୍ଞାନରେ ପୃଥିବୀ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।( ହବକ୍କୂକ 2:13-14 )
7କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଜଗତକୁ କିଛି ଆଣି ନାହୁଁ, ପୁଣି, ଏଠାରୁ କିଛି ନେଇଯାଇ ନ ପାରୁ; 8ଏଣୁ ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଥିଲେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯଥେଷ୍ଟ। 9ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ଧନୀ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରୀକ୍ଷା ଓ ଫାନ୍ଦରେ, ପୁଣି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଭୁଲ୍ ଓ କ୍ଷତିଜନକ ଅଭିଳାଷରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ଏହିସବୁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଧ୍ୱଂସ ଓ ବିନାଶରୂପ ସାଗରରେ ବୁଡ଼ାଇ ଦିଏ। 10କାରଣ ଧନଲୋଭ ସମସ୍ତ ମନ୍ଦତାର ମୂଳ; କେହି କେହି ସେଥିରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇ ବିଶ୍ୱାସ ତ୍ୟାଗ କରି ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ପୁଣି, ବହୁ ଦୁଃଖରେ ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟରେ ଦୁଃଖ କରିଅଛନ୍ତି।( ୧ ତୀମଥି 6:7-10 )
ନମ୍ର ହୁଅ ଏବଂ ନିଜକୁ ବଡ଼ ବୋଲି ଭାବ ନାହିଁ।
6ରାଜାର ଛାମୁରେ ଆପଣାର ବଡ଼ାଇ କର ନାହିଁ,ପୁଣି, ପ୍ରଧାନ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୁଅ ନାହିଁ।7କାରଣ ଯେଉଁ କୁଳୀନକୁ ତୁମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ଦେଖିଅଛି,ତାହା ଛାମୁରେ ତୁମ୍ଭର ନୀଚୀକୃତ ହେବା ଅପେକ୍ଷାବରଂ “ଏଠାକୁ ଆସ” ବୋଲି ତୁମ୍ଭକୁ କୁହାଯିବା ଭଲ।( ହିତୋପଦେଶ 25:6-7 )
27ବହୁତ ମହୁ ଖାଇବାର ଯେପରି ଭଲ ନୁହେଁ,ସେପରି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆପଣା ଗୌରବ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାର ଗୌରବ ନୁହେଁ।( ହିତୋପଦେଶ 25:27 )
2“ହେ ମନୁଷ୍ୟ-ସନ୍ତାନ, ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତାର ଗଛ, ବନସ୍ଥ ବୃକ୍ଷଗଣ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତାର ଶାଖା, ଅନ୍ୟ ସକଳ ଗଛ ଅପେକ୍ଷା କାହିଁରେ ଅଧିକ? 3କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ କି ତହିଁରୁ କାଠ ନିଆଯିବ? ଅବା କୌଣସି ପାତ୍ର ଟଙ୍ଗାଇବା ନିମନ୍ତେ କି ଲୋକେ ତହିଁରୁ ମେଖ କରିବେ? 4ଦେଖ, ଜାଳ ହେବା ପାଇଁ ତାହା ଅଗ୍ନିରେ ପକାଗଲା; ଅଗ୍ନି ତାହାର ଦୁଇ ମୁଣ୍ଡ ଗ୍ରାସ କଲା ଓ ତହିଁର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦଗ୍ଧ ହେଲା ତାହା କି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆସିବ? 5ଦେଖ, ଅବିକଳ ଥିବା ବେଳେ ତାହା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଯୋଗ୍ୟ ନୋହିଲା; ଅଗ୍ନି ଗ୍ରାସ କଲା ଉତ୍ତାରେ ଓ ତାହା ଦଗ୍ଧ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ ତାହା କି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଅଧିକ ଅଯୋଗ୍ୟ ନୋହିବ?( ଯିହିଜିକଲ 15:2-5 )
6କିନ୍ତୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଅନୁଗ୍ରହ ଦାନ କରନ୍ତି; ଏଣୁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉକ୍ତ ଅଛି,“ଈଶ୍ବର ଅହଙ୍କାରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରନ୍ତି,କିନ୍ତୁ ନମ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦାନ କରନ୍ତି।”7ଅତଏବ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଈଶ୍ବରଙ୍କର ବଶୀଭୂତ ହୁଅ; ଶୟତାନକୁ ପ୍ରତିବାଦ କର, ତାହାହେଲେ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ପଳାଇଯିବ। 8ଈଶ୍ବରଙ୍କର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଅ, ସେଥିରେ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେବେ। ହେ ପାପୀମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହସ୍ତ ଶୁଚି କର, ପୁଣି, ହେ ଦ୍ୱିମନାମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଶୁଦ୍ଧ କର।( ଯାକୁବ 4:6-8 )
14ହେ ଭାଇମାନେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରୁଅଛୁ, ଅବିହିତ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚେତନା ଦିଅ, ସାହସ ହୀନମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅ, ଦୁର୍ବଳମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କର, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁ ହୁଅ।15ସାବଧାନ, କେହି କାହାରି ପ୍ରତି ଅପକାର ବଦଳରେ ଅପକାର ନ କରୁ, ବରଂ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସର୍ବଦା ପରସ୍ପରର ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ କରିବାକୁ ସଚେଷ୍ଟା ହୁଅ।18କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଏହା ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଅଭିମତ।( ୧ ଥେସଲନୀକୀୟ 5:14,15,18 )
13କିନ୍ତୁ ହେ ଭାଇମାନେ, ସତ୍କର୍ମ କରିବାରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ।( ୨ ଥେସଲନୀକୀୟ 3:13 )
16ଛଅଗୋଟି ବିଷୟକୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି;ସପ୍ତବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କର ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ।17ଅହଙ୍କାର-ଦୃଷ୍ଟି, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଜିହ୍ୱାଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷର ରକ୍ତପାତକାରୀ-ହସ୍ତ;18ଅନିଷ୍ଟ ଚିନ୍ତକ ଅନ୍ତଃକରଣ,କୁକର୍ମ କରିବାକୁ ବେଗଗାମୀ ଚରଣ;19ମିଥ୍ୟାସାକ୍ଷୀ ଯେ ମିଥ୍ୟା କହେଓ ଯେ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଳିର ବୀଜ ବୁଣେ।( ହିତୋପଦେଶ 6:16-19 )
22 ଚକ୍ଷୁ ଶରୀରର ପ୍ରଦୀପ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ଯେବେ ନିର୍ମଳ ଥାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଶରୀର ଆଲୋକମୟ ହେବ।( ମାଥିଉ 6:22 )
3କାରଣ ସମୟ ଆସିବ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ହିତଜନକ ଶିକ୍ଷା ସହି ପାରିବେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଶ୍ରୁତିମଧୁର କଥାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ନିଜର ଅଭିଳାଷ ଅନୁସାରେ ନିଜ ନିଜ ନିମନ୍ତେ ଅନେକ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ,( ୨ ତୀମଥି 4:3 )
9କିନ୍ତୁ ବିତଣ୍ଡା ବାଦାନୁବାଦ, ବଂଶାବଳୀ, ବିରୋଧ ଓ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିଷୟକ ବାଗ୍ଯୁଦ୍ଧରୁ ଅନ୍ତର ହୁଅ, କାରଣ ଏହିସବୁ କ୍ଷତିଜନକ ଓ ଅସାର।( ତୀତସ 3:9 )
2ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁଗର ଅନୁରୂପୀ ହୁଅ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କଅଣ, ଅର୍ଥାତ୍ ଉତ୍ତମ, ସୁଗ୍ରାହ୍ୟ ଓ ସିଦ୍ଧ ବିଷୟ କଅଣ, ଏହା ପରୀକ୍ଷା କରି ଜାଣି ପାର, ଏଥିନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଆପଣା ମନର ନୂତନୀକରଣ ଦ୍ୱାରା ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅ।( ରୋମୀୟ 12:2 )
5ହଁ, ଏହି କାରଣରୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅତି ଯତ୍ନ ସହକାରେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ସଦ୍ଗୁଣ, ସଦ୍ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ, 6ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସଂଯମ, ସଂଯମ ଦ୍ୱାରା ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମପରାୟଣତା, 7ଧର୍ମପରାୟଣତା ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରାତୃପ୍ରେମ, ପୁଣି, ଭ୍ରାତୃପ୍ରେମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେମ ଲାଭ କର।( ୨ ପିତର 1:5-7 )
15ସଂସାର କିଅବା ସେଥିରେ ଥିବା ବିଷୟ ସବୁକୁ ପ୍ରେମ ନ କର। କେହି ଯଦି ସଂସାରକୁ ପ୍ରେମ କରେ, ପିତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ତାହାଠାରେ ନାହିଁ; 16କାରଣ ଶାରୀରିକ ଅଭିଳାଷ, ଚକ୍ଷୁର ଅଭିଳାଷ ଓ ଲୌକିକ ଗର୍ବ, ସଂସାରରେ ଥିବା ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ସଂସାରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ। 17ପୁଣି, ସଂସାର ଓ ସେଥିର ଅଭିଳାଷ ଅନିତ୍ୟ, ମାତ୍ର ଯେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପାଳନ କରେ, ସେ ନିତ୍ୟସ୍ଥାୟୀ।( ୧ ଯୋହନ 2:15-17 )
ଏବଂ ମନେ ରଖ, ତୁମେ ଯାହା କିଛି କର, ହୃଦୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ରଖି କର।
1ସଦାପ୍ରଭୁ ଯଦି ଗୃହ ନିର୍ମାଣ ନ କରନ୍ତି,ତେବେ ନିର୍ମାଣକାରୀମାନେ ବ୍ୟର୍ଥରେ ପରିଶ୍ରମ କରନ୍ତି;ଯଦି ସଦାପ୍ରଭୁ ନଗର ରକ୍ଷା ନ କରନ୍ତି,ତେବେ ପ୍ରହରୀ କେବଳ ବୃଥାରେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ।2ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠଓ ଏତେ ବିଳମ୍ବରେ ବିଶ୍ରାମ କର,ଆଉ ଶାନ୍ତିର ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କର, ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବୃଥା।କାରଣ ସେହି ପ୍ରକାରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣା ପ୍ରିୟତମକୁ ନିଦ୍ରା ଦିଅନ୍ତି।( ଗୀତସଂହିତା 127:1-2 )
Creative Commons License
Indian Revised Version (IRV) - Odia (ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ରିୱାଇଜ୍ଡ ୱର୍ସନ୍ - ଓଡିଆ), 2019 by Bridge Connectivity Solutions Pvt. Ltd. is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. This resource is published originally on VachanOnline, a premier Scripture Engagement digital platform for Indian and South Asian Languages and made available to users via vachanonline.com website and the companion VachanGo mobile app.