ప్రధాన కంటెంట్‌కు వెళ్లండి

గర్వం పాత్ర మరియు నిజమైన విశ్వాసం

ఒక వ్యక్తి వర్ధిల్లుతున్న ద్రాక్షావల్లి నుండి కాసిన ద్రాక్షగుత్తిని వినయంతో మెచ్చుకుంటున్నాడు; నిజమైన విశ్వాసం, ఆత్మీయ ఫలవంతత మన స్వంత సాధనల నుండి లేదా గర్వం నుండి కాక, దేవునితో మనకున్న అనుబంధం నుండే వస్తాయని యేసు బోధించిన దానికి ఇది సూచన.

మనమందరం గౌరవింపబడాలని, విలువైనవారిగా భావించబడాలని కోరుకుంటాం. ఇది సహజం, ఇదే మన ఆత్మగౌరవానికి మూలం. గర్వం ఈ కోరికకు దగ్గరి బంధువు. మనం చేసినదాన్ని, మనం అయినదాన్ని ఇతరులు గమనించాలని కోరుకున్నప్పుడు అది పెరుగుతుంది. బైబిలు గర్వం గురించి ఇంత తరచుగా మాట్లాడటంలో ఆశ్చర్యం లేదు. ఆ వచనాలను మనం త్వరగా చదివేసి, అవి మరెవరి గురించో అనుకుంటాం. కొంత సున్నితంగా, దగ్గరగా చూద్దాం. మొదలుపెట్టడానికి ఇక్కడ మూడు చిన్న వచనాలు ఉన్నాయి:

32నీవు బుద్ధిహీనుడవై గర్వించి ఉంటే, కీడు కలిగించే పన్నాగం పన్ని ఉంటే నీ చేత్తో నోరు మూసుకో.
( సామెత 30:32 )
5అలాగే ఆయన ఉన్నత స్థల నివాసులను, గర్వించే వాళ్ళనూ కిందకు లాగి పడవేస్తాడు. ఎత్తయిన ప్రాకారాలు గల పట్టణాన్ని కూలదోస్తాడు.
ఆయన దాన్ని నేలమట్టం చేస్తాడు. దుమ్ముతో ధూళితో కలిపివేస్తాడు.
( యెషయా 26:5 )
17మనుషులు గర్విష్ఠులు కాకుండా చేయడానికి, తాము తలపెట్టిన పాపకార్యం వారు మానుకొనేలా చేయడానికి,
( యోబు 33:17 )

చివరి వచనాన్ని గమనించండి. దేవుడు వారిని గర్వం నుండి దూరంగా ఉంచుతాడు; శ్రద్ధగల తల్లిదండ్రుల్లా, ప్రజలతో మాటిమాటికీ మాట్లాడటం ద్వారా ఆయన అలా చేస్తాడు.

రెండు రకాల గర్వం

రోజువారీ జీవితంలో ఈ పదాన్ని రెండు విధాలుగా వాడతాం. ఒకటి విమర్శనాత్మకం: “ఈ వ్యక్తి సహాయం చేయలేనంత గర్విష్ఠి.” మరొకటి ఆప్యాయతతో కూడినది: “బాగా చేశావు, నిన్ను చూసి చాలా గర్వపడుతున్నాను!” రెండోది కుటుంబాల్లో సాధారణం; అక్కడ తల్లిదండ్రులు పిల్లలను ముందుకు సాగమని, ఎదగమని ప్రోత్సహిస్తారు. సాధారణ నిర్వచనాలు ఇవి:

  1. ఒకరి స్వంత విజయాల నుండి, వారికి సన్నిహితంగా ఉన్నవారి విజయాల నుండి, లేదా విస్తృతంగా మెచ్చుకునే గుణాలు లేదా ఆస్తుల నుండి కలిగే లోతైన ఆనందం లేదా తృప్తి భావన.
  2. తన స్వంత గౌరవం గురించిన స్పృహ.

బిడ్డ విజయంలో ఆనందించడం మంచిదే, బైబిలులో ఏదీ దాన్ని నిరుత్సాహపరచదు. బైబిలు హెచ్చరించేది ఒక ప్రత్యేకమైన గర్వం గురించి: “దీన్ని నేను ఒంటరిగా చేశాను, నాకు ఎవరి అవసరమూ లేదు” అనే నమ్మకం. ఇది దేవునిపై, ఇతరులపై కాక మనపైనే ఆధారపడే గర్వం:

10గర్వాంధుడు కలహాలు రేపుతాడు. మంచి మాటలు ఆలకించే వారికి జ్ఞానం చేకూరుతుంది.
( సామెత 13:10 )

ఈ రకమైన గర్వం గురించి దేవుడు చెప్పేది

దేవుడు ఎలా స్పందిస్తాడో కింది వచనాలు వివరిస్తాయి. ఇది శిక్ష కంటే దూరం గురించినదని గమనించండి. మనపైనే మనం మాత్రమే ఆధారపడినప్పుడు, ఆయనకు మనం చాలా తక్కువ చోటు వదులుతాం:

12వారు దుష్టుల గర్వాన్ని బట్టి మొర పెడతారు గాని ఆయన జవాబివ్వడం లేదు.
( యోబు 35:12 )
28యాతన పడే వారిని రక్షిస్తావు
గర్విష్ఠులకు విరోధివై వారిని అణచి వేస్తావు.
( 2 సమూ 22:28 )
6యెహోవా మహా ఘనుడైనప్పటికీ ఆయన దీనులను పట్టించుకుంటాడు. గర్విష్ఠుల కదలికలు ఆయన దూరం నుండే పసికడతాడు.
( కీర్తన 138:6 )

దేవుడు గర్వాన్ని ఎందుకు ఎదిరిస్తాడో అపొస్తలుడైన యాకోబు వివరిస్తాడు: ఎందుకంటే ఆయన మనకు ఇంకా ఎక్కువ ఇవ్వాలనుకుంటాడు.

6కాదు, ఆయన అధికంగా కృప దయ చేస్తాడు. అందుకనే “దేవుడు గర్విష్టులను అడ్డుకుంటాడు. దీనులకు కృపను అనుగ్రహిస్తాడు” అని లేఖనం చెబుతున్నది.
( యాకోబు పత్రిక 4:6 )

“దీన్ని నేను చేశాను” అన్న ఒక రాజు

ఏ నిర్ణయానికీ రాకముందు, ఒక కథను చూద్దాం. నెబుకద్నెజరు బబులోను శక్తిమంతుడైన రాజు. ఆయనకు కలత కలిగించే ఒక కల వచ్చింది; దేవుడు ఆయనకు హెచ్చరిక ఇస్తున్నాడని ప్రవక్తయైన దానియేలు వివరించాడు. దానియేలు ప్రేమపూర్వకమైన ఒక విన్నపాన్ని కూడా జోడించాడు:

27రాజా, నేను చెప్పేది మీకు అంగీకారంగా ఉండు గాక. నీ పాపాలు విడిచిపెట్టి నీతి న్యాయాలు అనుసరించు. నువ్వు హింసించిన వాళ్ళ పట్ల కనికరం చూపించు. అప్పుడు నీకున్న క్షేమం ఇకపై అలాగే కొనసాగుతుంది” అని దానియేలు జవాబిచ్చాడు.
( దాని 4:27 )

ఒక సంవత్సరం మొత్తం గడిచింది, అది సహనపు సంవత్సరం. తర్వాత ఒక రోజు, రాజు తన నగరాన్ని చూస్తూ ఇలా అన్నాడు:

30అతడు దాన్ని చూస్తూ. “ఈ బబులోను నగరం మహా విశాలమైన పట్టణం. నా బలాన్ని, నా అధికారాన్ని, నా ప్రభావ ఘనతలను చూపించుకోవడానికి దీన్ని నా రాజధాని నగరంగా కట్టించుకున్నాను” అని తనలో తాను అనుకున్నాడు.
( దాని 4:30 )

హెచ్చరిక దాదాపు వెంటనే నిజమైంది:

31ఈ మాటలు రాజు నోట్లో ఉండగానే ఆకాశం నుండి ఒక శబ్దం “రాజువైన నెబుకద్నెజర్, ఈ ప్రకటన నీ కోసమే. నీ రాజ్యం నీ దగ్గర నుండి తొలగిపోయింది. 32రాజ్యంలోని ప్రజలు తమ దగ్గర నుండి నిన్ను తరుముతారు. నువ్వు అడవిలో జంతువుల మధ్య నివాసం చేస్తావు. పశువులాగా గడ్డి మేస్తావు. సర్వోన్నతుడైన దేవుడు మానవుల రాజ్యాలపై అధికారిగా ఉండి, ఆయన ఎవరికి ఇవ్వాలని నిర్ణయిస్తాడో వాళ్లకు అనుగ్రహిస్తాడు అని నువ్వు తెలుసుకునే వరకూ ఏడు కాలాలపాటు నీ పట్ల ఇలా జరుగుతుంది” అని వినిపించింది.
( దాని 4:31-32 )

నెబుకద్నెజరు తాను గర్వపడిన సమస్తాన్నీ కోల్పోయాడు. కానీ కథ ఎలా ముగుస్తుందో చూడండి. ఈ కాలం తర్వాత ఆయన పైకి చూశాడు, తన విజయాల వెనుక ఉన్నవాడు ఎవరో గ్రహించాడు:

34ఆ రోజులు ముగిసిన తరువాత నెబుకద్నెజరు అనే నాకు తిరిగి మానవ బుద్ధి వచ్చింది. నా కళ్ళు ఆకాశం వైపు ఎత్తి, సర్వోన్నతుడు దేవుడు, శాశ్వత కాలం ఉండే దేవునికి స్తోత్రాలు చెల్లించి కీర్తించాను. ఆయన అధికారం కలకాలం నిలుస్తుంది. ఆయన రాజ్యం తరతరాలకు ఉంటుంది.
35భూలోకంలోని ప్రజలంతా ఆయన దృష్టిలో శూన్యులు. ఆయన పరలోకంలోని సైన్యాల మీదా, భూలోకంలోని ప్రజల మీదా తన ఇష్టం వచ్చినట్టు జరిగించేవాడు. ఆయన చెయ్యి పట్టుకుని “నువ్వు చేస్తున్నదేమిటి?” అని అడిగే అధికారం ఎవ్వరికీ లేదు.
37ఈ విధంగా నెబుకద్నెజరు అనే నేను, పరలోకపు రాజును స్తుతిస్తూ, కీర్తిస్తూ, ఘనపరుస్తున్నాను. ఎందుకంటే ఆయన జరిగించే కార్యాలన్నీ సత్యం, ఆయన నడిపించే విధానాలు న్యాయం. ఆయన గర్వంతో ప్రవర్తించే వాళ్ళను అణిచివేసే శక్తి గలవాడు.
( దాని 4:34-35,37 )

రాజు విలువైన పాఠం నేర్చుకున్నాడు, ఆయన గౌరవం పునరుద్ధరించబడింది. ఆయన కథను ఆలోచించడం ద్వారానే మనం అదే పాఠాన్ని మరింత సున్నితంగా నేర్చుకోగలం.

మన స్వంత ప్రయత్నం సంగతేమిటి?

మనలో చాలామంది రాజులం కాదు. అయినా “ఈ ఇంటిని నా స్వంత చేతులతో కట్టాను,” “ఈ కంపెనీని నేను ప్రారంభించాను,” లేదా “ఈ పందెంలో నేను గెలిచాను” అని తరచుగా అంటాం. మంచి ఉద్యోగం, బలమైన కుటుంబం లేదా ఒక పందెం వంటి మనకు ముఖ్యమైనదాని కోసం కష్టపడి పనిచేసినప్పుడు గర్వపడటం న్యాయమే కదా?

ప్రయత్నం ఖచ్చితంగా ముఖ్యమే. కానీ ప్రసంగి గ్రంథకర్త, మన వైపు నుండి కనిపించే జీవితం గురించి ఒక విషయాన్ని గమనించాడు: ఫలితాలు మన నైపుణ్యంపై, ప్రయత్నంపై మాత్రమే ఆధారపడవు.

11నేను ఇంకా ఆలోచిస్తుండగా సూర్యుని కింద జరిగేది నాకు అర్థమైంది ఏమంటే,
వేగం గలవారు పరుగులో గెలవరు.
బలమైన వారికి యుద్ధంలో విజయం దొరకదు.
తెలివైన వారికి ఆహారం లభించదు.
అవగాహన ఉన్నంత మాత్రాన ఐశ్వర్యం కలగదు.
జ్ఞానవంతులకు అనుగ్రహం దొరకదు.
ఇవన్నీ అదృష్టం కొద్దీ కాలవశాన అందరికీ కలుగుతున్నాయి.
( ప్రసంగి 9:11 )

విజయం ఎప్పుడూ పూర్తిగా మన చేతుల్లో ఉండదు. యేసు ఓదార్పునిచ్చే మరో ఆలోచనను జోడిస్తున్నాడు. జీవితంలోని అతి చిన్న వివరాలు కూడా తండ్రి దృష్టి నుండి తప్పించుకోవు:

29రెండు పిచ్చుకలు ఒక చిన్న నాణేనికి అమ్ముడవుతాయి గదా. అయినా మీ తండ్రి అనుమతి లేకుండా వాటిలో ఒకటి కూడా నేల కూలదు.
( మత్తయి 10:29 )

అయితే మన విజయాలు నిజంగా మనవి కావని దీని అర్థమా? యేసు ద్రాక్షావల్లి, దాని కొమ్మల చిత్రంతో జవాబిస్తాడు. కొమ్మ తన జీవాన్ని తానే తయారుచేసుకోదు. అది దాన్ని ద్రాక్షావల్లి నుండి పొందుతుంది, ఆ అనుబంధం నుండే ఫలం పెరుగుతుంది. మనం మిస్ కాకుండా ఉండడానికి, కొద్దిగా భిన్నమైన మాటల్లో ఆయన అదే భావాన్ని రెండుసార్లు చెబుతాడు:

4 నాలో మీరు ఉండండి. మీలో నేను ఉంటాను. కొమ్మ ద్రాక్ష తీగలో ఉంటేనే తప్ప తనంతట తాను ఏ విధంగా ఫలించలేదో, మీరు కూడా నాలో ఉంటేనే తప్ప ఫలించలేరు.
( యోహాను 15:4 )
5నేను ద్రాక్ష తీగ, మీరు కొమ్మలు. నాలో ఎవరు ఉంటారో, నేను ఎవరిలో ఉంటానో, ఆ వ్యక్తి అధికంగా ఫలిస్తాడు. ఎందుకంటే, నా నుంచి వేరుగా ఉండి మీరు ఏమీ చెయ్యలేరు.
( యోహాను 15:5 )

ఇది మన ప్రయత్నాన్ని చిన్నదిగా అనిపించేలా చేయడానికి కాదు. మన సామర్థ్యాలు, ఆలోచనలు, బలం బహుమతులని దీని అర్థం. బైబిలు దీన్ని స్పష్టంగా చెబుతుంది:

17అయితే మీరు, ‘మా సామర్ధ్యం, మా బాహుబలమే మాకింత ఐశ్వర్యం కలిగించాయి’ అనుకుంటారేమో.
18కాబట్టి మీరు దేవుడైన యెహోవాను జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి. ఎందుకంటే తాను మీ పూర్వీకులతో వాగ్దానం చేసినట్టు తన నిబంధనను ఈ రోజులాగా స్థాపించాలని మీరు ఐశ్వర్యం సంపాదించుకోడానికి మీకు సామర్ధ్యం కలిగించేవాడు ఆయనే.
( ద్వితీ 8:17-18 )

విశ్వాసం: దేవునిపై ఆనుకోవడం

“దీన్ని నేనే చేశాను” అని గర్వం అంటుంది. “కృతజ్ఞతలు, నువ్వు లేకుండా నేను ఇది చేయలేకపోయేవాడిని” అని విశ్వాసం అంటుంది. విశ్వాసం అంటే నమ్మకం, ఆ నమ్మకం స్వావలంబన స్థానాన్ని సున్నితంగా తీసుకుంటుంది:

5నీ స్వంత తెలివితేటలపై ఆధారపడకుండా మనస్ఫూర్తిగా యెహోవాను నమ్ముకో.
6ఆయన అధికారానికి నిన్ను నీవు అప్పగించుకో. అప్పుడు ఆయన నీ మార్గాలన్నీ సరళం చేస్తాడు.
( సామెత 3:5-6 )

అది ఆందోళన స్థానాన్ని కూడా తీసుకుంటుంది. అన్నింటినీ ఒంటరిగా మోయడం ఆపినప్పుడు, మనల్ని ఆశ్చర్యపరిచే శాంతిని కనుగొంటాం:

6దేన్ని గూర్చీ చింతపడవద్దు. ప్రతి విషయంలోను ప్రార్థన విజ్ఞాపనలతో కృతజ్ఞతాపూర్వకంగా మీ విన్నపాలు దేవునికి తెలియజేయండి.
( ఫిలిప్పీ పత్రిక 4:6 )

ఇంకా అది వేడుక జరుపుకోవడానికి మనకు కొత్త మార్గాన్ని ఇస్తుంది. మన పని గురించి సంతోషించడానికి, ఘనతను పంచుకోవడానికి మనకు స్వేచ్ఛ ఉంది:

31కాబట్టి మీరు తిన్నా, తాగినా, ఏమి చేసినా సరే, అన్నీ దేవుని మహిమ కోసం చేయండి.
( 1 కొరింతీ పత్రిక 10:31 )
31“అతిశయించేవాడు ప్రభువును బట్టి మాత్రమే అతిశయించాలి” అని రాసి ఉన్నట్టుగా దేవుని మూలంగా క్రీస్తు మనకు జ్ఞానం, నీతి, పవిత్రత, విమోచనం అయ్యాడు.
( 1 కొరింతీ పత్రిక 1:31 )

కాబట్టి సిగ్గు లేకుండా మన పరిమితులను అంగీకరిద్దాం, యేసుపై ఆనుకోగలమని తెలుసుకుని ఓదార్పు పొందుదాం. ప్రతి కష్టంలోనూ ఆయన మనతో కలిసి నడుస్తాడు. అంతా ఒంటరిగా చేయాలని గర్వం గుసగుసలాడినప్పుడు, మనం ఇలా జవాబివ్వవచ్చు: మనం నమ్మదగిన ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడు.

ఇండియన్ రివైజ్డ్ వెర్షన్ (IRV) - తెలుగు -2019 (IRVTel)