ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຂໍໃຫ້ອັບຣາຮາມຂ້າລູກຊາຍຂອງຕົນ?
ແລ້ວພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງພາລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ, ລູກຊາຍພຽງຄົນດຽວຂອງເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ເຈົ້າຮັກ ຄືອີຊາກ ແລ້ວໄປຍັງເຂດໂມຣິຢາ. ຈົ່ງຖວາຍລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອເປັນເຄື່ອງເຜົາບູຊາເທິງພູເຂົາແຫ່ງໜຶ່ງທີ່ເຮົາຈະສະແດງແກ່ເຈົ້າ”.( ປະຖົມມະການ 22:2 )
ທຸກຢ່າງເລີ່ມຕົ້ນແນວໃດ…
ພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ
ໃຫ້ເຮົາຍ້ອນກັບໄປໃນອະດີດ ແລະ ພິຈາລະນາເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນຫລາຍປີກ່ອນ. ນີ້ແມ່ນການໄຕ່ຕອງກ່ຽວກັບພຣະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ແກ່ອັບຣາຮາມໃນເວລານັ້ນ.
ເຮົາຈະອວຍພອນນາງ ແລະ ຈະໃຫ້ນາງເກີດລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງແກ່ເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ. ເຮົາຈະອວຍພອນນາງເພື່ອວ່ານາງຈະເປັນແມ່ຂອງຊົນຊາດທັງຫລາຍ; ບັນດາກະສັດຂອງປະຊາຊົນທັງຫລາຍຈະມາຈາກນາງ”. ແລ້ວພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ແມ່ນແລ້ວ, “ແຕ່ຊາຣາເມຍຂອງເຈົ້າຈະເກີດລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າຈະເອີ້ນລາວວ່າອີຊາກ. ເຮົາຈະຕັ້ງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບລາວ ເຊິ່ງເປັນພັນທະສັນຍານິລັນດອນແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງລາວທີ່ຈະມາພາຍຫລັງລາວ. ແຕ່ພັນທະສັນຍາຂອງເຮົານັ້ນ ເຮົາຈະຕັ້ງຂຶ້ນກັບອີຊາກ, ຜູ້ທີ່ນາງຊາຣາຈະເກີດໃຫ້ເຈົ້າປີໜ້າໃນຊ່ວງເວລານີ້”.( ປະຖົມມະການ 17:16,19,21 )
ພຣະເຈົ້າສັນຍາວ່າຈະເຮັດພັນທະສັນຍາກັບອີຊາກ ລູກຊາຍຜູ້ດຽວທີ່ຊາຣາຈະເກີດມາ. ພຣະສັນຍານີ້ຖືກໃຫ້ກ່ອນອີຊາກເກີດ ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງເຈດຕະນາອັນຊັດເຈນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະປົກປ້ອງຊີວິດຂອງອີຊາກ. ແຕ່ໃຫ້ເຮົາເບິ່ງວ່າອັບຣາຮາມໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າແນວໃດ.
ອັບຣາຮາມສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການຂາດຄວາມເຊື່ອໃນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.
ອັບຣາຮາມກົ້ມໜ້າລົງ; ເພິ່ນຫົວຂວັນ ແລະ ເວົ້າກັບຕົນເອງວ່າ, “ຊາຍອາຍຸຮ້ອຍປີຈະມີລູກຊາຍໄດ້ຢູ່ບໍ? ແລະ ຊາຣາຈະເກີດລູກເມື່ອອາຍຸເກົ້າສິບບໍ?”( ປະຖົມມະການ 17:17 )
ການກະທຳຂອງອັບຣາຮາມບໍ່ໄດ້ສະທ້ອນເຖິງຄວາມເຊື່ອອັນໝັ້ນຄົງໃນພຣະເຈົ້າ.
ອັບຣາຮາມຍັງບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າ.
ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢັນພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງກັບອັບຣາຮາມອີກ. ເທື່ອນີ້ ອັບຣາຮາມບໍ່ໄດ້ສະແດງຄວາມສົງໄສ ແຕ່ຊາຣາສົງໄສ.
ແລ້ວໜຶ່ງໃນພວກເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເຮົາຈະກັບມາຫາເຈົ້າອີກແນ່ນອນໃນປີໜ້າປະມານເວລາດຽວກັນນີ້ ແລະ ຊາຣາເມຍຂອງເຈົ້າຈະເກີດລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງ”. ສ່ວນນາງຊາຣາກໍກຳລັງຟັງຢູ່ທີ່ທາງເຂົ້າເຕັນ ເຊິ່ງຢູ່ຂ້າງຫລັງເພິ່ນ. ອັບຣາຮາມກັບນາງຊາຣາກໍເຖົ້າແກ່ຫລາຍແລ້ວ ແລະ ນາງຊາຣາກໍກາຍອາຍຸທີ່ຈະເກີດລູກໄດ້ແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ນາງຊາຣາຈຶ່ງຫົວຂວັນຕົນເອງຂະນະທີ່ຄິດຢູ່ໃນໃຈວ່າ, “ຂ້ອຍກໍໝົດແຮງແລ້ວ ແລະ ນາຍ ຂອງຂ້ອຍກໍເຖົ້າແກ່ແລ້ວ, ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະຍັງມີຄວາມຍິນດີໃນເລື່ອງນີ້ຢູ່ບໍ?” ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, “ເປັນຫຍັງນາງຊາຣາຈຶ່ງຫົວຂວັນ ແລະ ເວົ້າວ່າ, ‘ຂ້ອຍຈະມີລູກໄດ້ແທ້ບໍ, ເຊິ່ງເວລານີ້ຂ້ອຍກໍເຖົ້າແກ່ແລ້ວ?’( ປະຖົມມະການ 18:10-13 )
ຕອນນີ້ເຮົາຈະເວົ້າໄດ້ບໍ່ວ່າອັບຣາຮາມມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າແທ້? ຖ້າລາວມີ ພຣະເຈົ້າກໍຄົງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຢືນຢັນພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງຊ້ຳອີກ. ນອກຈາກນັ້ນ ຂໍ້ຕໍ່ໄປສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າອັບຣາຮາມຍັງບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າ ເພາະລາວໄດ້ຫລອກລວງອາບີເມເລັກ ກະສັດແຫ່ງເກຣາ ໂດຍເວົ້າຕົວະວ່າຊາຣາເປັນນ້ອງສາວຂອງລາວ. ການກະທຳນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າອັບຣາຮາມຢ້ານວ່າຄວາມຕາຍຂອງລາວອາດເຮັດໃຫ້ພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ສຳເລັດ ເພາະຖ້າບໍ່ມີລາວ ກໍຈະບໍ່ມີອີຊາກ.
ແລະ ທີ່ນັ້ນອັບຣາຮາມເວົ້າເຖິງນາງຊາຣາເມຍຂອງເພິ່ນວ່າ, “ນາງຄືນ້ອງສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”. ກະສັດອາບີເມເຫລັກແຫ່ງເກຣາກຈຶ່ງສົ່ງຄົນມາຫານາງຊາຣາ ແລະ ຮັບເອົານາງໄປ.( ປະຖົມມະການ 20:2 )
ອັບຣາຮາມໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າກັບຕົນເອງວ່າ, ‘ໃນບ່ອນນີ້ບໍ່ມີການຢຳເກງພຣະເຈົ້າແນ່ນອນ, ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະຂ້າຂ້ານ້ອຍເພາະຢາກໄດ້ເມຍຂອງຂ້ານ້ອຍ’.( ປະຖົມມະການ 20:11 )
ໜຶ່ງປີຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຮັດຕາມພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ໂດຍໃຫ້ລູກຊາຍແກ່ອັບຣາຮາມ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຮັບຮອງໄວ້. ເຫດການນີ້ໄດ້ປ່ຽນແປງຄວາມເຊື່ອຂອງອັບຣາຮາມໃນພຣະເຈົ້າບໍ່?
ຫລັກຖານທີ່ຢືນຢັນວ່າຄວາມເຊື່ອຂອງອັບຣາຮາມໃນພຣະເຈົ້າເຂັ້ມແຂງຢ່າງພິເສດ ເກີນກວ່າທີ່ເຮົາຈະນຶກພາບໄດ້.
ຫລາຍປີຕໍ່ມາ ເມື່ອອີຊາກເຕີບໃຫຍ່ແລ້ວ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຂໍສິ່ງທີ່ໜ້າຕົກໃຈຈາກອັບຣາຮາມ. ໜ້າປະຫລາດໃຈທີ່ອັບຣາຮາມຕອບສະໜອງທັນທີ ແລະ ໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າສັ່ງທຸກຢ່າງ. ເຖິງແມ່ນອັບຣາຮາມຮັກອີຊາກລູກຊາຍຂອງຕົນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ຊຶ່ງເປັນລູກຜູ້ດຽວທີ່ເກີດກັບຊາຣາ ແຕ່ລາວກໍບໍ່ໄດ້ຫວງລູກໄວ້ຈາກພຣະເຈົ້າ.
ແລ້ວພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງພາລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ, ລູກຊາຍພຽງຄົນດຽວຂອງເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ເຈົ້າຮັກ ຄືອີຊາກ ແລ້ວໄປຍັງເຂດໂມຣິຢາ. ຈົ່ງຖວາຍລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອເປັນເຄື່ອງເຜົາບູຊາເທິງພູເຂົາແຫ່ງໜຶ່ງທີ່ເຮົາຈະສະແດງແກ່ເຈົ້າ”. ຕອນເຊົ້າໆວັນຕໍ່ມາ ອັບຣາຮາມລຸກຂຶ້ນ ແລະ ມັດອານລໍຂອງເພິ່ນ. ເພິ່ນໄດ້ພາຄົນຮັບໃຊ້ຂອງເພິ່ນສອງຄົນ ແລະ ອີຊາກລູກຊາຍຂອງເພິ່ນໄປນຳ. ເມື່ອເພິ່ນໄດ້ຕັດຟືນພໍສຳລັບເຜົາເຄື່ອງບູຊາແລ້ວ, ເພິ່ນຈຶ່ງມຸ່ງໜ້າໄປບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ບອກເພິ່ນໄວ້. ເມື່ອພວກເພິ່ນມາເຖິງສະຖານທີ່ ເຊິ່ງພຣະເຈົ້າບອກພວກເພິ່ນໄວ້. ອັບຣາຮາມກໍໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາຂຶ້ນ ແລະ ຈັດຟືນໃສ່ເທິງແທ່ນນັ້ນ. ເພິ່ນມັດອີຊາກລູກຂອງເພິ່ນ ແລະ ວາງລາວລົງເທິງກອງຟືນທີ່ຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ. ຈາກນັ້ນເພິ່ນກໍເດ່ມືອອກໄປຈັບເອົາມີດມາເພື່ອຈະຂ້າລູກຊາຍຂອງຕົນ.( ປະຖົມມະການ 22:2,3,9,10 )
ເທວະດາກ່າວວ່າ, “ຢ່າເດ່ມືໃສ່ເດັກນ້ອຍນັ້ນ, ຢ່າເຮັດສິ່ງໃດແກ່ລາວເລີຍ. ບັດນີ້ເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າເຈົ້າຢຳເກງພຣະເຈົ້າ, ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຫວງແຫນລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຈາກເຮົາ, ຄືລູກຊາຍພຽງຄົນດຽວຂອງເຈົ້າ”.( ປະຖົມມະການ 22:12 )
ຊ່ວງເວລານີ້ໃນພຣະຄຳພີມີຄວາມໝາຍອັນເລິກເຊິ່ງ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຍ້ອນດ້ານສິນທຳຂອງມັນ ເຊິ່ງມັກດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງຜູ້ຄົນ.
ກ່ອນອື່ນໝົດ ພຣະເຈົ້າຮູ້ຈັກອັບຣາຮາມຢ່າງສົມບູນ ທັງຄວາມສາມາດ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດຂອງລາວ ກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຂໍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະເຈົ້າຮູ້ຈັກທຸກຄົນລ່ວງໜ້າ ກ່ອນທີ່ເຂົາຈະເຮັດ ຫລື ເວົ້າສິ່ງໃດ.
ພຣະອົງຮູ້ເມື່ອຂ້ານ້ອຍນັ່ງລົງ ແລະ ລຸກຂຶ້ນ; ພຣະອົງຮັບຮູ້ຄວາມຄິດຂອງຂ້ານ້ອຍຕັ້ງແຕ່ໄກ. ພຣະອົງຢັ່ງຮູ້ວິຖີທາງຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ການຢຸດພັກຂອງຂ້ານ້ອຍ; ພຣະອົງຄຸ້ນເຄີຍກັບທາງທັງໝົດຂອງຂ້ານ້ອຍ. ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ກ່ອນທີ່ລິ້ນຂອງຂ້ານ້ອຍຈະເວົ້າຄຳໃດ ພຣະອົງກໍຮູ້ສິ່ງນັ້ນທັງໝົດແລ້ວ.( ເພງສັນລະເສີນ 139:2-4 )
ໃນເວລາດຽວກັນ ອັບຣາຮາມມີຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ໝັ້ນໃຈວ່າພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດ. ລາວເຂົ້າໃຈຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າພຣະເຈົ້າຈະຮັກສາຄຳໝັ້ນສັນຍາທີ່ຈະເຮັດພັນທະສັນຍາກັບອີຊາກ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂອງລາວ. ສະນັ້ນ ຕາມຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຂອງອັບຣາຮາມ ອີຊາກຈະບໍ່ຕາຍໄປງ່າຍໆ. ຖ້າຫາກຄວາມຕາຍເກີດຂຶ້ນ ອັບຣາຮາມວາງໃຈວ່າພຣະເຈົ້າສາມາດເຮັດໃຫ້ອີຊາກຄືນມາມີຊີວິດ ຫລື ເຂົ້າມາແຊກແຊງໃນທາງທີ່ສອດຄ່ອງກັບພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງ. ອັບຣາຮາມສະແດງຄວາມວາງໃຈອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວນີ້ ເມື່ອລາວເວົ້າວ່າທັງລາວ ແລະ ອີຊາກຈະກັບມາ ໂດຍຄາດຫວັງວ່າພຣະເຈົ້າເອງຈະຈັດຫາເຄື່ອງບູຊາທີ່ຈຳເປັນ.
ເພິ່ນເວົ້າກັບຄົນຮັບໃຊ້ວ່າ, “ຈົ່ງຢູ່ບ່ອນນີ້ພ້ອມກັບລໍຂະນະທີ່ເຮົາກັບເດັກນ້ອຍຄົນນີ້ໄປທີ່ນັ້ນ. ພວກເຮົາຈະໄປນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ ແລ້ວພວກເຮົາຈະກັບມາຫາພວກເຈົ້າ”.( ປະຖົມມະການ 22:5 )
ອີຊາກໄດ້ເວົ້າກັບອັບຣາຮາມພໍ່ຂອງຕົນວ່າ, “ພໍ່ບໍ?” ອັບຣາຮາມຕອບວ່າ, “ມີຫຍັງບໍລູກ?” ອີຊາກຖາມວ່າ, “ໄຟ ແລະ ຟືນກໍມີຢູ່ບ່ອນນີ້ແລ້ວ, ແຕ່ລູກແກະສຳລັບເຜົາບູຊານັ້ນຢູ່ໃສ?” ອັບຣາຮາມຕອບວ່າ, “ລູກເອີຍ, ພຣະເຈົ້າຈະຈັດຕຽມລູກແກະສຳລັບເຜົາບູຊາໃຫ້ເອງ”. ແລະ ທັງສອງກໍຍ່າງຕໍ່ໄປດ້ວຍກັນ.( ປະຖົມມະການ 22:7-8 )
ການສະແດງຄວາມເຊື່ອຂອງອັບຣາຮາມນີ້ຖືກນຳສະເໜີແກ່ເຮົາ ຜູ້ອ່ານພຣະຄຳພີ ເພື່ອເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຄວາມເລິກຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລືອກ. ມັນຍົກໃຫ້ເຫັນຄວາມສຳຄັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການກະທຳ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງອັບຣາຮາມສຳລັບເຮົາທຸກຄົນ.
ແລະ ທຸກຊົນຊາດເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະໄດ້ຮັບພອນຜ່ານທາງເຊື້ອສາຍ ຂອງເຈົ້າ, ເພາະເຈົ້າໄດ້ເຊື່ອຟັງເຮົາ”.( ປະຖົມມະການ 22:18 )
ອັບຣາຮາມບໍ່ໄດ້ຖວາຍລູກຊາຍຂອງຕົນເປັນເຄື່ອງບູຊາ ແຕ່ພຣະເຈົ້າເອງໄດ້ຖວາຍພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ…
ເຖິງແມ່ນອັບຣາຮາມເຊື່ອວ່າໃນທີ່ສຸດລູກຊາຍຂອງຕົນຈະມີຊີວິດຢູ່ ແຕ່ລາວບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເປັນແນວໃດ ແລະ ເມື່ອໃດ. ໃນຄວາມໝາຍໜຶ່ງ ອີຊາກ “ຕາຍ” ສຳລັບອັບຣາຮາມຕະຫລອດການເດີນທາງອັນຍາວນານສາມວັນໄປຫາພູທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ ແລະ “ເປັນຄືນມາ” ໃນວັນທີສາມ ເມື່ອການເດີນທາງສິ້ນສຸດ. ຄວາມຄ້າຍຄືກັນທີ່ກິນໃຈນີ້ເຕືອນໃຫ້ເຮົາລະນຶກເຖິງການຖືກຄຶງ ແລະ ການເປັນຄືນມາຈາກຕາຍຂອງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືພຣະເຢຊູ ຜູ້ຖືກຄຶງ ແລະ ເປັນຄືນມາໃນວັນທີສາມ.
ໃນວັນທີສາມ ອັບຣາຮາມເງີຍໜ້າຂຶ້ນ ແລະ ເຫັນສະຖານທີ່ນັ້ນແຕ່ໄກ.( ປະຖົມມະການ 22:4 )
ພຣະອົງຖືກຝັງໄວ້, ໃນວັນທີສາມພຣະອົງເປັນຄືນມາຈາກຕາຍຕາມທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ( 1 ໂກຣິນໂທ 15:4 )
ຖ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າອັນເລິກເຊິ່ງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ອັບຣາຮາມເຕັມໃຈຖວາຍລູກຊາຍຂອງຕົນ ເຮົາອາດຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີຕໍ່ເຮົາໄດ້ຍາກ. ພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງໃຫ້ອົດທົນຕໍ່ໄມ້ກາງແຂນເພື່ອຄວາມລອດຂອງເຮົາ.
ເພາະພຣະເຈົ້າຮັກໂລກຈົນໄດ້ມອບພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງ ເພື່ອທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະບຸດນັ້ນຈະບໍ່ຈິບຫາຍ ແຕ່ມີຊີວິດອັນຕະຫລອດໄປເປັນນິດ.( ໂຢຮັນ 3:16 )