Mankany amin’ny votoaty lehibe

Nahoana Andriamanitra no nangataka hamono biby ho sorona sy fanolorana ho an’ny ota?

Lehilahy iray manetry tena mandohalika sy miondrika ny lohany eo akaikin'ny alitara vato misy zanak'ondry natao fanatitra, mampiseho fa ny fo tsy mihatsaravelatsihy sy manetry tena no sarobidy kokoa amin'Andriamanitra noho ny fanatitra araka ny fombafomba.

Rehefa vakintsika ny toromarika amin’ny antsipiriany ao amin’ny Baiboly momba ny fanolorana biby eo ambony alitara, maro amintsika no tsy mahazo aina. Sarotra ny mahita ny fomba hahafaliana an’Andriamanitra ny fahafatesan’ny biby tsy manan-tsiny, na ny antony tokony hifandraisan’ny famelan-keloka amin’izany. Fanontaniana marina ireo, ary mendrika ny hojerena amim-pahatoniana sy tsy faingana.

Nanomboka tamin’ny olona izany

Ny fanolorana voalohany ao amin’ny Baiboly dia avy amin’i Kaina sy Abela. Tsy lazain’ny teny fa nangataka azy ireo hitondra zavatra Andriamanitra. Samy nitondra fanomezana ho azy ireo:

3Ary rehefa afaka elaela, dia nitondran'i Kaina ny vokatry ny tany ho fanatitra ho an'i Jehovah; 4fa nitondran'i Abela kosa ny voalohan-terak'ondriny, dia izay matavy. Ary Jehovah nankasitraka an'i Abela mbamin'ny fanatiny;
( Genesisy 4:3-4 )

Mora ny mamintina avy amin’izany fa tiana kokoa ny biby noho ny voankazo. Fa jereo ny nolazain’Andriamanitra tamin’i Kaina taorian’izay. Tsy niresaka momba ny karazan’ilay fanomezana Izy. Niresaka tamin’ny fon’i Kaina Izy, tamim-pahalemem-panahy marina:

7Raha tsara toetra ianao, moa tsy ho miramirana va? Fa raha tsy tsara toetra kosa ianao, dia mamitsaka eo am-baravarana ny ota; ary ianao no kendren'ny faniriany, kanefa ianao no tokony hanapaka azy.
( Genesisy 4:7 )

Ny zava-dehibe dia ny fomba nanatonan’izy roa lahy an’Andriamanitra. Nitondra “ny tsara indrindra” tamin’ny nananany i Abela, ary nitondra “sasany” tamin’ny vokatra nambolera i Kaina.

Izay nirin’Andriamanitra hatrany

Manerana ny Baiboly, mitondra ny teny iray ihany momba ny fanolorana Andriamanitra. Mitady ny fo ao ambadik’izany Izy. Izany no lazainy tamin’ny alalan’ny mpaminany Hosea:

6Fa famindram-po no sitrako, fa tsy fanatitra alatsa-drà, ary fahalalana an'Andriamanitra noho ny fanatitra dorana.
( Hosea 6:6 )

Ny Mpanjaka Davida koa dia nianatra izany ihany rehefa nivavaka taorian’ny fahotana lehibe:

16Fa tsy fanatitra no sitrakao; raha izany dia nomeko ihany; ny fanatitra dorana tsy mahafaly Anao. 17Ny fanatitra ho an'Andriamanitra dia fanahy torotoro; ny fo torotoro sy mangorakoraka, Andriamanitra ô, tsy mba ataonao tsinontsinona.
( Salamo 51:16-17 )

Ny mpaminany Isaia dia manazava izay mitranga rehefa atolotra ny fanatitra tsy amin’ny fo mietry. Aleon’Andriamanitra ilay olona “mangovitra amin’ny teniko” noho ny fanomezana:

2Fa izao zavatra izao no nataon'ny tanako. Ka dia ary izao rehetra izao, hoy Jehovah; Nefa izao no olona hotsinjoviko, Dia izay malahelo sy torotoro fanahy Sady mangovitra noho ny teniko. 3Izay mamono omby dia hoatra ny mamono olona; Izay mamono ondry hatao fanatitra dia hoatra ny mamolaka ny vozon'alika; Izay manatitra fanatitra hohanina dia hoatra ny manatitra ran-kisoa; Izay mandoro ditin-kazo mani-pofona ho fanati-pahatsiarovana dia hoatra ny misaotra ny sampy. Eny, tahaka ny nifidianan'ireny ny halehany, Sy ny nifalian'ny fanahiny tamin'ny fahavetavetany,
( Isaia 66:2-3 )

Ary ny vahoakan’i Mika dia manontany mafy izany fanontaniana izany. Inona no azontsika entina? Ondrilahy arivoarivo ve? Ny zanatsika ve? Tsotra sy mangoraka ny valin’Andriamanitra:

7Ho sitrak'i Jehovah va ny ondrilahy arivoarivo, Na renirano diloilo iray alina? Hanolotra ny lahimatoako noho ny fahadisoako va aho, Na ny ateraky ny kiboko noho ny fahotan'ny fanahiko? 8Ry olombelona, efa naseho anao izay tsara Sy izay ilain'i Jehovah aminao, Dia izao ihany: Ny hanao ny marina sy ny ho tia famindram-po Ary ny hanaraka an'Andriamanitrao amin'ny fanetren-tena
( Mika 6:7-8 )

Nahoana no misy ra?

Raha tsy ny fanolorana ho azy no nirin’Andriamanitra, nahoana no nisy ity rafitra ity? Hazavain’ny Baiboly fa natao hampiseho ny hamafin’ny ota sy ny vidiny, ary koa hampiseho ny fomba anomezan’Andriamanitra làlana mba hampihavanana amin’ny tenany:

11Fa ny ain'ny nofo dia amin'ny rà; ary nomeko anareo izany hatao ambonin'ny alitara hanao fanavotana ho an'ny ainareo, fa ny rà no manao fanavotana, satria aina izany.
( Levitikosy 17:11 )

Miaraka amin’izany, miteny marina ny Baiboly fa nanana fetra io rafitra io. Afaka manondro ny famelan-keloka izy, nefa tsy afaka mamita ny asa:

9fanoharana izany amin'izao andro ankehitriny izao, ary araka izany no anaterana fanomezana sy fanatitra, izay tsy mahatanteraka ny mpivavaka ny amin'ny fieritreretana
( Hebreo 9:9 )
3Fa amin'ireo dia misy fahatsiarovana ny ota isan-taona. 4Fa tsy mahaisotra ny ota ny ran'ombilahy sy ny ran'osilahy.
( Hebreo 10:3-4 )

Ny sorona biby dia tahaka ny aloka, fampahatsiahivana ny ota isan-taona. Tsy nahavita nanova ny fon’olombelona izy ireny.

Làlana tsaratsara kokoa, nomena avy amin’ny fitiavana

Koa nanao zava-mahagaga Andriamanitra. Tsy nangataka antsika hitondra zavatra hafa intsony Izy. Izy ihany no nanome:

16Fa toy izao no nitiavan’Andriamanitra izao tontolo izao: nomeny ny Zanani-lahy Tokana, mba tsy ho very izay rehetra mino Azy, fa hanana fiainana mandrakizay.
( Jaona 3:16 )
8Fa Andriamanitra mampiseho ny fitiavany antsika, fa fony mbola mpanota isika, dia maty hamonjy antsika Kristy.
( Romana 5:8 )

Nilaza fanoharana momba izany i Jesosy. Nandefa ny zanany malalany tany amin’ireo mpanakarama ny taniny ny tompon-tany iray, ary nanantena fa hanaja azy ireo. Sary izany ny nandefasan’Andriamanitra an’i Jesosy sy ny zavatra nitranga taorian’izay:

13Dia hoy ny tompon'ny tanim-boaloboka: Inona re no hataoko? Haniraka ny zanako malalako aho; angamba hanaja azy izy. 14Fa raha nahita iny ny mpiasa tany, dia niara-nisaina izy ka nanao hoe: Ity no mpandova; andeha hovonointsika io, mba ho antsika ny lova.
( Lioka 20:13-14 )

Tao amin’ny rafitra taloha, ny mpisorona dia nanatitra voalohany ho an’ny fahotany manokana, ary avy eo ho an’ny an’ny vahoaka. Tsy nanana ota i Jesosy. Tsy nila nanatitra zavatra ho an’ny tenany Izy, ary tsy nangataka ny ran’ny biby tsy manan-tsiny. Nanolo-tena Izy, tamin’ny fifanarahana feno tamin’ny sitrapon’ny Ray, indray mandeha ho an’ny rehetra:

27Izay tsy mila hanatitra fanatitra isan'andro tahaka ny ataon'ireny mpisoronabe ireny, voalohany noho ny otan'ny tenany, dia vao noho ny an'ny olona kosa; fa izany dia nataony indray mandeha ihany, raha nanatitra ny tenany Izy.
( Hebreo 7:27 )
12ary tsy mba nitondra ran'osilahy sy ran-janak'omby Izy, fa ny ran'ny tenany, dia niditra indray mandeha ho any amin'ny fitoerana masina ka nahazo fanavotana mandrakizay.
( Hebreo 9:12 )

Izay midika ho antsika

Ny lanjany tsapantsika amin’ireny tantara ireny dia maneho ny hamafin’ny vidin’ny ota. Tsy midika izany fa mahery setra Andriamanitra. Vidiny izay nofidiny hentiny Izy ho an’ny tenany, mba tsy ho entintsika irery.

Koa mamy ny fanasana. Tonga soa isika raha manatona an’Andriamanitra araka izay misy antsika, ary milaza aminy am-pahamarinana izay nanaovantsika ny diso:

9Raha miaiky ny fahotantsika isika, dia mahatoky sy marina Izy ka mamela ny fahotantsika sy manadio antsika ho afaka amin'ny tsi-fahamarinana rehetra.
( 1 Jaona 1:9 )

Raha manao izany isika, dia hahita fa efa natao ho antsika ny sorona, ary izay karakarainy dia fo vonona hiverina any an-trano.

Malagasy Bible (MG1865)