အဓိကအကြောင်းအရာသို့ သွားမည်

ဘုရားသခင်သည် အဘယ်ကြောင့် အာဗြဟံအား သူ၏သားကို သတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သနည်း။

Father and son on seashore
ဤဇာတ်လမ်းကြောင့် လူအများအပြားသည် ဘုရားသခင်အကြောင်း မှားယွင်းသော အမြင်ကို ရရှိနိုင်ပါသည်။ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်သည် ကိုယ်ကျင့်တရားအရရော ယုတ္တိအရပါ နားလည်ရခက်သည်ဟု ထင်ရနိုင်ပါသည်။

သင်သည် အလွန်ချစ် သော တ ယောက်တည်း သော သား ဣဇာတ် ကိုယူ ၍ မောရိ ပြည် သို့ သွား လော့။ ငါပြ လတံ့သော တောင် ပေါ် မှာ သူ့ ကိုမီးရှို့ ရာ ယဇ်ပြု၍ ပူဇော် လော့ဟု မိန့် တော်မူ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 22:2 )

အရာအားလုံး မည်သို့စတင်ခဲ့သနည်း…

ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်

အတိတ်သို့ ပြန်သွားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို လေ့လာကြည့်ကြစို့။ ထိုအချိန်က ဘုရားသခင် အာဗြဟံအား ပေးခဲ့သော ကတိတော်များအကြောင်း ဆင်ခြင်ချက်ကို ဤတွင် ဖော်ပြထားပါသည်။

သူ့ ကိုငါကောင်းကြီး ပေး၍ ၊ သူ့ အားဖြင့် လည်း သင် အား သား ကိုပေး မည်။ အကယ်စင်စစ်သူ့ ကို ကောင်းကြီး ပေး၍ ၊ သူသည် လူအမျိုးမျိုးဖြစ်လိမ့်မည်။ သူ ၏အမျိုးအနွယ် ၌ လည်း အပြည် ပြည်သော ရှင်ဘုရင် ဖြစ် ကြ လိမ့်မည်ဟု၊ အာဗြဟံ အား မိန့် တော်မူ၏။ ဘုရား သခင်က၊ သင် ၏မယား စာရာ သည် သင် အား သား ကိုဘွား လိမ့်မည်။ ထို သားကိုလည်း ဣဇာက် အမည် ဖြင့် မှည့် ရမည်။ သူ ၌ ၎င်း သူ့ နောက်မှ သူ ၏ အမျိုးအနွယ် ၌ ၎င်း ငါ ၏ပဋိညာဉ် ကို ထာဝရ ပဋိညာဉ် ဖြစ်စေမည်။ သို့သော်လည်း ၊ နောင် နှစ် ၊ ချိန်းချက် သောအချိန်တွင်၊ စာရာ သည် သင် အား ဘွား လတံ့သော သားဣဇာက် ၌ ၊ ငါ ၏ပဋိညာဉ် ကို ငါတည် စေမည်ဟု မိန့် တော်မူပြီးလျှင်၊
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 17:16,19,21 )

စာရာ မွေးဖွားမည့် တစ်ဦးတည်းသောသား ဣဇာက်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့မည်ဟု ဘုရားသခင် ကတိပြုတော်မူသည်။ ဤကတိတော်ကို ဣဇာက် မမွေးမီကပင် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဣဇာက်၏အသက်ကို ကာကွယ်ရန် ဘုရားသခင်၏ ရှင်းလင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြသပါသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို အာဗြဟံ မည်သို့တုံ့ပြန်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ကြစို့။

အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို ယုံကြည်ခြင်း ချို့တဲ့ကြောင်း ပြသသည်။

ထိုအခါ အာဗြဟံ သည် ပြပ်ဝပ် လျက် အသက် တ ရာရှိသောသူသည် သား ကို ရ လိမ့်မည်လော။ အသက် ကိုး ဆယ်ရှိသောစာရာ သည် သား ကိုဘွား လိမ့်မည်လော ဟု ရယ် လျက် ၊ စိတ် နှလုံးထဲမှာ အောက်မေ့ပြီးလျှင်၊
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 17:17 )

အာဗြဟံ၏ လုပ်ရပ်များသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ခြင်းကို မပြသပါ။

အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို မကိုးစားသေးပါ။

နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား ကတိတော်ကို ထပ်မံမိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အာဗြဟံသည် သံသယ မဖော်ပြခဲ့သော်လည်း စာရာမူကား သံသယဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုသူတို့တွင် တပါးကလည်း၊ ဘွားချိန်စေ့သောအခါ၊ ငါသည် သင့် ဆီသို့ ဆက်ဆက်ပြန်လာ ဦးမည်။ ထိုအခါ သင် ၏မယား စာရာ သည် သား ကို ရလိမ့်မည်ဟု ပြောဆို၏။ ထိုသို့ဆိုသောသူ ၏နောက် ၌ တံခါးဝ အနား မှာ၊ စာရာရှိသောကြောင့်ထိုစကားကိုကြား၏။ ထိုအခါ အာဗြဟံ နှင့် စာရာ သည် အသက် အရွယ် ကြီးရင့်လှပြီ။ စာရာ သည် မိန်းမ တို့၌ ဥတုရောက် မြဲ ရှိသည့်အတိုင်း မ ရောက်ပြီ။ ထိုကြောင့် စာရာ က၊ ငါ လည်းအို ပြီ၊ ငါ့ သခင် လည်း အို ပြီ၊ သို့ဖြစ်၍ငါ သည် ပျော်မွေ့ ခြင်းရှိလိမ့်မည် လောဟု ဆိုလျှက်၊ တိတ်ဆိတ်စွာ ရယ် လေ၏။ သင်၏မယားစာရာ က၊ အကယ်၍ငါ သည် အို ပြီး မှ၊ သားကို ဘွား လိမ့်မည်လောဟုဆို လျက် ၊ အဘယ်ကြောင့် ရယ် သနည်း။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 18:10-13 )

အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်သည်ဟု ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ပြောနိုင်ပါသလော။ ယုံကြည်ခဲ့လျှင် ဘုရားသခင်သည် ကတိတော်ကို ထပ်မံမိန့်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပါ။ ထို့အပြင် နောက်ထပ်ကျမ်းချက်က အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို မကိုးစားသေးကြောင်း ပြသည်။ အကြောင်းမူကား စာရာသည် မိမိ၏နှမဖြစ်သည်ဟု လိမ်ညာပြောဆို၍ ဂေရာမင်း အဘိမလက်ကို လှည့်စားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ရပ်က မိမိသေဆုံးလျှင် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော် ပြည့်စုံခြင်းကို ထိခိုက်မည်ကို အာဗြဟံ စိုးရိမ်ခဲ့ကြောင်း ပြသသည်၊ အကြောင်းမူကား သူမရှိလျှင် ဣဇာက်လည်း ရှိမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ မိမိ မယား စာရာ သည် မိမိ နှမ ဖြစ်သည် ဟု၊ သူတပါးတို့အား အာဗြဟံ ဆို သောကြောင့် ၊ ဂေရာ မင်းကြီး အဘိမလက် သည် မိမိလူကို စေလွှတ် ၍ ၊ စာရာ ကို ယူ စေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 20:2 )
အာဗြဟံ က၊ ဤ အရပ် သားတို့သည် ဘုရားသခင် ကို မ ကြောက် ၊ အကျွန်ုပ် ၏မယား အတွက် အကျွန်ုပ် ကို သတ် ကြလိမ့်မည်ဟု အကျွန်ုပ်ထင်သောကြောင့်၊ ထိုသို့ပြုမိ ပါပြီ။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 20:11 )

တစ်နှစ်အကြာတွင် ဘုရားသခင်သည် ကတိပြုတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း အာဗြဟံအား သားတစ်ယောက်ကို ပေးသနားခြင်းဖြင့် ကတိတော်ကို ပြည့်စုံစေတော်မူသည်။ ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် အာဗြဟံ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပါသလော။

ဘုရားသခင်အပေါ် အာဗြဟံ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ကူးနိုင်သည်ထက်ပင် ထူးခြားစွာ ခိုင်မာခဲ့ကြောင်း သက်သေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ဣဇာက် ကြီးပြင်းလာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံထံ အံ့အားသင့်ဖွယ် တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို ပြုတော်မူသည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ အာဗြဟံသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်၍ ဘုရားသခင် မှာထားတော်မူသည့်အတိုင်း တိကျစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ စာရာနှင့်ရသော တစ်ဦးတည်းသော သားဣဇာက်ကို အာဗြဟံ အလွန်ချစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်ထံမှ သူ့ကို မချန်ထားခဲ့ပါ။

သင်သည် အလွန်ချစ် သော တ ယောက်တည်း သော သား ဣဇာတ် ကိုယူ ၍ မောရိ ပြည် သို့ သွား လော့။ ငါပြ လတံ့သော တောင် ပေါ် မှာ သူ့ ကိုမီးရှို့ ရာ ယဇ်ပြု၍ ပူဇော် လော့ဟု မိန့် တော်မူ၏။ အာဗြဟံ သည် နံနက် စောစော ထ၍ ၊ မြည်း ကို ကုန်းနှီး တင်ပြီးလျှင် ၊ မိမိ သား ဣဇာက် နှင့် ငယ်သား နှစ် ယောက်ကိုခေါ် ၍ ယဇ် ရှို့စရာ ထင်း ကိုခွဲ ပြီးမှ ၊ ဘုရားသခင် မိန့် တော်မူသောအရပ် သို့ ထ သွားလေ၏။ ထိုသို့ နှစ် ယောက်အတူ သွား ၍ ၊ ဘုရားသခင် မိန့် တော်မူသောအရပ် သို့ ရောက် ကြသောအခါ ၊ အာဗြဟံ သည် ယဇ် ပလ္လင်ကိုတည် ၍ ထင်း ကိုခင်း ပြီးလျှင် ၊ သား ဣဇာက် ကိုချည်နှောင် ၍ ၊ ယဇ် ပလ္လင်၌ ထင်း ပေါ် မှာ တင် ထား၏။ မိမိ လက် ကို ဆန့် ၍ သား ကိုသတ် ခြင်းငှါ ၊ ထား ကို ကိုင် ယူလေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 22:2,3,9,10 )
ထိုလုလင် ကို မ ထိ မခိုက်နှင့်။ အလျှင်း မ ပြု နှင့်။ သင် သည် ဘုရားသခင် ကို ကြောက်ရွံ့ သည်ဟု ယခု ငါသိ ၏။ အကြောင်းမူကား ၊ သင် ၏သား သင် ၌တ ယောက် တည်းသောသားကိုငါတောင်း၍ သင် သည် ငါ့ ကိုမ ငြင်း ဟု မိန့် တော်မူ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 22:12 )

သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဤအခိုက်အတန့်သည် လူတို့၏ အာရုံကို များသောအားဖြင့် ဆွဲဆောင်သော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ရှုထောင့်ကြောင့်သာမက နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပါသည်။

ပထမဦးစွာ ဘုရားသခင်သည် တောင်းဆိုချက်ကို မပြုမီကပင် အာဗြဟံ၏ စွမ်းရည်နှင့် အကန့်အသတ်များအပါအဝင် သူ့ကို အပြည့်အဝ သိတော်မူသည်။ ထိုနည်းတူ ဘုရားသခင်သည် လူတိုင်းကို သူတို့ မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြုမပြောမီကပင် ကြိုတင်သိတော်မူသည်။

အကျွန်ုပ် ထိုင် ခြင်း၊ ထ ခြင်းအရာတို့ကို သိ တော်မူ ၏။ အကျွန်ုပ် အကြံ အစည်တို့ကို အဝေး က ပင် နားလည် တော်မူ၏။ အကျွန်ုပ် သွားသောလမ်း ကို၎င်း ၊ အိပ်ရာကို၎င်း စစ်ဆေး၍၊ အကျွန်ုပ် ကျင့် သောအကျင့် အလုံးစုံ တို့ကို ကျွမ်း တော်မူ၏။ အကျွန်ုပ် သည် စကား တခွန်း ကိုမျှ မ မြွက်သော်လည်း ၊ အိုထာဝရဘုရား ၊ ကိုယ်တော်သည် အကြွင်းမဲ့ သိ တော်မူ၏။
( ဆာလံကျမ်း 139:2-4 )

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်အပေါ် မလှုပ်မယှက်သော ယုံကြည်ခြင်းရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များ ပြည့်စုံမည်ဟု သေချာစွာ ယုံကြည်သည်။ ဣဇာက်နှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်တို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့မည်ဟူသော ကတိကို ဘုရားသခင် တည်စောင့်တော်မူမည်ကို သူ သံသယမရှိဘဲ နားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် အာဗြဟံ၏ ယုံကြည်ချက်အရ ဣဇာက်သည် ရိုးရိုးသေဆုံးပျက်စီး၍ မရနိုင်ပါ။ သေခြင်းဖြစ်လာခဲ့လျှင်ပင် ဘုရားသခင်သည် ဣဇာက်ကို အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်ကြောင်း သို့မဟုတ် ကတိတော်နှင့်အညီ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်နိုင်ကြောင်း အာဗြဟံ ကိုးစားသည်။ မိမိနှင့် ဣဇာက် နှစ်ဦးစလုံး ပြန်လာမည်ဟု ပြောဆိုခြင်းဖြင့် အာဗြဟံသည် ဤမလှုပ်မယှက်သော ကိုးစားမှုကို ဖော်ပြပြီး လိုအပ်သော ယဇ်ကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပေးတော်မူမည်ဟု မျှော်လင့်သည်။

ငယ်သား နှစ်ယောက်တို့အား ၊ သင် တို့သည် ဤ အရပ်၌မြည်း နှင့်အတူ နေ ရစ်ကြလော့။ ငါ သည် သားနှင့်အတူထိုအရပ် သို့သွား ၍ ၊ ကိုးကွယ် ခြင်းကိုပြုအံ့။ ထိုအမှုပြီးမှ ၊ သင် တို့ဆီသို့ ပြန် လာဦးမည်ဟု ဆို လေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 22:5 )
သွားကြစဉ်တွင်၊ ဣဇာက် သည် အဘ အာဗြဟံ ကို အဘ ဟုခေါ် လျှင် ၊ ငါ့ သား ၊ ငါ ရှိ ၏ဟု ထူး လေ၏။ ဣဇာက်ကလည်း မီး ပါ၏၊ ထင်း လည်းပါ၏။ ယဇ် ရှို့စရာဘို့ သိုးသငယ် သည် အဘယ်မှာ ရှိသနည်းဟုမေး လျှင်၊ အာဗြဟံ က ငါ့ သား ၊ ယဇ် ရှို့စရာဘို့ သိုးသငယ် ကို ဘုရားသခင် သည် မိမိ အဘို့ ပြင်ဆင် တော်မူလိမ့်မည်ဟု ဆို လေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 22:7-8 )

အာဗြဟံ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပြသချက်သည် ဘုရားသခင် ရွေးကောက်တော်မူသော သူ၏ ယုံကြည်ခြင်း၏ နက်နဲမှုကို အလေးပေးဖော်ပြရန် သမ္မာကျမ်းစာ ဖတ်ရှုသူ ကျွန်ုပ်တို့ထံ တင်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အာဗြဟံ၏ လုပ်ရပ်များနှင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။

သင် ၏အမျိုးအနွယ် အားဖြင့် ၊ လူမျိုး ပေါင်း တို့သည် ကောင်းကြီး မင်္ဂလာကို ခံရကြလိမ့်မည်ဟု ငါ ၏ စကား ကို သင်နားထောင် သော ကြောင့် ၊ ငါသည်ကိုယ်ကိုကိုယ် တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆို ၏ဟု ထာဝရ ဘုရား၏ အမိန့် တော်ကို ဆင့် ဆိုလေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 22:18 )

အာဗြဟံသည် သူ၏သားကို ယဇ်မပူဇော်ခဲ့ပါ၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်သာ မိမိ၏သားတော်ကို ယဇ်ပူဇော်တော်မူခဲ့သည်…

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏သား အသက်ရှင်လျက်ရှိမည်ဟု အာဗြဟံ ယုံကြည်သော်လည်း မည်သို့ မည်သည့်အချိန်တွင်ဖြစ်မည်ကို သူ မသိခဲ့ပါ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင် သတ်မှတ်တော်မူသော တောင်သို့ သုံးရက်ကြာ ခရီးရှည်တစ်လျှောက်လုံး ဣဇာက်သည် အာဗြဟံအတွက် “သေနေ” ခဲ့ပြီး ခရီးအဆုံး တတိယနေ့တွင် “ထမြောက်” ခဲ့သည်။ ဤစိတ်ထိခိုက်ဖွယ် တူညီချက်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသတ်ခံရ၍ တတိယနေ့တွင် ထမြောက်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏သားတော် ယေရှု၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်အသေခံခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို သတိရစေသည်။

သုံး ရက်မြောက် သောနေ့၌ မြော် ကြည့်၍၊ ထိုအရပ် ကို အဝေး က မြင် လျှင်၊
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 22:4 )
သင်္ဂြိုဟ် ပြီးမှ ၊ ကျမ်းစာ လာသည်အတိုင်း သုံး ရက်မြောက်သောနေ့ ၌ ထမြောက် တော်မူ၏။
( ကောရိန္တု ဩဝါဒစာ ပထမ စာစောင် 15:4 )

မိမိ၏သားကို ယဇ်ပူဇော်ရန် အာဗြဟံကို အသင့်ဖြစ်စေခဲ့သော နက်နဲသည့် မေတ္တာနှင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို နားမလည်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကို နားလည်ရန် ခက်ခဲနိုင်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ခံရန် မိမိ၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။

ဘုရားသခင် ၏သား တော်ကို ယုံကြည် သောသူ အပေါင်း တို့သည်၊ ပျက်စီး ခြင်းသို့မ ရောက်၊ ထာဝရ အသက် ကို ရ စေခြင်းငှာ ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၌ တစ်ပါးတည်း သော သား တော်ကို စွန့် တော်မူသည်တိုင်အောင် လောကီသား ကို ချစ် တော်မူ၏။
( ရှင်‌ယောဟန် 3:16 )