ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀ ਉੱਤੇ ਜਾਓ

ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ

ਦੋ ਹੱਥ ਇੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਵਾਅਦੇ ਉੱਪਰ ਪੱਕੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਿੱਕੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਰ ਧੁੱਪ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥਕ ਲਾਭ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ

ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦਿਸਦੇ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਗੁਆਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪੈਸਾ, ਆਰਾਮ ਜਾਂ ਸਿਹਤ, ਉਹ ਘਾਟੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਦੋਸਤੀ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਅਤੇ ਵਾਅਦਾ ਵਿਕਲਪਿਕ ਜਿਹਾ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਸਾਡੇ ਫ਼ਾਇਦੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਫਿਰ ਵੀ ਬਾਈਬਲ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਸਮਝਦੀ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਨਿਭਾਉਣਾ ਸਵਰਗੀ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਦੀ ਅਸੀਂ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਰਾਜ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਧਨ ਹਨ ਨਾ ਤਾਕਤ। ਆਓ ਮਿਲ ਕੇ ਵੇਖੀਏ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਵਾਅਦਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਹਰ ਵਾਅਦਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ

ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:

19ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਿ ਝੂਠ ਬੋਲੇ,
ਨਾ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਛਤਾਵੇ।
ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਆਖਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਨਾ ਕਰੇ?
ਜਾਂ ਉਹ ਬੋਲਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ?
( ਗਿਣਤੀ 23:19 )

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਝਲਕ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਨਿੱਘਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੌਣ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦਾ ਲਿਖਾਰੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਵੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਇੱਕ ਖਰੇ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਿੱਧੀ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ:

1ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰੇ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ?
ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਕੌਣ ਵੱਸੇਗਾ?
2ਉਹੋ ਜਿਹੜਾ ਸਿੱਧੀ ਚਾਲ ਚੱਲਦਾ, ਨੇਕੀ ਕਰਦਾ,
ਅਤੇ ਮਨੋਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ,
3ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੁਗਲੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਨਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਦਾ ਬੁਰਾ ਕਰਦਾ,
ਅਤੇ ਨਾ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ ਉਲਾਹਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
4ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁੱਛ ਹੈ,
ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਭੈਅ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਹੜਾ ਸਹੁੰ ਖਾ ਕੇ ਮੁੱਕਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨੂੰ ਘਾਟਾ ਵੀ ਪਵੇ,
( ਜ਼ਬੂਰ 15:1-4 )

“ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।” ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਚੁਕਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਕਦਰ ਉਦੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਚੁਕਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਵਾਅਦਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚੋ

ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਿਹਰਬਾਨ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਕਰਨ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮੰਨਤ ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਮੰਨਤ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰੀ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ:

21ਜਦ ਤੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੁੱਖਣਾ ਸੁੱਖੇਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ ਕਿਉਂ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਹੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲਵੇਗਾ ਅਤੇ ਢਿੱਲ ਕਰਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਾਪ ਹੋਵੇਗਾ। 22ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਸੁੱਖਣਾ ਨਾ ਸੁੱਖੇਂ ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। 23ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿੱਕਲੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਚਨ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭੇਟ ਸੁੱਖੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੀਂ।
( ਬਿਵਸਥਾ 23:21-23 )

ਗੱਲ ਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਅਦੇ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕਹੀਏ ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਕਹੀਏ।

ਬਿਵਸਥਾ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਇਹ ਸਮਝੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਬੈਠਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੱਚੇ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

4ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਭਲਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਹ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਹੋਵੇ ਤਦ ਉਹ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰੇਗਾ।
( ਲੇਵੀਆਂ 5:4 )

ਜਦੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਾਊਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਨਾਬਾਲ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਦੇ ਇੱਜੜਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਦਾਊਦ ਨੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਭੋਜਨ ਮੰਗਿਆ, ਤਾਂ ਨਾਬਾਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਊਦ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਕਿ ਨਾਬਾਲ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਹਰ ਆਦਮੀ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ:

22ਸੋ ਜੇ ਕਦੀ ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਤੱਕ ਉਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਕੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਮੂਤ੍ਰੇ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾਊਦ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰੇ ਸਗੋਂ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ।
( 1 ਸਮੂ 25:22 )

ਨਾਬਾਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਬੀਗੈਲ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਭਰੇ ਬੋਲ ਲੈ ਕੇ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਗਈ। ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਗ਼ਲਤ ਕੰਮ ਦੇ ਕਿੰਨਾ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ:

34ਕਿਉਂ ਜੋ ਸੱਚੀ ਮੁੱਚੀ ਜਿਉਂਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਹੁੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਬੁਰਿਆਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜੇ ਕਦੀ ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਨਾ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਨਾ ਆਉਂਦੀ ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਤੱਕ ਨਾਬਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਪੁਰਖ ਨਾ ਛੱਡਦਾ!
( 1 ਸਮੂ 25:34 )

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਵਾਅਦਾ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਫੰਦਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਆਣਾ ਇਨਸਾਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਬਾਹੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਾਊਦ ਨੇ “ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਕਾਇਮ” ਰਹਿਣ ਦੀ ਜ਼ਿਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣਾ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਖਰੇਪਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ: ਇਹ ਮੰਨਣ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਹੋਣੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਗ਼ਲਤ ਸੀ।

ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੋ ਪਹਿਲੂ ਹਨ

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਏਲੀ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਜਕ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਘਰਾਣਾ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਏਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਦਾ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਫ਼ਾਇਦਾ ਉਠਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਧੱਕਾ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਏਲੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ:

30ਸੋ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਾਕ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੇਰਾ ਟੱਬਰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਟੱਬਰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰੇ, ਪਰ ਹੁਣ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਵਾਕ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੈਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਾਂਗਾ ਪਰ ਉਹ ਜੋ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸੋ ਤੁੱਛ ਸਮਝੇ ਜਾਣਗੇ।
( 1 ਸਮੂ 2:30 )

ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰ ਵਾਅਦਾ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਵੇ

ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਜੇ ਸਿਦਕੀਯਾਹ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਦਦ ਲਈ ਮਿਸਰ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ:

13ਸਗੋਂ ਉਹ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਹੁੰ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਉਹ ਆਕੜਬਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਕਠੋਰ ਕਰ ਲਿਆ ਐਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜਿਆ।
( 2 ਇਤ 36:13 )

ਨਬੀ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾ ਕੇ ਕੀਤਾ ਵਾਅਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸੇ ਇਨਸਾਨ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਉਹ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ:

18ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਸਹੁੰ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇਮ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਹੱਥ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
( ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 17:18 )

ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਬਾਅਦ ਨਬੀ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਉੱਡਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਣ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਸ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਝੂਠੀ ਸਹੁੰ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ:

4ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਵਾਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਉਹ ਚੋਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਝੂਠੀ ਸਹੁੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੜੇਗਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਕੜੀ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
( ਜ਼ਕਰ 5:4 )

ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਧਮਕੀ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਪਰਵਾਹ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਝੂਠ ਅਤੇ ਤੋੜੇ ਹੋਏ ਵਾਅਦੇ ਅਸਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਬੱਸ ਹਾਂ, ਬੱਸ ਨਾਂਹ

ਯਿਸੂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌਖਾ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਸਹੁੰਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਸਾਡੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਜੋੜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ:

37ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਨਾਂਹ ਦੀ ਨਾਂਹ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ ਸੋ ਦੁਸ਼ਟ ਵੱਲੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
( ਮੱਤੀ 5:37 )

ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਯਾਕੂਬ ਨੇ ਇਹੀ ਸਲਾਹ ਦੁਹਰਾਈ:

12ਹੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਹੁੰ ਨਾ ਖਾਣੀ, ਨਾ ਸਵਰਗ ਦੀ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਦੀ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਨਾਂਹ ਦੀ ਨਾਂਹ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਜ਼ਾ ਹੇਠਾਂ ਨਾ ਆ ਜਾਓ।
( ਯਾਕੂਬ 5:12 )

ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ “ਹਾਂ” ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਜੇ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਤੋੜਿਆ ਹੈ

ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਵਾਅਦੇ ਤੋੜੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਡਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਪਰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਬਾਈਬਲ ਸਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੇ ਹੋਣ, ਜਿੱਥੇ ਹੋ ਸਕੇ ਗ਼ਲਤੀ ਸੁਧਾਰਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ:

9ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣਿਆਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੁਧਰਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ।
( 1 ਯੂਹੰਨਾ 1:9 )

ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਮੰਗੋ। ਫਿਰ, ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ, ਉਸ ਇਨਸਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ: ਛੋਟੇ ਵਾਅਦੇ ਨਿਭਾਈਏ, ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪਹੁੰਚੀਏ, ਫ਼ੋਨ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਈਏ, ਜੋ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰੀਏ। ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ “ਹਾਂ” ਦਾ ਮਤਲਬ ਹਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਉਸਾਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਪਰ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਭਰੋਸਾ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਯੋਗ ਚਰਿੱਤਰ।

ਇੰਡਿਅਨ ਰਿਵਾਇਜ਼ਡ ਵਰਜ਼ਨ (IRV) - ਪੰਜਾਬੀ (IRVPun)