အဓိကအကြောင်းအရာသို့ သွားမည်

မာန်မာနနှင့် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်း၏ အခန်းကဏ္ဍ

လူတစ်ဦးသည် စည်ပင်ဝေဆာသော စပျစ်နွယ်ပင်မှ ပေါက်ရောက်လာသည့် စပျစ်သီးတွဲကို နှိမ့်ချစွာ ချီးမွမ်းနေသည်။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးအသီးအနှံတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် မာန်မာနမှမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်စပ်နေခြင်းမှ လာသည်ဟူသော ယေရှု၏သွန်သင်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး လေးစားခံရချင်ကြသည်၊ တန်ဖိုးထားခံရချင်ကြသည်။ ဤအရာသည် သဘာဝကျပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ့်တန်ဖိုးကို ခံစားမှု၏ အမြစ်ဖြစ်သည်။ မာန်မာနသည် ထိုဆန္ဒနှင့် နီးကပ်သော ဆွေမျိုးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်များနှင့် ဖြစ်လာခဲ့သည်များကို သူတစ်ပါး သတိပြုစေချင်သောအခါ ၎င်းသည် ကြီးထွားလာသည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် မာန်မာနအကြောင်းကို မကြာခဏ ပြောဆိုထားခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုကျမ်းချက်များကို အလျင်စလို ဖတ်ပြီး အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်အကြောင်းဟု ယူဆတတ်ကြသည်။ ပိုမိုနူးညံ့စွာ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ကြစို့။ စတင်ရန် ကျမ်းချက်တိုသုံးခုမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။

သင်သည် ကိုယ်ကိုချီးမြှောက် ၍ မိုက်သောအမှု ကို ပြု မိသော် ၎င်း၊ မကောင်းသော အကြံကိုကြံ မိ သော် ၎င်း၊ သင်၏နှုတ် ကို လက် နှင့်ပိတ်ထားလော့။
( သုတ္တံကျမ်း။ 30:32 )
မြင့် သောအရပ်၌ နေ သောသူတို့ကို ရှုတ်ချ တော်မူ ၏။ မြင့်မြတ် သောမြို့ ကိုဖြို၍၊ မြေ တိုင်အောင် နှိမ့်ချ လျက် မြေမှုန့် ထဲမှာ ထား တော်မူ၏။
( ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း။ 26:5 )
ထိုသို့လူ သည် မိမိအကြံ ကိုစွန့် စေ ခြင်းငှါ၎င်း ၊ မာန် မာနနှင့် ကင်းလွတ် စေခြင်းငှါ၎င်း ပြုတော်မူ၏။
( ယောဘဝတ္တု။ 33:17 )

နောက်ဆုံးတစ်ခုကို သတိပြုပါ။ ဘုရားသခင်သည် လူများကို “မာန်မာနမှ ဆီးတားတော်မူ” ပြီး ဂရုစိုက်တတ်သော မိဘတစ်ပါးကဲ့သို့ ထပ်ခါထပ်ခါ မိန့်ဆိုခြင်းဖြင့် ပြုတော်မူသည်။

မာန်မာန နှစ်မျိုး

နေ့စဉ်ဘဝတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤစကားလုံးကို နည်းနှစ်မျိုးဖြင့် သုံးကြသည်။ တစ်မျိုးမှာ ဝေဖန်သည့်သဘောဖြစ်သည်။ “ဤလူသည် မာနကြီးလွန်း၍ မကူညီခဲ့ပါ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်မျိုးမှာ နွေးထွေးသည့်သဘောဖြစ်သည်။ “ကောင်းလိုက်တာ၊ သားကို ဂုဏ်ယူတယ်!” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဒုတိယနည်းသည် မိသားစုများတွင် အဖြစ်များပြီး မိဘများက ကလေးများကို ဆက်လက်ကြိုးစားရန်နှင့် ကြီးပြင်းရန် အားပေးကြသည်။ အသုံးများသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။

  1. မိမိ၏ ရလဒ်များ၊ မိမိနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်သူများ၏ ရလဒ်များ သို့မဟုတ် လူအများ ချီးမြှင့်သော ဂုဏ်သတ္တိများ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှ ရရှိသော နက်ရှိုင်းသည့် ပျော်ရွှင်မှု သို့မဟုတ် ကျေနပ်မှု ခံစားချက်။
  2. မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သိမြင်မှု။

ကလေးတစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှုကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ကောင်းသောအရာဖြစ်ပြီး သမ္မာကျမ်းစာတွင် ၎င်းကို တားမြစ်သည့် အရာ မရှိပါ။ သမ္မာကျမ်းစာက သတိပေးသည်မှာ မာန်မာန၏ အထူးအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည်။ “ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာ၊ ငါ့မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မလိုဘူး” ဟူသော ယုံကြည်ချက် ဖြစ်သည်။ ထိုမာန်မာနသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူတစ်ပါးအပေါ်မှီခိုမည့်အစား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးသော မာန်မာနဖြစ်သည်။

မာန ကြောင့်သာ ရန်တွေ့ ခြင်းဖြစ် ၏။ သတိပေးသော စကားကို နားခံ သောသူမူကား ပညာ ရှိ၏။
( သုတ္တံကျမ်း။ 13:10 )

ဤသို့သော မာန်မာနအကြောင်း ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်များ

အောက်ပါ ကျမ်းချက်များသည် ဘုရားသခင် မည်သို့ တုံ့ပြန်တော်မူသည်ကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ပြစ်ဒဏ်ထက် အကွာအဝေးနှင့် ပိုသက်ဆိုင်ကြောင်း သတိပြုပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်အတွက် နေရာ အနည်းငယ်သာ ချန်ထားမိသည်။

ထိုကြောင့်အဓမ္မ လူ၊ ထောင်လွှား စော်ကားခြင်းကိုခံရ၍ အော်ဟစ် သော်လည်း ၊ ဘုရားသခင်သည် ထူး တော်မ မူ။
( ယောဘဝတ္တု။ 35:12 )
နှိမ့်ချ လျက်ရှိသောသူ တို့ကို ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင် ၍ ၊ မာန ထောင်လွှားသောသူတို့ ကို ကား ရှုတ်ချ ခြင်းငှါကြည့်မှတ် တော်မူ၏။
( ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင်။ 22:28 )
ထာဝရဘုရား သည် မြင့်မြတ် တော်မူသော်လည်း ၊ စိတ်နှိမ့်ချ သောသူတို့ ကို ကြည့်ရှု တော်မူ၏။ စိတ်မြင့် သောသူတို့ ကိုကား ၊ အဝေး က သိ တော်မူ၏။
( ဆာလံကျမ်း 138:6 )

တမန်တော်ယာကုပ်က ဘုရားသခင်သည် မာန်မာနကို အဘယ်ကြောင့် ဆန့်ကျင်တော်မူကြောင်း ရှင်းပြသည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့အား ပိုမိုပေးလိုတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုဝိညာဉ်တော်သည် သာ၍ များသောကျေးဇူး ကိုပြု တော်မူ၏။ ထိုသို့ နှင့်အညီကျမ်းစာလာ သည်ကား၊ ထောင်လွှား စော်ကားသောသူတို့ကို ဘုရားသခင် ဆီးတား တော်မူ၏။ စိတ် နှိမ့်ချသော သူတို့အား ကျေးဇူး ပြု တော်မူ၏ဟုလာသတည်း။
( ရှင်ယာကုပ်ဩဝါဒစာ 4:6 )

“ငါကိုယ်တိုင်လုပ်ခဲ့တာ” ဟု ဆိုခဲ့သော ဘုရင်တစ်ပါး

ကောက်ချက်မချမီ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို ကြည့်ကြစို့။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ဗာဗုလုန်၏ အစွမ်းထက်သော ဘုရင်ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်ပူစရာ အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့ပြီး ပရောဖက်ဒံယေလက ဘုရားသခင်သည် သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးတော်မူကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ ဒံယေလသည် ချစ်ခင်စွာ တောင်းလျှောက်ချက်တစ်ခုကိုလည်း ထပ်ဖြည့်ခဲ့သည်။

သို့ဖြစ်၍ ၊ အရှင် မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ် စကား ကို နာယူ တော်မူပါ။ တရား သော အမှုကိုပြုခြင်း၊ ဆင်းရဲ သောသူတို့ကို သနား ခြင်းအားဖြင့် ဒုစရိုက် အပြစ်တို့ကို ပယ် ဖြတ်တော်မူပါ။ ထိုသို့ပြုလျှင်၊ ချမ်းသာ ရကောင်း ရတော်မူလိမ့်မည်ဟု ဒံယေလလျှောက်ထား၏။
( ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း 4:27 )

တစ်နှစ်ပြည့်အောင် ကြာခဲ့ပြီး ထိုတစ်နှစ်သည် သည်းခံခြင်း၏ တစ်နှစ်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တစ်နေ့တွင် ဘုရင်သည် မိမိ၏မြို့တော်ကို ကြည့်ရင်း ဤသို့ဆိုခဲ့သည်။

ဤ မြို့ကား၊ ငါ့နိုင်ငံတည်ရာ၊ ငါ့ ရွှေဘုန်း တော်ကို ချီးမြှောက် ရာဘို့ ၊ ငါ့ တန်ခိုး အာနုဘော်အားဖြင့် ငါ တည် လုပ်သော ဗာဗုလုန် မြို့ကြီး မ ဟုတ်လောဟု မြွက်ဆို ၏။
( ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း 4:30 )

သတိပေးချက်သည် ချက်ချင်းနီးပါး အမှန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုစကား ကို မြွက်ဆိုစဉ် ပင်၊ ကောင်းကင် မှ သက်ရောက် သော အသံ ဟူမူကား၊ အိုနေဗုခဒ်နေဇာ မင်းကြီး ၊ နားထောင်လော့။ နိုင်ငံ တော်သည် သင့် လက်မှ ရွေ့ သွားပြီ။ သင့် ကို လူစု ထဲက နှင်ထုတ် ၍ ၊ မြေ တိရစ္ဆာန် တို့ နှင့်အတူ နေရာ ချကြလိမ့်မည်။ အမြင့်ဆုံး သောဘုရား သည် လောကီ နိုင်ငံ ကို အုပ်စိုး ၍၊ ပေးလို သော သူ တို့အား ပေး တော်မူသည်ကို မင်းကြီးမသိ မ မှတ်မှီကာလ ၊ ခုနစ် နှစ် ပတ်လုံးနွား ကဲ့သို့ မြက် ကိုစား လျက်နေရမည်ဟု အသံ ဖြစ်လေ၏။
( ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း 4:31-32 )

နေဗုခဒ်နေဇာသည် မိမိ ဂုဏ်ယူခဲ့သမျှကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သို့သော် ဇာတ်လမ်း မည်သို့ အဆုံးသတ်သည်ကို ကြည့်ပါ။ ထိုကာလကြာပြီးနောက် သူသည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ပြီး မိမိ၏ အောင်မြင်မှုများနောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိသည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

ကာလ အချိန်စေ့ သောအခါ၊ ငါ နေဗုခဒ်နေဇာ သည် ကောင်းကင် သို့ မျှော်ကြည့်၍ သတိရပြန်လျှင်၊ အမြင့်ဆုံး သောဘုရားကို ကောင်းကြီး ပေး၍ ၊ ထာဝရ အသက် ရှင်တော်မူသောဘုရားကို ချီးမွမ်း ထောမနာ ပြု၏။ အာဏာ တော်သည် ထာဝရ အာဏာ ဖြစ်၏။ နိုင်ငံ တော်သည် ကမ္ဘာ အဆက်ဆက်တည်၏။ မြေကြီး သားအပေါင်း တို့သည် ရှေ့တော်၌ အဘယ်မျှ မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းကင် ဗိုလ်ခြေ တို့၌ ၎င်း ၊ မြေကြီး သားတို့၌၎င်း အလို တော်ရှိသည်အတိုင်း စီရင် ပြုပြင်တော်မူ၏။ လက် တော်ကို အဘယ်သူ မျှမ ဆီးတား နိုင်။ အဘယ်သို့ ပြု သနည်းဟု ကိုယ်တော် ကို ဆို နိုင်သောသူ မရှိ ။ ယခု တွင် ငါ နေဗုခဒ်နေဇာ သည် ကောင်းကင် ဘုံ၏ အရှင် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်း ထောပနာပြု၏။ စီရင် ဖန်ဆင်း တော်မူသမျှ သော အရာတို့သည် သစ္စာ နှင့် ပြည့်စုံ၍ တရား နှင့် ညီလျော်ကြ၏။ မာန ထောင်လွှား သောသူတို့ ကို နှိမ်ချ ခြင်းငှါ တတ်နိုင် တော်မူ၏ဟု အမိန့်တော်ကို အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်စေတော်မူ၏။
( ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း 4:34-35,37 )

ဘုရင်သည် တန်ဖိုးရှိသောအရာတစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ပြီး သူ၏ဂုဏ်ကျက်သရေလည်း ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏ဇာတ်လမ်းကို ဆင်ခြင်ရုံဖြင့် ထိုသင်ခန်းစာကို ပိုမိုနူးညံ့စွာ သင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုကော အဘယ်သို့နည်း။

ကျွန်ုပ်တို့အများစုသည် ဘုရင်များ မဟုတ်ကြပါ။ သို့သော် “ဒီအိမ်ကို ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် ဆောက်ခဲ့တာ”၊ “ဒီကုမ္ပဏီကို ငါစခဲ့တာ” သို့မဟုတ် “ဒီပြိုင်ပွဲကို ငါနိုင်ခဲ့တာ” ဟု မကြာခဏ ပြောတတ်ကြသည်။ ကောင်းသောအလုပ်၊ ခိုင်မာသောမိသားစု သို့မဟုတ် ပြိုင်ပွဲကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဂုဏ်ယူခြင်းသည် မျှတသည်မဟုတ်ပါလော။

ကြိုးစားမှုသည် အရေးကြီးသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှ ကြည့်သော ဘဝ၏ အရာတစ်ခုကို ဒေသနာကျမ်းရေးသူ ပညာရှိက သတိပြုခဲ့သည်။ ရလဒ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ကြိုးစားမှုအပေါ်သာ မူတည်သည်မဟုတ်ပါ။

တဖန် နေ အောက် မှာရှိသော အမှုအရာတို့ကို ငါပြန် ၍ ကြည့်ရှု သောအခါ၊ လျင်မြန် သောသူသည် ပြိုင် ၍ ပြေးသော်လည်း မ နိုင်တတ်။ ခွန်အား ကြီးသောသူသည် စစ်တိုက် ၍ မ အောင်တတ်။ ပညာရှိ သောသူသည် ဝစွာ မ စား တတ်။ ဉာဏ် ကောင်းသောသူသည် စည်းစိမ် ကို မ ရတတ်။ လိမ္မာ သောသူသည် သူတပါးရှေ့၌ မျက်နှာ မ ရတတ်။ ခပ်သိမ်း သောသူ တို့၌ ကာလ အချိန်စေ့ခြင်း၊ အဆင်သင့် ခြင်းရှိသည်အတိုင်း ဖြစ် တတ်သည်ကို ငါမြင် ၏။
( ဒေသနာကျမ်း။ 9:11 )

အောင်မြင်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့လက်ထဲတွင် လုံးဝမရှိပါ။ ယေရှုကလည်း နှစ်သိမ့်ဖွယ် အတွေးတစ်ခု ထပ်ဖြည့်တော်မူသည်။ ဘဝ၏ အသေးဆုံးအသေးစိတ်များပင် ခမည်းတော်၏ အကြည့်မှ မလွတ်ပါ။

စာငှက် နှစ် ကောင်ကို အဿရိ တစ်ပြားအဘိုးနှင့် ဝယ် ရသည်မ ဟုတ်လော။ သင် တို့အဘ အခွင့်မ ရှိလျှင် ထို စာငှက်တစ် ကောင်မျှ မြေ သို့ မ ကျ ရ။
( ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် 10:29 )

သို့ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အောင်မြင်မှုများသည် တကယ်တော့ ကျွန်ုပ်တို့၏ မဟုတ်ဟု ဆိုလိုပါသလော။ ယေရှုသည် စပျစ်ပင်နှင့် ၎င်း၏ အကိုင်းများ၏ ပုံဥပမာဖြင့် ဖြေကြားတော်မူသည်။ အကိုင်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် အသက်မဖန်တီးပါ။ စပျစ်ပင်မှ ရရှိပြီး ထိုဆက်သွယ်မှုမှ အသီးအပွင့် ထွက်လာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ လွတ်မသွားစေရန် ထိုအတွေးကိုပင် စကားလုံးအနည်းငယ် ကွဲပြားစွာဖြင့် နှစ်ကြိမ် ထပ်မံမိန့်တော်မူသည်။

ငါ ၌ တည်နေ ကြလော့။ ငါ သည်လည်း သင် တို့၌ တည်နေမည်။ စပျစ်ခက် သည် အပင် ၌ မ တည် လျှင် ၊ ကိုယ်အလိုအလျောက် အသီး မ သီး နိုင် သကဲ့သို့ ၊ သင် တို့သည် ငါ ၌ မ တည် လျှင် အသီးမ သီးနိုင်ကြ။
( ရှင်‌ယောဟန် 15:4 )
ငါ သည် စပျစ် နွယ်ပင်ဖြစ် ၏။ သင် တို့သည်အခက် များဖြစ်ကြ၏။ အကြင်သူ သည် ငါ ၌ တည် ၍ ငါ သည် လည်းသူ့ ၌ တည်၏၊ ထိုသူ သည် များစွာ သောအသီး ကိုသီး တတ်၏။ ငါ နှင့်ကွာ လျှင် သင်တို့သည် အဘယ် အမှု ကိုမျှ မ တတ်နိုင်ကြ။
( ရှင်‌ယောဟန် 15:5 )

ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြိုးစားမှုကို သေးငယ်စေရန် ရည်ရွယ်သည်မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စွမ်းရည်များ၊ အတွေးအခေါ်များနှင့် ခွန်အားတို့သည် ဆုကျေးဇူးများ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာက ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆိုထားသည်။

ငါ့ တန်ခိုး ၊ ငါ့ လက် သတ္တိ အားဖြင့် ဤ စည်းစိမ် ကို ငါ ရ တတ်သည်ဟုစိတ် ထဲမှာ အောက်မေ့ခြင်းအပြစ်ကို သတိနှင့် ကြဉ်ရှောင်လော့။ သင် ၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ကိုသာ အောက်မေ့ ရမည်။ အကြောင်း မူကား၊ သင် ၏ ဘိုးဘေး တို့ အား ကျိန်ဆို တော်မူသော ပဋိညာဉ် တရားတော်ကို ယနေ့ ကဲ့သို့ တည် စေလိုသောငှာ ၊ စည်းစိမ် ရ တတ်သော အစွမ်း သတ္တိကို ဘုရားသခင်ပေး တော်မူ၏။
( တရားဟောရာကျမ်း 8:17-18 )

ယုံကြည်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို မှီခိုခြင်း

မာန်မာနက “ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာ” ဟု ဆိုသည်။ ယုံကြည်ခြင်းက “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကိုယ်တော်မပါဘဲ ဒါကို မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။ ယုံကြည်ခြင်းဆိုသည်မှာ ယုံကြည်စိတ်ချမှုဖြစ်ပြီး ထိုယုံကြည်စိတ်ချမှုသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးမှုနေရာကို နူးညံ့စွာ ယူသည်။

ထာဝရဘုရား ကို စိတ် နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုးစား လော့။ ကိုယ် ဉာဏ် ကို အမှီ မ ပြုနှင့်။ သွား လေရာရာ၌ ထာဝရ ဘုရားကို မျက်မှောက် ပြုလော့။ သို့ပြုလျှင် ၊ သင် ၏လမ်းခရီး တို့ကို ပဲ့ပြင် တော်မူ မည်။
( သုတ္တံကျမ်း။ 3:5-6 )

၎င်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု၏ နေရာကိုလည်း ယူသည်။ အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း မထမ်းတော့သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ကို အံ့သြစေသော ငြိမ်သက်ခြင်းကို တွေ့ရသည်။

အဘယ် အမှုကိုမျှ စိုးရိမ် ခြင်းမ ရှိဘဲအရာရာ၌ ကျေးဇူး တော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ ဆုတောင်း ပဌနာပြုသောအားဖြင့်၊ သင် တို့တောင်းပန် လိုသောအရာများတို့ကို ဘုရားသခင် အား ကြားလျှောက် ကြလော့။
( ဖိလိပ္ပိဩဝါဒစာစောင် 4:6 )

ထို့ပြင် ပျော်ရွှင်ခြင်းအတွက် နည်းလမ်းအသစ်ကိုလည်း ပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်ကို ဝမ်းမြောက်ရန်နှင့် ဂုဏ်ကို မျှဝေရန် လွတ်လပ်ပါသည်။

သင်တို့သည်စား သော်၎င်း၊ သောက် သော်၎င်း၊ မည်သည့် အမှုကို ပြု သော်၎င်း၊ ဘုရားသခင် ၏ ဘုန်း တော်ကို ထောက် ၍ခပ်သိမ်း သောအမှုကိစ္စကို ပြု ကြလော့။
( ကောရိန္တု ဩဝါဒစာ ပထမ စာစောင် 10:31 )
သို့ဖြစ်၍ ၊ ကျမ်းစာ လာသည်နှင့်အညီ ၊ ဝါကြွား သောသူ မည်သည်ကား၊ ထာဝရ ဘုရား၌ သာဝါကြွား စေ။
( ကောရိန္တု ဩဝါဒစာ ပထမ စာစောင် 1:31 )

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ရှက်ခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံပြီး ယေရှုကို မှီခိုနိုင်သည်ကို သိ၍ နှစ်သိမ့်မှု ရယူကြစို့။ ကိုယ်တော်သည် အခက်အခဲတိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်တော်မူသည်။ အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ရမည်ဟု မာန်မာနက တိုးတိုးပြောသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်သော တစ်စုံတစ်ဦး ရှိသည်ဟု ဖြေနိုင်ပါသည်။