မာနနှင့် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်း၏ အခန်းကဏ္ဍ

လူတို့သည် သဘာဝအားဖြင့် လေးစားခံရရန်နှင့် တန်ဖိုးထားခံရရန် လိုလားကြပြီး ၎င်းသည် သူတို့၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လေးစားမှု၏ အခြေခံ ဖြစ်ပါသည်။ မာနသည် လူတို့အား ဘဝတွင် မိမိတို့ အောင်မြင်မှုများနှင့် ပံ့ပိုးမှုများကို ပြသလိုစေသော အဖြစ်များသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာတွင် “မာန” ဟူသော စကားလုံးကို အကြိမ်များစွာ ဖော်ပြထားခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါ။ မကြာခဏ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုဖော်ပြချက်များကို လျစ်လျူရှုပြီး ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် မသက်ဆိုင်ဟု ပစ်ပယ်တတ်ကြပါသည်။ သို့သော် ၎င်းကို ပိုမိုအနီးကပ် လေ့လာကြည့်ကြစို့။

သင်သည် ကိုယ်ကိုချီးမြှောက် ၍ မိုက်သောအမှု ကို ပြု မိသော် ၎င်း၊ မကောင်းသော အကြံကိုကြံ မိ သော် ၎င်း၊ သင်၏နှုတ် ကို လက် နှင့်ပိတ်ထားလော့။

( သုတ္တံကျမ်း။ 30:32 )

မြင့် သောအရပ်၌ နေ သောသူတို့ကို ရှုတ်ချ တော်မူ ၏။ မြင့်မြတ် သောမြို့ ကိုဖြို၍၊ မြေ တိုင်အောင် နှိမ့်ချ လျက် မြေမှုန့် ထဲမှာ ထား တော်မူ၏။

( ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း။ 26:5 )

ထိုသို့လူ သည် မိမိအကြံ ကိုစွန့် စေ ခြင်းငှါ၎င်း ၊ မာန် မာနနှင့် ကင်းလွတ် စေခြင်းငှါ၎င်း ပြုတော်မူ၏။

( ယောဘဝတ္တု။ 33:17 )

နေ့စဉ်ဘဝတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မာနနှစ်မျိုးကို ခွဲခြားကြပါသည်- တစ်မျိုးမှာ “ဤသူသည် ကူညီရန် မာနကြီးလွန်းခဲ့သည်” ကဲ့သို့သော စကားစုများဖြင့် ဖော်ပြသည့် အပျက်သဘောဆောင်သော မာနဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်မျိုးမှာ “တော်လိုက်တာ၊ မင်းကို အရမ်းဂုဏ်ယူတယ်!” ကဲ့သို့သော စကားစုများဖြင့် ဖော်ပြသည့် အပြုသဘောဆောင်သော ဂုဏ်ယူမှု ဖြစ်ပါသည်။ နောက်ဆုံးဖော်ပြချက်မျိုးကို မိသားစုဘဝတွင် နေရာတိုင်း တွေ့ရပြီး မိဘများက သားသမီးတို့အား ဇွဲရှိရန်၊ တိုးတက်ရန်နှင့် လေးစားခံရသော လူများအဖြစ် ကြီးပြင်းလာရန် လှုံ့ဆော်လိုကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ချီးမွမ်းသည်ဖြစ်စေ၊ ပြစ်တင်သည်ဖြစ်စေ မာနနှစ်မျိုးလုံးတွင် တူညီသော အခြေခံ ရှိပါသည်။ မာန၏ အဖြစ်အများဆုံး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ကြည့်ကြစို့-

1. မိမိ၏ အောင်မြင်မှုများ၊ မိမိနှင့် ရင်းနှီးစွာ ဆက်နွယ်သူတို့၏ အောင်မြင်မှုများ သို့မဟုတ် လူအများ ချီးကျူးသော အရည်အသွေးများ သို့မဟုတ် ပိုင်ဆိုင်မှုများမှ ရရှိသော နက်ရှိုင်းသည့် ဝမ်းမြောက်မှု သို့မဟုတ် ကျေနပ်မှု ခံစားချက်
2. မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သိမြင်ခြင်း။

အထက်ပါ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် နှစ်ခုလုံးသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဗဟိုပြုသော အရည်အသွေးများအပေါ် တူညီသော အခြေခံ ရှိပါသည်။ “မာန” သည် အခြားသူများ၏ အကူအညီကို မှီခိုခြင်းထက် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည် သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်အောင်မြင်မှုများကို ထင်ဟပ်စေပါသည်။

မာန ကြောင့်သာ ရန်တွေ့ ခြင်းဖြစ် ၏။ သတိပေးသော စကားကို နားခံ သောသူမူကား ပညာ ရှိ၏။

( သုတ္တံကျမ်း။ 13:10 )

ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရသည့်အတိုင်း ထိုကဲ့သို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဗဟိုပြုသော မာနကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ရှုတ်ချထားပါသည်။ ဥပမာအချို့ကို ဤတွင် ဖော်ပြထားပါသည်-

ထိုကြောင့်အဓမ္မ လူ၊ ထောင်လွှား စော်ကားခြင်းကိုခံရ၍ အော်ဟစ် သော်လည်း ၊ ဘုရားသခင်သည် ထူး တော်မ မူ။

( ယောဘဝတ္တု။ 35:12 )

နှိမ့်ချ လျက်ရှိသောသူ တို့ကို ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင် ၍ ၊ မာန ထောင်လွှားသောသူတို့ ကို ကား ရှုတ်ချ ခြင်းငှါကြည့်မှတ် တော်မူ၏။

( ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင်။ 22:28 )

ထာဝရဘုရား သည် မြင့်မြတ် တော်မူသော်လည်း ၊ စိတ်နှိမ့်ချ သောသူတို့ ကို ကြည့်ရှု တော်မူ၏။ စိတ်မြင့် သောသူတို့ ကိုကား ၊ အဝေး က သိ တော်မူ၏။

( ဆာလံကျမ်း 138:6 )

မည်သည့် ကောက်ချက်ကိုမဆို မချမီ၊ မိမိလုပ်ဆောင်ခဲ့သော အလုပ်၏ ရလဒ်များကြောင့် မာနတက်လာခဲ့သည့် ဗာဗုလုန်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ သမ္မာကျမ်းစာ ဇာတ်လမ်းကို ကြည့်ကြစို့။

ဤ မြို့ကား၊ ငါ့နိုင်ငံတည်ရာ၊ ငါ့ ရွှေဘုန်း တော်ကို ချီးမြှောက် ရာဘို့ ၊ ငါ့ တန်ခိုး အာနုဘော်အားဖြင့် ငါ တည် လုပ်သော ဗာဗုလုန် မြို့ကြီး မ ဟုတ်လောဟု မြွက်ဆို ၏။

( ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း 4:30 )

ကျွန်ုပ်တို့အများစုသည် ဘုရင်များ မဟုတ်ကြသလို ကျွန်ုပ်တို့၏ အောင်မြင်မှုများလည်း ခမ်းနားကြီးကျယ်ချင်မှ ကြီးကျယ်မည် ဖြစ်သော်လည်း “ဤအိမ်ကို ငါ့လက်ဖြင့် ငါဆောက်ခဲ့သည်”၊ “ငါသည် ဤမျှကြီးကျယ်သော ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခဲ့သည်” သို့မဟုတ် “ငါသည် ဤပြိုင်ပွဲတွင် အခြားသူကို အနိုင်ယူခဲ့သည်” ဟု မကြာခဏ ပြောတတ် သို့မဟုတ် တွေးတတ်ကြပြီး မိမိတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုကို ဂုဏ်ယူတတ်ကြပါသည်။ အလုပ်ကောင်းတစ်ခု ရရှိခြင်း၊ ခိုင်မာသော မိသားစုတစ်ခု တည်ဆောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု အနိုင်ရခြင်း စသည့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုတွင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အများကြီး ထည့်ဝင်ခဲ့ပြီးနောက် ဂုဏ်ယူခြင်းသည် မျှတသည် မဟုတ်လော။

နာမည်ကြီး သမ္မာကျမ်းစာ ဉာဏ်ပညာကျမ်းဖြစ်သော “ဒေသနာ” ကျမ်း၏ စာရေးသူသည် ဘဝဖြစ်ရပ်များ၏ ရလဒ်ကို ကိုယ်ပိုင်အရည်အသွေးနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများကသာ ဆုံးဖြတ်သည် မဟုတ်ကြောင်း သိမြင်ခဲ့ပါသည်။

တဖန် နေ အောက် မှာရှိသော အမှုအရာတို့ကို ငါပြန် ၍ ကြည့်ရှု သောအခါ၊ လျင်မြန် သောသူသည် ပြိုင် ၍ ပြေးသော်လည်း မ နိုင်တတ်။ ခွန်အား ကြီးသောသူသည် စစ်တိုက် ၍ မ အောင်တတ်။ ပညာရှိ သောသူသည် ဝစွာ မ စား တတ်။ ဉာဏ် ကောင်းသောသူသည် စည်းစိမ် ကို မ ရတတ်။ လိမ္မာ သောသူသည် သူတပါးရှေ့၌ မျက်နှာ မ ရတတ်။ ခပ်သိမ်း သောသူ တို့၌ ကာလ အချိန်စေ့ခြင်း၊ အဆင်သင့် ခြင်းရှိသည်အတိုင်း ဖြစ် တတ်သည်ကို ငါမြင် ၏။

( ဒေသနာကျမ်း။ 9:11 )

အလုပ်၊ လေ့ကျင့်မှု သို့မဟုတ် လက်တွေ့ကျင့်သုံးမှုတွင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု များစွာ ထည့်ဝင်သူတို့အတွက် အောင်မြင်မှုကို အာမခံထားခြင်း မရှိကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်သို့ ရှေ့ဆက်သွားကြည့်လျှင် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသည် အရေးကြီးသည်ဟု ထင်ရသည်ဖြစ်စေ၊ အရေးမပါဟု ထင်ရသည်ဖြစ်စေ မည်သည့်အရာမျှ ဘုရားသခင်၏ အာရုံစိုက်မှုမှ မလွတ်ကင်းကြောင်း ယေရှုက အခိုင်အမာ မိန့်တော်မူပါသည်-

စာငှက် နှစ် ကောင်ကို အဿရိ တစ်ပြားအဘိုးနှင့် ဝယ် ရသည်မ ဟုတ်လော။ သင် တို့အဘ အခွင့်မ ရှိလျှင် ထို စာငှက်တစ် ကောင်မျှ မြေ သို့ မ ကျ ရ။

( ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် 10:29 )

နေဗုခဒ်နေဇာထံ ပြန်သွားပြီး သူသည် မိမိ၏ အောင်မြင်မှုများအကြောင်း မာနစကားများကို ပြောဆိုပြီးနောက် မည်သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို လေ့လာကြည့်ကြစို့-

ထိုစကား ကို မြွက်ဆိုစဉ် ပင်၊ ကောင်းကင် မှ သက်ရောက် သော အသံ ဟူမူကား၊ အိုနေဗုခဒ်နေဇာ မင်းကြီး ၊ နားထောင်လော့။ နိုင်ငံ တော်သည် သင့် လက်မှ ရွေ့ သွားပြီ။ သင့် ကို လူစု ထဲက နှင်ထုတ် ၍ ၊ မြေ တိရစ္ဆာန် တို့ နှင့်အတူ နေရာ ချကြလိမ့်မည်။ အမြင့်ဆုံး သောဘုရား သည် လောကီ နိုင်ငံ ကို အုပ်စိုး ၍၊ ပေးလို သော သူ တို့အား ပေး တော်မူသည်ကို မင်းကြီးမသိ မ မှတ်မှီကာလ ၊ ခုနစ် နှစ် ပတ်လုံးနွား ကဲ့သို့ မြက် ကိုစား လျက်နေရမည်ဟု အသံ ဖြစ်လေ၏။

( ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း 4:31-32 )

ခဏချင်းတွင် နေဗုခဒ်နေဇာ ဘုရင်သည် မိမိဂုဏ်ယူခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ကြိုတင်ဟောကြားထားသည့်အတိုင်း ခက်ခဲသော ကာလများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါသည်။ ဘုရင်သည် သူ၏ ပလ္လင်၊ မာနနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ၎င်းသည် သင်ခန်းစာကို နားလည်ရန်နှင့် သင်ယူရန် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံ ဖြစ်ပါသည်။ ကာလအတန်ကြာပြီးနောက် နေဗုခဒ်နေဇာသည် သူ၏ အောင်မြင်မှုအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် အမှန်တကယ် မည်သူရှိသည်ကို သိမြင်လာခဲ့ပါသည်-

ကာလ အချိန်စေ့ သောအခါ၊ ငါ နေဗုခဒ်နေဇာ သည် ကောင်းကင် သို့ မျှော်ကြည့်၍ သတိရပြန်လျှင်၊ အမြင့်ဆုံး သောဘုရားကို ကောင်းကြီး ပေး၍ ၊ ထာဝရ အသက် ရှင်တော်မူသောဘုရားကို ချီးမွမ်း ထောမနာ ပြု၏။ အာဏာ တော်သည် ထာဝရ အာဏာ ဖြစ်၏။ နိုင်ငံ တော်သည် ကမ္ဘာ အဆက်ဆက်တည်၏။ မြေကြီး သားအပေါင်း တို့သည် ရှေ့တော်၌ အဘယ်မျှ မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းကင် ဗိုလ်ခြေ တို့၌ ၎င်း ၊ မြေကြီး သားတို့၌၎င်း အလို တော်ရှိသည်အတိုင်း စီရင် ပြုပြင်တော်မူ၏။ လက် တော်ကို အဘယ်သူ မျှမ ဆီးတား နိုင်။ အဘယ်သို့ ပြု သနည်းဟု ကိုယ်တော် ကို ဆို နိုင်သောသူ မရှိ ။ ယခု တွင် ငါ နေဗုခဒ်နေဇာ သည် ကောင်းကင် ဘုံ၏ အရှင် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်း ထောပနာပြု၏။ စီရင် ဖန်ဆင်း တော်မူသမျှ သော အရာတို့သည် သစ္စာ နှင့် ပြည့်စုံ၍ တရား နှင့် ညီလျော်ကြ၏။ မာန ထောင်လွှား သောသူတို့ ကို နှိမ်ချ ခြင်းငှါ တတ်နိုင် တော်မူ၏ဟု အမိန့်တော်ကို အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်စေတော်မူ၏။

( ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း 4:34-35,37 )

နောက်ဆုံးတွင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် မာနနှင့်ပတ်သက်၍ တန်ဖိုးရှိသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ဇာတ်လမ်းကို ဆင်ခြင်ခြင်းအားဖြင့် ဤသင်ခန်းစာကို ပိုမိုလွယ်ကူသော နည်းလမ်းဖြင့် သင်ယူနိုင်မည်လော။

ထိုဇာတ်လမ်းက ကျွန်ုပ်တို့၏ အောင်မြင်မှုများသည် အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်ဟု ဆိုလိုပါသလော။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိကိုယ်တိုင် လုံးဝ မည်သည်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသနည်း။ ယေရှု၏ စကားကို ကိုးကားထားသော ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းမှ ကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ်က အောက်တွင် အဖြေပေးထားပါသည်။ ယေရှုသည် တူညီသော စကားများကို ထပ်မံမိန့်တော်မူပြီး ၎င်းတို့၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးရန် သိမ်မွေ့စွာ ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်ကို သတိပြုပါ။

ငါ ၌ တည်နေ ကြလော့။ ငါ သည်လည်း သင် တို့၌ တည်နေမည်။ စပျစ်ခက် သည် အပင် ၌ မ တည် လျှင် ၊ ကိုယ်အလိုအလျောက် အသီး မ သီး နိုင် သကဲ့သို့ ၊ သင် တို့သည် ငါ ၌ မ တည် လျှင် အသီးမ သီးနိုင်ကြ။

( ရှင်‌ယောဟန် 15:4 )

ငါ သည် စပျစ် နွယ်ပင်ဖြစ် ၏။ သင် တို့သည်အခက် များဖြစ်ကြ၏။ အကြင်သူ သည် ငါ ၌ တည် ၍ ငါ သည် လည်းသူ့ ၌ တည်၏၊ ထိုသူ သည် များစွာ သောအသီး ကိုသီး တတ်၏။ ငါ နှင့်ကွာ လျှင် သင်တို့သည် အဘယ် အမှု ကိုမျှ မ တတ်နိုင်ကြ။

( ရှင်‌ယောဟန် 15:5 )

ကျွန်ုပ်တို့အား ခွန်အားပေး၍ ပြိုင်ပွဲများတွင် အောင်မြင်စေသော သို့မဟုတ် အလုပ်ကောင်းများ ရရှိစေသော အရှင်မှာ ဘုရားသခင်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ရှုပ်ထွေးသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရာတွင် ဖန်တီးနိုင်သော အကြံဉာဏ်များ၏ မူလအရင်းအမြစ်မှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ စတင်ခဲ့သည့်အရာကို ဇွဲရှိရှိ ဆက်လုပ်ကာ ပြီးမြောက်စေရန် ခွန်အားကိုလည်း ပေးတော်မူပါသည်။ ဤအချက်များကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းက ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ဘဝတွင် ကိုယ်တော်၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဖော်ပြပေးပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်စေပါသည်။

ထာဝရဘုရား ကို စိတ် နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုးစား လော့။ ကိုယ် ဉာဏ် ကို အမှီ မ ပြုနှင့်။ သွား လေရာရာ၌ ထာဝရ ဘုရားကို မျက်မှောက် ပြုလော့။ သို့ပြုလျှင် ၊ သင် ၏လမ်းခရီး တို့ကို ပဲ့ပြင် တော်မူ မည်။

( သုတ္တံကျမ်း။ 3:5-6 )

အဘယ် အမှုကိုမျှ စိုးရိမ် ခြင်းမ ရှိဘဲအရာရာ၌ ကျေးဇူး တော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ ဆုတောင်း ပဌနာပြုသောအားဖြင့်၊ သင် တို့တောင်းပန် လိုသောအရာများတို့ကို ဘုရားသခင် အား ကြားလျှောက် ကြလော့။

( ဖိလိပ္ပိဩဝါဒစာစောင် 4:6 )

သင်တို့သည်စား သော်၎င်း၊ သောက် သော်၎င်း၊ မည်သည့် အမှုကို ပြု သော်၎င်း၊ ဘုရားသခင် ၏ ဘုန်း တော်ကို ထောက် ၍ခပ်သိမ်း သောအမှုကိစ္စကို ပြု ကြလော့။

( ကောရိန္တု ဩဝါဒစာ ပထမ စာစောင် 10:31 )

ကျွန်ုပ်တို့၏ အကန့်အသတ်များကို ဝန်ခံကြပြီး ယေရှုကို မှီခိုခြင်းသည် စိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ယူဆောင်လာကြောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် စိန်ခေါ်မှုများကြားတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထောက်မပြီး မာနနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာဆိုင်ရာ ခံစားချက်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် လမ်းပြတော်မူကြောင်း နားလည်ခြင်းဖြင့် နှစ်သိမ့်မှုကို ရှာတွေ့ကြစို့။