പ്രധാന ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോകുക

പാപപരിഹാരത്തിനായി മൃഗങ്ങളെ ബലിയും വഴിപാടുമായി അർപ്പിക്കാൻ ദൈവം ആവശ്യപ്പെട്ടത് എന്തുകൊണ്ട്?

ബലിക്കുള്ള ഒരു ആട്ടിൻകുട്ടിയെ വഹിക്കുന്ന കല്ലുകൊണ്ടുള്ള യാഗപീഠത്തിനരികെ വിനയമുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ തല കുനിച്ച് മുട്ടുകുത്തുന്നു; ആചാരപരമായ വഴിപാടുകളെക്കാൾ ആത്മാർഥവും വിനയമുള്ളതുമായ ഹൃദയത്തെയാണ് ദൈവം വിലമതിക്കുന്നത് എന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

യാഗപീഠത്തിൽ മൃഗങ്ങളെ അർപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിളിലെ വിശദമായ നിർദേശങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ നമ്മിൽ പലർക്കും അസ്വസ്ഥത തോന്നാറുണ്ട്. നിരപരാധികളായ മൃഗങ്ങളുടെ മരണത്തിൽ ദൈവം പ്രസാദിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്നും, പാപമോചനത്തിന് ഇതുമായി എന്തു ബന്ധമെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. ഇവ ആത്മാർഥമായ ചോദ്യങ്ങളാണ്; തിടുക്കമില്ലാതെ, ശാന്തമായി ഇവയെ നോക്കിക്കാണാൻ അവ അർഹിക്കുന്നു.

ഇത് തുടങ്ങിയത് മനുഷ്യരിൽനിന്നാണ്

ബൈബിളിലെ ആദ്യത്തെ വഴിപാടുകൾ കയീനിൽനിന്നും ഹാബേലിൽനിന്നുമാണ്. എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവരാൻ ദൈവം അവരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതായി വചനം പറയുന്നില്ല. അവർ സ്വയമേവ കാഴ്ചകൾ കൊണ്ടുവന്നു:

3വിളവെടുപ്പിന്റെ സമയമായപ്പോൾ കയീൻ വയലിലെ വിളവിൽനിന്ന് ഒരംശം യഹോവയ്ക്കു യാഗമായി കൊണ്ടുവന്നു. 4ഹാബേലോ, തന്റെ ആട്ടിൻപറ്റത്തിലെ കടിഞ്ഞൂലുകളിൽനിന്ന് മേൽത്തരം ആടുകളെ യാഗത്തിനു കൊണ്ടുവന്നു. യഹോവ ഹാബേലിലും അവന്റെ യാഗത്തിലും സംപ്രീതനായി;
( ഉൽപ്പത്തി 4:3-4 )

ദൈവത്തിനു പഴങ്ങളെക്കാൾ മൃഗങ്ങളോടാണ് ഇഷ്ടമെന്ന് ഇതിൽനിന്നു നിഗമനം ചെയ്യാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ പിന്നീട് ദൈവം കയീനോട് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. കാഴ്ചയുടെ തരത്തെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് സംസാരിക്കുന്നില്ല. യഥാർഥ വാത്സല്യത്തോടെ കയീന്റെ ഹൃദയത്തോടാണ് അവിടുന്ന് സംസാരിക്കുന്നത്:

7നന്മയായതു പ്രവർത്തിക്കുന്നെങ്കിൽ നീ അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയില്ലയോ? എന്നാൽ നന്മയായതു പ്രവർത്തിക്കാതിരുന്നാൽ പാപം നിന്റെ വാതിൽക്കൽ കിടക്കുന്നു, അതു നിന്നെ അധീനനാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നീയോ അതിനെ കീഴടക്കണം” എന്നു കൽപ്പിച്ചു.
( ഉൽപ്പത്തി 4:7 )

പ്രധാനമായത് ഓരോരുത്തരും ദൈവസന്നിധിയിൽ വന്ന വിധമായിരുന്നു. ഹാബേൽ തനിക്കുള്ളതിൽ "ഏറ്റവും നല്ലത്" കൊണ്ടുവന്നു; കയീനോ തന്റെ വിളവിൽനിന്ന് "കുറെ" മാത്രം കൊണ്ടുവന്നു.

ദൈവം എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചത്

ബൈബിളിലുടനീളം വഴിപാടുകളെക്കുറിച്ച് ദൈവം ഒരേ കാര്യംതന്നെ പറയുന്നു. അവയ്ക്കു പിന്നിലെ ഹൃദയമാണ് അവിടുന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നത്. ഹോശേയ പ്രവാചകനിലൂടെ അവിടുന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

6യാഗമല്ല, കരുണയാണ് ഞാൻ അഭിലഷിക്കുന്നത്;
ഹോമയാഗങ്ങളെക്കാൾ, ദൈവപരിജ്ഞാനത്തിൽ ഞാൻ പ്രസാദിക്കുന്നു.
( ഹോശേയ 6:6 )

ഗുരുതരമായ ഒരു വീഴ്ചയ്ക്കുശേഷം പ്രാർഥിച്ചപ്പോൾ ദാവീദ് രാജാവും ഇതേ കാര്യം പഠിച്ചു:

16അവിടന്ന് യാഗം അഭിലഷിക്കുന്നില്ലല്ലോ, അങ്ങനെയായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനത് അർപ്പിക്കുമായിരുന്നു.
ദഹനയാഗങ്ങളിൽ അവിടന്ന് പ്രസാദിക്കുന്നതുമില്ല.
17ദൈവത്തിന് ഹിതകരമായ യാഗം തകർന്ന മനസ്സല്ലോ;
പശ്ചാത്താപത്താൽ തകർന്ന ഹൃദയത്തെ
ദൈവമേ, അവിടന്നൊരിക്കലും നിരസിക്കുകയില്ലല്ലോ.
( സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 51:16-17 )

വിനീതമായ ഹൃദയമില്ലാതെ വഴിപാടുകൾ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന് യെശയ്യാ പ്രവാചകൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. കാഴ്ചയെക്കാൾ, "എന്റെ വചനത്തെ ഭയപ്പെടുന്നവനിൽ" ആണ് ദൈവത്തിനു കരുതൽ:

2എന്റെ കരങ്ങളാണല്ലോ ഇവയെല്ലാം നിർമിച്ചത്,
അങ്ങനെയാണല്ലോ ഇവയെല്ലാം ഉളവായിവന്നത്,”
എന്ന് യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.
“വിനയശീലരും മനസ്സുതകർന്നവരും
എന്റെ വചനത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നവരുമായ
മനുഷ്യരോടാണ് ഞാൻ കരുണയോടെ കടാക്ഷിക്കുന്നത്.
3എന്നാൽ ഒരു കാളയെ യാഗമർപ്പിക്കുന്നവർ
ഒരു മനുഷ്യനെ വധിക്കുന്നവരെപ്പോലെയാണ്,
ഒരു ആട്ടിൻകുട്ടിയെ യാഗം കഴിക്കുന്നവർ
ഒരു നായുടെ കഴുത്ത് ഒടിക്കുന്നവരെപ്പോലെയും
ഒരു ഭോജനയാഗം അർപ്പിക്കുന്നവർ
പന്നിയുടെ രക്തം അർപ്പിക്കുന്നവരെപ്പോലെയും
സുഗന്ധധൂപം സ്മാരകമായി അർപ്പിക്കുന്നവർ
വിഗ്രഹത്തെ പൂജിക്കുന്നവരെപ്പോലെയുമാണ്.
അവരെല്ലാം സ്വന്തവഴികൾ തെരഞ്ഞെടുക്കുകയും
അവർ തങ്ങളുടെ മ്ലേച്ഛതയിൽ ആഹ്ലാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
( യെശയ്യാവ് 66:2-3 )

മീഖായുടെ കാലത്തെ ജനം ആ ചോദ്യം തുറന്നുതന്നെ ചോദിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ എന്തു കൊണ്ടുവരണം? ആയിരക്കണക്കിന് ആട്ടുകൊറ്റന്മാരെയോ? ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം മക്കളെയോ? ദൈവത്തിന്റെ ഉത്തരം ലളിതവും ദയയുള്ളതുമാണ്:

7ആയിരക്കണക്കിനു കോലാടുകളിൽ യഹോവ പ്രസാദിക്കുമോ?
പതിനായിരക്കണക്കിനു തൈലനദികളിൽ അവിടന്നു പ്രസാദിക്കുമോ?
എന്റെ അതിക്രമത്തിനായി എന്റെ ആദ്യജാതനെയും
എന്റെ പാപങ്ങൾക്കായി എന്റെ ഉദരഫലത്തെയും ഞാൻ അർപ്പിക്കണമോ?
8മനുഷ്യാ, നന്മ എന്തെന്ന് അവിടന്നു നിന്നെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു;
നീതി പ്രവർത്തിക്കുക, കരുണയെ സ്നേഹിക്കുക
നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ താഴ്മയോടെ ജീവിക്കുക.
ഇതല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് യഹോവ നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്?
( മീഖാ 6:7-8 )

എന്തിനാണ് രക്തം?

വഴിപാടുകൾ അവയ്ക്കുവേണ്ടിത്തന്നെ ദൈവം ആഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ഈ വ്യവസ്ഥ എന്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു? പാപം എത്ര ഗൗരവമുള്ളതാണെന്നും അതിന് എത്ര വലിയ വില നൽകേണ്ടിവരുമെന്നും കാണിക്കാനും, അതേസമയം തന്നോടു നിരപ്പിലാകാൻ ദൈവം ഒരു വഴി ഒരുക്കുന്നുവെന്നു വ്യക്തമാക്കാനും ആണ് ഇത് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ബൈബിൾ വിശദീകരിക്കുന്നു:

11കാരണം, ശരീരത്തിന്റെ ജീവൻ രക്തത്തിലാണ്. യാഗപീഠത്തിൽ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പാപപരിഹാരം വരുത്താൻ ഞാൻ അതു നിങ്ങൾക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു; രക്തമാണ് ഒരാളുടെ ജീവനുവേണ്ടി പാപപരിഹാരം വരുത്തുന്നത്.
( ലേവ്യ 17:11 )

അതേസമയം, ഈ വ്യവസ്ഥയ്ക്കു പരിമിതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും ബൈബിൾ സത്യസന്ധമായി പറയുന്നു. അതിനു പാപമോചനത്തിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടാൻ കഴിഞ്ഞു; എന്നാൽ ആ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല:

9ഈ പുറമേയുള്ള കൂടാരം വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വഴിപാടുകളും യാഗങ്ങളും ആരാധകന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ തൃപ്തിവരുത്താൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല.
( എബ്രായർ 9:9 )
3എന്നാൽ, അവ പാപങ്ങളുടെ വർഷംതോറുമുള്ള അനുസ്മരണംമാത്രമാണ്. 4കാരണം, കാളകളുടെയും മുട്ടാടുകളുടെയും രക്തത്തിനു പാപനിവാരണം വരുത്താൻ സാധ്യമല്ല.
( എബ്രായർ 10:3-4 )

മൃഗബലികൾ ഒരു നിഴൽപോലെ ആയിരുന്നു; വർഷംതോറും പാപത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ഒന്ന്. മനുഷ്യഹൃദയത്തെ മാറ്റാൻ അവയ്ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.

സ്നേഹത്തോടെ നൽകപ്പെട്ട ഒരു മെച്ചപ്പെട്ട വഴി

അതിനാൽ ദൈവം അസാധാരണമായ ഒന്നു ചെയ്തു. കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവരാൻ അവിടുന്ന് നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല. അവിടുന്നുതന്നെ ഒന്നു നൽകി:

16ദൈവത്തിന്റെ നിസ്തുലപുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയും നശിച്ചുപോകാതെ നിത്യജീവൻ അവകാശമാക്കേണ്ടതിന് അവിടത്തെ പുത്രനെ യാഗമായി അർപ്പിക്കുന്നത്ര3:16 മൂ.ഭാ. നൽകുക ദൈവം ലോകത്തെ സ്നേഹിച്ചു.
( യോഹന്നാൻ 3:16 )
8എന്നാൽ, നാം പാപികളായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചതിലൂടെ ദൈവം നമ്മോടുള്ള സ്നേഹം വെളിപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.
( റോമർ 5:8 )

യേശു ഇതേക്കുറിച്ച് ഒരു ഉപമ പറഞ്ഞു. ഒരു ഭൂവുടമ തന്റെ പ്രിയപുത്രനെ തന്റെ ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവരുടെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു; അവർ അവനെ ബഹുമാനിക്കുമെന്ന് അയാൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ദൈവം യേശുവിനെ അയച്ചതിന്റെയും തുടർന്നു സംഭവിച്ചതിന്റെയും ചിത്രമാണിത്:

13“അപ്പോൾ മുന്തിരിത്തോപ്പിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ പറഞ്ഞു: ‘ഇനി ഞാൻ എന്തുചെയ്യും? എന്റെ പ്രിയമകനെ ഞാൻ അയയ്ക്കും; ഒരുപക്ഷേ അവർ അവനെ ആദരിച്ചേക്കും.’
14“എന്നാൽ, ആ കർഷകർ മകനെ കണ്ടപ്പോൾ പരസ്പരം ഇങ്ങനെ ചർച്ചചെയ്തു, ‘ഇവനാണ് അവകാശി; വരൂ, നമുക്ക് ഇവനെ കൊന്നുകളയാം; എങ്കിൽ ഇതിനെല്ലാം നാം അവകാശികളാകും.’
( ലൂക്കോസ് 20:13-14 )

പഴയ വ്യവസ്ഥയിൽ ഒരു പുരോഹിതൻ ആദ്യം സ്വന്തം പാപങ്ങൾക്കും പിന്നെ ജനത്തിന്റെ പാപങ്ങൾക്കുംവേണ്ടി വഴിപാട് അർപ്പിച്ചിരുന്നു. യേശു പാപമില്ലാത്തവനായിരുന്നു. തനിക്കുവേണ്ടി ഒന്നും അർപ്പിക്കേണ്ട ആവശ്യം അവിടുത്തേക്കില്ലായിരുന്നു, നിരപരാധികളായ മൃഗങ്ങളുടെ രക്തം അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടതുമില്ല. പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടത്തോട് പൂർണമായി യോജിച്ച്, അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ ഒരിക്കലായി അർപ്പിച്ചു:

27അവിടന്നു മറ്റു മഹാപുരോഹിതന്മാരിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തനാണ്. ആദ്യം സ്വന്തം പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും പിന്നെ ജനത്തിന്റെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും ദിവസംതോറും യാഗം കഴിക്കേണ്ട ആവശ്യം അവിടത്തേക്കില്ല. സ്വയം യാഗമായിത്തീർന്നുകൊണ്ട്, അവിടന്ന് ജനങ്ങളുടെ പാപപരിഹാരം എന്നേക്കുമായി നിർവഹിച്ചല്ലോ.
( എബ്രായർ 7:27 )
12മുട്ടാടുകളുടെയോ കാളക്കിടാങ്ങളുടെയോ രക്തത്താൽ അല്ല, സ്വന്തം രക്തത്താൽത്തന്നെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് ഒരേയൊരു തവണ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ട് നിത്യമായ വിമോചനം സാധിച്ചു.
( എബ്രായർ 9:12 )

ഇത് നമുക്ക് എന്ത് അർഥമാക്കുന്നു

ഈ വിവരണങ്ങളിൽ നാം അനുഭവിക്കുന്ന ഭാരം പാപത്തിന്റെ വില എത്ര വലുതാണെന്നു കാണിക്കുന്നു. ദൈവം ക്രൂരനാണെന്ന് ഇതിന് അർഥമില്ല. നാം തനിയെ അതു ചുമക്കേണ്ടിവരാതിരിക്കാൻ അവിടുന്നുതന്നെ ചുമക്കാൻ തീരുമാനിച്ച വിലയാണിത്.

അതുകൊണ്ട് ക്ഷണം സൗമ്യമാണ്. നാം ആയിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ വരാനും, എവിടെയാണ് നമുക്കു തെറ്റിയതെന്ന് അവിടുത്തോട് സത്യസന്ധമായി പറയാനും നമുക്കു സ്വാഗതമുണ്ട്:

9നാം നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുന്നു എങ്കിൽ അവിടന്ന് നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിച്ച് എല്ലാ അനീതിയിൽനിന്നും നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കും; അവിടന്ന് വിശ്വസ്തനും നീതിമാനും ആണല്ലോ.
( 1 യോഹന്നാൻ 1:9 )

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ബലി ഇതിനകം നമുക്കുവേണ്ടി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, അവിടുന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നത് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിവരാൻ മനസ്സുള്ള ഒരു ഹൃദയത്തെയാണെന്നും നാം കണ്ടെത്തും.

സമകാലിക മലയാളവിവർത്തനം (MCV)