အဓိကအကြောင်းအရာသို့ သွားမည်

ဘုရားသခင်သည် အဘယ်ကြောင့် တိရစ္ဆာန်များကို ယဇ်အဖြစ်နှင့် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် သတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သနည်း။

နှိမ့်ချသော လူတစ်ဦးသည် ယဇ်ပူဇော်ရန် သိုးသငယ်တစ်ကောင်ရှိသည့် ကျောက်ယဇ်ပလ္လင်ဘေးတွင် ဦးခေါင်းငုံ့ကာ ဒူးထောက်နေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ထုံးတမ်းစဉ်လာ ပူဇော်သက္ကာများထက် စစ်မှန်၍ နှိမ့်ချသော စိတ်နှလုံးကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားတော်မူကြောင်း ဤပုံက ဖော်ပြသည်။

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တိရစ္ဆာန်များကို ပူဇော်ရန် ကျမ်းစာ၏ အသေးစိတ်ညွှန်ကြားချက်များကို ဖတ်ရသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့အများအပြား စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်တတ်ကြသည်။ အပြစ်မဲ့ တိရစ္ဆာန်များ သေဆုံးခြင်းကို ဘုရားသခင် မည်သို့ နှစ်သက်နိုင်မည်နည်း၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့ ဆက်စပ်ရသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း ဟူသည်ကို နားလည်ရခက်သည်။ ဤမေးခွန်းများသည် ရိုးသားသော မေးခွန်းများဖြစ်ပြီး နူးညံ့စွာ၊ မဆေးမပြေးဘဲ စဉ်းစားကြည့်ရန် ထိုက်တန်ပါသည်။

လူများထံမှ စတင်ခဲ့သည်

ကျမ်းစာထဲတွင် ပထမဆုံး ပူဇော်သက္ကာများသည် ကာဣနနှင့် အာဗေလထံမှ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို တစ်စုံတစ်ရာ ယူလာရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြောင်း စာသားတွင် မဖော်ပြထားပါ။ သူတို့သည် မိမိတို့ဘာသာ လက်ဆောင်များ ယူလာခဲ့ကြသည်။

အချိန် စေ့ သောအခါ ၊ ကာဣန သည် ထာဝရဘုရား ထံ ပူဇော်သက္ကာ ဘို့၊ မြေ အသီး ကို ဆောင် ခဲ့၏။ အာဗေလ သည်လည်း မိမိ သိုး စုတွင် အဦး ဘွားသော သားအချို့နှင့်၊ သိုး ဆီ ဥကိုဆောင် ခဲ့၏။ ထာဝရဘုရား သည် အာဗေလ နှင့် သူ ၏ပူဇော်သက္ကာ ကို ပမာဏ ပြုတော်မူ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 4:3-4 )

ဤအချက်မှ ဘုရားသခင်သည် အသီးအနှံထက် တိရစ္ဆာန်ကို ပိုနှစ်သက်သည်ဟု ကောက်ချက်ချရန် လွယ်ကူသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်က ကာဣနအား မည်သို့ မိန့်တော်မူသည်ကို ကြည့်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် လက်ဆောင်အမျိုးအစားအကြောင်း မပြောပါ။ စစ်မှန်သော နူးညံ့မှုဖြင့် ကာဣန၏ နှလုံးသားကို မိန့်ကြားတော်မူသည်။

သင်သည် ကောင်းမွန် စွာ ပြုလုပ်အခွင့် မ ရလော။ ကောင်းမွန် စွာ မ ပြုလျှင် ၊ အပြစ် ဖြေသော ယဇ်ကောင် သည်တံခါး နား မှာ ဝပ် လျက်ရှိ၏။ သူ သည် သင် ၏ အလို သို့လိုက်၍၊ သင် သည် သူ့ ကို အုပ်စိုး ရ၏ဟု ကာဣန ကို မိန့် တော်မူ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 4:7 )

အရေးကြီးသည်မှာ တစ်ဦးစီသည် ဘုရားသခင်ထံ မည်သို့ လာခဲ့သည်ဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။ အာဗေလသည် မိမိ၌ရှိသည့်အရာများအနက် “အကောင်းဆုံး” ကို ယူလာခဲ့ပြီး ကာဣနသည် မိမိ၏ သီးနှံများအနက် “အချို့” ကို ယူလာခဲ့သည်။

ဘုရားသခင် အမြဲလိုလားခဲ့သောအရာ

ကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် ပူဇော်သက္ကာများအကြောင်း အတူတူပင် ထပ်ခါထပ်ခါ မိန့်တော်မူသည်။ ၎င်းတို့နောက်ကွယ်ရှိ နှလုံးသားကို ရှာဖွေတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ပရောဖက်ဟောရှေမှတစ်ဆင့် ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်။

ယဇ် ပူဇော်ခြင်း အကျင့်ထက် သနားခြင်းကရုဏာ အကျင့်ကို၎င်း၊ မီးရှို့ ရာယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် ဘုရား သခင်နှင့် ကျွမ်းဝင် ခြင်းကို၎င်းငါနှစ်သက် ၏။
( ဟောရှေအနာဂတ္တိကျမ်း 6:6 )

ဒါဝိဒ်ဘုရင်သည် ကြီးမားသော ချွတ်ချော်မှုတစ်ခုအပြီး ဆုတောင်းသောအခါ အလားတူအရာကို သင်ယူခဲ့သည်။

ယဇ် ပူဇော်ခြင်းကို အလို တော်မ ရှိ။ သို့မဟုတ် လျှင် ယဇ်ပူဇော်ပါမည်။ မီးရှို့ သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကိုပင် နှစ်သက် တော်မ မူ။ ဘုရား သခင်နှစ်သက်တော်မူသောယဇ် မူကား၊ ကျိုးပဲ့ သောစိတ် ပေတည်း။ အိုဘုရား သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကျိုးပဲ့ ကြေမွသော နှလုံး ကို ငြင်းပယ် တော်မ မူ တတ်ပါ။
( ဆာလံကျမ်း 51:16-17 )

ပရောဖက်ဟေရှာယက ရှိခိုးနှိမ့်ချသော နှလုံးသားမပါဘဲ ပူဇော်သက္ကာများ ယူလာလျှင် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို ရှင်းပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် လက်ဆောင်ထက် “ငါ၏စကားကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သော” လူကို ပို၍ ဂရုစိုက်တော်မူသည်။

ဤ အရာအလုံးစုံ တို့သည် ငါ့ ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်း သောကြောင့် ဖြစ် ကြ၏။ စိတ်နှိမ့်ချ ခြင်း၊ နှလုံး ကြေကွဲ ခြင်း၊ ငါ့ စကား ကြောင့် တုန်လှုပ် ခြင်းရှိသောသူကိုသာငါကြည့်ရှု မည်။ တဖန်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ နွား ကိုသတ် သောသူသည် လူ ကို သတ် သောသူနှင့်တူ၏။ သိုးသငယ် ကို ယဇ် ပူဇော်သောသူသည် ခွေး လည်ပင်းကိုဖြတ် သော သူနှင့်တူ၏။ အလှူဒါနကို လှူဒါန်း သောသူသည် ဝက် သွေး ကို လှူဒါန်း သောသူနှင့်တူ၏။ လောဗန် ကိုမီးရှို့ သောသူသည် ရုပ်တု ကိုကောင်းကြီး ပေး သော သူ နှင့် တ ူ၏။ အကယ်စင်စစ် ထိုသူ တို့သည် မိမိ အလိုရှိရာ လမ်း ကိုရွေး ကြ၏။ မိမိ ဆိုးညစ် သောအမှုတို့၌ မွေ့လျော် ကြ၏။
( ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း။ 66:2-3 )

မိက္ခာ၏လူများလည်း မေးခွန်းကို အသံထွက်၍ မေးကြသည်။ ငါတို့ ဘာယူလာရမည်နည်း။ သိန်းနှင့်ချီသော ဆိတ်ထီးများလော။ ငါတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကလေးများလော။ ဘုရားသခင်၏ အဖြေသည် ရိုးရှင်းပြီး ကရုဏာရှိသည်။

ထာဝရဘုရား သည် သိုး ထီးတထောင် ၊ ဆီ မြစ် တသောင်း ကို အားရ နှစ်သက်တော်မူမည်လော။ ငါ့ လွန်ကျူး ခြင်းအတွက် ငါ ၏သားဦး ကို၎င်း၊ ငါ့ စိတ် ဝိညာဉ်၏ အပြစ် အတွက် ငါ ၏ ရင်သွေး ကို၎င်းပူဇော် ရမည်လော၊ အချင်းလူ ၊ ကောင်း သောလမ်းကို ပြ တော်မူပြီ။ တရား သဖြင့် ပြု ခြင်း၊ ကရုဏာ ကို နှစ်သက် ခြင်း၊ သင် ၏ ဘုရား သခင့်ရှေ့ တော်၌ နှိမ့်ချ သောစိတ် နှင့် ကျင့် နေခြင်း မှတပါး အဘယ် ပူဇော်သက္ကာကို ထာဝရဘုရား တောင်း တော်မူသနည်း။
( မိက္ခာအနာဂတ္တိကျမ်း။ 6:7-8 )

အဘယ်ကြောင့် သွေးလိုရသနည်း။

ဘုရားသခင်သည် ပူဇော်သက္ကာများကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် မလိုလားခဲ့လျှင် ဤစနစ်သည် အဘယ်ကြောင့် ရှိခဲ့သနည်း။ အပြစ်သည် မည်မျှ ပြင်းထန်သည်၊ မည်မျှ တန်ဖိုးကြီးသည်ကို ပြသရန်၊ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့် မှန်ကန်စွာ ဆက်ဆံနိုင်သည့် လမ်းကို မည်သို့ ပေးတော်မူသည်ကို ပြသရန် ဖြစ်သည်ဟု ကျမ်းစာက ရှင်းပြသည်။

ဣသရေလ အမျိုးသားမှစ၍ ၊ သင် တို့တွင် တည်း နေသောတပါး အမျိုးသားတစုံ တယောက်သည်၊ အသွေး တမျိုးမျိုး ကို စား လျှင် ၊ ထိုသူကို ငါသည် မျက်နှာ ထား ၍ သူ ၏ အမျိုး မှ ပယ်ရှင်း မည်။
( ဝတ်ပြုရာကျမ်း 17:11 )

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဤစနစ်တွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိကြောင်း ကျမ်းစာက ရိုးသားစွာ ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ညွှန်ပြနိုင်သော်လည်း အလုပ်ကို မပြီးမြောက်စေနိုင်ပါ။

ထိုတဲတော်ကား၊ ပူဇော် သက္ကာနှင့် ယဇ် များကို ပူဇော် သော ကာလ တည်းဟူသောမျက်မှောက် ကာလ ပတ်လုံးပုံပမာ ဖြစ်၏။ ထို ပူဇော်သက္ကာနှင့် ယဇ်များတို့သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် သိသောစိတ်ကိုထောက် လျှင်လည်း၊ ဝတ်ပြု သောသူအား စုံလင် ခြင်းအကျိုးကို မ ပေးနိုင် သည်ဖြစ်၍
( ဟေဗြဲဩဝါဒစာစောင် 9:9 )
ယခုမူကား ယဇ် ပူဇော်သည်တွင် အပြစ် များကို နှစ် တိုင်းအောက်မေ့ ခြင်းရှိ၏ အကြောင်းမူကား ၊ နွား ၊ ဆိတ် ၏အသွေး သည် အပြစ် ကို မ ပယ် နိုင်ရာ
( ဟေဗြဲဩဝါဒစာစောင် 10:3-4 )

တိရစ္ဆာန်ယဇ်များသည် အရိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အပြစ်ကို သတိပေးသည့် အမှတ်ရစရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူ၏နှလုံးသားကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါ။

မေတ္တာဖြင့် ပေးသော ပိုကောင်းသည့် လမ်း

ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် အရာတစ်ခုကို ပြုလုပ်တော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အား ထပ်မံ၍ တစ်စုံတစ်ရာ ယူလာရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် တစ်စုံတစ်ရာကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။

ဘုရားသခင် ၏သား တော်ကို ယုံကြည် သောသူ အပေါင်း တို့သည်၊ ပျက်စီး ခြင်းသို့မ ရောက်၊ ထာဝရ အသက် ကို ရ စေခြင်းငှာ ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၌ တစ်ပါးတည်း သော သား တော်ကို စွန့် တော်မူသည်တိုင်အောင် လောကီသား ကို ချစ် တော်မူ၏။
( ရှင်‌ယောဟန် 3:16 )
ငါ တို့သည် အပြစ် ရှိ စဉ် ပင်၊ ခရစ်တော် သည် ငါ တို့အတွက် ကြောင့် အသေခံ တော်မူသည်ဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင် သည် ငါတို့ကို အဘယ်မျှလောက်ချစ် တော်မူသည်ကို ငါ တို့အား ထင်ရှားစွာပြ တော်မူ၏။
( ရောမ ဩဝါ စာ 5:8 )

ယေရှုသည် ဤအကြောင်းဖြင့် ဥပမာတစ်ခု ပြောပြခဲ့သည်။ မြေပိုင်ရှင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ ချစ်လှစွာသော သားကို မြေငှားသူများထံ စေလွှတ်ပြီး သူတို့က သားကို ရိုသေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်က ယေရှုကို စေလွှတ်ခဲ့ပုံနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြသသည့် ပုံဥပမာဖြစ်သည်။

ထိုအခါ ဥယျာဉ် ရှင် က၊ ငါသည် အဘယ်သို့ ပြု ရမည်နည်း။ ငါ ၏ချစ် သား ကို ငါစေလွှတ် မည်။ ထိုသူတို့ သည် ငါ့သား ကိုမြင်လျှင် အားနာ ကောင်းအားနာကြလိမ့်မည်ဟု ဆို ၏။ ဥယျာဉ်စောင့် တို့သည် သား ကိုမြင် လျှင် ၊ ဤသူ သည် အမွေခံ ဖြစ် ၏။ လာကြ။ သူ့ ကို သတ် ကြကုန်အံ့။ ထိုသို့ သူ၏ အမွေ ဥစ္စာကို ငါ တို့ ရ ကြလိမ့်မည်ဟု အချင်းချင်း တိုင်ပင် ပြီးမှ၊
( ရှင်လုကာ 20:13-14 )

ရှေးစနစ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ပထမဦးစွာ မိမိ၏အပြစ်များအတွက်၊ ထို့နောက် လူတို့၏အပြစ်များအတွက် ပူဇော်သည်။ ယေရှုမှာ အပြစ်ကင်းသူဖြစ်သည်။ မိမိအတွက် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပူဇော်ရန် မလိုပါ၊ အပြစ်မဲ့ တိရစ္ဆာန်များ၏ သွေးကိုလည်း မတောင်းဆိုခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ အလိုတော်နှင့် အပြည့်အဝ ညီညွတ်စွာ မိမိကိုယ်ကို တစ်ကြိမ်တည်း အကြိမ်ကြိမ်အတွက် ပေးဆက်တော်မူခဲ့သည်။

အခြားသော ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်းတို့သည် ကိုယ် အပြစ် ကြောင့် ၎င်း၊ လူ များအပြစ်ကြောင့်၎င်း၊ နေ့တိုင်း ယဇ် ပူဇော် ရသကဲ့သို့ ၊ ထိုသခင် သည် ယဇ်ပူဇော်စရာအကြောင်း မ ရှိ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား၊ မိမိ ကိုယ်ကိုတစ်ခါ တည်း ယဇ် ပူဇော်၍ ထိုအမှုကို ပြီးစီး တော်မူပြီ
( ဟေဗြဲဩဝါဒစာစောင် 7:27 )
ငါတို့အဘို့ထာဝရ ရွေးနှုတ် ခြင်းကျေးဇူးကိုခံရ၍ ဆိတ် အသွေး ၊ နွားကလေး အသွေးနှင့် မ ဟုတ်၊ မိမိ အသွေး တော်နှင့် သန့်ရှင်း ရာဌာနထဲသို့ တစ်ခါ တည်း ဝင် တော်မူ၏
( ဟေဗြဲဩဝါဒစာစောင် 9:12 )

၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဘယ်အဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်း

ဤဇာတ်လမ်းများတွင် ကျွန်ုပ်တို့ခံစားရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် အပြစ်၏ တန်ဖိုးသည် မည်မျှ လေးလံသည်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ဘုရားသခင် ရက်စက်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ယောက်တည်း မထမ်းရစေရန် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ထမ်းဆောင်ရန် ရွေးချယ်တော်မူသော တန်ဖိုးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖိတ်ကြားချက်သည် နူးညံ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ရှိသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်ထံ လာရန် ကြိုဆိုထားပြီး မိမိတို့ မည်သည့်နေရာတွင် မှားခဲ့သည်ကို ရိုးသားစွာ လျှောက်ထားနိုင်သည်။

ကိုယ် အပြစ် တို့ကို ဖော်ပြ တောင်းပန်လျှင် ၊ ငါ တို့အပြစ် များကိုလွှတ် ၍ ဒုစရိုက် ရှိသမျှ နှင့် ကင်းစင် စေခြင်းငှာ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာ တရားနှင့်၎င်း ၊ ဖြောင့်မတ် ခြင်းတရားနှင့် ၎င်း ပြည့်စုံတော်မူ၏။
( ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာ ပထမ စာစောင် 1:9 )

ထိုသို့ပြုလျှင် ယဇ်ကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပြီးခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်ရှာဖွေတော်မူသည်မှာ အိမ်သို့ ပြန်လာလိုသော နှလုံးသားဖြစ်ကြောင်း သိရမည်။