Ang papel ng kapalaluan at ng tunay na pananampalataya

Likas sa tao ang pagnanais na madamang siya ay iginagalang at pinahahalagahan, at ito ang nagiging batayan ng kanyang pagpapahalaga sa sarili. Ang pagmamataas ay isang karaniwang damdamin na nagtutulak sa tao na ipagmalaki ang kanyang mga nagawa at naiambag sa buhay. Hindi kataka-taka na maraming beses na binabanggit sa Biblia ang salitang “kapalaluan”. Kadalasan, binabalewala natin ang mga talatang ito at itinuturing na hindi para sa atin ang kahulugan nito. Gayunman, suriin natin ito nang mas mabuti.

32“Kung sa kahangalan moʼy

nagmamayabang ka

at nagbabalak ng masama,

tigilan mo na iyan!

( Kawikaan 30:32 )

5Ang totoo, ibinabagsak niya

ang mga mapagmataas.

Winawasak niya ang kanilang lungsod

hanggang sa madurog sa lupa.

( Isaias 26:5 )

17Ginagawa niya ito upang pigilan ang mga tao

sa paggawa ng kasalanan at pagmamataas,

( Job 33:17 )

Sa ating pang-araw-araw na buhay, may dalawang uri ng pagmamalaki tayong kinikilala: ang negatibo, na makikita sa mga pahayag gaya ng “masyadong mapagmataas ang taong iyon para tumulong,” at ang positibo, na makikita sa mga pahayag gaya ng “Magaling, ipinagmamalaki kita!” Laganap ang ikalawang pahayag sa buhay-pamilya, kung saan hinihikayat ng mga magulang ang kanilang mga anak na magtiyaga, umunlad, at maging mga taong iginagalang. Papuri man o paghatol ang ating ipinapahayag, iisa ang pinag-uugatan ng dalawang uri ng pagmamalaki. Tingnan natin ang pinakakaraniwang mga kahulugan ng pagmamalaki:

1. Isang damdamin ng malalim na kasiyahan o kaluguran na nagmumula sa sariling mga tagumpay, sa mga tagumpay ng mga taong malapit sa atin, o sa mga katangian o pag-aaring hinahangaan ng marami
2. Kamalayan sa sariling dangal.

Ang dalawang kahulugang ito ay parehong nakasalig sa mga katangiang nakasentro sa sarili. Ang “pagmamalaki” ay sumasalamin sa sariling kakayahan o sariling mga nagawa, sa halip na pag-asa sa tulong ng iba.

10Ang kayabangan ay humahantong

sa kaguluhan at pagtatalo,

ngunit ang nakikinig sa payo

ay nagpapahiwatig ng karunungan.

( Kawikaan 13:10 )

Gaya ng makikita natin, paulit-ulit na mariing kinokondena ng Biblia ang ganitong makasariling kapalaluan. Narito ang ilang halimbawa:

12At kung mananalangin sila,

hindi sila sinasagot ng Diyos

dahil mayayabang sila at masasamang tao.

( Job 35:12 )

28Inililigtas nʼyo ang mga mapagpakumbaba,

ngunit ibinababa nʼyo

ang mga mapagmataas.

( 2 Samuel 22:28 )

6 Panginoon, kahit kayoʼy dakila sa lahat,

nagmamalasakit kayo sa mga aba ang kalagayan.

At kahit nasa malayo ka

ay nakikilala mo ang lahat ng mga hambog.

( Salmo 138:6 )

Bago tayo gumawa ng anumang konklusyon, tingnan natin ang kuwento sa Biblia tungkol kay Haring Nebucadnezar ng Babilonia, na naging palalo dahil sa bunga ng kanyang mga ginawa.

30sinabi ng hari, ‘Talagang makapangyarihan ang Babilonia, ang itinayo kong maharlikang bayan sa pamamagitan ng aking kapangyarihan at para sa aking karangalan.’

( Daniel 4:30 )

Bagaman hindi tayo mga hari at maaaring hindi ganoon kadakila ang ating mga nagawa, madalas nating sabihin o isipin, “Itinayo ko ang bahay na ito sa sarili kong mga kamay,” o “Ako ang nagtatag ng napakagandang kompanyang ito,” o “Natalo ko siya sa larong ito,” at ipinagmamalaki natin ang ating pagsisikap. Hindi ba makatarungang makaramdam ng pagmamalaki kapag naglaan tayo ng napakalaking pagsisikap sa isang bagay na mahalaga sa atin, maging ito man ay pagkakaroon ng magandang trabaho, pagbuo ng matatag na pamilya, o pagkapanalo sa isang paligsahan?

Kinilala ng sumulat ng tanyag na aklat ng karunungan sa Biblia, ang “Eclesiastes,” na hindi lamang ang mga personal na katangian at kakayahan ang nagtatakda ng kahihinatnan ng mga pangyayari sa buhay.

11Mayroon pa akong nakita rito sa mundo:

Hindi lahat ng mabibilis

ay nananalo sa takbuhan,

at hindi lahat ng malalakas

ay nananalo sa labanan.

Hindi rin lahat ng matatalino

ay nagkakaroon ng hanapbuhay,

hindi lahat ng marurunong

ay nagiging mayaman

at hindi rin lahat ng may kakayahan

ay nagtatagumpay.

Dahil ang bawat tao

ay may kanya-kanyang kapalaran.

( Mangangaral 9:11 )

Lumilitaw na hindi garantisado ang tagumpay para sa mga naglalaan ng malaking pagsisikap sa trabaho, pagsasanay, o pag-eensayo. Kung lilipat tayo sa panahon ng Bagong Tipan, ipinahayag ni Hesus na walang nakaliligtas sa pansin ng Diyos, gaano man kahalaga o kaliit ang isang pangyayari:

29Hindi baʼt napakamura lang ng halaga ng dalawang maya? Ngunit wala ni isa man sa kanila ang nahuhulog sa lupa nang hindi ipinapahintulot ng inyong Ama.

( Mateo 10:29 )

Balikan natin si Nebucadnezar at tingnan kung ano ang nangyari matapos niyang bigkasin ang kanyang mapagmataas na mga salita tungkol sa kanyang mga nagawa:

31“Hindi pa siya halos natatapos sa pagsasalita, may tinig mula sa langit na nagsabi, ‘Haring Nebucadnezar, makinig ka: Binabawi ko na sa iyo ang iyong kapangyarihan bilang hari. 32Itataboy ka mula sa mga tao at maninirahan kang kasama ng mga hayop sa gubat. Kakain ka ng damo na parang baka. Pagkatapos ng pitong taon ay kikilalanin mo ang Kataas-taasang Diyos na siyang may kapangyarihan sa mga kaharian ng mga tao at maaari niyang ipasakop ang mga ito kahit kanino niya gustuhin.’

( Daniel 4:31-32 )

Sa isang iglap, nawala kay Haring Nebucadnezar ang lahat ng kanyang ipinagmamalaki, at hinarap niya ang mabibigat na panahon, gaya ng ipinahayag. Nawala sa hari ang kanyang trono, ang kanyang pagmamalaki, at ang kanyang dangal, isang karanasang kinailangan niya upang maunawaan at matutuhan ang aral. Makalipas ang ilang panahon, napagtanto ni Nebucadnezar kung sino talaga ang nasa likod ng lahat ng kanyang mga tagumpay:

34“Pagkatapos ng pitong taon, ako, si Nebucadnezar ay lumapit sa Diyos4:34 lumapit sa Diyos: Sa literal, tumingala sa langit. at nanumbalik ang matino kong pag-iisip. Kaya pinuri ko at pinarangalan ang Kataas-taasang Diyos na buhay magpakailanman. Sinabi ko,

‘Ang paghahari niya ay walang katapusan.

35Balewala ang mga tao sa mundo

kung ikukumpara sa kanya.

Ginagawa niya ang nais niya sa mga anghel sa langit

at sa mga tao sa lupa.

Walang makakatutol o makakahadlang sa kanya.’

37Kaya ngayon, akong si Nebucadnezar ay pinupuri at pinararangalan ang Hari ng langit, dahil matuwid at tama ang lahat niyang ginagawa at ibinabagsak niya ang mga mapagmataas.”

( Daniel 4:34-35,37 )

Sa huli, natutuhan ni Nebucadnezar ang isang mahalagang aral tungkol sa kapalaluan. Maaari rin ba nating matutuhan ang aral na ito sa mas madaling paraan, sa pamamagitan ng pagninilay sa kuwento ni Nebucadnezar?

Ibig bang sabihin ng kuwentong ito na hindi talaga atin ang ating mga nagawa? Ano ang kaya nating gawin nang lubos na mag-isa? Ang isang talata mula sa Ebanghelyo ni Juan, na sumisipi sa mga salita ni Hesus, ang nagbibigay ng sagot sa ibaba. Pansinin na inuulit ni Hesus ang parehong mga salita, bahagyang binabago ang pagkakasabi upang bigyang-diin ang kahalagahan nito.

4Manatili kayo sa akin at akoʼy mananatili sa inyo. Sapagkat hindi makakapamunga ang isang sanga malibang nakakabit ito sa puno. Ganoon din naman, hindi kayo makakapamunga kung hindi kayo mananatili sa akin.

( Juan 15:4 )

5“Ako ang puno ng ubas, at kayo ang aking mga sanga. Ang taong nananatili sa akin at ako rin sa kanya ay mamumunga nang marami. Sapagkat wala kayong magagawa kung hiwalay kayo sa akin.

( Juan 15:5 )

Ang Diyos ang nagbibigay sa atin ng kakayahan upang manalo sa mga laro o magkaroon ng magandang trabaho. Ang Diyos ang pinagmumulan ng mga malikhaing ideya kapag humaharap tayo sa masasalimuot na suliranin, at Siya ang nagbibigay ng lakas upang magtiyaga at tapusin ang ating sinimulan. Ang pagkilala sa mga bagay na ito ay naghahayag ng tunay na kalikasan ng Diyos at ng Kanyang papel sa ating buhay, at naglalapit sa atin sa Kanya.

5Magtiwala ka nang buong puso

sa Panginoon

at huwag kang manalig

sa iyong sariling karunungan.

6Alalahanin mo ang Panginoon

sa lahat ng iyong ginagawa

at ituturo niya sa iyo ang tamang landas.

( Kawikaan 3:5-6 )

6Huwag kayong mag-alala sa anumang bagay. Sa halip, ilapit ninyo sa Diyos ang lahat ng inyong pangangailangan sa pamamagitan ng panalanging may pasasalamat.

( Mga Taga-Filipos 4:6 )

31Kaya kung kumain man kayo o uminom, o anuman ang gawin ninyo, gawin ninyo ang lahat ng ito para sa kaluwalhatian ng Diyos.

( 1 Mga Taga-Corinto 10:31 )

Kilalanin natin ang ating mga limitasyon at makasumpong ng kaaliwan sa pag-unawa na ang pag-asa kay Hesus ay nagdudulot ng kapayapaan ng isip, umaalalay sa atin sa gitna ng mga pagsubok, at gumagabay sa atin sa pagharap sa damdamin ng pagmamalaki at dangal.