Tanrı’yı nasıl izleriz? Tanrı nasıl yaşamamızı ister?
Yaşamımız boyunca, yaşımız ilerledikçe, nasıl doğru yaşayacağımızı, nasıl doğru davranacağımızı, mutluluğu ve hayatın gerçek anlamını nerede arayacağımızı sık sık düşünürüz. Ne pahalı alışverişlerde ne de başarılarımızda doyum bulabiliyoruz…
İsa’nın hayatımızı kurtardığınıduyduk. Bu yeterli mi, yoksa bizim de gerçekten bir şey yapmamız mı gerekiyor?
Kutsal Kitap, zamanın başlangıcından beri tek tek insanların ve ulusların yolculuğunu anlatır; Tanrı’nın kim olduğu, bizi neden yarattığı ve bizden ne beklediği konusunda oldukça iyi bir fikir edinmemizi sağlar. Ama en baştan başlayalım.
Tanrı’nın Musa aracılığıyla bize ilettiği, Eski Antlaşma’daki On Emir’e bir göz atalım. On Emir binlerce yıl önce insanlara verildi; kısa ve basittirler ve Tanrı’nın bizden ne istediğini öğrenmek isteyenler için harika bir başlangıçtır.
- Benden başka tanrın olmayacak.
- Hiçbir şeyin suretine eğilmeyeceksin…
- Tanrın Rab’bin adını boş yere ağzına almayacaksın.
- Şabat Günü’nü kutsal sayarak anımsa.
- Annene babana saygı göster.
- Adam öldürmeyeceksin.
- Zina etmeyeceksin.
- Çalmayacaksın.
- Komşuna karşı yalan yere tanıklık etmeyeceksin.
- Komşunu kendin gibi seveceksin.
Her bir emrin ayrıntılarına geçmeden önce, gerçek Tanrı’nın biricik Oğlu İsa Mesih’in bu emirler hakkındaki sözünü duymak için daha yakın tarihli bir yazıya bakalım.
( Matthew 22:36-40 )
İsa’ya göre, inceleyeceğimiz bu emirlerin hepsinin temeli başkalarına duyulan sevgi ve ilgidir.
1. Benden başka tanrın olmayacak. Ya da: Tanrın Rab’bi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla seveceksin.
Tarih boyunca insanlar gümüşten, altından, tahtadan, kilden tanrılar yaptılar ve onlara karmaşık ayinlerle tapındılar; masum hayvanları ve insanları, çoğu zaman yeni doğmuş bebekleri kurban ettiler… Çağımızda en yaygın tanrılar ya da putlar zenginlik ve güçtür. Bu putlara hizmet etmek için, zaten yeterince sahip olsak da yalnızca nasıl daha çok para ya da güç elde edeceğimizi düşünürüz. Başkalarına yardım etmekten yüz çeviririz; dostlarımıza, komşularımıza, ihtiyaç içindeki insanlara karşı merhametimizi yitiririz. Oysa Tanrı’yı ilk sıraya koymamız gerekir. Önce sevgiyi.
( Matthew 10:37-39 )
Tanrı’yı sevmek ve O’nu ilk sıraya koymak ne demektir? Tanrı’yı gündelik yaşamımızda görmüyor, O’nu duymuyorsak, O’nu nasıl sevebiliriz? Tanrı’yı nerede bulabiliriz?
Tanrımızı, bize olan ilgisinin çoğu zaman anlamsız, katı kurallar ve yasaklar dizisi olarak algılandığı Eski Antlaşma’dan anlamak muhtemelen daha zordur. Ama İsa, bize Babamızın, Tanrımızın gerçek suretini göstermek için yeryüzüne indi.
( John 14:7 )
Bu nedenle Tanrı’nın kim olduğunu anlamak için İsa Mesih’i, O’nun öyküsünü ve Yeni Antlaşma’daki öyküsünü daha iyi tanımamız gerekir.
Tanrı’yı sevmek ne demektir?
( John 14:15 )
İsa da kendisi aynısını yaptı. Dünyaya Baba’yı sevdiğini göstermek için çarmıhta öldü, çünkü Baba bunu O’ndan istemişti.
( John 14:31 )
Tanrı’yı yeryüzünde temsil etmek için inen İsa’ya sevgimizi gösterelim. Sevginin gerçek anlamını kavramak için O’nun işlerini inceleyelim. Böyle bir sevginin sonucu da O’nun buyruklarına uymak olacaktır.
( 1 John 4:7 )
2. Hiçbir şeyin suretine eğilmeyeceksin
( Exodus 20:4-6 )
Kendi gözlerimizle gördüğümüz bir şeye tapma ayartısına direnmek çok zordur. Put suretleri yapmanın yanı sıra, azizlerin resimleri önünde eğilmeyi, İsa Mesih’in ve annesi Meryem’in tablolarını öpmeyi severiz. Bu da bizi Tanrı’nın kim olduğu konusunda yanlış bir görüşe götürür… Tanrımız kilisede yanabilecek ya da çalınabilecek o resim değildir. Tanrı ne Kutsal Kitap’tır ne Tevrat ne Kuran ne de başka herhangi bir kitap ya da yazıdır.
Sevgimizi, imanımızı ve umudumuzu bir şeyin suretine bağlarsak, o suret yok olunca umudumuz da ölür. Tanrı’yı hiç kimsenin görmediğini unuturuz. İsa Mesih’in neye benzediğini kimse bilmez. İsa’nın dış görünüşü bu kadar önemli olsaydı, Tanrı Kutsal Kitap’ta O’nun ayrıntılı bir tarifini vermez miydi?…
Gerçekte İsa, O’nu tasvir eden resimlerde gördüğümüz hiçbir şeye büyük olasılıkla benzemiyordu. Çünkü görünüşünde dikkat çekici hiçbir şey yoktu… İsa’nın dış görünüşüyle tanınması ve hatırlanması amaçlanmamıştır. İşte Yeşaya peygamberin gelecek olan Mesih hakkında yaptığı tarif.
( Isaiah 53:2 )
Tanrı hiçbir şeyin suretine tapmamızı istemez. Bunun yerine Tanrı’nın sevgi olduğunu ve Tanrı’nın içimizde yaşayabileceğini bilmemizi ister. O’nunla konuşmak ve O’nunla birlikte olmak için sahip olmamız gereken eşyalara ya da görmemiz gereken suretlere ihtiyacımız yoktur. Yoksul ve zengin, sağlıklı ve engelli, herkes Tanrı’ya eşit biçimde erişebilir.
( 1 John 4:8 )
( 1 John 4:16 )
Tanrı’yı sonsuza dek bizimle olmaya davet ederiz ve hiçbir şey bizi O’ndan ayıramaz.
3. Tanrın Rab’bin adını boş yere ağzına almayacaksın
( Exodus 20:7 )
Bu bağlamda “ad”, suret ve itibar anlamına gelir. Tanrımız Rab’bi yanlış yorumlamak ve yanlış anlamak çok kolaydır. Sürekli “Tanrı’ya yemin ederim…” ya da “Aman Tanrım, bu…”, “Tanrı bana bunu yaptı…”, “Tanrı masallardan çıkma bir yalandır” gibi sözler duyarsak ya da Tanrı’nın adını kendimiz, hatta kastetmeden bile olsa boş yere kullanırsak, kutsal ve güçlü Tanrı’nın anlamını yitiririz. Bununla birlikte O’nu bulma umudumuzu da yitiririz.
( Leviticus 19:12 )
( Zechariah 5:4 )
4. Şabat Günü’nü kutsal sayarak anımsa
Kutsal Kitap’ta Şabat Günü hakkında ne biliyoruz?
( Ezekiel 20:12 )
( Jeremiah 17:22-24 )
Bir de şu.
( Isaiah 58:13 )
Şabat bize gündelik koşturmacamızdan dinlenmemiz, işler ya da yapılacaklar için kaygılanmamamız ve zihnimizi bu dünyanın yükünden kurtarmamız için verildi… Ne var ki binlerce yıldır Şabat’ı kesinlikle yanlış kullanıyoruz… Zihnimizdeki yükleri boşaltmamıza ve Tanrı’ya giden yolu açmamıza yardım etmesi gereken bu emir, insanlar tarafından başkalarını cezalandırmanın bir aracı olarak kullanıldı.
( Luke 6:7 )
Yukarıda belirtildiği gibi bu, kendimiz ya da işimiz için kazanç peşinde koştuğumuz bir gün değildir. Peki, çalışamayacağımız bir günde biri yardımımıza ihtiyaç duyarsa ne yapmalı?
( Luke 6:9 )
( Luke 6:10 )
Cumartesi günlerini çalışmayacağımız ve kendimiz için hiçbir kazanç aramayacağımız bir gün olarak koruyalım. Ama Cumartesi günü bile, başka birine yardımı dokunacaksa çalışmaktan kaçınmayalım.
5. Annene babana saygı göster
Yaşımız ilerledikçe annemizle babamızın hayatımızdaki rolü ve payı küçülür. Artık büyüdüğümüze göre, bize bir şey öğrettiklerinde aslında haklı olduklarını daha iyi anlıyoruz; ama bunu anlamamız, onlarla aramızdaki yaş farkı kadar yıl alıyor. Şimdi onlar yaşlandıkça yürümek, uyumak, hatta nefes almak bile zorlaşıyor; duymayı sevdikleri çocuklarının kahkahaları da çocuklarla birlikte evlerinden uzaklaştı. Ve biz onların kederini anlamakta hâlâ yıllarca geride kalıyoruz.
Tanrı bizi sever, ama annemizi babamızı da sever ve onların iyi olmasını ister. Öyleyse O’na yardım edelim; sevgilerini bize cömertçe verenlere biraz sevgi verelim ve yakında bizim de karşılaşacağımız yaşlılıklarını hiç değilse biraz aydınlatmalarına yardım edelim.
( 1 Timothy 5:8 )
6. Adam öldürmeyeceksin
Buna ekleyebileceğimiz pek bir şey yok; tek ekleyebileceğimiz, yalnızca bedensel olarak değil, ruhsal olarak da öldürmememiz gerektiğidir. Bunun yerine komşularımızı olduğu kadar düşmanlarımızıda sevmeli, onları yüreklendirmeli ve başarılı olmalarına yardım etmeliyiz.
7. Zina etmeyeceksin
Burada İsa’nın kendi sözlerini aktarıyoruz.
( Matthew 5:27-30 )
Elçi Pavlus’tan da.
( 1 Thessalonians 4:3-6 )
8. Çalmayacaksın
Hiçbir şey çalma. Kimsenin sevgilisini çalma. Kimsenin özgürlük hakkını, gök kubbe altındaki yerini çalma…
Çalıştırdığın kişinin ücretini geciktirme.
( Leviticus 19:13 )
Ve şunu unutma.
( Proverbs 10:2 )
( 1 Corinthians 6:10 )
9. Komşuna karşı yalan yere tanıklık etmeyeceksin
Ya da kısaca: yalan söyleme… Birinin açıkça yanlış bir şey yaptığını düşündüğümüzde, sözlerimize gerçekte gördüğümüzden ya da duyduğumuzdan fazlasını katıp birinin hayatını mahvedebiliriz. Tanrı bizi bu konuda uyarır.
( Proverbs 25:18 )
( Proverbs 19:9 )
( Ephesians 4:25 )
( Exodus 23:1 )
10. Komşunu kendin gibi seveceksin
Eski Antlaşma’da bu emrin yalın bir görünümünü görürüz.
( Exodus 20:17 )
( Leviticus 19:18 )
Ancak İsa’dan zaten bildiğimiz gibi bu emir Yasa’nın temelidir; Pavlus da bunu hatırlatır.
( Galatians 5:14 )
Bu emrin önemi ne kadar vurgulansa azdır. Aynı zamanda yerine getirilmesi de zordur. Çevremizdekilere karşı duyarlı olalım. Yardıma ihtiyacı olanlardan yüz çevirmeyelim. İhtiyaç içindeki başkalarına yardım edebilmek bir lütuftur.
Bu dünyanın zenginliklerine bakmak bize doğal gelir. Bu dünyanın haberleri başarılı, zengin insanlara, hisse senetlerine ve piyasalara odaklanır… Onların peşinden gitmek bize kaygı, kıskançlık, sabırsızlık getirir ve içimizi kurutur. Komşularımız da orada değildir. Komşularımız haberlerde yer almaz. Onlar çoğu zaman buldukları yiyecek için gerçekten minnettar olan yoksullardır, çünkü pek fazlasını bulamazlar. Ölmekte olan çocuklarına bağışlanan fazladan bir gün için Tanrı’ya şükrederler. Edindikleri yeni bir dost için Tanrı’yı överler, çünkü insanlar çoğu zaman onlardan kaçar. Tek bir yüreklendirici sözle sevinirler, çünkü bazılarının bulunduğu hapishanede böyle sözleri pek duymazlar. Çünkü Tanrımız bu insanlarla ve çevresindekileri önemseyenlerle birliktedir.
( Proverbs 19:17 )
İhtiyaç içindeki komşularımıza yardım etmek içimizdeki boşluğu doldurur. Bizi Tanrı’ya yaklaştıran da budur.
Çevremize bakalım. İş arkadaşlarımızı, aile üyelerimizi, komşularımızı, sokaklardaki yoksulları göreceğiz. Çevremizdeki bu insanlara yardım edersek Tanrı’ya yardım etmiş oluruz.
( Matthew 25:35-40 )
( Matthew 7:12 )
( Luke 6:27 )
İşte On Emir: Tanrı’nın uzun zaman önce bize verdiği on basit talimat. Bunlar bize, bizi seven ve bizimle ilgilenen Tanrı tarafından verildi. On Emir, şimdi izlemeye başlamamız ve Yasa’nın ve günahsız yaşamın gerçek anlamını bize gösteren Mesih’in kim olduğunu daha derinden anlamamız için iyi bir başlangıçtır.
İsa Mesih’in yaşamını, ölümünü, dirilişini ve yeryüzündeki hayatını anlatan Kutsal Kitap’taki Müjde’yi okumanızı içtenlikle öneririz.
Aşağıda ise hem Eski hem de Yeni Antlaşma’dan, yaşamımızı daha da düzene sokmamıza yardım edebilecek bazı alıntılar bulunuyor.
( 2 John 1:9 )
( 1 Peter 1:14-15 )
( 1 Thessalonians 4:11-12 )
Yapılması en zor şeylerden biri, zenginliğimizin aslında ne için olduğunu anlamaktır…
( Habakkuk 2:13-14 )
( 1 Timothy 6:7-10 )
Alçakgönüllü ol ve kendini olduğundan büyük görme.
( Proverbs 25:6-7 )
( Proverbs 25:27 )
( Ezekiel 15:2-5 )
( James 4:6-8 )
( 1 Thessalonians 5:14,15,18 )
( 2 Thessalonians 3:13 )
( Proverbs 6:16-19 )
( Matthew 6:22 )
( 2 Timothy 4:3 )
( Titus 3:9 )
( Romans 12:2 )
( 2 Peter 1:5-7 )
( 1 John 2:15-17 )
Ve unutmayın, ne yaparsanız yapın, yüreğinizde Tanrı’yla yapın.
( Psalms 127:1-2 )