Nahoana Andriamanitra no nangataka an’i Abrahama hamono ny zanany?
2Ary hoy Izy: Ento ny zanakao, ny lahitokanao izay tianao, dia Isaka ka mankanesa any amin'ny tany Moria; ary atero any izy ho fanatitra dorana ao amin'ny tendrombohitra anankiray izay holazaiko aminao.( Genesisy 22:2 )
Ny niandohan’ny zava-drehetra…
Ny teny fikasan’Andriamanitra
Andeha hiverina any amin’ny lasa isika ka handinika ireo zava-nitranga taona maro talohan’izay. Ity misy fandinihana ireo teny fikasana nomen’Andriamanitra an’i Abrahama tamin’izany fotoana izany.
16Ary hitahy azy Aho ka hampanana azy zazalahy ho anao; eny, hitahy azy Aho, ka ho tonga firenena maro izy; ary hisy mpanjakan'ny firenena maro avy aminy.19Ary hoy Andriamanitra: Tsia, fa Saraha vadinao hiteraka zazalahy aminao; ary ny anarany dia hataonao hoe Isaka; ary ny fanekeko haoriko aminy ho fanekena mandrakizay ho an'ny taranany mandimby azy.21Nefa ny fanekeko haoriko amin'Isaka. izay haterak'i Saraha aminao raha avy ny taona toy izao.( Genesisy 17:16,19,21 )
Mampanantena Andriamanitra fa hanao fanekena amin’i Isaka, ilay zanaka lahy tokana hateraky ny Saraha. Nomena talohan’ny nahaterahan’i Isaka io teny fikasana io, ka mampiseho fa mazava ny fikasan’Andriamanitra hiaro ny ain’i Isaka. Saingy andeha hojerentsika ny fihetsik’i Abrahama manoloana ny teny fikasan’Andriamanitra.
Mampiseho tsy fahampian’ny finoana ny hafatr’Andriamanitra i Abrahama.
17Dia niankohoka Abrahama ary nitsiky, dia nanao anakampo hoe: Hiteraka va aho, izay efa zato taona? ary hiteraka va Saraha, izay efa sivi-folo taona?( Genesisy 17:17 )
Tsy mampiseho finoana mafy an’Andriamanitra ny ataon’i Abrahama.
Mbola tsy matoky an’Andriamanitra i Abrahama.
Taty aoriana dia naverin’Andriamanitra tamin’i Abrahama ny teny fikasany. Tamin’ity indray mitoraka ity dia tsy naneho fisalasalana i Abrahama, fa i Saraha kosa no nisalasala.
10Ary hoy Izy: Hiverina aminao tokoa Aho raha avy ny taona toy izao; ary, indro hanana zazalahy Saraha vadinao. Ary Saraha nandre izany teo am-baravaran'ny lay, izay teo ivohon'Ilay niteny. 11Ary Abrahama sy Saraha dia samy efa zoki-olona ka nandroso fahanterana, ary efa nitsahatra tamin'ny fombam-behivavy Saraha. 12Ary Saraha dia nihomehy anakampo ka nanao hoe: Moa mbola hanana hafaliana ihany va aho rehefa tratrantitra toy izao, sady efa antitra koa itompokolahy? 13Ary hoy Jehovah tamin'i Abrahama: Nahoana no nihomehy Saraha ka nanao hoe: Hiteraka tokoa va aho, kanefa izao efa antitra izao?( Genesisy 18:10-13 )
Azontsika lazaina ve izao fa tena mino an’Andriamanitra i Abrahama? Raha nino izy, dia tsy ilain’Andriamanitra ny hamerina ny teny fikasany. Ankoatra izany, ny andininy manaraka dia mampiseho fa mbola tsy matoky an’Andriamanitra i Abrahama, satria namitaka an’i Abimeleka, mpanjakan’i Gerara, izy tamin’ny filazana lainga fa anabaviny i Saraha. Io fihetsika io dia mampiseho ny tahotr’i Abrahama sao hanimba ny fahatanterahan’ny teny fikasan’Andriamanitra ny fahafatesany, satria raha tsy teo izy dia tsy ho nisy i Isaka.
2Ary hoy ny filazan'i Abrahama an'i Saraha vadiny: Anabaviko izy; dia naniraka Abimeleka, mpanjakan'i Gerara, nampaka an'i Saraha.( Genesisy 20:2 )
11Dia hoy Abrahama: Satria hoy izaho: Tsy misy fahatahorana an'Andriamanitra tokoa amin'ity tany ity, ka hovonoin'ny olona aho noho ny amin'ny vadiko.( Genesisy 20:11 )
Herintaona taty aoriana, notanterahin’Andriamanitra ny teny fikasany ka nomeny zanaka lahy i Abrahama, araka ny nampanantenainy azy. Nanova ny finoan’i Abrahama an’Andriamanitra ve izany zava-nitranga izany?
Ny porofo fa tena nahery mihoatra noho izay azontsika eritreretina ny finoan’i Abrahama an’Andriamanitra.
Taona maro taty aoriana, rehefa lehibe i Isaka, dia nanao fangatahana nahatalanjona tamin’i Abrahama Andriamanitra. Mahagaga fa namaly avy hatrany i Abrahama ary nanao tsara ilay nandidian’Andriamanitra azy. Na dia tia lalina an’i Isaka zanany aza i Abrahama, ilay zanany tokana tamin’i Saraha, dia tsy nihazona azy tamin’Andriamanitra izy.
2Ary hoy Izy: Ento ny zanakao, ny lahitokanao izay tianao, dia Isaka ka mankanesa any amin'ny tany Moria; ary atero any izy ho fanatitra dorana ao amin'ny tendrombohitra anankiray izay holazaiko aminao.3Ary nifoha maraina koa Abrahama dia nanisy lasely ny borikiny ka nitondra zatovony roa lahy koa niaraka taminy sy Isaka zanany ary namaky ny hazo hataina amin'ny fanatitra dorana izy dia niainga ka nankany amin'ny tany izay efa nolazain'Andriamanitra taminy,9Ary rehefa tonga teo amin'ny tany izay efa nolazain'Andriamanitra taminy izy, dia nanorina ny alitara teo Abrahama ka nandahatra ny kitay; dia namatotra an'i Isaka zanany izy ka nametraka azy tambonin'ny alitara teo ambonin'ny kitay.10Ary Abrahama naninjitra ny tànany ka nandray ny antsy mba hamonoany ny zanany.( Genesisy 22:2,3,9,10 )
12Dia hoy Izy: Aza maninjitra ny tananao amin'ny zazalahy, ary aza maninona azy akory ianao; fa hitako izao fa matahotra an'Andriamanitra ianao, ka tsy narovanao tamiko ny zanakao, dia ny lahitokanao.( Genesisy 22:12 )
Manana dikany lalina io fotoana ao amin’ny Baiboly io, tsy noho ny lafiny ara-pitondran-tena fotsiny, izay matetika manintona ny sain’ny olona.
Voalohany, fantatr’Andriamanitra tanteraka i Abrahama, ny fahaizany sy ny fetrany, talohan’ny nanaovany ilay fangatahana. Toy izany koa, fantatr’Andriamanitra mialoha ny olona rehetra, alohan’ny hanaovany na hilazany na inona na inona.
2Hianao no mahalala ny fipetrako sy ny fitsangako Sady mahafantatra ny hevitro eny lavitra eny. 3Voadinikao ny toetro, na mandeha aho, na mandry; Ary fantatrao tsara ny alehako rehetra. 4Fa, indro, tsy misy teny tsy fantatrao eo amin'ny lelako, Jehovah ô.( Salamo 139:2-4 )
Mandritra izany fotoana izany, manana finoana tsy mihozongozona an’Andriamanitra i Abrahama ary matoky fa ho tanteraka ny teny fikasan’Andriamanitra. Tsy isalasalana fa fantany fa hitana ny teniny Andriamanitra hanao fanekena amin’i Isaka sy ny taranany. Noho izany, araka ny finoan’i Abrahama, tsy mety ho ringana fotsiny i Isaka. Raha sanatria ka maty izy, matoky i Abrahama fa afaka mamelona an’i Isaka indray Andriamanitra na miditra an-tsehatra amin’ny fomba mifanaraka amin’ny teny fikasany. Asehon’i Abrahama io fitokisana tsy mihozongozona io rehefa nilaza izy fa hiverina izy sy Isaka, sady manantena fa Andriamanitra mihitsy no hanome ny sorona ilaina.
5Ary hoy Abrahama tamin'ny zatovony: Mijanòna eto amin'ny boriky ianareo, fa izaho sy ny zazalahy handeha hankerỳ; ary hivavaka izahay dia hiverina eto aminareo indray.( Genesisy 22:5 )
7Ary Isaka niteny tamin'i Abrahama rainy ka nanao hoe: Ry ikaky ô! dia hoy izy: Inty aho, anaka. Ary hoy izy: Indreto ny afo sy ny kitay; fa aiza kosa izay ondry hatao fanatitra dorana? 8Fa hoy Abrahama: Anaka. Andriamanitra no hahita izay ondry hatao fanatitra dorana; dia niara-nandeha izy mianaka.( Genesisy 22:7-8 )
Io fanehoana ny finoan’i Abrahama io dia aseho antsika mpamaky ny Baiboly, mba hanamafisana ny halalin’ny finoan’ilay olona nofidin’Andriamanitra. Asongadiny ny maha-zava-dehibe ny ataon’i Abrahama sy ny finoany ho antsika rehetra.
18ary amin'ny taranakao no hitahiana ny firenena rehetra ambonin'ny tany, satria nanaiky ny teniko ianao.( Genesisy 22:18 )
Tsy nanatitra ny zanany ho sorona i Abrahama; fa Andriamanitra no nanatitra ny Azy…
Na dia nino aza i Abrahama fa ho velona ihany ny zanany amin’ny farany, dia tsy fantany ny fomba sy ny fotoana. Raha atao teny hafa, dia toy ny “maty” ho an’i Abrahama i Isaka nandritra ny dia lavitra telo andro nankany amin’ny tendrombohitra notondroin’Andriamanitra, ary “nitsangana” tamin’ny andro fahatelo, tamin’ny fiafaran’izany. Io fitoviana mampihetsi-po io dia mampahatsiahy ny nanomboana sy ny nitsanganan’ny Zanak’Andriamanitra, Jesosy, izay nohomboana ary nitsangana tamin’ny andro fahatelo.
4Nony tamin'ny andro fahatelo Abrahama dia nanopy ny masony ka nahatazana ny tany terỳ lavitra erỳ.( Genesisy 22:4 )
4dia nalevina, ary natsangana tamin'ny andro fahatelo araka ny Soratra Masina;( 1 Korintiana 15:4 )
Raha tsy azontsika ny fitiavana sy ny fahatahorana lalina nahatonga an’i Abrahama ho vonona hanatitra ny zanany, dia mety ho sarotra amintsika ny hahatakatra ny fitiavan’Andriamanitra antsika. Andriamanitra koa dia nanome ny Zanany lahitokana hiaritra ny hazo fijaliana ho famonjena antsika.
16Fa toy izao no nitiavan’Andriamanitra izao tontolo izao: nomeny ny Zanani-lahy Tokana, mba tsy ho very izay rehetra mino Azy, fa hanana fiainana mandrakizay.( Jaona 3:16 )