దేవుడు అబ్రాహామును తన కుమారుని చంపమని ఎందుకు అడిగాడు?

2అప్పుడు ఆయన అబ్రాహాముతో “నువ్వు ప్రేమించే నీ ఒక్కగానొక్క కొడుకు ఇస్సాకును తీసుకుని మోరియా దేశానికి వెళ్ళు. అక్కడ నేను చెప్పబోయే ఒక పర్వతం మీద అతణ్ణి దహనబలిగా అర్పించు” అన్నాడు.

( ఆది 22:2 )

అదంతా ఎలా మొదలైంది…

దేవుని వాగ్దానం

గతానికి తిరిగి వెళ్లి, సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన సంఘటనలను పరిశీలిద్దాం. ఆ సమయంలో దేవుడు అబ్రాహాముకు చేసిన వాగ్దానాల గురించిన ఒక ఆలోచన ఇక్కడ ఉంది.

16నేను ఆమెను ఆశీర్వదించి, ఆమె ద్వారా నీకు కొడుకుని ఇస్తాను. ఆమె అనేక జాతులకు తల్లి అవుతుంది. ఆమె నుండి అనేక జాతుల రాజులు వస్తారు.”

19అప్పుడు దేవుడు ఇలా అన్నాడు. “అలా కాదు. నీ భార్య అయిన శారా కచ్చితంగా నీకు కొడుకుని కంటుంది. అతనికి నువ్వు ఇస్సాకు అనే పేరు పెడతావు. అతనితో నా నిబంధనను స్థిరం చేస్తాను. అతని తరువాత అతని వారసులందరికీ అది శాశ్వతమైన నిబంధనగా ఉంటుంది.

21కాని వచ్చే సంవత్సరం ఈ సమయానికి శారా ద్వారా నీకు పుట్టబోయే ఇస్సాకుతో నా నిబంధననను స్థిరపరుస్తాను.”

( ఆది 17:16,19,21 )

శారా కనబోయే ఏకైక కుమారుడైన ఇస్సాకుతో నిబంధన చేస్తానని దేవుడు మాట ఇస్తాడు. ఈ వాగ్దానం ఇస్సాకు పుట్టకముందే ఇవ్వబడింది; ఇస్సాకు ప్రాణాన్ని కాపాడాలనే దేవుని స్పష్టమైన ఉద్దేశాన్ని ఇది చూపిస్తుంది. అయితే దేవుని వాగ్దానానికి అబ్రాహాము ఎలా స్పందించాడో చూద్దాం.

అబ్రాహాము దేవుని సందేశంపై విశ్వాసలోపాన్ని చూపిస్తాడు.

17అప్పుడు అబ్రాహాము తన ముఖాన్ని నేలకు వంచి తన హృదయంలో నవ్వుకుని “ఒక మనిషికి నూరేళ్ళ వయస్సులో పిల్లలు పుడతారా? తొంభై ఏళ్ల శారా పిల్ల వాణ్ని కంటుందా?” అని మనస్సులో అనుకున్నాడు.

( ఆది 17:17 )

అబ్రాహాము చర్యలు దేవునిపై బలమైన విశ్వాసాన్ని ప్రతిబింబించవు.

అబ్రాహాము ఇంకా దేవుని నమ్మడం లేదు.

తర్వాత దేవుడు అబ్రాహాముకు తన వాగ్దానాన్ని మళ్లీ చెప్పాడు. ఈసారి అబ్రాహాము ఎలాంటి సందేహం వ్యక్తం చేయలేదు, కానీ శారా చేసింది.

10అప్పుడు 18:10 యెహోవాఆయన “తిరిగి వసంతకాలంలో నేను మళ్ళీ నీ దగ్గరికి తప్పకుండా వస్తాను. విను, అప్పటికి నీ భార్య శారాకు ఒక కొడుకు ఉంటాడు” అన్నాడు. శారా ఆయన వెనుక ఉన్న గుడారం ద్వారం దగ్గర ఉండి ఈ మాటలు వింటూ ఉంది.

11అప్పటికి అబ్రాహాము శారాలు వయసు ఉడిగిపోయి ముసలివాళ్ళయ్యారు. శారాకు పిల్లలను కనే వయసు దాటిపోయింది. 12శారా “నా బలమంతా పోయింది. ఈ సుఖం నాకెలా కలుగుతుంది? నా యజమాని అయిన నా భర్త కూడా ముసలివాడయ్యాడు కదా” అనుకుని తనలో తాను నవ్వుకుంది.

13అప్పుడు యెహోవా అబ్రాహాముతో “శారా ‘ముసలిదాన్ని అయిన నేను నిజంగా బిడ్డను కనగలనా’ అనుకుని ఎందుకు నవ్వింది?

( ఆది 18:10-13 )

అబ్రాహాముకు నిజంగా దేవునిపై విశ్వాసం ఉందని ఇప్పుడు మనం చెప్పగలమా? ఉండి ఉంటే, దేవుడు తన వాగ్దానాన్ని మళ్లీ చెప్పాల్సిన అవసరం ఉండేది కాదు. అంతేకాదు, తర్వాతి వచనం అబ్రాహాము ఇంకా దేవుని నమ్మడం లేదని చూపిస్తుంది; ఎందుకంటే శారా తన సోదరి అని అబద్ధం చెప్పి అతడు గెరారు రాజైన అబీమెలెకును మోసం చేస్తాడు. తన మరణం దేవుని వాగ్దాన నెరవేర్పును ప్రమాదంలో పడవేస్తుందని అబ్రాహాము భయపడ్డాడని ఇది సూచిస్తుంది; ఎందుకంటే అతడు లేకుంటే ఇస్సాకు ఉండేవాడు కాదు.

2అక్కడ అబ్రాహాము తన భార్య శారాను గూర్చి “ఈమె నా చెల్లి” అని చెప్పాడు. కాబట్టి గెరారు రాజైన అబీమెలెకు శారా కోసం తన మనుషులను పంపించాడు. వాళ్ళు శారాను అబీమెలెకు ఇంట్లో చేర్చారు.

( ఆది 20:2 )

11అబ్రాహాము “ఇక్కడ దేవుని భయం బొత్తిగా లేదు కాబట్టి నా భార్య కోసం నన్ను చంపుతారేమో అన్న భయంతోనే నేనిలా చేసాను

( ఆది 20:11 )

ఒక సంవత్సరం తర్వాత దేవుడు తన వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చి, హామీ ఇచ్చినట్లే అబ్రాహాముకు ఒక కుమారుని ఇచ్చాడు. ఈ సంఘటన దేవునిపై అబ్రాహాము విశ్వాసాన్ని మార్చిందా?

దేవునిపై అబ్రాహాము విశ్వాసం అసాధారణంగా బలమైనదని నిరూపించే సాక్ష్యం – మన ఊహకు మించినది.

సంవత్సరాల తర్వాత, ఇస్సాకు పెద్దవాడైనప్పుడు, దేవుడు అబ్రాహామును దిగ్భ్రాంతి కలిగించే ఒక కోరిక కోరాడు. ఆశ్చర్యకరంగా, అబ్రాహాము వెంటనే స్పందించి, దేవుడు ఆజ్ఞాపించినట్లే ఖచ్చితంగా చేశాడు. శారా ద్వారా తనకు కలిగిన ఏకైక సంతానమైన తన కుమారుడు ఇస్సాకును అబ్రాహాము ఎంతో ప్రేమించినప్పటికీ, అతన్ని దేవునికి ఇవ్వకుండా దాచుకోలేదు.

2అప్పుడు ఆయన అబ్రాహాముతో “నువ్వు ప్రేమించే నీ ఒక్కగానొక్క కొడుకు ఇస్సాకును తీసుకుని మోరియా దేశానికి వెళ్ళు. అక్కడ నేను చెప్పబోయే ఒక పర్వతం మీద అతణ్ణి దహనబలిగా అర్పించు” అన్నాడు.

3కనుక అబ్రాహాము తెల్లవారగానే లేచి తన గాడిదకు జీను కట్టి సిద్ధం చేసి, దహనబలి కోసం కట్టెలు కొట్టి, తన కొడుకు ఇస్సాకుతో పాటు ఇద్దరు పనివాళ్ళనూ వెంటబెట్టుకుని దేవుడు తనకు చెప్పిన ప్రాంతానికి ప్రయాణమయ్యాడు.

9దేవుడు అబ్రాహాముకు చెప్పిన స్థలానికి వారు చేరుకున్నారు. అక్కడ అబ్రాహాము ఒక బలిపీఠం నిర్మించి దానిపై కట్టెలు పేర్చాడు. ఇస్సాకును తాళ్ళతో బంధించాడు. ఆ బలిపీఠంపై పేర్చిన కట్టెలపై అతణ్ణి పడుకోబెట్టాడు.

10తరువాత అబ్రాహాము తన కుమారుణ్ణి వధించడానికి చెయ్యి చాపి కత్తి పట్టుకున్నాడు.

( ఆది 22:2,3,9,10 )

12అప్పుడు ఆయన “ఆ బాలునిపై చెయ్యి వేయకు. అతనికి ఏ హానీ తలపెట్టవద్దు. నీకున్న ఒక్కగానొక్క కొడుకుని నాకివ్వడానికి వెనుకంజ వేయలేదు. అది చూశాక నీకు దేవునిపట్ల భయభక్తులు ఉన్నాయని నాకు తెలిసింది” అన్నాడు.

( ఆది 22:12 )

బైబిల్లోని ఈ క్షణం ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనది; సాధారణంగా ప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించే దాని నైతిక అంశాల వల్ల మాత్రమే కాదు.

మొదటిగా, ఆ కోరిక కోరకముందే దేవునికి అబ్రాహాము గురించి – అతని సామర్థ్యాలు, పరిమితులతో సహా – పూర్తిగా తెలుసు. అలాగే, ఏ పని గాని మాట గాని జరగకముందే దేవుడు ప్రతి ఒక్కరినీ ముందుగానే ఎరిగి ఉన్నాడు.

2నేను కూర్చోవడం, నా నడక అంతా నీకు తెలుసు. నా మనసులో ఆలోచన పుట్టక ముందే అది నీకు తెలుసు.

3నేను వెళ్ళే స్థలాలు, నేను నిద్రించే నా పడక నువ్వు పరిశీలనగా చూస్తావు. నేను చేసే పనులన్నీ నీకు క్షుణ్ణంగా తెలుసు.

4యెహోవా, నా నోట మాట రాకముందే అది నీకు పూర్తిగా తెలుసు.

( కీర్తన 139:2-4 )

అదే సమయంలో, అబ్రాహాముకు దేవునిపై చలించని విశ్వాసం ఉంది; దేవుని వాగ్దానాలు నెరవేరుతాయని అతనికి నిశ్చయత ఉంది. ఇస్సాకుతోను అతని సంతానంతోను నిబంధన చేస్తానన్న తన మాటను దేవుడు నిలబెట్టుకుంటాడని అతడు నిస్సందేహంగా గ్రహించాడు. కాబట్టి అబ్రాహాము నమ్మకం ప్రకారం ఇస్సాకు అలా నశించిపోలేడు. ఒకవేళ మరణం సంభవించినా, దేవుడు ఇస్సాకును మళ్లీ బ్రతికించగలడని లేదా తన వాగ్దానానికి తగిన విధంగా జోక్యం చేసుకోగలడని అబ్రాహాము నమ్ముతాడు. తానూ ఇస్సాకూ తిరిగి వస్తామని చెప్పడం ద్వారా అబ్రాహాము ఈ చలించని నమ్మకాన్ని వ్యక్తం చేస్తాడు; అవసరమైన బలిని దేవుడే సమకూరుస్తాడని ఎదురుచూస్తాడు.

5తన పనివాళ్ళతో “మీరు గాడిదతో ఇక్కడే ఉండండి. నేనూ అబ్బాయీ అక్కడికి వెళ్లి దేవుణ్ణి ఆరాధించి తిరిగి మీ దగ్గరికి వస్తాం” అని చెప్పాడు.

( ఆది 22:5 )

7ఇస్సాకు తన తండ్రి అబ్రాహామును “నాన్నా” అని పిలిచాడు. దానికి అబ్రాహాము “ఏం నాయనా” అన్నాడు. అప్పుడతడు “చూడండి, మన దగ్గర నిప్పూ కట్టెలూ ఉన్నాయి గానీ దహనబలికి గొర్రె పిల్ల ఏది?” అని అడిగాడు. 8దానికి అబ్రాహాము “కొడుకా, దహనబలికి గొర్రెపిల్లను దేవుడే దయచేస్తాడు” అన్నాడు.

( ఆది 22:7-8 )

దేవుడు ఏర్పరచుకున్న వ్యక్తి విశ్వాసపు లోతును నొక్కి చెప్పడానికి అబ్రాహాము విశ్వాసపు ఈ ప్రదర్శన బైబిలు పాఠకులమైన మన ముందు ఉంచబడింది. అబ్రాహాము క్రియలకు, విశ్వాసానికి మనందరికీ ఉన్న గొప్ప ప్రాముఖ్యతను ఇది ఉద్ఘాటిస్తుంది.

18నువ్వు నా మాట విన్నావు కనుక నీ సంతానం వల్ల భూమి పైన ఉన్న జాతులన్నిటినీ ఆశీర్వదిస్తాను.”

( ఆది 22:18 )

అబ్రాహాము తన కుమారుని బలి ఇవ్వలేదు; దేవుడే తన కుమారుని బలి ఇచ్చాడు…

చివరకు తన కుమారుడు బ్రతికే ఉంటాడని అబ్రాహాము నమ్మినప్పటికీ, అది ఎలా, ఎప్పుడు అనేది అతనికి తెలియదు. ఒక విధంగా, దేవుడు నిర్ణయించిన కొండకు మూడు రోజుల సుదీర్ఘ ప్రయాణంలో ఇస్సాకు అబ్రాహాముకు “చనిపోయినవాడు”; ప్రయాణం ముగింపులో మూడవ రోజున “లేచాడు”. సిలువ వేయబడి మూడవ రోజున లేచిన దేవుని కుమారుడైన యేసు సిలువ మరణాన్ని, పునరుత్థానాన్ని ఈ హృదయాన్ని కదిలించే పోలిక గుర్తుచేస్తుంది.

4మూడవ రోజు అబ్రాహాము తలెత్తి దూరంగా ఉన్న ఆ స్థలాన్ని చూశాడు.

( ఆది 22:4 )

4లేఖనాల ప్రకారం ఆయనను సమాధి చేశారు, దేవుడు ఆయనను మూడవ రోజున తిరిగి లేపాడు కూడా.

( 1 కొరింతీ పత్రిక 15:4 )

తన కుమారుని బలి ఇవ్వడానికి అబ్రాహామును సిద్ధపరచిన లోతైన ప్రేమను, దేవుని భయాన్ని గ్రహించకుండా, మనపై దేవునికున్న ప్రేమను అర్థం చేసుకోవడం మనకు కష్టం కావచ్చు. దేవుడు కూడా మన రక్షణ కోసం సిలువను సహించడానికి తన ఏకైక కుమారుని ఇచ్చాడు.

16“దేవుడు లోకాన్ని ఎంతో ప్రేమించాడు. అందుకే ఆయన తన ఏకైక కుమారుణ్ణి ఈ లోకానికి ఇచ్చాడు. తద్వారా ఆయనలో విశ్వాసం ఉంచే ప్రతి వాడూ నశించకుండా నిత్యజీవం పొందుతాడు.

( యోహాను 3:16 )