ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಏಕೆ ಹೇಳಿದನು?

2ಹೇಗೆಂದರೆ ಆತನು ಅವನನ್ನು, “ಅಬ್ರಹಾಮನೇ” ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಅವನು, “ಇಗೋ, ಇದ್ದೇನೆ” ಎಂದನು. ಆಗ ಆತನು, “ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನಾದ ಇಸಾಕನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮೊರೀಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವ ಒಂದು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಸರ್ವಾಂಗಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು” ಎಂದನು.

( ಆದಿ 22:2 )

ಎಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು…

ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನ

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಚಿಂತನೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.

16ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ಆಕೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುವೆನು. ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಜನಾಂಗಗಳೂ ಅರಸರೂ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವರು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

19ದೇವರು, “ಹಾಗಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಸಾರಳಲ್ಲಿಯೇ ನಿನಗೆ ಮಗನು ಹುಟ್ಟುವನು. ಅವನಿಗೆ ‘ಇಸಾಕ’ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಬೇಕು. ಅವನ ಸಂಗಡ ನನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು; ಅದು ಅವನ ಸಂತತಿಯವರಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುವುದು.

21ಆದರೆ ಆ ನನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಇಸಾಕನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ಬರುವ ವರ್ಷ ಇದೇ ವೇಳೆಗೆ ಸಾರಳು ಅವನನ್ನು ಹೆರುವಳು” ಅಂದನು.

( ಆದಿ 17:16,19,21 )

ಸಾರಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಲಿರುವ ಏಕೈಕ ಮಗನಾದ ಇಸಾಕನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ದೇವರು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ವಾಗ್ದಾನ ಇಸಾಕನು ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಇದು ಇಸಾಕನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ದೇವರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನಕ್ಕೆ ಅಬ್ರಹಾಮನು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಅಬ್ರಹಾಮನು ದೇವರ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

17ಅಬ್ರಹಾಮನು ಅಡ್ಡ ಬಿದ್ದು ನಕ್ಕು, “ನೂರು ವರ್ಷದವನಿಗೆ ಮಗ ಹುಟ್ಟುವುದುಂಟೇ? ತೊಂಭತ್ತು ವರ್ಷದವಳಾದ ಸಾರಳು ಹೆರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?” ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡನು.

( ಆದಿ 17:17 )

ಅಬ್ರಹಾಮನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ದೇವರಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಬ್ರಹಾಮನು ಇನ್ನೂ ದೇವರನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ.

ನಂತರ ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ತನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು. ಈ ಬಾರಿ ಅಬ್ರಹಾಮನು ಯಾವ ಸಂದೇಹವನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸಾರಳು ಸಂದೇಹಪಟ್ಟಳು.

10ಅದಕ್ಕೆ 18:10 ಯೆಹೋವನು.ಆತನು, “ಬರುವ ವರ್ಷ ಇದೇ ವೇಳೆಗೆ ನಾನು ತಪ್ಪದೆ ತಿರುಗಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ; ಬಂದಾಗ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಸಾರಳಿಗೆ ಮಗನಿರುವನು” ಎಂದನು. ಆ ಮಾತು ಹಿಂದೆ ಗುಡಾರದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸಾರಳ ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು. 11ಅಬ್ರಹಾಮನೂ ಸಾರಳೂ ಬಹುವೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು; ಸಾರಳಿಗೆ ಮುಟ್ಟು ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು. 12ಹೀಗಿರಲಾಗಿ ಸಾರಳು, “ನನ್ನಂಥ ಮುದುಕಿಗೆ ಭೋಗವಾದೀತೇ?” ನನ್ನ ಯಜಮಾನನೂ ಮುದುಕನಲ್ಲವೇ ಎಂದು ತನ್ನೊಳಗೆ ನಕ್ಕಳು.

13ಯೆಹೋವನು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ, “ಸಾರಳು ನಕ್ಕು, ಮುದುಕಿಯಾದ, ನಾನು ಮಗುವನ್ನು ಹೆರುವುದಾದೀತೇ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇನು?

( ಆದಿ 18:10-13 )

ಅಬ್ರಹಾಮನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಈಗ ನಾವು ಹೇಳಬಹುದೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ ದೇವರು ತನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಪುನಃ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಮುಂದಿನ ವಚನವು ಅಬ್ರಹಾಮನು ಇನ್ನೂ ದೇವರನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸಾರಳು ತನ್ನ ತಂಗಿ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಗೆರಾರಿನ ಅರಸನಾದ ಅಬೀಮೆಲೆಕನನ್ನು ಅವನು ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮರಣವು ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನದ ನೆರವೇರಿಕೆಗೆ ಅಪಾಯ ತರಬಹುದು ಎಂದು ಅಬ್ರಹಾಮನು ಭಯಪಟ್ಟನು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನಿಲ್ಲದೆ ಇಸಾಕನು ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

2ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಸಾರಳನ್ನು ತಂಗಿಯೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ, ಗೆರಾರಿನ ಅರಸನಾದ ಅಬೀಮೆಲೆಕನು ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆಸಿ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡನು.

( ಆದಿ 20:2 )

11ಅದಕ್ಕೆ ಅಬ್ರಹಾಮನು, “ಈ ಸ್ಥಳದವರು ದೇವರ ಭಯಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವರಾಗಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದೆನು.

( ಆದಿ 20:11 )

ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ದೇವರು ತನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ತಾನು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದಂತೆಯೇ ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಈ ಘಟನೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಮನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿತೇ?

ದೇವರಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಮನ ನಂಬಿಕೆ ಅಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ದೃಢವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ – ನಾವು ಊಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು.

ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಇಸಾಕನು ದೊಡ್ಡವನಾದಾಗ, ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ, ಅಬ್ರಹಾಮನು ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ದೇವರು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಂತೆಯೇ ನಿಖರವಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಸಾರಳಿಂದ ತನಗಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಮಗನಾದ ಇಸಾಕನನ್ನು ಅಬ್ರಹಾಮನು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಕೊಡದೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

2ಹೇಗೆಂದರೆ ಆತನು ಅವನನ್ನು, “ಅಬ್ರಹಾಮನೇ” ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಅವನು, “ಇಗೋ, ಇದ್ದೇನೆ” ಎಂದನು. ಆಗ ಆತನು, “ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನಾದ ಇಸಾಕನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮೊರೀಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವ ಒಂದು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಸರ್ವಾಂಗಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು” ಎಂದನು.

3ಅದರಂತೆ ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಎದ್ದು ಅಬ್ರಹಾಮನು ಕತ್ತೆಗೆ ತಡಿ ಹಾಕಿಸಿ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಒಡೆಸಿ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ, ತನ್ನ ಮಗನಾದ ಇಸಾಕನನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ದೇವರು ಹೇಳಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

9ದೇವರು ಹೇಳಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವರು ಸೇರಿದಾಗ ಅಬ್ರಹಾಮನು ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ತನ್ನ ಮಗನಾದ ಇಸಾಕನ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಅವನನ್ನು ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದನು.

10ಅಬ್ರಹಾಮನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆ, ಕೈಚಾಚಿ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

( ಆದಿ 22:2,3,9,10 )

12ಆ ದೂತನು ಅವನಿಗೆ, “ಹುಡುಗನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಬೇಡ, ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಮಾಡಬೇಡ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನು ನನಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನೀನು ದೇವರಲ್ಲಿ ಭಯಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

( ಆದಿ 22:12 )

ಸತ್ಯವೇದದ ಈ ಕ್ಷಣವು ಆಳವಾದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜನರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಅದರ ನೈತಿಕ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಆ ಕೋರಿಕೆ ಮಾಡುವ ಮೊದಲೇ ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನನ್ನು – ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನೂ ಮಿತಿಗಳನ್ನೂ – ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದನು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ಮಾತು ನಡೆಯುವ ಮೊದಲೇ ದೇವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಬಲ್ಲನು.

2ನಾನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಏಳುವುದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ,

ದೂರದಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾಗಿರುತ್ತಿ.

3ನಾನು ನಡೆಯುವುದನ್ನು, ಮಲಗುವುದನ್ನು ಶೋಧಿಸಿ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿ,

ನನ್ನ ನಡತೆಯೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ಗೋಚರವಾಗಿದೆ.

4ಯೆಹೋವನೇ, ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ,

ನೀನು ಅರಿಯದೆ ಇರುವಂಥದು ಒಂದೂ ಇಲ್ಲ.

( ಕೀರ್ತ 139:2-4 )

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ; ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನಗಳು ನೆರವೇರುವವು ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಅವನಿಗಿದೆ. ಇಸಾಕನೊಂದಿಗೂ ಅವನ ಸಂತತಿಯೊಂದಿಗೂ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ದೇವರು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಬ್ರಹಾಮನ ದೃಢವಿಶ್ವಾಸದ ಪ್ರಕಾರ ಇಸಾಕನು ಸುಮ್ಮನೆ ನಾಶವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ದೇವರು ಇಸಾಕನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಬಲ್ಲನು ಅಥವಾ ತನ್ನ ವಾಗ್ದಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಬಲ್ಲನು ಎಂದು ಅಬ್ರಹಾಮನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ. ತಾನೂ ಇಸಾಕನೂ ಹಿಂತಿರುಗುವೆವು ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅಬ್ರಹಾಮನು ಈ ಅಚಲ ಭರವಸೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಗತ್ಯವಾದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ದೇವರೇ ಒದಗಿಸುವನು ಎಂದು ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

5“ನೀವು ಇಲ್ಲೇ ಕತ್ತೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿರಿ; ನಾನೂ ನನ್ನ ಮಗನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ದೇವಾರಾಧನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತೇವೆ” ಎಂದು ಅಬ್ರಹಾಮನು ಹೇಳಿದನು.

( ಆದಿ 22:5 )

7ಹೋಗುವಾಗ ಇಸಾಕನು ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ, “ಅಪ್ಪಾ” ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಅಬ್ರಹಾಮನು, “ಏನು ಮಗನೇ” ಎಂದನು. ಇಸಾಕನು, “ಇಗೋ, ಬೆಂಕಿಯೂ ಕಟ್ಟಿಗೆಯೂ ಉಂಟು; ಆದರೆ ಹೋಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕುರಿ ಎಲ್ಲಿ” ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, 8ಅಬ್ರಹಾಮನು, “ಮಗನೇ, ಹೋಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ದೇವರೇ ಒದಗಿಸುವನು” ಎಂದನು.

( ಆದಿ 22:7-8 )

ದೇವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಂಬಿಕೆಯ ಆಳವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಲು ಅಬ್ರಹಾಮನ ನಂಬಿಕೆಯ ಈ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಸತ್ಯವೇದದ ಓದುಗರಾದ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡಲಾಗಿದೆ. ಅಬ್ರಹಾಮನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಗೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇರುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇದು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

18ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಯ ಮೂಲಕ ಆಶೀರ್ವಾದವುಂಟಾಗುವುದು ಎಂಬುದಾಗಿ ಯೆಹೋವನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.” ಎಂದನು.

( ಆದಿ 22:18 )

ಅಬ್ರಹಾಮನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ದೇವರೇ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು…

ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ಮಗನು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವನು ಎಂದು ಅಬ್ರಹಾಮನು ನಂಬಿದ್ದರೂ, ಅದು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ಸೂಚಿಸಿದ ಬೆಟ್ಟದ ಕಡೆಗಿನ ಮೂರು ದಿನಗಳ ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಇಸಾಕನು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ “ಸತ್ತವನಾಗಿದ್ದನು”; ಪ್ರಯಾಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ದಿನ “ಎದ್ದನು”. ಈ ಮನಮುಟ್ಟುವ ಹೋಲಿಕೆ ದೇವರ ಮಗನಾದ ಯೇಸುವಿನ ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ; ಆತನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮೂರನೆಯ ದಿನ ಎದ್ದುಬಂದನು.

4ಮೂರನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಮನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡುವಾಗ ಆ ಸ್ಥಳವು ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಲು ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ,

( ಆದಿ 22:4 )

415:4 ಯೆಶಾ 53:8,9; ಜೆಕ. 13:7ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರವೇ ಮೂರನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

( 1 ಕೊರಿ 15:4 )

ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲು ಅಬ್ರಹಾಮನನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ದೇವಭಯವನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ದೇವರೂ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲು ತನ್ನ ಏಕೈಕ ಮಗನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

16 “ದೇವರು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು ಆತನನ್ನು ನಂಬುವ ಒಬ್ಬನಾದರೂ ನಾಶವಾಗದೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಆತನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

( ಯೋಹಾ 3:16 )